DND.621 – ซือหยูก่ออำนาจ
เหล่ากึ่งภูติข้างหลังซือหยูเข้ามาใกล้เขาแววตาของเขาเย็นชาลง
“ดีข้าตั้งใจจะกลับไปหาเจ้า แต่กล้ากลับมาหาข้าถึงที่นี่ เช่นนั้นข้าคงต้องกำจัดเจ้าที่นี่”
ซือหยูมิอาจอภัยฟู่หงซื่อที่เกิดตัณหาต่อเซี่ยจิงหยูทางเดียวที่จะกำจัดคนชั่วช้าเช่นนี้คือการสังหาร
“เอ๋?ข้าเกือบจะลืมเจ้าอยู่แล้วเชียว! เจ้ามันไอ้เด็กโง่เขลา เจ้ามีดีอะไรกันหยุนเซี่ยงถึงได้เต็มใจจะเป็นเมียน้อยเจ้า?”
ฟู่หงซื่อมองซือหยูอย่างเยือกเย็นเขาแสยะยิ้มที่มุมปาก
“ข้าเปลี่ยนใจแล้วข้าจะรอก่อนที่จะฆ่าเจ้า ข้าจะให้เจ้าได้ดูว่าข้าเล่นกับนังโสเภณีนี่ยังไงก่อนนางจะตาย! แล้วข้าก็จะให้นางได้ดูว่าคนที่นางรักนักหนามันอ่อนแอแค่ไหน”
“จับมัน!”
ฟู่หงซื่อตะโกนเสียงดังเขาสั่งคนหลายสิบคนให้ลงมือ
กลุ่มกึ่งภูติที่มีแก้วพลังชีวิตสองดวงรับคำสั่งพวกเขาทิ้งไว้แต่เพียงภาพติดตาเมื่อพุ่งเข้าหาคนทั้งห้า
กังต้าเหล่ยเบิกตากว้าง
“เจ้าตำหนักฉีอาจารย์หลิน แม่นางฉี เราควรจะแยกกัน อาจจะมีใครสักคนที่หนีรอดก็ได้”
พลังมหาศาลปะทุออกมาจากร่างเขาโบกมือ มังกรวารีพุ่งขึ้นมาจากท้องทะเลเข้าใส่กึ่งภูติสองคนที่กำลังจะคว้าตัวฉีหยุนเซี่ยง
“เซี่ยงเอ๋อเจ้าต้องหนี! ไม่ต้องห่วงพ่อ!”
ฉีตงไล่ตะโกนเสียงแข็งในดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ
พวกเขาแทบจะหนีออกมาจากเรือรบไม่ได้แต่พวกเขายังต้องเจอกับสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่า ลูกสาวเขาคงจะต้องเจอกับชะตาที่ทุกข์ทรมานยิ่งกว่าความตาย!
“ถ้าพวกเจ้าหนีไปจากคนของพันธมิตรผู้คุมสวรรค์จำนวนมากขนาดนี้ได้เช่นนั้นหมูก็คงบินได้ละมั้ง!”
ฟู่หงซื่อเยาะเย้ย
เหล่ากึ่งภูติแยกย้ายกันไล่ล่าคนทั้งหมดสองคนไล่ตามกังต้าเหล่ยกับเจ้าตำหนักฉีเพื่อสังหาร ขณะที่สุดท้ายไปจับตัวฉีหยุนเซี่ยง
“ต่อให้ข้าตายเจ้าก็จะไม่มีวันได้แตะต้องข้า!”
ฉีหยุนเซี่ยงรู้ว่านางมิอาจหนีความตายพ้นนางหยิบเอามีดมรกตออกมาจ่อคอ ถ้าหากพวกมันเข้าใกล้ นางจะปลิดชีวิตตัวเองทิ้งซะ!
“เจ้าคิดจะขู่ข้าอย่างนั้นรึ?น่าขันนัก!”
ฟู่หงซื่อหัวเราะนางอย่างชั่วร้าย
“ข้าเตรียมตัวมาแล้ว”
“เซี่ยงเอ๋อระวัง!”
ฉีตงไล่ตะโกนขึ้นมา
เงาโปร่งใสปรากฏที่หลังฉีหยุนเซี่ยงมันคือกึ่งภูติหนึ่งคนที่ใช้สมบัติวิเศษอำพรางตัวจนมาถึงข้างหลังนาง
น่าเสียดายที่คำเตือนของฉีตงไล่มาสายเกินไปกึ่งภูติคนนั้นแตะไปที่สายพลังที่ด้านหลังฉีหยุนเซี่ยง ร่างนางอ่อนยวบลง พร้อมกันนั้น มีดในมือยังหล่นไปอีก
เงาโปร่งใสข้างหลังแบกนางและบินไปยังข้างฟู่หงซื่อ
“นายน้อยข้าจับนางมาแล้ว”
ทหารรายงานกับฟู่หงซื่อ
แต่ความยินดีก็ไม่ได้ปรากฏที่ตาฟู่หงซื่อแววตากลัวเต็มไปด้วยความสงสัย ตกใจ และหวาดกลัว
ทหารคนนั้นตกใจเขาหันไปรอบๆ แต่ตอนนั้นเขาก็พบว่าตัวเองมิอาจบิดศีรษะได้! นั่นก็เพราะว่าร่างกายของเขาตั้งแต่คอลงไปถูกคนบั่นทิ้งไปแล้ว!
ร่างกายของเขาล้มลงไปแล้วมีแค่หัวที่บินไปรายงานกับฟู่หงซื่อ! ฟู่หงซื่อมองภาพอันน่ากลัวด้วยความสงสัย…
สมบัติเทพชิ้นใดกันที่คมจนบั่นคอคนได้จนไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย?
และมันคือวิชาที่รวดเร็วแม่นยำแบบใดกันถึงได้บั่นคอกึ่งภูติที่บินด้วยความเร็วสูงได้เช่นนี้?
ทุกคนเงียบกริบแม้แต่กึ่งภูติสองคนที่บินไปฆ่าฉีตงไล่กับกังต้าเหล่ยก็หยุดลง
หัวนั้นไร้พลังมันได้ลอยโค้งมาที่อกฟู่หงซื่อ มันกลิ้งอยู่บนอกจนหันไปอีกด้าน เมื่อถึงตอนนั้นทหารหัวขาดจึงได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาเห็นชายหนุ่มผมสีเงินกอดฉีหยุนเซี่ยงเอาไว้ชายคนนั้นมีกระบี่ทองเล่มเล็กในมือ เหตุการณ์นี้คือสิ่งสุดท้ายที่เขาได้เห็นในชีวิตนี้
“เจ้าไม่เป็นไรนะ?”
ซือหยูอัดพลังชีวิตให้กับฉีหยุนเซี่ยงมันทำให้นางใช้พลังได้อีกครั้ง
ฉีหยุนเซี่ยงมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่านางที่อยู่ในอ้อมอกซือหยูค่อยๆลืมตากว้าง นางตกใจมาก นางหยุดสงสัยไม่ได้ว่าซือหยูทำได้ยังไง!
ฟู่หงซื่อกังต้าเหล่ย และคนที่เหลือตกตะลึงกับสิ่งที่เพิ่งจะเกิดขึ้น การสังหารกึ่งภูติได้ทันทีมิใช่เรื่องน่าตกใจนัก แต่แปลกที่ไม่มีใครเลยที่เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนที่กึ่งภูติคนนั้นจะตาย พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าซือหยูเอาตัวฉีหยุนเซี่ยงมาตอนไหน
อึก!
เมื่อฟู่หงซื่อกลับมาได้สติจากความกลัวและความตกใจเขาโยนหัวของทหารที่เบิกตากว้างตายไปแล้วทิ้ง เขาหันบินหนีและสั่ง
“ฆ่ามัน!พวกเจ้าทุกคน เล็งแค่ซือหยู”
กลุ่มกึ่งภูติลังเลอยู่ครู่หนึ่งหนึ่งในนั้นดูเหมือนจะเป็นหัวหน้า เขาตะโกนเสียงดัง
“ทุกคนบุก…”
เสียงของเขา…และชีวิตของเขาดับลงไปเมื่อพูดคำสุดท้ายนั่นก็เพราะคอของเขาถูกกระบี่ทองบั่นจนขาดสะบั้น
โลหิตกระจายไปทั่วพื้นดวงตาของเขาเสื่อมความสดใส ร่างค่อยๆล้มลงกับพื้น เสียงล้มนั้นสะท้อนไปทั่วบริเวณ
“อ๊าก!หนีเร็ว”
สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้เหล่ากึ่งภูติขนลุกพวกเขาตะโกนเสียงดังด้วยความตื่นตระหนก สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในโลกแห่งเฉินหลงที่พวกเขารู้จัก
คว้าง!
แสงสีทองเปล่งประกายหัวของคนที่พูดคนสุดท้ายลอยขึ้นฟ้า ภาพการนองเลือดของบรรดากึ่งภูติทำให้กึ่งภูติที่เหลือหวาดกลัวมาก
“ข้าบอกให้พวกเจ้าไปได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”
เสียงดังมาจากซือหยูแม้น้ำเสียงจะเยือกเย็น มันก็ดูทรงพลังสำหรับพวกเขา คำพูดนี้น่ากลัวยิ่งกว่าคำพูดของเจ้าพันธมิตรเสียอีก!
“ถ้าใครกล้าไปไหนสักก้าวเดียวโดยที่ข้าไม่บอกข้าจะฆ่าทิ้งเสีย”
ซือหยูวางฉีหยุนเซี่ยงเขาสั่งคนรอบๆ
กลุ่มกึ่งภูติหยุดเคลื่อนไหวเมื่อได้ยินคำสั่งในตอนนั้น แสงสีทองเปล่งประกายสามครั้ง แต่ละครั้งจะได้มาซึ่งชีวิตคน!
วิชาประหลาดนี้ทำให้พวกเขาหวาดกลัวมากเหงื่อเม็ดโตผุดออกมาจากหน้าผากแต่ก็ไม่มีใครกล้าเช็ดมัน นั่นก็เพราะว่าพวกเขาไม่แน่ใจว่าหัวของตัวเองจะลอยขึ้นมาหรือไม่ถ้าหากยกมือขึ้นมาเช็ดเหงื่อ!
“ดีถ้าเช่นนั้นก็คงไม่มีใครตาย”
หลังจากที่ซือหยูวางฉีหยุนเซี่ยงเขามองฉีตงไล่กับคนที่เหลือ คนเหล่านี้ยังมีแววตากังวล
“คนพวกนี้คือกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในพันธมิตรผู้คุมสวรรค์รึ?”
ซือหยูเข้าใจแล้วว่าทำไมกำลังของทวีปเฉินหลงจึงได้ถูกยึดครองไปมาก!มิใช่เพราะพวกเขาอ่อนแอ แต่เป็นเพราะพวกเขาขาดใจสู้! เพราะซือหยูเพิ่งจะฆ่าไปสามคน แต่ทั้งหมดกลับหยุดเคลื่อนไหวทันทีที่ซือหยูสั่งราวกับสุนัขในโอวาท!
ถ้าหากพวกเขาบินหนีไปคนละทิศทางมันก็คงเป็นไปไม่ได้ที่ซือหยูจะตามฆ่าได้หมด แต่พวกเขาก็ไม่กล้าจะเสี่ยง พวกเขาจึงได้แค่ยอมจำนน ซือหยูบอกได้เลยว่าการถูกบดขยี้อยู่ฝ่ายเดียวในก้นบึ้งมังกรเมื่อถูกรุกรานหลังจากเกิดการเปลี่ยนแปลงจะต้องเป็นเช่นใด!
เมื่ออาจารย์หลินกลับมาได้สติเขาสูดหายใจเข้าลึกและมองเหล่าทหารอย่างเห็นใจ
“พันธมิตรผู้คุมสวรรค์มักจะไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ของทวีปพวกเขาขาดประสบการณ์ในการต่อสู้จริง เจ้าไม่ควรจะไปกล่าวโทษเช่นนั้น โดยเฉพาะเมื่อคนเหล่านี้ต้องมาพบกับสัตว์ประหลาดอย่างเจ้า!”
ซือหยูสังหารทุกคนได้แค่เพียงการแกว่งกระบี่ครั้งเดียวดังนั้นทุกคนจึงหวาดกลัวเขา! แม้แต่อาจารย์หลินกับฉีตงไล่ก็คิดว่าทำอะไรไม่ได้ดีไปกว่ากันเมื่อต้องเจอกับตัวตนที่น่าหวาดกลัวอย่างซือหยู!
กังต้าเหล่ยตกใจมาก
“ข้าคิดว่าตัวเองเป็นสัตว์ประหลาดมาตลอดแต่พอได้เห็นเจ้าก็เลยรู้ว่าข้าน่ะยังเป็นมนุษย์ แต่เจ้าคือสัตว์ประหลาดจริงๆ!”
ครั้งแรกที่ได้พบซือหยูอ่อนแอกว่ากังต้าเหล่ยมาก แต่หลังจากที่เดินทางไปยังกระโจมเทพสวรรค์ ซือหยูได้กลายเป็นตัวตนที่กังต้าเหล่ยได้แต่แหงนหน้ามอง
ซือหยูเบ้ปากเมื่อได้ยินพวกเขาเรียกเขาว่าสัตว์ประหลาด
“เอาเถอะข้าจะไปที่พันธมิตรผู้คุมสวรรค์ ตอนแรกข้าจะไปที่นั่นเพียงเพื่อกำจัดฟู่หงซื่อเท่านั้น แต่ท่านเจ้าพันธมิตรหลงกำลังแย่ ข้าจะไปช่วยเขาด้วย”
ความยอมรับซือหยูในตัวฉีหยุนเซี่ยงเพิ่มขึ้นจนถึงขีดสุดนางไม่กล้าจะมองเขาตรงๆด้วยซ้ำ เพราะเขาตระการตาเกินไป…ราวกับองค์เทพ!
ความต่างในพลังอันมหาศาลของทั้งคู่ยิ่งสร้างแรงกดดันต่อนางแต่มันก็ทำให้นางยอมรับเขายิ่งกว่าเดิม ชายหนุ่มที่ต้องการการปกป้องของนางในอดีต…ตอนนี้ได้กลายเป็นองค์เทพไปแล้ว!
“ข้าจะไปกับเจ้าถ้าทหารพวกนี้กลายเป็นของเจ้า เจ้าก็ไม่ต้องห่วงพวกเราแล้ว”
เมื่อฉีหยุนเซี่ยงกลับมาได้สตินางหน้าแดงขึ้นมา
ซือหยูส่ายหน้าอย่างมั่นใจ
“มิใช่เลยเรื่องที่ข้ากังวลมิใช่เรื่องพวกทหาร แต่เป็นราชาโลกดับสูญที่ยังไม่ปรากฏตัว ถ้าฟู่กังซานควบคุมเขาไปแล้ว เจ้าก็จะเป็นจุดอ่อนตอนที่ข้าต่อสู้กับเขา”
ฉีตงไล่โล่งใจเมื่อได้ยินซือหยูพูดเช่นนั้น
“เจ้าไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นราชาโลกดับสูญจะปรากฏตัวเมื่อมีคนที่มีระดับภูติขึ้นไปเท่านั้น”
หลินหยุนฮีพยักหน้า
“ใช่แล้วเจ้ามิต้องกังวลหรอก”
“ถ้าอย่างนั้น…ข้าก็ต้องกังวลแล้วล่ะ…”
ซือหยูหัวเราะ
เอ๋?เมื่อทั้งสี่คนได้ยินคำพูดนั้น พวกเขาตัวแข็งราวกับศิลา
“เจ้าจะบอกว่าเจ้าปล่อยพลังระดับภูติออกมาได้รึ?”
ฉีหยุนเซี่ยงถามด้วยความตกตะลึง
ในตอนนี้แม้แต่ฉีหยุนเซี่ยงก็หยุดไม่ได้ที่จะมองเขาเป็นสัตว์ประหลาด
“เพราะเหตุนี้ข้าเลยต้องไปคนเดียว”
ซือหยูหยุดพูดไปครู่หนึ่งและพูดต่อ
“รอที่นี่สักเดี๋ยว”
เขาทะยานขึ้นฟ้าไปหาทหารที่เหลือสิบหกคนด้วยสายตาทะลุทะลวง
The Divine Nine Dragon Cauldron – ตอนที่ 621
ตอนที่ 621
Posted by ? Views, Released on มิถุนายน 15, 2021
, ![The Divine Nine Dragon Cauldron The Divine Nine Dragon Cauldron](https://i3.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/6502.jpg?resize=150,150)
The Divine Nine Dragon Cauldron
Status: Ongoing