นับตั้งแต่หวู่หยิงเป็นหัวหน้าขันทีเขาได้เข้ามาในห้องของจางหยวนราวกับว่ามันเป็นของเขาเอง เขาดำเนินการอย่างเป็นธรรมชาติในการรับทรัพย์สมบัติและสิ่งของทั้งหมดที่อยู่ในห้องของจางหยวน ด้วยเหตุนี้หวู่หยิงจึงมีความสุขในยามค่ำคืนที่แสนหวาน เขารู้ว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถหาได้ในช่วงชีวิตของเขา ! จะเห็นได้ว่าฮ่องเต้รักจางหยวนมากแค่ไหน
แต่เขาก็เป็นคนที่อาศัยอยู่ในพระราชวังเขาไม่สามารถออกจากพระราชวังได้อย่างที่เขาพอใจ และไม่อนุญาตให้คนอื่นนำสิ่งของออกจากพระราชวัง มีกฎระเบียบสำหรับสิ่งต่าง ๆ เขาสามารถใช้สิ่งของและความมั่งคั่งในพระราชวัง และมันเป็นไปไม่ได้ที่จะเคลื่อนย้ายสิ่งเหล่านี้ออกไป แต่อย่างน้อยที่สุดเขาก็จำเป็นต้องรักษาตำแหน่งของเขาให้มั่นคง เขาต้องให้ทุกคนรับทราบตำแหน่งของเขาก่อน เพื่อให้ง่ายต่อการลงมือ นั่นคือเหตุผลที่ทุกสิ่งของจางหยวนถูกทิ้งไว้เหมือนเดิม ไม่มีแม้แต่ชิ้นเดียวที่หายไป
เฟิงหยูเฮงไม่ยั้งมือแม้แต่น้อยและไม่กลัวที่จะถูกสงสัยนางกวาดของในห้องจนเรียบ หากไม่ใช่เพราะนางปวดเมื่อยไปทั้งตัว นางก็คิดจะถอดโต๊ะและเก้าอี้ออกไป แม้จะมีสิ่งต่าง ๆ เช่นนี้ ฉากปัจจุบันจะทำให้แน่ใจว่าหวู่หยิงจะหวาดกลัวแทบตายเมื่อเขากลับมา เรื่องนี้จะต้องมีการสอบสวนอย่างแน่นอน แต่มันจะเป็นการสอบสวนที่ไร้ผล
นางพอใจมากกับผลลัพธ์และออกไปนางติดตามจางหยวนไปที่ฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิด นางเห็นจางหยวนถูกส่งมอบให้กับฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิด นางเฝ้าดูผู้รับผิดชอบฝ่ายโยนจางหยวนเข้าไปในห้องทางเหนือสุดซึ่งตั้งอยู่อีก 4 คนก่อนจะตามพวกเขาเข้าไป
ในตอนนี้นอกจากจางหยวนที่เพิ่งมาถึงบ่าวรับใช้คนอื่น ๆ ที่มีความผิดทั้งหมดอยู่ข้างนอกและทำงานแล้ว แม้แต่จางหยวนก็เพียงแค่ให้เวลาเข้ามาและเปลี่ยนชุด สำหรับผู้ที่อยู่ในฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิด หลังจากเปลี่ยนชุดแล้วเขาก็ออกไปทำงานทันที เมื่อได้ยินว่าเขามีเสื้อผ้า 200 ชุดเพื่อซัก และหาบน้ำใส่ถังขนาดใหญ่ 5 ถัง เฟิงหยูเฮงเข้ามาดูถังขนาดใหญ่ นางคิดว่ามีเพียงถังขนาดใหญ่ 2 ถังเท่านั้นที่สามารถเติมเต็มได้ตลอดทั้งวันโดยไม่มีการพักเลย การหาบน้ำใส่ถัง 5 ถังเป็นการสร้างสิ่งที่ยากสำหรับผู้คนอย่างแท้จริง
จางหยวนกำลังจะสิ้นหวังเพราะเขามองไปที่ห้องเย็นสกปรกและน่าขยะแขยงถอนหายใจหนักเขาเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าของเขา เฟิงหยูเฮงปรากฏตัวก่อนที่เขาจะเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าจากนั้นก็ปิดปากเบา ๆ โดยพูดว่า “อย่าเสียงดัง ข้าเอง”
จางหยวนรู้สึกว่าพระชายาหยูนี้เป็นเทพธิดานางเข้ามาโดยไม่ส่งเสียงใด ๆ เลย นางก็รู้ว่ามีสายตาจำนวนมากคอยสอดส่องในฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิด ในลานแห่งนี้มีบ่าวรับใช้มากมายที่ทำงาน พระชายาหยูเข้ามาได้อย่างไร ?
แน่นอนเขารู้ว่าความลับของเจ้านายไม่สามารถสอบถามได้และเขาไม่ควรจะเอ่ยถาม เขาพยักหน้าและแสดงว่าเขาเข้าใจว่านางเป็นใคร เขาจะไม่ทำเสียงดัง ดังนั้นเฟิงหยูเฮงจึงปล่อยเขาไป จากนั้นนางก็หยิบถุงเงิน ตั๋วแลกเงิน และยัดเข้าไปในมือของเขา จากนั้นเขาก็ได้ยินเฟิงหยูเฮงกล่าวว่า “ทั้งหมดนี้ถูกขโมยจากห้องของหวู่หยิง มันเป็นสิ่งที่เจ้าได้รับจากเมื่อก่อนใช่ไหม? ไม่ต้องกังวล ข้าเก็บทุกอย่างของเจ้าหมดแล้ว ข้าเก็บไว้ในที่ที่ปลอดภัย ถ้าเจ้าต้องการพวกมัน ข้าสามารถนำพวกมันออกมาให้เจ้าได้ทุกเวลา หรือถ้ามีวันหนึ่งที่เจ้าสามารถหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้มาได้ ห้องของเจ้าสามารถกลับไปสู่สภาพเดิมได้ แต่เจ้าอยู่ในสถานที่นี้และไม่สะดวกที่จะทิ้งเงินให้เจ้ามากเกินไป รับเงินนี้ไว้ก่อน มันเป็นตั๋วแลกเงินที่มีมูลค่าเป็นจำนวนมาก อย่างน้อยที่สุดมันจะช่วยให้เจ้าไม่ต้องหาบน้ำใส่ถัง 5 ถัง”
จางหยวนมองดูสิ่งเหล่านี้และน้ำตาก็ไหลลงมาบนใบหน้าของเขาเขาต้องการที่จะคุกเข่าคำนับเฟิงหยูเฮง แม้กระนั้นเขาก็ถูกหยุดโดยนาง เฟิงหยูเฮงส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาสำหรับมารยาท การมีชีวิตอยู่เป็นสิ่งสำคัญที่สุด รวมถึงผู้คนที่อาศัยอยู่ในห้องนี้ พวกเขายังต้องได้รับเงินเล็กน้อยเพื่อทำให้ชีวิตของพวกเขาดีขึ้น ในตอนนี้เสด็จพ่อได้ทรงประชวรอย่างหนัก และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้ เราทุกคนกำลังคิดหาวิธีที่จะให้เสด็จพ่อฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว หากเจ้าเสียชีวิตในช่วงเวลานี้ เมื่อวันที่เสด็จพ่อตื่นขึ้นมา ข้ากลัวว่าเสด็จพ่อจะโกรธเจ้า”
จางหยวนเช็ดน้ำตาของเขาและคิดเกี่ยวกับฮ่องเต้ผู้ซึ่งไม่มีมโนธรรม และน้ำตาเริ่มไหลมากขึ้น
เฟิงหยูเฮงไม่ต้องการพูดกับขันทีผู้นี้นางทิ้งเงินไว้ข้างหลัง นางกลายเป็นภาพพร่ามัว จางหยวนรู้สึกว่าวิสัยทัศน์ของเขาพร่ามัว ในช่วงเวลาที่เขาขยี้ตา เขาไม่สามารถเห็นพระชายาหยูได้อีกต่อไป ในใจของเขาเขาถอนหายใจ และคิดว่านางเก่งเกินไป นางเป็นเหมือนองครักษ์เงาอยู่ข้างฮ่องเต้ซึ่งใช้เวลาทั้งวันเพื่อซ่อนตัว คิดถึงสิ่งที่เฟิงหยูเฮงพูดถึงฮ่องเต้ซึ่งล้มป่วย และเขาอดไม่ได้ที่จะเป็นกังวล
ออกจากฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิดเฟิงหยูเฮงไม่ได้ออกจากพระราชวังโดยตรง ในปัจจุบันมันเป็นเวลากลางวันแล้ว และนางได้ยินบ่าวใช้พูดถึงว่าฮ่องเต้อยู่ในห้องโถงสวรรค์เพื่อเข้าร่วมราชสำนักตอนเช้า เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เขาจะต้องไม่เหนื่อยมากเนื่องจากเขายังมีแรงที่จะเข้าราชสำนัก ดังนั้นนางจึงเปลี่ยนทิศทางและมุ่งหน้าไปยังทิศทางของตำหนักชุนชาน
พระสนมหลี่ได้รับการตรวจสอบแล้วและพระสนมหยวนชูจำเป็นต้องได้รับการตรวจสอบ หากมีใครบางคนกำลังเลี้ยงกู่ นางรู้สึกว่าคนผู้นี้น่าจะถูกซ่อนอยู่ในตำหนักชุนชาน แม้ว่านางจะยังไม่รู้วิธีจัดการกับผู้ฝึกหัดกู่ แม้ว่านางจะพบใครก็ตามนางอาจไม่สามารถทำอะไรกับพวกเขาได้ นางไม่สามารถจับพวกมันได้ทันที อย่างน้อยที่สุดนางต้องการความเข้าใจเพิ่มขึ้นเล็กน้อยก่อนที่จะคิดวิธีอื่น
อย่างไรก็ตามความคิดของนางนั้นค่อนข้างดีเกินไปแม้จะมีความแน่นอนในทางปฏิบัติเมื่อนางมาถึงที่ตำหนักชุนชาน นางก็พบอุปสรรคประการสุดท้าย
ไม่มีคนนอกอยู่ในตำหนักชุนชาน!
นี่เป็นการบอกว่านางไม่เคยพบผู้ที่น่าสงสัยหรือสิ่งที่น่าสงสัยในพระราชวังชุนชานรวมถึงห้องโถงหลักและห้องโถงด้านข้าง ตำหนักชุนชานสะอาดมากจนไม่สามารถพบความผิดพลาดได้ บ่าวรับใช้ทุกคนทำงานปกติ และพวกเขาทุกคนเคยทำงานในพระราชวังมาก่อน นางมั่นใจได้อย่างแน่นอนว่าไม่มีอะไรน่าสงสัย แต่นี่มันแปลก ! ฮ่องเต้ได้รับความทุกข์ทรมานจากกู่ และบุคลิกภาพของเขาเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรง สิ่งที่คนที่น่าสงสัยมากที่สุดคือพระสนมหยวนชูและองค์ชายแปด หากสถานที่ของพระสนมหยวนชูสะอาด เป็นไปได้หรือไม่ว่าคนที่ทำเช่นนั้นอยู่ในตำหนักเซียง.ไอลีนโนเวล.
นั่นเป็นไปไม่ได้อีก! หากคนผู้นั้นอยู่ในตำหนักเซียงจริง ๆ องค์ชายแปดอาจเข้าใกล้ความเสี่ยงในการถูกประหารชีวิตได้ หากคนผู้นั้นต้องการที่จะกระทำ พวกเขาจะทำมันเร็วกว่านี้มาก พวกเขาไม่สามารถรอจนกว่าจะมีบางอย่างกำลังจะเกิดขึ้นกับซวนเทียนโม นอกจากนี้ซวนเทียนโมถูกขังอยู่ในคุกเย็นในช่วงเวลานั้น เขาไม่สามารถสื่อสารกับโลกภายนอกได้แม้แต่น้อย
เฟิงหยูเฮงรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ ดังนั้นนางจึงตัดสินใจที่จะอยู่ และรอการกลับมาของพระสนมหยวนชู นางต้องการดูว่านางจะทำอะไรในตำหนัก
พระสนมหยวนชูกลับมาจากห้องโถงจาวเหอและไม่ทำให้เฟิงหยูเฮงรอนาน แต่นางไม่ได้ทำอะไรผิดปกติ หลังจากกลับมานางก็อาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า หลังจากนี้นางนอนลงบนเตียงของนาง และให้นางกำนัล 2 คนนวด ขณะที่เพลิดเพลินกับสิ่งนี้นางพูดว่า “ร่างกายของข้าเจ็บปวด ฝ่าบาททำเหมือนกับที่ฝ่าบาทเคยเป็นเมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน ! ”
นางกำนัลทั้งสองก็ให้ความช่วยเหลืออย่างมากพร้อมกับสิ่งที่พระสนมหยวนชูกล่าวไว้ว่า“ตอนนี้ท่านก็ไม่แตกต่างจากยี่สิบปีก่อนเช่นกันเจ้าค่ะ ท่านยังดูอ่อนเยาว์และงดงาม คงจะแปลกถ้าหากฝ่าบาทไม่ชอบท่าน ! นี่เป็นเพราะฝ่าบาททรงโปรดปรานท่าน เท่าที่ข้าเห็น ก็เป็นไปได้ที่ท่านจะให้กำเนิดองค์ชายอีกพระองค์หนึ่งเพื่อฝ่าบาทเจ้าค่ะ”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้พระสนมหยวนชูก็ไม่สามารถกลั้นเสียงหัวเราะของนางไว้ได้ ในที่สุดนางก็หยุดแล้วกล่าวว่า “ลืมไปเถิด ฝ่าบาทมีบุตรมากมาย แม้ว่าองค์ชายอีกคนเกิดมา เขาจะไม่ดีใจ ยิ่งกว่านั้นคนนี้ดูเด็ก แต่อายุของข้าก็มากขึ้น ! แต่ข้าไม่มีปัญหาเรื่องอาหารบำรุงเลย ถ้าท้องของข้าใหญ่ขึ้น ด้วยภาระงานและให้กำเนิดองค์หญิง นั่นจะเป็นเรื่องใหญ่ ในราชวงศ์ต้าชุนของเรา การให้กำเนิดองค์ชายไม่ใช่สิ่งที่จะเฉลิมฉลอง การให้กำเนิดองค์หญิงคือสิ่งที่ควรค่าแก่การเฉลิมฉลองอย่างแท้จริง”
”ใช่เจ้าค่ะ! ท่านสามารถให้กำเนิดองค์หญิงน้อยผู้สวยงามได้อย่างแน่นอน ! โอ้ เดี๋ยวก่อน ! มันจะเป็นสอง มันจะเป็นฝาแฝดแน่นอนเจ้าค่ะ”
นางกำนัล2 คนยกยอพระสนมหยวนชูจนกระทั่งนางยิ้มอย่างสดใส อย่างไรก็ตาม สำหรับเฟิงหยูเฮง มันน่าตกใจเล็กน้อย นางลืมทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ ในยุคโบราณเด็กหญิงอายุเริ่มเร็วและพระสนมหยวนชูก็เข้ามาในพระราชวังเมื่ออายุ 15 ปีแม้ว่าจะมีอายุมากขึ้น 20 ปี แต่เมื่อเพิ่มทั้งหมดแล้วนางก็ยังอายุไม่ถึง 40 ปี อายุแบบนี้ด้วยความช่วยเหลือของอาหารบำรุงของพระราชวัง เมื่อหลายวันติดต่อกันของการแสดงความโปรดปราน เป็นไปได้ว่านางอาจจะตั้งครรภ์ ผู้หญิงคนนี้หยิ่งเกินมากเกินไป ถ้านางตั้งครรภ์จริง ๆ แล้ว พระราชวังของฮ่องเต้จะกลายเป็นโลกของมารดาและบุตรชายคนนั้น
เฟิงหยูเฮงตัดสินใจเงียบๆ นางจะใส่ยาคุมกำเนิดลงในชาของนางในภายหลัง แม้ว่านี่จะเป็นวิธีที่น่ากลัว แต่การใช้มันกับพระสนมหยวนชูก็ไม่มากนัก แค่นี้ก็ไม่พอสำหรับนางที่จะระบายความโกรธของนาง
หลังจากนางเสร็จงานในตำหนักชุนชานนางคิดว่าองค์ชายแปดอาจมาหลังจากเลิกราชสำนัก มารดาและบุตรชายอาจพูดคุยกัน
ในเวลาเดียวกันในตำหนักของพระราชวังเฟิงจื่อหรูก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียงโดยไม่ง่วงนอน
หากพูดไปถ้าไม่ใช่เพื่อใครบางคนจากฝ่ายของพระสนมหยวนชูมาค้นห้องของเขา เขาอาจจะตื่นขึ้นมาก่อนหน้านี้สักหน่อย หลังจากทั้งหมดอาศัยอยู่ในพระราชวัง เขาต้องการที่จะอยู่อย่างระมัดระวัง นอกจากนี้ฮ่องเต้ได้ไปราชสำนักเช้าแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถละโมบเพื่อนอนหลับต่อไปได้ แต่เมื่อคืนนี้เองที่ไม่มีใครนอนได้ ในท้ายที่สุดเฟิงจื่อหรูเป็นเพียงเด็กอายุ 11 ปี และตอนนั้นเขาอยู่ในวัยที่เขาต้องการการนอนหลับ ดังนั้นเขาจึงตื่นสาย
เขานั่งบนเตียงและความคิดแรกของเขาคือ : พี่สาวมาเมื่อคืนนี้หรือไม่ ? นางมาใช่หรือไม่ ! แม้ว่าเขาจะไม่ได้พบนาง แต่เขาก็มีความรู้สึก นั่นคือพี่สาวของเขาที่มีจิตสื่อถึงกัน และเขารู้สึกได้ถึงพี่สาวของเขาที่ด้านข้างของเขา เป็นเพียงว่านางไม่ได้ออกมาพบเขา นอกจากนี้เขายังรู้ว่าพี่สาวของเขาไม่สบายใจที่เขาอยู่ในพระราชวังเพียงลำพัง ดังนั้นนางจึงแอบเข้ามาหาเขา นางต้องการให้เขาเผชิญหน้ากับสิ่งต่าง ๆ อย่างเปิดเผย นางจึงเลือกที่จะมาแต่ไม่ปรากฏตัว
เฟิงจื่อหรูยิ้มเล็กน้อยเพราะมีความรู้สึกว่าได้รับการดูแลมันดีจริง ๆ แม้ตอนนี้เขารู้สึกว่าเขายืนเคียงข้างกับพี่สาวและพี่เขยของเขาในการต่อสู้ครั้งนี้ แม้ว่าการต่อสู้แบบนี้ค่อนข้างลับ ๆ แต่มันก็ยังเคลื่อนไหวอยู่
ไม่นานหลังจากนั้นนางกำนัลก็ผลักประตูเข้ามาเป็นคนที่มายืนเฝ้าเมื่อคืนนี้
เฟิงจื่อหรูเห็นนางวางอ่างน้ำแล้วเดินไปหาเขานางกล่าวทักทายแล้ว “นายน้อยตระกูลเฟิง ทำไมไม่นอนต่ออีกหน่อยเจ้าคะ ? เมื่อคืนนี้นายน้อยนอนไม่พอใช่หรือไม่เจ้าคะ ? ” น้ำเสียงของนางอ่อนโยนมากและดูเป็นห่วงเขามาก
เฟิงจื่อหรูส่ายหน้าและกล่าวว่า“ข้านอนอิ่มแล้ว การเข้าไปในพระราชวังเป็นงานของข้า ฮ่องเต้เข้าราชสำนักแล้ว ข้าจะนอนต่อได้อย่างไร นิสัยที่ไม่ดีในชีวิตจะสร้างปัญหามากขึ้น หากคำพูดแพร่กระจายออกไปจะไม่มีผลต่อข้า แต่ข้ากลัวว่าผู้คนจะบอกว่าพี่สาวของข้าเลี้ยงดูข้าไม่ดี” หลังจากที่เขาพูดสิ่งนี้ เขาจ้องมองบ่าวรับใช้ครู่หนึ่งทันใดนั้นก็ถามว่า “เจ้าเป็นคนที่ถูกส่งมาจากองค์ชายเฟยหยูใช่หรือไม่ ? ”
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ – ตอนที่ 1019 ไม่พบสิ่งใด
![The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ](https://i2.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/8446.png?resize=150,150)
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ
นายทหารนาวิกโยธินระดับสูง ที่เป็นแพทย์อจฉริยะผู้เชี่ยวชาญทั้งแพทย์สมัยใหม่ของโลกตะวันตกและแพทย์แผนโบราณของจีน ถูกโชคชะตาเล่นตลก นางเสียชีวิตจากการระเบิดของเฮลิคอปเตอร์ นางฟื้นคืนชีพอีกครั้งในอีกโลกที่แตกต่าง ในจักรวรรดิต้าชุน บิดาของนางคือเสนาบดีฝ่ายซ้าย เพราะชาติตระกูลที่ตกอับของมารดา ตัวนาง มารดาและน้องชายจึงไม่เป็นที่รักของท่านย่า พวกนางถูกใส่ร้ายอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นจึงถูกตระกูลเนรเทศออกไปอยู่ยังหมู่บ้านทุรกันดาร ญาติฝ่ายบิดาและคนในตระกูลล้วนเกลียดชังพวกนาง
การเกิดใหม่ในครั้งนี้ นางจะต้องตอบแทนพวกมันอย่างสาสม เข็มเล่มหนึ่ง มีดผ่าตัดเล่มหนึ่ง ชีวิตของพวกเจ้าก็จะตกอยู่ในมือของข้า ข้าจะไม่กลัวแผนสกปรกของพวกเจ้าอีกต่อไป ข้าสามารถทำให้พวกเจ้าพิการ สามารถสังหารพวกเจ้าได้อย่างไร้ร่องรอย
สำนักแพทย์เทวะจะถือกำเนิด ชื่อเสียงความมั่งคั่งจะเข้ามา นางจะเป็นที่ยอมรับของฮ่องเต้แต่เดี๋ยวก่อน เรื่องทั้งหมดนั่นยกไว้เถอะ แล้วข้าจะต้องแต่งงานกับองค์ชายบ้าผู้นี้นะเหรอ นี่มันเรื่องอะไรกัน….!