หลังจากที่ทั้งสองออกเดินทาง มาร์ตินที่รอมานานเริ่มบ่นแล้ว
“แย่จริงๆเลย พวกเขาต่างก็ไปงานวันเกิดแม่ฉัน ทำไมอดีตสามีคุณถึงกลับเร็วขนาดนั้น? คุณถึงกลับดึกขนาดนี้ หรือว่าแม่บ้านอย่างคุณต่ำกว่าเขางั้นเหรอ?”
เส้นหมี่ไม่อยากพูด
เธอเพิ่งออกมาตอนนี้ ก็เพราะว่าไม่อยากให้ผู้ชายคนนั้นรู้ว่าเธอก็ไปงานเลี้ยงเหมือนกัน
แต่ว่า ไอ้คนหลงตัวเองนี้มีคำหนึ่งที่พูดแทงใจเธอจริงๆ
แม่บ้านอย่างเธอ……
เส้นหมี่เม้มริมฝีปากแน่น ไม่อยากออกเสียง
มาร์ติน เห็นเธอไม่พูด ถึงรู้สึกว่าตัวว่าพูดผิดอีกแล้ว ก็เลยรีบเปลี่ยนเรื่อง “โอเค โอเค พวกเราไม่พูดเรื่องนี้กันแล้ว เดี๋ยวฉันอยากพาเธอไปแต่งหน้าแต่งตัว”
“จะแต่งหน้าด้วยเหรอ?” “ประโยคนี้ดึงดูดความสนใจของเส้นหมี่มาจริงๆ”
“แต่งหน้าอะไร? จำเป็นต้องจริงจังขนาดนี้เลยเหรอ?”
“แน่นอนสิ คุณไม่รู้หรอกลูกสาวนายกเทศมนตรีที่แม่ฉันแนะนำให้รู้จัก ไม่ธรรมดาเลยนะ ถ้าคุณไม่โดดเด่นกว่าเธอ ฉันว่าฉันหนีไม่พ้นแน่”
มาร์ตินขับรถไปด้วย พูดเหตุผลที่เขาทำแบบนี้อย่างโกรธเกลียด
เส้นหมี่ฟังจบ ก็ยิ่งรู้สึกพูดไม่ออกเลย
ไอ้นี่มันสติไม่ดีหรือเปล่า? ถึงคิดว่าแค่เส้นหมี่เธอแต่งหน้าหน่อยก็จะเอาชนะลูกสาวนายกเทศมนตรีได้? มีตาเปล่าๆเหรอ? ?
“มาร์ติน ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ ฉันคิดว่าตอนนี้คุณควรจะเปลี่ยนคนใหม่”
“ทำไม?” มาร์ตินหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง
“เพราะว่าสายตาคุณมีปัญหาไง ฉัน เส้นหมี่เปรียบเทียบกับลูกสาวนายกเทศมนตรีได้เหรอ? ฉันแก่แล้ว เป็นแม่ของลูกสามคนแล้ว เธอยังเป็นเด็กผู้หญิงวัยรุ่น ตาข้างไหนขอคุณเห็นว่าฉันสามารถเทียบเขาได้?”
เส้นหมี่จ้องไปที่คนหลงตัวเองอย่างกับคนซื่อบื้อ
จากนั้น มาร์ติน ก็แข็งทื่อ
ตาของเขาจ้องมองอยู่ที่กระจกมองหลังด้านบน ริมฝีปากเปิดออกเล็กน้อย ไม่ได้พูดเป็นเวลานาน
ผู้หญิงคนนี้ เข้าใจอะไรผิดกับใบหน้าตัวเองหรือเปล่า?
หรือว่าเธอไม่เคยส่องกระจกเหรอ?
มาร์ตินรู้สึกว่าวันนี้จำเป็นต้องให้ยัยบื้อนี่รู้ว่าเธอหน้าตายังไง?
เหยียบคันเร่งทีหนึ่งรถแลมโบกินี่ก็วิ่งไปตามถนน ผ่านไม่นาน ทั้งสองก็มาถึงใจกลางเมือง พบช่างแต่งหน้าส่วนตัวของมาร์ติน
“แต่งให้เธอหน่อย”
“ได้เลย คุณชายมาร์ติน!”
ช่างแต่งหน้าเห็นหน้าของเส้นหมี่ ก็ตาสว่างเลยทันที
ไม่มีคนรู้ว่า หน้าของผู้หญิงสวยมั้ย? ดีหรือไม่ดี ช่างแต่งหน้าเป็นคนที่มีสิทธิ์พูดที่สุด เพราะพวกเขาคือคนที่หากินด้วยอาชีพนี้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เมื่อเส้นหมี่ออกมา ก็ทำให้ทุกคนประหลาดใจจริงๆ!
“พระเจ้า นี่คือใครเนี่ย? จะสวยมากเกินไปแล้ว”
“ใช่ ยังสวยกว่าเคตี้สาวสวยอันดับหนึ่งในวงการบันเทิงเราอีก โผล่มาจากไหนกันแน่เนี่ย? เป็นคนใหม่ที่จะเข้าวงการบันเทิงเหรอ?”
“คงจะใช่มั้ง นักแสดงนำชายดีเด่น มาร์ตินเป็นคนแนะนำมา”
ในกลุ่มคน มีคนพูดถึงชื่อมาร์ตินทุกคนทั้งอิจฉาและจอมใจสงบลงทันที
มาร์ตินในเวลานี้ มองดูจนตกตะลึงโดยไม่รู้ตัว
เส้นหมี่คือสวยจริงๆ
แต่ว่า ความสวยของเธอ ไม่ใช่ความสวยแบบที่ส่งผลกระทบอย่างมากในทันที แต่เป็นเหมือนหยกเนื้อดีที่ได้รับการประดิษฐ์ขึ้นอย่างประณีต บุคลิกของเธอนั้นสูงส่งและสง่างามโดยเนื้อแท้ ใบหน้าเล็กละเอียดอ่อนที่ไม่ค่อยดึงดูดสายตาตอนหน้าสด แต่ถ้าได้แต่งหน้า ก็เปรียบเสมือนภาพวาดหมึกสีที่ได้เพิ่มสี สีหน้ารอยยิ้มนั้นสวยงามสูงส่งจนน่าตกใจ
แม้แต่วิญญาณก็ยังถูกดึงไปด้วยจริงๆ
ไอ้แสนรักตาบอด มีหยกล้ำค่าขนาดนี้ทำไมไม่เอา? จะไปเก็บขี้หมาเหม็นๆก้อนนั้นทำไม?
ระหว่างมาร์ตินเผลอ หัวใจที่ควบคุมไม่ได้ก็เต้นรุนแรงขึ้นมา
“มาร์ติน?”
“……ฮะ?”
มาร์ตินถึงจะรู้สึกตัวอีกครั้ง ดึงภาพลักษณ์ของตัวเองกลับด้วยความอายเล็กน้อย
แต่ดูเหมือนเส้นหมี่ยังไม่รู้ว่าตัวเองหน้าตายังไง ตอนนี้เธอรู้สึกอึดอัดมาก เดรสเกาะอกสีขาวนี้เว่อร์วังเกินไป และโชว์เยอะเกินไป เธอไม่ชินมากๆ
“มาร์ติน ไม่ใส่ชุดนี้ได้ไหม?”
“ทำไมล่ะ? สวยมากเลยนะ ฉันจะบอกให้คุณ คุณต้องใส่แบบนี้ แล้วก็แต่งตัวแบบนี้ ฉันถึงจะมีหวัง ยัยซื่อบื้อ ชีวิตหลังจากนี้ของฉันขึ้นอยู่กับคุณหมดเลยนะ หลังจากที่ทำสำเร็จ ฉันจะให้คุณเพิ่มอีกหนึ่งล้าน ว่าไง”
มาร์ตินรีบพูดกล่อม เพื่อให้ผู้หญิงคนนี้ใส่ชุดนี้ไปถึงกับยอมเพิ่มเงินอีก
เส้นหมี่ขมวดคิ้ว
ก็ไม่ใช่เพราะเขาเพิ่มเงิน แต่เป็นเพราะตอนเขาพูดถึงลูกสาวนายกเทศมนตรี ความรังเกียจและความเกลียดชังบนใบหน้านั้น ทำให้เธอนึกถึงตัวเองในตอนนั้นขึ้นมา
ใช่สิ ใครจะอยากแต่งงานกับคนที่ตัวเองไม่ได้ชอบล่ะ?
สุดท้ายเส้นหมี่ก็ใส่ชุดนี้ไปงานเลี้ยงวันเกิดพร้อมกับมาร์ติน……
ในเวลาเดียวกันแป้งร่ำที่กลับมาจากต่างประเทศ ก็แต่งหน้าแต่งตัวอย่างตั้งใจเสร็จ ก็มาถึงโรงแรมกับคุณป้าสุขาวดีของเธอ
“คุณป้า ได้ยินว่ารักจะมาไหม?”
“เขามาหรือไม่มาไม่สำคัญ ที่สำคัญคือ เธอคือคนที่คุณท่านเรียกไป แค่นี้ก็พอ แค่เธอปรากฏตัว ทุกคนก็จะรู้ว่าเธอคือคุณนายน้อยตระกูลหิรัญชาที่ถูกยอมรับแล้ว เข้าใจไหม?”
สุขาวดีตอบแค่ประโยคนี้กับเธอ
แป้งร่ำได้ยิน ก็ยิ้มขณะถือของขวัญวันเกิดมูลค่าเป็นล้านอยู่ข้างหลัง
“แต่ว่า ไม่รู้ว่าวันนี้เส้นหมี่จะมาหรือเปล่า?”
“เธอจะมาอยู่”
แป้งร่ำที่แต่งหน้าจัดเหมือนกัน ยกริมฝีปากสีแดงเจ้าชู้ของเธอขึ้นหลังจากได้ยินที่คุณป้าของเธอพูด พูดด้วยความมั่นใจอย่างนี้ออกมา
ยัยหมอวายร้ายที่รัก – บทที่ 223 แสนรักตาบอดหรือเปล่า
บทที่ 223 แสนรักตาบอดหรือเปล่า
Posted by ? Views, Released on ธันวาคม 22, 2020
, ![ยัยหมอวายร้ายที่รัก ยัยหมอวายร้ายที่รัก](https://i3.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/137052.jpg?resize=150,150)
ยัยหมอวายร้ายที่รัก
None