“คุณยังคิดว่าตัวเองมีเหตุผลหรือ?เข้ามา นำตัวเธอกลับไป”
แสนรักตวาดเสียงดังในห้องทำงานกะทันหัน
เส้นหมี่รู้สึกอึ้ง “คุณจะพาฉันไปไหน?ฉันจะบอกอะไรให้แสนรัก ตอนนี้ฉันเป็นประชาชนที่ถูกต้องตามกฎหมายของ M คุณจับตัวฉันส่งเดชอย่างนี้ เท่ากับคุณทำผิดกฎหมายนะ!”
ผู้ชายหัวเราะเยาะ“กฎหมาย?ผมก็คือกฎหมายของที่นี่”
“……”
“แสนรัก!คุณจะพาฉันไปไหน?คุณบ้าหรือเปล่า?ตอนนั้นคุณไม่อยากเห็นหน้าฉันใจจะขาด ตอนนี้จะจับกลับไป?คุณเป็นชายโฉดแล้วยังคิดจะวางมาดกับฉันอีกหรือ?อยากจะมีเมียเต็มบ้านเต็มเมืองใช่ไหม?แสนรัก คุณมันประสาทแดก รีบปล่อยฉันนะ——”
เส้นหมี่ถูกจับตัวไปถึงชั้นหนึ่งแล้ว แต่เสียงด่าทอของเธอยังคงลอยมาให้ได้ยินถึงชั้นสาม
ผู้ช่วยเคได้ยินพลันมองหน้าผากที่กำลังกระตุกของบอสใหญ่ เขาก็อยากจะวิ่งออกจากห้องนี้ทันที วิ่งหนีไปไกลเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น
น่ากลัวเหลือเกิน?
คุณนายเก่าช่างกล้าหาญยิ่งนัก กล้าด่าแบบนี้ด้วย หากอยู่ที่หิรัญชากรุ๊ปต้องถูกลงโทษสถานหนักเลยนะเนี่ย
สุดท้ายเส้นหมี่ก็ถูกนำตัวไป
หลังจากเกิดความวุ่นวายโกลาหลตลอดช่วงเช้า ทันทีที่คุณหมอสวยใสถูกพาตัวไปก็กลับมาสงบสุขอีกครั้ง
——
ณ คอนโดหรูใจกลางเมือง
คิวคิวกับน้องสาวถูกพิมแสงรับตัวกลับมา เธอทำตามดังที่เส้นหมี่บอก ไม่ได้ส่งเด็ก ๆ กลับบ้าน แต่ให้มาพักที่คอนโดของตน
“คิวคิว รินจัง ต้องไปเปิดร้านก่อน พวกผมดูทีวีรอน้าพิมแสงอยู่ในบ้านนะ เดี๋ยวน้าพิมแสงจะซื้อของอร่อยมาให้กิน”
“ค่ะน้าพิมแสง”
นักกินตัวยงอย่างรินจังหนูรินจังรีบตอบทันที
คิวคิวก็พยักหน้าให้ด้วย แต่เด็กชายคนนี้ ทันทีที่น้าพิมแสงออกไปก็รีบไปหยิบหูโทรศัพท์บ้านขึ้นมา
รินจังอุ้มตุ๊กตาแล้วเดินมาอยู่ด้านข้างพี่ชาย“พี่จะทำอะไรคะ?”
คิวคิวหยิบหูโทรศัพท์ขึ้น “พี่จะโทรหาหม่ามี๊ ดูว่าหม่ามี๊อยู่โรงพยาบาลหรือเปล่า?”
หนูรินจัง:“หา?”
หนูรินจังยังฉลาดไม่เท่าพี่ชาย เธอไม่เข้าใจว่าทำไมหม่ามี๊ถึงไม่อยู่ในโรงพยายาล?เพราะหม่ามี๊บอกว่าจะไปทำงานนี่?
สาวน้อยมองพี่ชายอย่างงุนงงชั่วครู่ จากนั้นก็รู้สึกเบื่อ จึงถือตุ๊กตาไปดูการ์ตูน
หลายสิบวินาทีต่อมาโรงพยาบาลก็ได้รับสาย
“สวัสดีค่ะ?”
“สวัสดีครับ ผมอยากถามว่าวันนี้คุณหมอสวยใสไปทำงานไหมครับ?”
“คุณหมอสวยใสหรือคะ ขออภัยด้วยนะคะ วันนี้คุณหมอไม่อยู่ค่ะ ถ้าคุณเป็นคนไข้ที่เคยนัดกันไว้ รบกวนนัดใหม่กับคุณหมออีกครั้งนะคะ”
พยาบาลพูดเสียงอ่อนโยนกับคิวคิว สรุปก็คือหม่ามี๊ของเขาไม่ได้อยู่โรงพยาบาล
เป็นไปได้ยังไง?
หม่ามี๊ไม่ไปโรงพยาบาลแล้วไปไหน?
คิวคิวไม่ค่อยเชื่อกับคำตอบที่ได้ยิน ทว่าถึงเขาจะถามอย่างไรก็ไร้ประโยชน์ จึงกระโดดลงจากเก้าอี้ จากนั้นก็มุดเข้าห้องหนังสือน้าพิมแสง
หลายนาทีต่อมา คอมพิวเตอร์ในห้องหนังสือแห่งนี้ปรากฏภาพบันทึกจากกล้องวงจรปิดโรงพยาบาลเคลียร์
ดังคาด เมื่อภาพนี้ปรากฏในคอมพิวเตอร์ ไม่นานเขาก็เห็นหม่ามี๊ในห้องโถง ลิฟต์และหน้าประตูห้องทำงานผู้อำนวยการบนชั้นสาม
เพียงแต่ทำไมหม่ามี๊เข้าไปแล้ว ตอนออกมาจึงมีชายชุดดำแบกออกมา?
เด็กชายขมวดคิ้วแน่นเป็นปม
ณ ขณะนี้ในโรงแรมฮิลตัน
หลังจากที่เส้นหมี่ถูกพาตัวมาที่นี่ เธอก็ดิ้นเพื่อให้หลุดจากพันธนาการตลอด
แต่การดิ้นของเธอ เมื่ออยู่ต่อหน้าชายชุดดำร่างสูงใหญ่แล้ว จึงแลดูไร้เรี่ยวแรง ดังนั้นสุดท้ายเธอก็โดนแบกขึ้นไปชั้นบนสุด ซึ่งชายโฉดก็ขึ้นไปด้วย
“แสนรัก ฉันไม่รักษาคุณหรอก คุณอย่าพยายามเลย”
เธอเข้าไปโดยไม่ได้สำรวจว่าชั้นบนสุดหรูหราอลังการงานสร้างแค่ไหน เธอนวดข้อมือที่เจ็บแปลบของตน ประโยคแรกที่เอื้อนเอ่ยคือเช่นนี้
สิ้นเสียง แสนรักไม่ได้โต้ตอบ แต่กลับเห็นร่างตัวน้อย ๆ เดินออกมาจากห้องโถงอันกว้างใหญ่
เส้นหมี่:“……”
“กลับมาแล้วเหรอ?สายสามสิบแปดนาทีแล้ว วันนี้ไม่ไปโรงเรียนอนุบาลแล้ว!”
นี่คือเด็กที่เท่ห์กว่าแสนรัก ใบหน้าเล็กของเขาวางมาดเท่ห์ ทว่าเจือความเย็นเยียบร่วมด้วย เหมือนกับพ่อของเขาไม่มีผิดเพี้ยน
และสิ่งที่น่าทึ่งก็คือ แม้แต่น้ำเสียงตอนพูดยังเหมือนชายโฉดคนนี้
เส้นหมี่ตะลึงตะลาน ชั่วอึดใจนั้นลืมเลือนไปเสียสนิทว่าตัวเองจะพูดอะไร
แสนรักทำเหมือนไม่เห็นเธอ เดินไปหาลูกชายอย่างอดทน “เช้านี้แด๊ดดี๊มีธุระนิดหน่อย เลยทำให้กลับมาช้า แด๊ดดี๊จะชดเชยให้ลูกวันหลังนะ OK?”
ชินจังพูดแบบลอยหน้าลอยตา “ตอนพ่อเซ็นสัญญาก็ตลบตะแลงแบบนี้หรือเปล่า?”
แสนรัก:“……”
เส้นหมี่:“……”
คนหนึ่งถูกตำหนิจนเลือดขึ้นหน้า คนหนึ่งกลับจ้องตาค้าง ทันใดนั้น เด็กน้อยคนนี้ก็ละสายตามามอง เส้นหมี่
“เธอเป็นใคร?”
“!!”
ทันใดนั้นหัวใจของเส้นหมี่เต้นรัวแรงคล้ายกับกระดอนขึ้นมาบนลำคอ ในหูเต็มไปด้วยเสียง “วง” สะเทือนใจจนร่างกายสั่นเทา
ยัยหมอวายร้ายที่รัก – บทที่ 8 ชายโฉด
บทที่ 8 ชายโฉด
Posted by ? Views, Released on พฤษภาคม 21, 2020
, ![ยัยหมอวายร้ายที่รัก ยัยหมอวายร้ายที่รัก](https://i3.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/137052.jpg?resize=150,150)
ยัยหมอวายร้ายที่รัก
None