การได้ยินหลู่ปิงนำหัวข้อของใบหน้าของนางขึ้นมาเฟิงหยูเฮงก็คล้อยตามบทสนทนาและถามว่า “ใบหน้าของเจ้าใช้วิธีรักษาอย่างไร ? ”
หลู่ปิงมองนางและจับใบหน้าของตัวเองหลังจากนั้นไม่นานนางก็กล่าวว่า “ในตอนแรกมันมีกู่อยู่ข้างในและไม่มีใครสามารถรักษามันได้ ในขณะที่มันหายเป็นปกติ ข้าไม่แน่ใจ ดูเหมือนว่าจะเกิดขึ้นในช่วงกลางคืนเดียวกัน ก่อนนอนบาดแผลก็ยังมีอยู่ เมื่อข้าตื่นขึ้นใบหน้าของข้ากลับมาเป็นปกติ ข้าได้ยินมาว่าเมื่อคนที่เลี้ยงกู่ตาย กู่จะถอนตัวออกจากร่างกายของข้า มันฟังดูลึกลับมากใช่ไหมเพคะ ? ”
“ใช่”เฟิงหยูเฮงพยักหน้า และไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมรับ “มันลึกลับเกินไปจริง ๆ เจ้ารู้หรือไม่ว่ามันคือใครที่ใช้กู่ ? มันเป็นองค์หญิงเจ็ดของกูซูใช่หรือไม่ ? ” เมื่อนึกย้อนกลับไปที่งานเลี้ยงในเวลานั้น มีเพียงคนเดียวจากกูชูที่อยู่ในเมืองหลวงคือองค์หญิงเจ็ดของกูซู ดูเหมือนว่านางจะเข้ากันได้ดีกับตระกูลหลู่
แต่หลู่ปิงกล่าวว่า“คงไม่ใช่นางเพคะ หากองค์หญิงเจ็ดแห่งกูซูเสียชีวิต ข่าวใหญ่ดังกล่าวจะแพร่กระจายมายังราชวงศ์ต้าชุนอย่างแน่นอน เมื่อพระชายาไปต่อสู้ภาคใต้ พระชายาได้ยินเกี่ยวกับงานศพใด ๆ ที่ดำเนินการโดยราชวงศ์ของกูซูหรือไม่เพคะ ? ” นางคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดต่อ “องค์หญิงเจ็ดนั้นเป็นสมาชิกของตระกูลฮ่องเต้ ไม่ว่าพระชายาจะมองอย่างไร นางก็ไม่เหมือนคนประเภทที่สามารถเลี้ยงกู่ได้ หากการคาดเดาของข้าถูกต้อง นางเป็นคนที่นำกู่มา อย่างไรก็ตามมันเป็นคนอื่นที่ยกมันให้กับนาง ในฐานะองค์หญิงแห่งกูซู การมีลูกน้องหนึ่งหรือสองคนที่สามารถใช้ทักษะกู่ได้นั้นค่อนข้างปกติ”
เฟิงหยูเฮงมองมาที่นางแล้วถาม“เจ้ามีความเข้าใจในเรื่องกู่ดีหรือไม่ ? ”
หลู่ปิงเป็นคนฉลาดเมื่อได้ยินเฟิงหยูเฮงถามเช่นนี้นางเดาได้ทันทีว่าเป้าหมายของเฟิงหยูเฮงสำหรับการมาเยือนในวันนี้ “พระชายาปรารถนาที่จะได้รับความเข้าใจจากกู่หรือไม่ ? ” นางกางมือ “แต่น่าเสียดายที่ข้าทำให้พระชายาผิดหวัง ความเข้าใจของข้าเกี่ยวกับกู่เริ่มต้นเมื่อใบหน้าของข้าได้รับบาดเจ็บ ข้ารู้แค่ว่ากู่ส่วนใหญ่เป็นแมลงและมีบางอย่างที่เป็นงู หากใครบางคนที่ทุกข์ทรมานจากกู่ หากต้องการรักษาให้หายขาด มีเพียง 2 วิธี หนึ่งคือให้เจ้าของกู่เป็นผู้รักษาตัวเอง วิธีที่สองคือการให้เจ้าของกู่ตายไป เช่นนั้นกู่จะได้รับการแก้ไขตามธรรมชาติ แต่มีข้อยกเว้นอยู่ ตัวอย่างเช่น กู่ที่มีพิษร้ายแรงซึ่งจะเป็นประเภทของกู่ที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ไม่สามารถรักษาให้หายได้ นอกจากนี้ยังมีอีกอย่างหนึ่งที่จะทำให้คนที่โดนกู่ตายไป หลังจากเจ้าของกู่ตายไปเพคะ”
หลู่ปิงเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับกู่ในเวลาอันรวดเร็วจากนั้นนางก็บอกอย่างจริงจังกับเฟิงหยูเฮง “พระชายาเป็นผู้มีพระคุณของข้า ทันทีที่ข้าพบอะไรก็จะมีการรายงานอย่างแน่นอน แต่เมื่อพูดถึงกู่ มันยากที่จะเรียนรู้เพิ่มเติม เมื่อตระกูลหลู่รู้ว่ามันเป็นใบหน้าของข้า พวกเขาคิดหลายวิธีและพวกเขาก็ไปขอร้ององค์หญิงเจ็ดแห่งกูซู น่าเสียดายที่สิ่งต่าง ๆ ไม่ได้ผล ต่อมาตระกูลหลู่หันหลังให้องค์ชายแปดและตัดสายสัมพันธ์กับกูซูอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าพวกเขาต้องการสอบถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตระกูลหลู่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ นั่นเป็นเหตุผลที่ข้ารู้เรื่องนี้มากเกี่ยวกับกู่”
เฟิงหยูเฮงรู้ว่าทุกสิ่งที่นางพูดเป็นเรื่องจริงนางมาดูหลู่ปิงโดยไม่ได้คาดหวังมากเกินไปว่าจะได้รับข้อมูลใด ๆ ในเมื่อได้ยินเช่นนี้ก็ถือว่าค่อนข้างดีแล้ว นางพยักหน้า และพูดกับหลู่ปิง “ขอบคุณ”
หลู่ปิงกล่าวอย่างรวดเร็ว“ข้าไม่สามารถให้ความช่วยเหลือใด ๆ ได้ ไม่จำเป็นที่พระชายาจะต้องขอบคุณเพคะ” แต่นางฉลาดและไม่ถามว่าทำไมเฟิงหยูเฮงจึงสอบถามเกี่ยวกับกู่ นางกล่าวว่า “ข้าหวังว่าจะได้ช่วยพระชายา โชคไม่ดีเลยที่ความสามารถของข้ามีขีดจำกัด”
เฟิงหยูเฮงรู้ว่าความสามารถของนางนั้นมีจำกัดดังนั้นนางจึงไม่ได้อยู่ในคฤหาสน์นาน สำหรับการสอบถามโดยตรงเกี่ยวกับกู่ นางไม่กลัวว่าหลู่ปิงจะแพร่ข้อมูลนี้ เพราะนางเชื่อว่าหลู่ปิงเป็นคนฉลาดและจะไม่พูดอะไรออกไป
เมื่อนางออกจากคฤหาสน์หลู่ปิงก็เดินไปส่งนางด้วยตัวเอง เก้อซื่อ ฮูหยินใหญ่ตระกูลหลู่ก็เดินไปด้วย ดูราวกับว่านางต้องการให้เฟิงหยูเฮงอยู่ต่ออีกซักพักเพราะนางพยายามที่จะมองหลู่ปิง อย่างไรก็ตามหลู่ปิงทำตัวราวกับว่านางไม่เข้าใจและส่งเฟิงหยูเฮงที่รถม้าของนาง
มันเป็นเพียงหลังจากรถม้าราชสำนักของเฟิงหยูเฮงออกไปเก้อซื่อกล่าวด้วยความไม่พอใจ “ในที่สุดเราก็สามารถพาแขกผู้สูงศักดิ์มาเยี่ยมชมได้ ดังนั้นทำไมเจ้าไม่ชวนนางอยู่ต่ออีกหน่อย ? ใกล้เที่ยงแล้ว ถ้านางอยู่กินอาหารเที่ยงด้วยกัน ความสัมพันธ์ของเรากับตำหนักหยูจะดีขึ้นเล็กน้อย ! ” หลังจากพูดอย่างนี้แล้ว นางก็ทำท่าดูถูกเหยียดหยามไม่กี่ก้าว ปิดปากและจมูกของนาง เป็นที่ชัดเจนว่านางไม่ชอบน้ำหอมที่หลู่ปิงใช้
หลู่ปิงมองที่เก้อซื่อและสายตาของนางก็เผยความสับสนนางพูดว่า “นางเป็นทั้งพระชายาและองค์หญิง ครอบครัวของเราจะดูแลนางได้อย่างไร แค่อาหารกลางวันฟังดูง่าย แต่ท่านแม่รู้หรือไม่ว่ามีกฎอะไรบ้างในการเตรียมอาหารกลางวันของพระชายา ? มีเวลาเตรียมหรือไม่ ? ”
คำพูดเหล่านี้ทำให้เก้อซื่อพูดไม่ออกอย่างแท้จริงถูกต้องแล้ว! การดูแลพระชายาในฐานะแขกไม่สามารถทำได้อย่างไม่ตั้งใจ เว้นแต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาจะดีมาก แต่ตระกูลหลู่และเฟิงหยูเฮงนั้นไม่ได้สนิทกันถึงขั้นนั้น พวกเขายังไม่ได้เตรียมพร้อมอีกด้วย อย่างดีที่สุดพวกเขาอาจถูกพิจารณาว่าเป็นการปรับปรุงความสัมพันธ์เล็กน้อยจากสถานะเดิมของพวกเขาในฐานะศัตรู เมื่อนางนึกถึงสถานการณ์ก่อนหน้านี้ นางรู้สึกอึดอัดใจมาก อย่างไรก็ตามนางก็ไม่ได้สนใจคำพูดถากถางของหลู่ปิง ดังนั้นนางจึงกล่าว “อย่างน้อยที่สุดเจ้าควรออกไปกับนางหรือไปกินที่โรงเตี้ยมกับนาง ข้าได้ยินมาว่าพระชายาหยูมักออกไปเที่ยวกับสหายของนางเพื่อกินข้าว ทำไมเจ้าไม่ลองเข้าใกล้พวกเขา ปิงเอ๋อ เจ้าไม่ได้เป็นเด็กอีกแล้ว”
หลู่ปิงยืนขึ้นและขมวดคิ้วยิ่งนางมองเก้อซื่อมากเท่าไหร่ นางก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจมากขึ้นเท่านั้น นับตั้งแต่นางยังเด็ก ตั้งแต่วินาทีแรกที่นางจำได้นางรู้ว่านางเกิดมางดงาม และนางดูตระกูลหลู่ปฏิบัติต่อบุตรสาวทุกคนในรูปแบบตัวเบี้ย จากหลู่เหยาไปยังหลู่หยาน แต่ละแผนต้องเสียบุตรสาวไป แม้แต่บุตรชายคนเดียวของพวกเขาก็ถูกฆ่าตาย แต่ถึงอย่างนี้ตระกูลหลู่ก็ยังปฏิเสธที่จะยอมแพ้ ? นางถามเก้อซื่อ “เป็นไปได้หรือไม่ว่าท่านแม่จะยอมปล่อยให้บุตรของตระกูลหลู่เสียชีวิตไปจนหมด ? ท่านแม่ไม่เพียงแค่ดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง และต้องพยายามยืนหยัดเพื่อความดีและความมั่งคั่งหรือไม่ ? ท่านพ่อเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้ายแล้ว ท่านพ่อต้องการเป็นอะไรอีก ? ”.ไอลีนโนเวล.
“เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน? ” ความโกรธของเก้อซื่อเริ่มพุ่งออกมา และนางต้องการตำหนิหลู่ปิง แต่คำพูดของหลู่ปิงแตะที่เส้นประสาท ตระกูลหลู่พยายามวางแผนให้บุตรสาวของพวกเขารวมถึงบุตรสาวของนางด้วย ! เก้อซื่อคิดกับตัวเองเป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาเข้าใจผิดตั้งแต่ต้น ? หากตระกูลหลู่ไม่ได้ทำเช่นนี้ หลู่หยานก็จะไม่ตาย…
เก้อซื่อสับสนและหลู่ปิงไม่ต้องการพูดกับเก้อซื่อ นางหันหลังกลับและออกไป ก่อนเดินจากไป นางเอ่ยว่า “แม้ว่าข้าอยากจะไปกับพระชายาหยูเพื่อกินข้าว นางก็ไม่ต้องการ ในฐานะที่เป็นฮูหยินใหญ่ ท่านแม่ยังปิดจมูกเมื่อเข้าใกล้ข้า ไม่ต้องพูดถึงพระชายาหยู ! ”
เฟิงหยูเฮงกลับมาจากคฤหาสน์หลู่นางบอกเขาเกี่ยวกับข้อมูลที่นางได้รับจากหลู่ปิง และหลังจากที่นางพูดจบ ทั้งคู่ก็ถอนหายใจ ข้อมูลจากหลู่ปิงไม่ได้มีค่ามากนักในการที่จะช่วยฮ่องเต้ ในที่สุดพวกเขาจะต้องพึ่งพาตนเอง
เฟิงหยูเฮงพูดกับซวนเทียนหมิงเกี่ยวกับแผนของนาง“ข้าจะเข้าไปในพระราชวังคืนนี้ ข้าจะไปด้วยตัวเอง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเข้าไปในตำหนักจางหนิงของพระสนมหลี่เพื่อตรวจสอบ แน่นอน ด้านของพระสนมหยวนก็ต้องได้รับการตรวจสอบเช่นกัน หากมีเวลาเพียงพอข้าจะไปตรวจสอบในเวลาเดียวกัน สองคนนี้น่าสงสัยที่สุด ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะต้องถูกตรวจสอบ”
”ข้าจะไปกับเจ้า”ซวนเทียนหมิงไม่สบายใจเมื่อนางเข้าไปด้วยตัวเอง
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเฮงส่ายหน้า“ไม่เป็นไร ที่แย่ที่สุดข้าจะซ่อนอยู่ในมิติของข้า ไม่มีใครที่สามารถหาข้าได้ สำหรับสิ่งที่เจ้าพูดเมื่อวานนี้เกี่ยวกับเสด็จพ่อเปลี่ยนขันทีส่วนตัว เจ้ารู้หรือไม่ว่าจางหยวนอยู่ที่ไหน ? ”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า“ไม่จำเป็นต้องค้นหา มันแพร่กระจายไปทั่วพระราชวัง จางหยวนถูกพระสนมหยวนชูใส่ร้ายและเสด็จพ่อลงโทษเขาด้วยการโบย 30 ที ในอีกสองวันเขาจะถูกนำไปที่ฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิด ข้าคิดว่าร่างของขันทีตัวเล็ก ๆ จะไม่สามารถทนสิ่งนี้ได้ หากเจ้าพบเขาได้ในพระราชวังก็เอายาให้เขาสักหน่อย ! ไม่ว่าในกรณีใด อย่าปล่อยให้เขาต้องทุกข์ทรมาน”
“จางหยวน”นางแทบจะไม่เชื่อเลย ตลอดเวลานี้จางหยวนเข้ากันได้ดีกับฮ่องเต้ว่ามีคนที่พบว่ามันยากที่จะเชื่อว่าทั้งสองจะแตกคอกัน นางไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันหนึ่งที่ฮ่องเต้ลงโทษจางหยวนอย่างจริงจัง และมันก็เป็นจริงเพราะพระสนมหยวนชู นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโกรธ “ไม่เพียงแต่พระสนมหยวนชูจะผูกขาดตำหนักในเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่านางเริ่มปูทางสำหรับอนาคตของบุตรชายของนาง เพียงแค่ดู ปัญหาขนาดใหญ่จะปรากฏขึ้นในไม่ช้า ผู้คนเกือบทั้งหมดที่พระสนมหยวนชูและองค์ชายแปดคิดว่ารกหูรกตาจะถูกลบล้างออกไป”
”ใช่”ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า “นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเราต้องเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและชิงลงมือก่อน หากเราสามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้ เราควรช่วยชีวิตพวกเขา นอกจากนี้…” ความกังวลปรากฏบนใบหน้าของเขา “การช่วยชีวิตผู้อื่นไม่ใช่เป้าหมายสุดท้าย เป้าหมายสุดท้ายคือการชะลออิทธิพลของพี่แปดและพระสนมหยวนชู เพื่อป้องกันพวกเขาจากการกำจัดทุกคน และหันไปจัดการกับเสด็จพ่อ นอกจากนี้พี่แปดต้องการบัลลังก์ เมื่อเสด็จพ่อยังมีชีวิตอยู่ มันก็เป็นไปไม่ได้”
ทั้งสองตระหนักถึงภัยคุกคามนี้และมันไม่ใช่แค่สองสิ่งนี้เกือบทุกคนเข้าใจว่าแผนต่อไปขององค์ชายแปดคืออะไร อาจกล่าวได้ว่าฝ่ายที่ภักดีต่อฮ่องเต้และฝ่ายองค์ชายเก้ากำลังต่อสู้กับเวลา พวกเขาหมดแรงที่จะกลับไปกลับมากับองค์ชายแปด และทำทุกอย่างที่เป็นไปได้เพื่อให้การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นในภายหลัง นี่จะช่วยให้พวกเขาหาเวลามาหาวิธีที่จะพลิกกระแสน้ำ
ซวนเทียนหมิงพูดกับเฟิงหยูเฮง“เราไม่สามารถพาท่านปู่เข้าไปในพระราชวังได้ พระราชวังสั่งให้จำกัดการเข้าออก นอกจากขุนนางที่เข้าร่วมราชสำนักในตอนเช้าแล้วไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าสู่พระราชวังอีกต่อไป รวมถึงเจ้าด้วย” เขากล่าวว่า “ตอนนี้แม้ว่าเจ้าจะเป็นข้า ข้ากลัวว่าเจ้าจะไม่สามารถเข้าสู่พระราชวังได้อย่างเปิดเผยอีกต่อไป”
“ไม่มีใครเอ่ยปากคัดค้าน? ” นางงุนงงว่า “แล้วเทียนเก้อล่ะ ? เทียนเก้อไม่สามารถเข้าพระราชวังได้อีกต่อไปด้วยหรือไม่ ? อีกทั้งเฟยหยู เขากลับจากเสี่ยวโจวมาก่อนหน้านี้ เขาเข้าไปหาเสด็จปู่ของเขาได้หรือไม่ ? ”
ซวนเทียนหมิงส่ายหน้า“ไม่ใช่ว่าไม่มีใครเอ่ยปากคัดค้าน เป็นเพียงว่ามันไม่มีจุดมุ่งหมาย ข้อจำกัดนี้ถูกตัดสินโดยเสด็จพ่อ เปลือกนอกมันดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับพี่แปด เสด็จพ่อพูดขึ้นและขุนนางไม่สามารถคัดค้านเสด็จพ่อได้ นอกจากนี้ยังเป็นเพียงการจำกัดคนที่ไม่มีหน้าที่เกี่ยวข้องในการเข้าสู่พระราชวัง พวกเขาจะพูดอะไรได้เพื่อต่อต้านมัน ? สำหรับเทียนเก้อและเฟยหยู พวกเขาไม่สามารถเข้าไปในพระราชวังได้ นี่เป็นเรื่องที่มากยิ่งขึ้นสำหรับครอบครัวของฮ่องเต้ และบุคคลภายนอกไม่สามารถพูดอะไรเกี่ยวกับมันได้”
“หากสิ่งต่างๆ ดำเนินต่อไปเช่นนี้ สถานการณ์ของเสด็จพ่อจะเป็นอันตรายอย่างแท้จริง” เฟิงหยูเฮงเป็นห่วงอย่างมาก “พระสนมหยวนชูกำลังผูกขาดเสด็จพ่อตลอดเวลา แม้แต่การเข้าไปตรวจสอบชีพจรของเขาก็เป็นเรื่องยากสำหรับข้า หากสิ่งต่าง ๆ ไม่ได้ผลจริง ข้าได้แต่อยู่ด้านนอกและฟังเสียงเมื่อพวกเขาหลับเท่านั้น” นางกลอกตาด้วยความคิดของนางเอง มีลูกสะใภ้อยู่ที่ไหนที่จะนั่งฟังพ่อตาในห้องนอน ? “ลืมมันไปเถิด” นางโบกมือ “เราจะเห็นหลังจากที่เราเข้าไปในพระราชวังในคืนนี้ ข้าแค่หวังว่าจะพบบางอย่าง”
พวกเขายังคงไม่มีความคิดซวนเทียนหมิงยังฝากความหวังของเขาไว้กับการเคลื่อนไหวลับ ๆ ของเฟิงหยูเฮง ไม่ว่าจะเป็นพระสนมหลี่หรือพระสนมหยวนชู เมื่อพบว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรแล้ว มันคงไม่ได้มีเงื่อนงำเพียงอย่างเดียว
ในที่สุดกลางคืนก็มืดครึ้มร่างเล็กและละเอียดอ่อนในชุดสีดำเคลื่อนไหววูบวาบจากมุมมอง มุ่งหน้าไปในทิศทางของพระราชวัง อย่างไรก็ตามในคืนนี้ไม่มีใครคิดได้ว่าเฟิงหยูเฮงจะเห็นอะไรในพระราชวัง …
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ – ตอนที่ 1007 แผนที่หนึ่ง
![The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ](https://i2.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/8446.png?resize=150,150)
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ
นายทหารนาวิกโยธินระดับสูง ที่เป็นแพทย์อจฉริยะผู้เชี่ยวชาญทั้งแพทย์สมัยใหม่ของโลกตะวันตกและแพทย์แผนโบราณของจีน ถูกโชคชะตาเล่นตลก นางเสียชีวิตจากการระเบิดของเฮลิคอปเตอร์ นางฟื้นคืนชีพอีกครั้งในอีกโลกที่แตกต่าง ในจักรวรรดิต้าชุน บิดาของนางคือเสนาบดีฝ่ายซ้าย เพราะชาติตระกูลที่ตกอับของมารดา ตัวนาง มารดาและน้องชายจึงไม่เป็นที่รักของท่านย่า พวกนางถูกใส่ร้ายอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นจึงถูกตระกูลเนรเทศออกไปอยู่ยังหมู่บ้านทุรกันดาร ญาติฝ่ายบิดาและคนในตระกูลล้วนเกลียดชังพวกนาง
การเกิดใหม่ในครั้งนี้ นางจะต้องตอบแทนพวกมันอย่างสาสม เข็มเล่มหนึ่ง มีดผ่าตัดเล่มหนึ่ง ชีวิตของพวกเจ้าก็จะตกอยู่ในมือของข้า ข้าจะไม่กลัวแผนสกปรกของพวกเจ้าอีกต่อไป ข้าสามารถทำให้พวกเจ้าพิการ สามารถสังหารพวกเจ้าได้อย่างไร้ร่องรอย
สำนักแพทย์เทวะจะถือกำเนิด ชื่อเสียงความมั่งคั่งจะเข้ามา นางจะเป็นที่ยอมรับของฮ่องเต้แต่เดี๋ยวก่อน เรื่องทั้งหมดนั่นยกไว้เถอะ แล้วข้าจะต้องแต่งงานกับองค์ชายบ้าผู้นี้นะเหรอ นี่มันเรื่องอะไรกัน….!