ตอนที่667 ท่านพ่อ ท่านช่างน่าเคารพอย่างแท้จริง
เหยาซู่เรียก“ฮูหยิน” ทำให้หลู่เหยาซึ่งกำลังนอนหลับอยู่ในห้องชั้นนอกยิ้มด้วยความพึงพอใจ จากนั้นนางตอบว่า “ท่านพี่มีอะไรให้ข้าช่วยหรือไม่ ? ” ในขณะที่นางพูดนางยังคงได้ยินเสียงฝีเท้าตามทิศทางของนาง พวกมันเบามากเพราะเขาไม่ได้สวมรองเท้า แต่การหายใจของเขาหนักขึ้น ทำให้ห้องทั้งห้องมีบรรยากาศแปลก ๆ
หลู่เหยาพอใจมากในขณะที่มองเหยาซู่เดินมาที่เตียงของนางนางไม่อนุญาตให้มีคำอธิบายใด ๆ กอดเขาและรีบกลับไปที่เตียงเจ้าสาว เมื่อถอดเสื้อผ้าออกแล้วมันเป็นฉากที่มีเสน่ห์
คืนนั้นเหยาซู่รู้สึกราวกับว่าเขามีความฝันอันยาวนานในความฝันนี้เขาเข้าถึงเน้อถึงตัวหลู่เหยาที่เพิ่งแต่งงาน อย่างไรก็ตามมันไม่จริงมาก ด้วยความงุนงงเขารู้สึกลังเลเล็กน้อย แต่ถ้าเขายอมรับการฝืนใจนี้ เขารู้สึกว่าเขาปล่อยให้หลู่เหยาลดลง ด้วยความขัดแย้งภายในนี้เขานอนหลับอย่างไม่สบายใจและสั่นมาก เมื่อเขาตื่นขึ้นในตอนเช้าในวันรุ่งขึ้นผ้าปูที่นอนของเขาเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ
เขาเป็นคนที่เงียบขรึมและรู้สึกราวกับว่าเขาไม่ได้นอนเลยเขาคิดว่าทุกอย่างเป็นส่วนหนึ่งของความฝัน แต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่ามันเกิดขึ้นจริง เขาหันไปมองหลู่เหยาและเห็นว่านางนอนอยู่บนเตียงใต้ผ้าปูที่นอนบางผืน นางมองเขาด้วยความสำนึกผิด
“ท่านพี่ตื่นแล้วหรือ? ” หลู่เหยาตื่นก่อนเขา เสียงของนางค่อนข้างแหบแห้ง และดวงตาของนางก็แดงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่านางร้องไห้ เหยาซู่ต้องการถามสิ่งที่เกิดขึ้นกับนาง แต่ได้ยินว่าหลู่เหยากล่าวว่า “เป็นเพราะฮูหยินผู้นี้ไม่ดี ฮูหยินผู้นี้ทำให้ท่านพี่โกรธและรู้สึกเศร้าใจมาก แต่เมื่อคืนท่านพี่คงดื่มมากเกินไป ข้าไม่มีแรงมากพอและไม่สามารถทำอะไรได้” ยิ่งนางพูดมากเท่าไหร่เสียงของนางก็ยิ่งเงียบ ในตอนท้ายนางก็ก้มหน้าลงและจ้องมองผ้าผืนขาวบนเตียง ในที่สุดน้ำตาก็เริ่มร่วงหล่น
เหยาซู่เคยเป็นคนที่ใจดีมากและไม่ได้มีความเกลียดชังสำหรับหลู่เหยาในใจของเขาก่อนที่ยาจะออกฤทธิ์เต็มที่ เขาได้คิดในสิ่งต่าง ๆ ผ่านมาแล้ว นอกจากนี้เขายังไม่รู้ว่าเทียนถูกดัดแปลงซึ่งทำให้เขารู้สึกราวกับว่าเขาทนไม่ได้ เมื่อได้ยินสิ่งที่หลู่เหยาพูด และเห็นฉากนี้ หัวใจของเขาก็เริ่มรู้สึกว้าวุ่นใจ
เขาลุกขึ้นนั่งแล้วดึงฮูหยินของเขาเข้ามากอดเขาปลอบโยนนางด้วยคำพูดที่สุภาพและกล่าวกับนางว่า “เมื่อแต่งเข้าตระกูลเหยา เจ้าเป็นภรรยาของข้า ทุกสิ่งที่ทำไปแล้วควรจะทำ ไม่ต้องกังวล เราจะไม่พูดถึงเรื่องในอดีต ตระกูลเหยานั้นใจดีและไม่มีใครจะรังแกเจ้า” ขณะที่เขาพูดเขาเห็นว่าหลู่เหยายังคงจ้องมองที่ผ้าขาว เขาสามารถคาดเดาสิ่งที่นางเป็นห่วง ลุกขึ้นจากเตียงเขาหาของที่แหลมและทิ่มลงบนแขนทำให้เลือดออกแล้วเช็ดเลือดบนผ้าปูที่นอน จากนั้นนางก็รู้สึกพึงพอใจมาก
หลู่เหยาถอนหายใจด้วยความโล่งอกและกอดแขนของเหยาซู่และปฏิเสธที่จะปล่อย นางเอาปากของนางทาบลงบนแผลแล้วดูดไปพักหนึ่ง เมื่อเห็นว่ามันไม่มีเลือดออกแล้วนางก็ปล่อยน้ำตาคลอ เหยาซู่รู้สึกลึกลับมากยิ่งขึ้น
คู่หนุ่มสาวนอนอยู่บนเตียงสักครู่แล้วพูดสิ่งที่คุ้นเคยบางอย่างก่อนที่สาวใช้จะเข้ามาเพื่อปลุกพวกเขาหลังจากแต่งตัวเสร็จพวกเขาไปยกน้ำชาให้กับผู้อาวุโสในครอบครัว จากนั้นฮูหยินจะนำผ้าเปื้อนเลือดมาให้ซูซื่อ เมื่อเห็นซูซื่อยิ้มและพยักหน้า หลู่เหยาก็ผ่อนคลายในที่สุด เมื่อนางมองเหยาเซียน นางก็รู้สึกว่าสายตาของเขาแหลมคมมาก เนื่องจากมีความคล้ายคลึงกับเฟิงหยูเฮงเล็กน้อย หัวใจของนางจึงสั่นเล็กน้อย
จากการแต่งงานครั้งนี้หลู่เหยาได้รอดพ้นจากสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยอันตรายอย่างไรก็ตามใครจะรู้ว่าในคฤหาสน์หลู่, คุณหนูสามหลู่หยานเกือบทำให้เกิดความวุ่นวาย บ่าวรับใช้หรู่ยี่พยายามปลอบใจนาง และในที่สุดก็จัดการให้นางสงบลง แต่หลู่หยานไม่เข้าใจว่า “มีสิ่งแปลก ๆ มากมายในโลกนี้ เป็นไปได้หรือไม่ที่ยายของพระราชวังได้รับผลตอบแทน”
หรู่ยี่ถอนหายใจ“มันไม่ใช่เรื่องงานที่จะติดสินบนคนของพระราชวังเจ้าค่ะ ! ยายคนนั้นใช้ชีวิตของนางในพระราชวัง สิ่งที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน นางเป็นคนที่คนปกติสามารถซื้อได้หรือไม่เจ้าคะ ? ”
“ถ้าอย่างนั้นมันก็แปลก! ” หลู่หยานกล่าวซ้ำตัวเอง “เห็นได้ชัดว่าหลู่เหยานั้นไม่บริสุทธิ์ เรื่องเลวทรามระหว่างนางกับหลู่โชวนั้นเป็นสิ่งที่ข้ารู้ ผลการตรวจเป็นไปได้อย่างไรว่านางบริสุทธิ์ เป็นไปได้หรือไม่ที่ยายแก่มากและตรวจไม่ดี ? ดวงตาของนางไม่แหลมคมอีกต่อไปแล้วหรือ ? ”
ในท้ายที่สุดหรูยี่เป็นบ่าวรับใช้และไม่สามารถบอกได้ว่าความจริงคืออะไรนางสามารถแนะนำนางได้เท่านั้น “เรื่องนี้ผ่านไปแล้ว คุณหนูสามอย่าคิดมากเลยเจ้าค่ะ อนาคตของคุณหนูจะดีขึ้นกว่าเดิม นางจะเพลิดเพลินไปกับการเป็นจุดเด่นเป็นเวลาสองสามปี เมื่อเวลานั้นมาถึงนางจะไม่ต้องคุกเข่ากับเขาอีกหรือไม่เจ้าค่ะ”
เมื่อสิ่งนี้ถูกกล่าวหลู่หยานก็ดีใจเล็กน้อย แต่เมื่อนางจำสิ่งต่าง ๆ จากวันก่อนหน้านี้ นางรู้สึกโกรธ “อนาคตที่ดี ? ข้ากลัวว่าอนาคตอันยิ่งใหญ่นี้จะถูกทำลายโดยนาง ! ร้านค้าส่วนใหญ่ของตระกูลถูกส่งมอบ ข้าได้ยินท่านพ่อบอกเมื่อวานนี้ การกระทำเมื่อวานนี้เป็นสิ่งที่ดีที่สุด เมื่อข้าแต่งงานข้าจะมีสินเดิมอะไรบ้าง ? ท่านพ่อมุ่งเน้นไปที่การมีความสัมพันธ์กับตระกูลเหยา อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดเลยว่าสถานการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นจริงหรือไม่? ข้าพูดได้ว่าเฟิงหยูเฮงอยู่ด้วย ใครจะได้ประโยชน์จากนางบ้าง”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้หรูยี่ก็ตัวสั่นเมื่อวันก่อนนางได้ไปที่คฤหาสน์เหยาและได้เห็นองค์หญิงจี่อัน แน่นอนว่าการจ้องมองของนางนั้นเย็นยะเยือกและน่าตกใจอย่างยิ่ง
ไม่ต้องพูดถึงความสับสนในด้านของหลู่หยานแม้เต่หลู่ซ่งและเก้อซื่อก็ไม่สามารถนอนหลับได้เนื่องจากการตรวจร่างกาย ทั้งสองไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อนึกย้อนกลับไป พวกเขาขังหลู่เหยาและหลู่โชวยาวไว้ในห้อง พวกเขาเห็นรอยเลือดบนเตียงอย่างชัดเจน ทำไมยายถึงบอกว่านางเป็นสาวบริสุทธิ์ ?
ทุกคนในคฤหาสน์หลู่ที่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้รู้สึกสับสน
แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นการผ่านอุปสรรค์นี้เป็นสิ่งที่ดีในปัจจุบันหลู่ซ่งยังคงสั่นด้วยความกลัว เมื่อยายในพระราชวังบอกว่าหลู่เหยานั้นไม่บริสุทธิ์ หลู่เหยาจะไม่มีโอกาสได้อยู่อีกต่อไป แม้แต่ตระกูลของเขาก็จะต้องทนทุกข์เช่นกัน ! แล้วถ้าเขาเป็นคนแรกที่ออกจากตำแหน่งเสนาบดี แม้ว่าคนอื่นจะไม่เข้าใจมัน เขาจะทำยังไง เขาสามารถนำไปเปรียบเทียบกับคนอื่น ๆ ได้ แต่เมื่อเปรียบเทียบกับตระกูลเหยาแล้วไม่มีการเปรียบเทียบเลย
หลู่ซ่งถอนหายใจเก้อซื่อถอนหายใจ แต่นางถอนหายใจไปกับการกระทำที่ได้รับ เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้นเมื่อบุตรสาวของนางแต่งงาน นางควรทำอะไร!
ผู้คนในตระกูลหลู่ต่างก็สับสนในคฤหาสน์ขององค์หญิง เฟิงหยูเฮงส่งช่างฝีมือเป่ยกลับพระราชวังด้วยตัวเอง เพื่อให้แน่ใจว่าช่างฝีมือเป่ยถึงพระราชวังโดยเฉพาะเขานั่งอยู่ในรถม้าของราชสำนัก นางยังมีองครักษ์เงา 2 คนตามมาด้วย หลังจากจัดการเรื่องต่าง ๆ ในพระราชวังในไม่กี่วัน นางก็รู้สึกสบายใจที่จะส่งช่างฝีมือเป่ยกลับไป
หลังจากรถม้าของราชสำนักหันออกจากตรอกนางก็หันหน้าไปและพบรถม้าอีกคันวิ่งไปในทิศทางของนาง หลังจากผ่านไปอีกไม่กี่ก้าวก็หยุดอยู่หน้าทางเข้าคฤหาสน์ขององค์หญิง หลังจากนี้เฟิงจินหยวนก็กระโดดออกมา เมื่อเห็นเฟิงหยูเฮงอยู่ เขาถอนหายใจยาวและกล่าวว่า “ข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่อยู่ในคฤหาสน์ ทหารยามของเจ้าไม่ยอมให้ข้าเข้าไป”
เฟิงหยูเฮงพยักหน้า“ทหารยามอยู่ทางด้านขวา” จากนั้นนางยิ้มเยาะ “เมื่อเราพบกันแล้ว ท่านพ่อมีอะไรจะพูดก็พูดมา”
นางพาเฟิงจินหยวนไปที่ห้องโถงใหญ่เฟิงจื่อหรูก็วิ่งออกมา เด็กสองคนเห็นบิดาที่ขาดความรับผิดชอบ เมื่อเห็นว่าเฟิงจินหยวนมองไปที่เฟิงจื่อหรู เฟิงหยูเฮงกระแอมเบา ๆ แล้วถามว่า “ท่านพ่อมาวันนี้มีเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ ? ”
”อ่า!ใช่แล้ว ! ” เฟิงจินหยวนตอบสนองเชิงบวกอย่างสมบูรณ์ เมื่อเข้าไปในกระเป๋าของเขา เขาก็ดึงตั๋วแลกเงินออกมาอย่างรวดเร็ว “นี่เป็นค่าเล่าเรียนสำหรับจื่อหรูที่ข้าเตรียมไว้ มีทั้งหมด 150 เหรียญเงิน ลองนับดู”
“หืม? ” เฟิงหยูเฮงรับตั๋วแลกเงินด้วยความประหลาดใจนิดหน่อย มันเป็นตั๋วแลกเงินของร้านแลกเงินในเมืองหลวง มันครบถ้วน 150 เหรียญเงินไม่ขาดไม่เกิน นางแปลกใจเล็กน้อย “ท่านพ่อเอาเงินนี้มาจากไหน ? ”
เฟิงจินหยวนโบกมือของเขา“ที่อยู่ของตระกูลเฟิงมีรากฐานเล็กน้อย เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ การศึกษาของจื่อหรูเป็นสิ่งสำคัญที่สุด”
เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนี้เฟิงหยูเฮงก็ไม่สามารถถามต่อ ดังนั้นนางจึงพยักหน้า และส่งตั๋วแลกเงินให้วังซวน “จัดการมัน เมื่อจื่อหรูกลับไปที่เสี่ยวโจวในอีกไม่กี่วัน นำมันไปด้วย”
เมื่อเห็นว่าตั๋วแลกเงินถูกส่งมอบในที่สุดเฟิงจินหยวนก็ยิ้มราวกับว่าน้ำหนักถูกยกขึ้นแล้ว แต่ใครจะรู้ว่ามันเป็นเพราะในที่สุดเขาก็มีงานบางอย่างเพื่อส่งบุตรชายของตัวเองไปสำนักศึกษา หรือถ้าเป็นเพราะในที่สุดเขาก็มีหน้าที่จะขอให้เฟิงหยูเฮงช่วย
เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้จากไปเฟิงหยูเฮงรู้ว่ามีเรื่องอื่นอีกแน่นอน แต่ถ้าเฟิงจินหยวนไม่พูด นางก็จะไม่รีบ นางให้บ่าวรับใช้นำชามาด้วย จิบไม่กี่ครั้งนางก็เริ่มคุยกับเฟิงจื่อหรู
บทสนทนานี้ไม่มีที่สิ้นสุดเฟิงจินหยวนกลัวว่าเรื่องของเขาจะถูกลืม ดังนั้นเขาจึงเริ่มที่จะกล่าว “อาเฮง ข้ามีเรื่องที่ข้าอยากจะถามเจ้า”
“เจ้าค่ะ”เฟิงหยูเฮงหันไปมองเขา “ท่านพ่อต้องการถามอะไร ? ”
เฟิงจินหยวนสงบใจลงกล่าวว่า“เจ้าก็รู้ว่าข้าและเหยาซื่อทะเลาะกัน นางต้องการทำร้ายข้า ข้าแค่อยากจะถามว่าอาการบาดเจ็บครั้งนี้… มันยังสามารถรักษาได้หรือไม่”
เฟิงหยูเฮงไม่คิดว่าคำขอของเขาจะเป็นเรื่องนี้แต่หลังจากนึกถึงฉากที่เฟิงจินหยวนเห็นจาวเหลียน นางก็พัฒนาความเข้าใจเล็กน้อย แต่เมื่อนางคิดว่าเพราะสิ่งนี้ ท่าทางของนางก็เย็นชาลงเล็กน้อย นางกล่าวทันทีด้วยน้ำเสียงที่ไม่สุภาพ “ตอนนี้ถ้าท่านพ่อต้องการบุตรชาย ท่านพ่อก็มี หากท่านพ่อต้องการบุตรสาว ท่านพ่อมี บุตรสาวคนหนึ่งเป็นองค์หญิงและเป็นว่าที่พระชายา บุตรชายก็เป็นลูกศิษย์ของเย่โหร่งด้วย ท่านพ่อยังไม่พอใจอีกหรือ ท่านยังต้องการกระจายเชื้อสายของตระกูลเฟิงอีกหรือ ? ” ในขณะที่พูด นางมองเฟิงจินหยวนด้วยความดูถูกเหยียดหยามและกล่าวว่า “มันช้าไปหรือ ? ”
ใบหน้าของจินหยวนเปลี่ยนเป็นสีแดงสดจากสิ่งที่นางพูดนอกจากนี้เขาก็เป็นบิดาของนาง เพื่อให้บุตรสาวของเขาใช้สิ่งต่าง ๆ แบบนี้เพื่อเยาะเย้ยเขา เขาจะไม่รู้สึกอับอายได้อย่างไร แต่เขามาวันนี้ด้วยเป้าหมายแบบนี้ เขาวางแผนล่วงหน้า โดยไม่คำนึงถึงสิ่งที่น่าเกลียดที่เฟิงหยูเฮงพูด เขาจะต้องอดทน ตราบใดที่เขาสามารถรักษาอาการบาดเจ็บนี้ได้ ดังนั้นเขาจึงได้แต่ขอร้อง “ข้ายังเป็นผู้ชาย นอกจากนี้ยังมีอนุในบ้าน และข้าต้องคิดเพื่อพวกนาง”
เฟิงหยูเฮงก็หัวเราะบิดาคนนี้ช่างน่าเคารพเหลือเกิน เขายังสามารถพูดสิ่งนี้ได้ แต่การพูดความจริงนั้นไม่เป็นอันตราย เนื่องจากพวกเขากำลังพูดอย่างเปิดเผยและทุกคนพูดความจริง นางถามเฟิงจินหยวน “อย่าพูดว่าข้าไม่รู้สถานการณ์อาการบาดเจ็บของท่านพ่อในปัจจุบัน แต่หลังจากผ่านไปนานมากแม้ว่าข้าจะเป็นหมอเทวดา ข้ากลัวว่ามันจะสิ้นหวัง ยิ่งไปกว่านั้น…” นางจ้องที่เฟิงจินหยวน ดวงตาของนางเริ่มมองไปที่ท่อนล่างของเขาด้วยความตั้งใจที่ไม่ดี จากนั้นนางกล่าวว่า “เมื่อท่านพ่อไม่อายที่จะให้ข้ารักษา ข้าก็จะรักษาให้”
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ – ตอนที่ 667
![The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ](https://i2.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/8446.png?resize=150,150)
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ
นายทหารนาวิกโยธินระดับสูง ที่เป็นแพทย์อจฉริยะผู้เชี่ยวชาญทั้งแพทย์สมัยใหม่ของโลกตะวันตกและแพทย์แผนโบราณของจีน ถูกโชคชะตาเล่นตลก นางเสียชีวิตจากการระเบิดของเฮลิคอปเตอร์ นางฟื้นคืนชีพอีกครั้งในอีกโลกที่แตกต่าง ในจักรวรรดิต้าชุน บิดาของนางคือเสนาบดีฝ่ายซ้าย เพราะชาติตระกูลที่ตกอับของมารดา ตัวนาง มารดาและน้องชายจึงไม่เป็นที่รักของท่านย่า พวกนางถูกใส่ร้ายอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นจึงถูกตระกูลเนรเทศออกไปอยู่ยังหมู่บ้านทุรกันดาร ญาติฝ่ายบิดาและคนในตระกูลล้วนเกลียดชังพวกนาง
การเกิดใหม่ในครั้งนี้ นางจะต้องตอบแทนพวกมันอย่างสาสม เข็มเล่มหนึ่ง มีดผ่าตัดเล่มหนึ่ง ชีวิตของพวกเจ้าก็จะตกอยู่ในมือของข้า ข้าจะไม่กลัวแผนสกปรกของพวกเจ้าอีกต่อไป ข้าสามารถทำให้พวกเจ้าพิการ สามารถสังหารพวกเจ้าได้อย่างไร้ร่องรอย
สำนักแพทย์เทวะจะถือกำเนิด ชื่อเสียงความมั่งคั่งจะเข้ามา นางจะเป็นที่ยอมรับของฮ่องเต้แต่เดี๋ยวก่อน เรื่องทั้งหมดนั่นยกไว้เถอะ แล้วข้าจะต้องแต่งงานกับองค์ชายบ้าผู้นี้นะเหรอ นี่มันเรื่องอะไรกัน….!