แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了] – ตอนที่ 883 สองโครงการ

ตอนที่ 883 สองโครงการ

ตอนที่ 883 สองโครงการ

วันที่ 3 มีนาคม เป็นวันที่ต้องไปสู่ขอลูกสะใภ้กับครอบครัวเฝิง

พ่อไป๋และไป๋เซี่ยต่างก็สวมชุดสูทและรองเท้าหนัง ก่อนที่พวกเขาจะขับรถตรงไปยังบ้านตระกูลเฝิง

แม้ว่าทั้งสองครอบครัวจะตกลงกันแล้วว่าจะให้เงินสินสอด 5,000 หยวนพร้อมเครื่องประดับทองคำสามอย่าง

แต่พ่อไป๋ไม่ได้เตรียมของสองชิ้นนี้เท่านั้น แต่ยังเตรียมของขวัญมากมายยัดใส่เบาะหลังและท้ายรถมาด้วย

พ่อและลูกชายช่วยกันขนไปไม่หมด ไป๋เซี่ยจึงโทรหาเฝิงเยว่จู๋และพ่อแม่ของหล่อน เพื่อให้พวกเขาช่วยขนของขวัญขึ้นไปชั้นบน

ครอบครัวของเฝิงเยว่จู๋พร้อมพ่อไป๋และลูกชายช่วยกันขนของทั้งหมดเข้าไปในบ้าน

ของขวัญที่เพิ่มเข้ามาใหม่ส่วนใหญ่เป็นเสื้อผ้าสำเร็จรูปและผ้าที่ซื้อให้เฝิงเยว่จู๋

เมื่อกลุ่มของพวกเขาถือของขวัญมากมาย มันก็เป็นภาพที่ดึงดูดความสนใจจากเพื่อนบ้านจำนวนมากให้มามุงดู ทำให้ทุกคนต่างพากันอิจฉา

พวกเขากระซิบกระซาบกัน โดยบอกว่าลูกสาวของตระกูลเฝิงเลือกแฟนดี และกุญแจสำคัญในการเลือกแฟนคือต้องมีพื้นฐานครอบครัวที่ดี รวมถึงเป็นแฟนหนุ่มมีการศึกษาสูงและหน้าตาหล่อเหลา

พ่อเฝิงและแม่เฝิงกระหยิ่มยิ้มย่องเมื่อได้ยินคำพูดอิจฉาของเพื่อนบ้านในละแวกนั้น

ลูกสาวตระกูลเฝิงถูกสู่ขอ ไม่รู้ว่าเวลานั้นมีเพื่อนบ้านมากมายกี่คนที่มารุมล้อมอยู่หน้าประตูบ้านเพื่อเฝ้าดู

เมื่อเห็นว่าพ่อไป๋มอบสินสอดทองหมั้น 5,000 หยวนและเครื่องประดับทองคำสามอย่างสำหรับเฝิงเยว่จู๋ ทุกคนก็พากันน้ำลายไหลด้วยความอิจฉา

พ่อเฝิงและแม่เฝิงต่างก็เชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจต่อหน้าเพื่อนบ้าน ซึ่งทั้งคู่มีสีหน้าสดใสและมีความสุขมาก

แม่เฝิงขอให้พ่อไป๋และลูกชายอยู่รับประทานอาหารกลางวันด้วยท่าทีกระตือรือร้น

แม้ว่าบ้านตระกูลเฝิงจะสะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อย ทว่าตัวบ้านนั้นเล็กเกินไปและไม่สะดวกที่จะอยู่กันหลายคน

พ่อไป๋ไม่ได้อยากอยู่รับประทานมื้อเที่ยงที่นี่ แต่หากไม่อยู่ มันคงถือเป็นการไม่ไว้หน้าลูกสะใภ้ เขาจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากอยู่ต่อ

มื้อกลางวันที่แม่เฝิงเลี้ยงครอบครัวไป๋นั้นใช้เงินจำนวนมาก มันมีทั้งเนื้อไก่ เนื้อเป็ด และเนื้อปลา

หลังอาหารกลางวัน พ่อลูกขอตัวไปบ้านใหม่เพื่อดูการตกแต่งและขับรถจากไป

ทันใดนั้นเพื่อนบ้านหลายคนแห่กันไปที่บ้านตระกูลเฝิงเพื่อแสดงความยินดีกับลูกสาวของเขาที่กำลังจะแต่งงานกับครอบครัวที่ร่ำรวย

พ่อเฝิงและแม่เฝิงต่างก็มีความสุขมากจนปากเกือบฉีกถึงหู

ลูกอมกระต่ายขาวเม็ดใหญ่ถูกที่พ่อลูกตระกูลไป๋เอามาให้ถูกแจกจ่ายให้กับเพื่อนบ้าน

ทุกคนเห็นแล้วต่างก็ตกใจ มันเป็นลูกอมกระต่ายขาวเม็ดใหญ่ราคาแพง ทำให้พวกเขาลังเลที่จะกิน จึงเพียงเก็บมันใส่กระเป๋า

เพื่อนบ้านคนหนึ่งยกยอเขา “ผู้เฒ่าเฝิง ลูกสาวของคุณเจอแฟนหนุ่มฐานะดีขนาดนี้ เขาคงจะซื้อบ้านและรถให้คุณ แล้วคุณจะย้ายออกจากที่นี่ในไม่ช้าแน่ๆ”

สีหน้าของแม่เฝิงแข็งทื่อ

พ่อเฝิงรีบตอบ “แฟนหนุ่มของลูกสาวอยากซื้อบ้านและรถให้เราก็จริง แต่เราไม่อยากได้หรอก เพราะมันน่าอายเกินไป”

เพื่อนบ้านหลายคนบอกว่าพวกเขาโง่เง่า ไม่มีอะไรต้องอาย เพราะฐานะทางบ้านของลูกเขยดีอยู่แล้ว

หลังจากที่เพื่อนบ้านทั้งหมดแยกย้ายกันไป แม่เฝิงมองดูภายในบ้านที่เต็มไปด้วยของขวัญ สินสอดทองหมั้นมูลค่า 5,000 หยวนบนโต๊ะ และเครื่องประดับทองคำสามอย่าง

ถ้าหล่อนใจกว้างกว่านี้สักหน่อย อย่าว่าแต่รถเลย แม้แต่เรือนสี่ประสาน ตระกูลเฝิงของพวกเขาก็จะยิ่งโดดเด่นมากขึ้นในย่านที่พักอาศัย

สองวันต่อมาเป็นวันที่โครงการรถไฟใต้ดินสายที่ 2 ประกาศผลการประมูล

ทั้งหลินม่ายและคุณเจิ้งไม่ได้ไปดูผลลัพธ์ มีเพียงเจียวอิงจวิ้นที่ไปยังสถานที่ประมูลเพื่อดูผลลัพธ์ ก่อนจะกลับมารายงานกับเธอ

และผลเป็นไปตามที่หลินม่ายคาดการณ์ โครงการรถไฟใต้ดินสายที่สองจะต้องตกอยู่ในมือรัฐวิสาหกิจแห่งที่หนึ่งถึงเก้าเหล่านั้น และ ว่านถงกรุ๊ป แทบไม่มีบทบาทเกี่ยวข้อง

เวลานี้รัฐวิสาหกิจจีนแห่งที่หนึ่งประสบความสำเร็จในการประมูล

ว่านถงกรุ๊ปล้มเหลวในการประมูล ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นที่คุณเจิ้งจะต้องทนทุกข์อยู่ในเมืองหลวงต่อไป

ในเมืองหลวงช่วงฤดูใบไม้ผลิมีพายุทรายพัดรุนแรง เพียงอ้าปากพูดขณะเดินก็มีทรายปลิวเข้าเต็มปาก

เมืองเจียงเฉิงในฤดูใบไม้ผลิมีฝนตกชุกและอากาศชื้น แต่ก็ยังดีกว่าพายุทราย

หลินม่ายบอกให้เจียวอิงจวิ้นไปส่งคุณเจิ้งกลับเมืองเจียงเฉิงเป็นการส่วนต่อในอีกสองวัน

แต่เพียงหนึ่งวันก่อนที่คุณเจิ้งจะเดินทางกลับเมืองเจียงเฉิง จู่ ๆ เสิ่นเสี่ยวผิงก็รีบไปหาหลินม่ายที่วิทยาลัย

มันเป็นเวลาสิบโมงเช้า หลินม่ายยังคงอยู่ในชั้นเรียน

ขณะที่อาจารย์กำลังเขียนเนื้อหาการสอนบนกระดานดำ เสิ่นเสี่ยวผิงก็แอบหมอบต่ำและคลานเข้ามาในห้องเรียน ก่อนจะนั่งลงถัดจากหลินม่าย

หลินม่ายถาม “มีอะไรเร่งด่วนหรือเปล่า?”

หากไม่มีเรื่องเร่งด่วน เสิ่นเสี่ยวผิงคงไม่กล้ายุ่งกับชั้นเรียนของเธอ

เสิ่นเสี่ยวผิงไม่สามารถซ่อนความสุขบนใบหน้าและพยักหน้าอย่างรุนแรง

เพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นจุดสนใจ หล่อนจึงลดเสียงลงและกระซิบข้างหูหลินม่าย “เมื่อครู่นี้เทศบาลเมืองหลวงโทรมาบอกว่า พวกเขาต้องการให้เรารับช่วงโครงการของรัฐบาลค่ะ”

“โครงการอะไรของรัฐบาล?”

“ห้องสมุดเมืองหลวง”

หลินม่ายตกตะลึงครู่หนึ่ง “ในเมืองหลวงไม่ใช่ว่ามีห้องสมุดแล้วเหรอ?”

“นั่นมันห้องสมุดเก่า ตอนนี้พวกเขากำลังจะสร้างห้องสมุดใหม่ และผู้ว่าการเมืองต้องการพบคุณโดยเร็วที่สุด”

หลินม่ายพยักหน้ารับ “โทรหาผู้รับผิดชอบในเทศบาลเมือง บอกว่าฉันจะเข้าไปหารือเรื่องนี้ในตอนบ่ายของวันนี้”

หลังจากทั้งสองคนคุยธุระเสร็จ เสิ่นเสี่ยวผิงก็แอบออกไปอีกครั้งโดยฉวยโอกาสจากตอนที่อาจารย์หน้าชั้นเผลอ

หลังเลิกเรียนตอนเที่ยง หลินม่ายขับรถกลับมาที่บ้าน

น้าถูทำอาหารจานโปรดของหลินม่ายหลายอย่าง

ผัดถั่วงอก ผัดกุ้ง แกงจืดเต้าหู้ปลาตะเพียน…

เมื่อเผชิญหน้ากับของโปรด หลินม่ายก็กินด้วยความเอร็ดอร่อย

ขณะที่ในใจครุ่นคิดว่า เธอไม่เข้าใจว่าเจ้าหน้าที่เทศบาลจะเข้าหาเธอโดยเฉพาะได้อย่างไร โดยกล่าวว่าพวกเขาต้องการให้ว่านถงกรุ๊ปดำเนินการก่อสร้างห้องสมุด

ใครเป็นคนอยู่เบื้องหลังกันแน่?

แม้จะพยายามคิดมากเท่าใด แต่เธอก็คิดไม่ออกว่าใครที่คอยผลักดันเธอจากเบื้องหลัง

คุณปู่ฟางและฟางจั๋วหรานมีกฎอย่างชัดเจน หากพวกเขาต้องการผลักดันเธอ พวกเขาจะบอกเธอก่อนเสมอ

แม้พยายามคาดเดามากเท่าใดก็คงเดาไม่ถูก อย่างไรช่วงบ่ายเธอก็ต้องไปพบกับเจ้าหน้าที่เทศบาลอยู่ดี

ก่อนบ่ายสามโมง หลินม่ายขับรถไปที่เทศบาลและพบกับหัวหน้าเหยาผู้รับผิดชอบโครงการห้องสมุด

หัวหน้าเหยาไม่ได้บอกว่าเขาจะมอบหมายโครงการห้องสมุดให้เธอทันทีที่เจอหลินม่าย

เขาเริ่มคุยกับเธอเกี่ยวกับโครงการบางโครงการที่ว่านถงกรุ๊ปเคยดำเนินการ

และยังพูดถึงโครงการอสังหาริมทรัพย์ 2 โครงการของเธอในฮ่องกงโดยเฉพาะอีกด้วย

หลังจากคุยกันนานกว่าหนึ่งชั่วโมง หัวหน้าเหยาก็มอบแผนที่ห้องสมุดใหม่ให้หลินม่าย

ขอให้เธอส่งภาพวาดการออกแบบห้องสมุดและแผนงบประมาณในหนึ่งสัปดาห์

หลังจากการประชุมเทศบาล จึงจะมีการตัดสินใจว่าจะส่งมอบโครงการห้องสมุดให้กับว่านถงกรุ๊ปของเธอหรือไม่

หลินม่ายรับแผนที่มาด้วยความเคารพและถามด้วยรอยยิ้ม “ทำไมหัวหน้าถึงคิดจะมอบโครงการนี้ให้กับทางเราล่ะคะ?”

“เรายังไม่ได้ตัดสินใจที่จะมอบให้คุณอย่างเต็มที่” หัวหน้าเหยายิ้ม “เหตุผลที่เรามีความตั้งใจติดต่อพวกคุณก็คือ การออกแบบและแผนงบประมาณของว่านถงกรุ๊ป ที่ส่งมาระหว่างการประมูลรถไฟใต้ดินสายที่ 2 นั้นโดดเด่นและยอดเยี่ยมมาก”

หลินม่ายยิ้มด้วยความขมขื่น “ถึงอย่างนั้นเราก็ยังแพ้การประมูลนะคะ”

“เหตุผลหลักที่ไม่ได้รับเลือกคือความแข็งแกร่งของคุณไม่เพียงพอ หากไม่มีสว่านเพชร คุณจะไม่สามารถทำงานเครื่องเคลือบดินเผาที่ละเอียดอ่อนได้”

หลินม่ายพยักหน้าอย่างนอบน้อม “หัวหน้าเหยาพูดถูกค่ะ”

การสร้างรถไฟใต้ดินนั้นไม่ง่ายเหมือนการสร้างบ้านและต้องใช้อุปกรณ์มากมาย

ตัวอย่างเช่น เครื่องจักรหนัก เครื่องเจาะ รถแบตเตอรี่ขนย้ายดิน เครนยก เครื่องขอเกี่ยว รถดูดโคลน รถเครน รถขุด เครื่องอัดอากาศ เครื่องดัดเหล็ก เครื่องปั๊มลม…

แม้ว่านถงกรุ๊ปของหลินม่ายจะไม่ได้เป็นกิจการขนาดเล็ก แต่เธอไม่มีเครนยก เครื่องเจาะ รถขุด หรือสิ่งต่าง ๆ ที่จำเป็นสำหรับการสร้างโครงการยิ่งใหญ่ขนาดนั้น

หากเธอต้องการสร้างรถไฟใต้ดินจริง ๆ เธอต้องหาทางซื้ออุปกรณ์เหล่านี้มาทั้งหมด

เมื่อออกมาจากห้องทำงานของหัวหน้าเหยา หลินม่ายเรียกหาเจียวอิงจวิ้นอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่จะไปหาคุณเจิ้งด้วยกัน

เธอมอบแผนที่โครงการห้องสมุดที่หัวหน้าเหยามอบหมาย เพื่อให้คุณเจิ้งคิดเกี่ยวกับวิธีการออกแบบและคำนวณงบประมาณ

ห้องสมุดนี้มีขนาดไม่เล็ก หากพวกเขาชนะโครงการ พวกเขาจะสามารถหาเงินและสร้างชื่อเสียงได้มากมาย

คุณเจิ้งได้รับข่าวจากเสิ่นเสี่ยวผิงว่าการออกแบบของเขาไม่ได้รับการประมูลแต่เขาก็ไม่ย่อท้อ ดังคำกล่าวที่ว่า เมื่อเขาพยายามปลูกดอกไม้ มันไม่ออกดอก แต่เมื่อเขาปลูกต้นหลิวโดยไม่ได้ตั้งใจ มันก็กลายเป็นต้นไม้ให้ร่มเงา เขานึกถึงตาเฒ่าอวี๋สหายของเขา และมั่นใจมอบโครงการอื่นนี้ให้

แม้จะไม่ได้ผลสำเร็จ แต่มีความตั้งใจดี

เขาตรงไปหาเฒ่าอวี๋และบอกว่าจะเลี้ยงอาหารอีกฝ่าย

เฒ่าอวี๋ไม่เกรงใจ และเชิญเขาไปร้านอาหารเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงในเมืองหลวงเพื่อรับประทานอาหารมากมาย

เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นเสี่ยวผิงช่วยเหลือคุณเจิ้งเก็บข้าวของและกำลังจะส่งเขากลับเมืองเจียงเฉิงพร้อมกับเจียวอิงจวิ้น

ขณะที่คนกลุ่มนั้นบินกลับไปถึงเมืองเจียงเฉิงทางเครื่องบิน หลินม่ายก็ติดต่อเข้ามา

บอกว่ารัฐวิสาหกิจแห่งที่หนึ่งต้องการให้ว่านถงกรุ๊ปเข้าร่วมในการก่อสร้างรถไฟใต้ดินหมายเลข 2

โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขาต้องการใช้รูปแบบของสถานีรถไฟใต้ดินที่ออกแบบโดยคุณเจิ้ง

เธอขอให้คุณเจิ้งพักผ่อนที่บ้านเป็นสักสองวันก่อน ค่อยเดินทางกลับเมืองหลวง

คุณเจิ้งตื่นเต้นอย่างมาก และบอกให้เสิ่นเสี่ยวผิงจองตั๋วเครื่องบินเที่ยวแรกในวันถัดไปทันที โดยไม่ต้องคำนึงถึงความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง

เขาขอให้เจียวอิงจวิ้นช่วยเหลือขณะที่เขายังสามารถเคลื่อนไหวร่างกายไหว เขาอยากกลับเมืองหลวงทันทีเพื่อทำเต็มที่กับสิ่งที่เขารัก

เหตุผลที่รัฐวิสาหกิจแห่งที่หนึ่งริเริ่มเชิญว่านถงกรุ๊ปเข้าร่วมในการก่อสร้างรถไฟใต้ดินหมายเลข 2 เนื่องจากภาพวาดการออกแบบและแผนการก่อสร้างของคุณเจิ้งนั้นยอดเยี่ยมมาก

ทันทีที่คุณเจิ้งกลับถึงเมืองหลวง หลินม่ายมอบรางวัลแก่เขาทันที 5,000 หยวน

คุณเจิ้งมีความซื่อสัตย์และปฏิบัติตามหน้าที่

บอกว่าทั้งสองโครงการไม่ได้ชนะอย่างสมบูรณ์ และเขาไม่สามารถเรียกร้องเงินโบนัสได้

อย่างไรก็ตามหลินม่ายตอบกลับ ไม่ว่าทั้งสองโครงการจะชนะในท้ายที่สุดหรือไม่ก็ตาม เขาได้ให้ความสนใจกับว่านถงกรุ๊ป และเปิดโอกาสให้กับบริษัท ดังนั้นเขาจึงสมควรได้รับโบนัส

ว่านถงกรุ๊ปคว้าสัญญาร่วมโครงการรถไฟฟ้าใต้ดินอย่างรวดเร็ว

ภาพวาดการออกแบบนั้นใช้คุณเจิ้งออกแบบ 100% และแผนการก่อสร้างบางส่วนก็นำมาใช้โดยเขา

แม้ว่าว่านถงกรุ๊ปจะเป็นเพียงผู้มีส่วนร่วม แต่พวกเขาก็มีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ตลอดกระบวนการ โครงการมีระยะเวลาที่ยาวนาน และคาดว่าจะใช้เวลาหนึ่งถึงสองปีจึงจะเสร็จสมบูรณ์

เพื่อให้มั่นใจในคุณภาพ คุณเจิ้งอาจต้องอาศัยอยู่ในเมืองหลวงเป็นเวลาสองถึงสามปีเช่นเดียวกับคุณอวี๋

หลินม่ายขอให้เสิ่นเสี่ยวผิงแย่งซื้อเรือนสี่ประสานอีกชุดหนึ่งเพื่อให้คุณเจิ้งอาศัยอยู่

เธอยังไปรับภรรยาของคุณเจิ้งมาอยู่เป็นเพื่อนที่เมืองหลวง และว่าจ้างคนดูแลเช่นเดียวกับของคุณอวี๋

หลินม่ายยังเพิ่มเงินเดือนของผู้เฒ่าทั้งสองโดยตรงถึงสามเท่า

คุณค่าที่พวกเขาสองคนสร้างให้กับบริษัทนั้นยิ่งใหญ่เกินไป

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา หลินม่ายได้มอบแบบแปลนและแผนการก่อสร้างทั้งหมดของห้องสมุดที่ออกแบบโดยคุณอวี๋ให้กับหัวหน้าเหยา

การประชุมข้างต้นใช้เวลาอีกสองสามวัน จากนั้นเสียงเกือบจะเป็นเอกฉันท์ถึงการอนุมัติแบบแปลนและแผนการก่อสร้างของคุณอวี๋

ในที่สุดหลินม่ายก็ได้โครงการห้องสมุดมาไว้ในมือ ซึ่งเธอได้ให้รางวัลแก่คุณอวี๋เป็นเงิน 4,000 หยวน

ที่โบนัสน้อยกว่าของคุณเจิ้ง 1,000 หยวน เพราะเขาพึ่งพาคุณเจิ้งสำหรับการออกแบบโครงการนี้

………………………………………………………………………………………………………………………….

สารจากผู้แปล

อะไรที่ไม่ได้ดังใจในตอนนี้อาจจะกลายเป็นประสบความสำเร็จในวันหน้าก็ได้นะ ปรากฏว่าคว้ามาได้สองโครงการเลย

ไหหม่า(海馬)

แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了]

แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了]

Status: Ongoing

หลินม่ายได้กลับมาเกิดใหม่ในวันแต่งงานของตัวเอง​ และพบว่าทุกคนรอบตัวไม่ว่าจะเป็นครอบครัวตัวเองหรือครอบครัวสามีต่างก็ยังเป็นเศษสวะกันเหมือนเดิม​ แต่ขอโทษเถอะ…หลินม่ายคนนี้ไม่ใช่หลินม่ายคนเดิมแล้ว​ ใครหน้าไหนมารังแกฉัน​ คราวนี้แม่จะซัดให้หงาย​​ จะงัดมารยาสาไถทุกกระบวนมาใช้แก้เผ็ดมันให้หมด! จากนั้นก็จะหย่ากับสามีกะหลั่วแยกตัวออกมาสร้างฐานะแบบสวยๆ​ ไม่ต้องสนใจใครอีกแล้ว!

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน