คืนนั้นเฟิงหยูเฮงไปยังพระราชวังก่อนเที่ยงคืนและเฝ้ายามที่เรือนซึ่งเฟิงจื่อหรูพักอยู่ อย่างไรก็ตามนางไม่รบกวนเฟิงจื่อหรู นางสังเกตเด็กคนนี้แทน นางต้องการดูว่าเด็กคนนี้ทำอะไรเมื่อนางไม่ได้อยู่ด้วย
ความจริงแล้วเฟิงจื่อหรูไม่มีอะไรให้ทำหลังจากเมื่อคืนที่ผ่านมา เขาก็นอนดึกมาก เขานั่งอยู่ในห้องของเขาและดื่มชา เขาดื่มมากจนต้องออกไปเข้าห้องน้ำหลายครั้ง มีบ่าวรับใช้ในเรือนที่เฝ้าดูเขา และใครจะรู้ว่าเด็กคนนั้นสังเกตเห็นหรือไม่ แต่ถ้าพวกเขาดูเขาจะทำอย่างไร เฟิงจื่อหรูไม่ได้ทำอะไรเลย เขาทำตามปกติและขอให้บ่าวรับใช้อ่านหนังสือใต้แสงเทียน เขาดูสอดคล้องกับภาพลักษณ์ของนักเรียนของสำนักศึกษาหยุนหลู่
เฟิงหยูเฮงค่อยๆ สังเกตเห็นว่ามีนางกำนัลคนหนึ่งที่แตกต่างจากคนอื่น ๆ ในตอนแรกนางไม่ได้เป็นคนเฝ้ายาม แต่นางมอบเงินให้ยามเฝ้าประตูและคุยกันซักพักหนึ่ง ก่อนที่จะให้คนนั้นหยุดพักผ่อน หลังจากประสบความสำเร็จในการเข้ายึดตำแหน่งเฝ้ายาม นางกำนัลก็ระมัดระวังอย่างมากอยู่นอกห้อง ในช่วงเวลานี้นางก็เข้าไปในห้องทันทีและพูดกับเฟิงจื่อหรู “บ่าวรับใช้ผู้นี้จะอยู่ข้างนอก ถ้านายน้อยตระกูลเฟิงอยากได้อะไรเรียกข้าได้ตลอดเจ้าค่ะ” เมื่อเห็นว่าเฟิงจื่อหรูพยักหน้าโดยไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ นางกำนัลกระซิบบอกเฟิงจื่อหรูเบา ๆ “ข้าเป็นคนขององค์ชายเฟยหยู นายน้อยตระกูลเฟิงได้โปรดสบายใจเจ้าค่ะ”
เมื่อเฟิงหยูเฮงได้ยินสิ่งนี้มุมปากของนางขดเป็นรอยยิ้ม นางรู้ว่านางกำนัลผู้นี้ไม่ใช่คนของซวนเฟยหยูแน่นอน เพราะซวนเฟยหยูก็เองไม่สามารถเข้าไปในพระราชวังได้ เขาจะส่งบ่าวรับใช้เข้าไปได้อย่างไร ? แต่นางรู้ว่าคนผู้นี้กำลังทำดีกับเฟิงจื่อหรู และนางก็เดาได้ว่าคนผู้นี้เป็นหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของตำหนักเทียนฟู ย้อนกลับไปเมื่อนางแสวงหาองค์ชายรองเพื่อขอความช่วยเหลือ องค์ชายรองได้สัญญาว่าจะให้พระสนมซื่อเต๋อคิดวิธีที่จะให้ความช่วยเหลือ เมื่อวานเป็นวันแรกและพวกเขาไม่สามารถจัดการอะไรได้ วันนี้ในที่สุดพวกเขาก็ส่งคนไป และเหตุผลที่พวกเขาใช้ชื่อของซวนเฟยหยูก็คือเฟิงจื่อหรูสนิทกับซวนเฟยหยู ถ้าใช้ชื่อของพระสนมซื่อเต๋อ คงเป็นไปไม่ได้ที่เฟิงจื่อหรูจะรู้จัก
แน่นอนหลังจากได้ยินว่าเป็นคนที่มาจากฝั่งของซวนเฟยหยูเฟิงจื่อหรูก็ผ่อนคลายเล็กน้อย แม้กระนั้นเขายังคงระวังอย่างมาก เขาไม่ได้แสดงออกอะไรเลยและถอนหายใจด้วยความโล่งอก หลังจากนางกำนัลคนนั้นออกจากห้องไป จากนั้นเขาก็ปิดหนังสือของเขาและปีนขึ้นไปบนเตียง และเข้านอน
เฟิงหยูเฮงเสียใจมากกับน้องชายคนนี้เขายังเด็กมากแต่เขาก็ต้องทนทุกข์ทรมานมาก เมื่อก่อนนั้นเฟิงจื่อหรูเสียนิ้วไปหลังจากถูกขายโดยเฟิงจินหยวน ตอนนี้เนื่องจากสถานการณ์ของนางเอง เฟิงจื่อหรูถูกบังคับให้เข้าไปในพระราชวังและกลายเป็นตัวประกัน แม้ว่าจะไม่มีใครตัดสินใจว่าเขาเป็นตัวประกัน แต่ความจริงก็คือเขาไม่แตกต่างจากตัวประกัน องค์ชายแปดและพระสนมหยวนชูยืนกรานที่จะให้เฟิงจื่อหรูอยู่ในพระราชวัง และนางจำเป็นต้องพิจารณาสิ่งต่าง ๆ เพิ่มเติมเมื่อทำการเคลื่อนไหว พวกเขาข่มขู่นางเช่นนี้ แต่ใครจะรู้ว่ามันอาจเป็นวิธีที่ผิด
แต่…เฟิงหยูเฮงตัดสินใจแล้วว่านางจะปกป้องเฟิงจื่อหรูในเวลากลางคืน สำหรับตอนกลางวัน ซวนเทียนหมิงได้ดูแลความปลอดภัยของเฟิงจื่อหรู อย่างไรก็ตามเวลาที่เขากลายเป็นตัวประกันจะไม่นานเกินไป ไม่ช้าก็เร็วนางก็จะแอบพาเฟิงจื่อหรูออกมา จากนั้นให้ซวนเทียนโมเป็นคนรับผิดชอบในการทำเด็กหาย ในเวลานั้นนางต้องการจะดูว่าเขาจะอธิบายอย่างไร
ในห้องโถงจาวเหอพระสนมหยวนชูก็อยู่เคียงข้างของฮ่องเต้อีกครั้ง ทั้งสองอยู่เคียงข้างกันบนเตียงและดูเหมือนจะกลมกลืนกันมาก จางหยวนไม่ได้อยู่เคียงข้างคอยจับตาดูสิ่งต่าง ๆ อีกต่อไป พระสนมหยวนชูก็เริ่มที่จะให้หมอหลวงเตรียมอาหารบำรุงสำหรับฮ่องเต้ นอกจากนี้อาหารที่จะเสริมพลังชายของเขาถูกเตรียมไว้ทุกวันเพื่อให้แน่ใจว่าฮ่องเต้มีพลังเพียงพอ
ในขณะที่นางพอใจตำหนักทั้งหมดถูกค้นเนื่องจากข่าวลือของพระสนมหยวนชูทำสร้อยข้อมือหาย แม้แต่ตำหนักจิงซีของฮองเฮาก็ไม่รอด
ฮองเฮาตื่นขึ้นมากลางดึกและเผชิญหน้ากับทหารองครักษ์จำนวนมากที่บุกเข้ามานางโกรธมาก อย่างไรก็ตามไม่มีใครคำนับนางเลย สำหรับคนเหล่านี้ พระสนมหยวนชูในปัจจุบันมีความสำคัญมากกว่าฮองเฮา
ไม่มีอะไรที่ฮองเฮาทำได้นางต้องการส่งคนเพื่อเชิญฮ่องเต้ อย่างไรก็ตามนางได้ยินมาว่าปัจจุบันฮ่องเต้โปรดปรานพระสนมหยวนชู การส่งคำเชิญตอนนี้คงเป็นเหมือนดาบ นางหอบหายใจด้วยความโกรธ แต่ก็กลืนมันลงไป แล้วถ้านางไม่สามารถกลืนมันได้ล่ะ นางจะระบายเรื่องนี้กับใคร ? ใครในตำหนักในนี้ที่ยังฟังนาง ? นางยังคิดว่าถ้านางนำตราประทับหยกออกมาเพื่อนำคนเหล่านี้ออกไป มันจะถูกนำออกไป เนื่องจากพระสนมหยวนชูได้รับการสนับสนุนจากฮ่องเต้ เป็นไปได้ว่าตราประทับนั้นจะอยู่ในมือของพระสนมหยวนชู เมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้นผลลัพธ์ก็จะยิ่งแย่ลงไปอีก
ทหารองครักษ์ค้นหาในตำหนักจิงซีแต่ไม่พบอะไรเลยจากนั้นพวกเขาก็ออกไปอย่างหยิ่งยโส ดูเหมือนไม่เห็นฮองเฮาอยู่ในสายตา จาวเหลียนมองอย่างเย็นชาทั้งหมดนี้เพียงความคิดเดียวเท่านั้นที่ดังอยูในใจ : พระสนมหยวนชูไม่ได้ตามหาสร้อยข้อมือ เป็นไปได้มากว่านางกำลังตามหาคนอยู่ !
ในที่สุดผู้คนที่ค้นหาพระราชวังได้กำจัดสิ่งสกปรกทั้งหมดภายในพระราชวังนอกจากสิ่งที่น่าตกตะลึงที่พบในตำหนักของพระสนมหลี่ ไม่มีสิ่งใดถูกค้นพบในตำหนักอื่น ๆ ยังมีอีกที่หนึ่งที่พวกเขาไม่ได้ไปนั่นคือตำหนักศศิเหมันต์ มีคนถามยายว่าควรไปค้นตำหนักศศิเหมันต์หรือไม่ แต่ยายผู้นั้นส่ายหัวของนาง นางยังจำได้ว่าสิ่งใดที่พระสนมหยวนชูกล่าวไว้ว่า “นอกจากตำหนักศศิเหมันต์แล้ว ก็ไม่เป็นไรที่จะไปที่อื่น” แม้ว่านางจะไม่รู้ว่าทำไมพระสนมหยวนชูยังคงหวาดกลัวตำหนักศศิเหมันต์ นางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจที่ไม่จำเป็นต้องค้นหาในนั้น ฮองเฮานั้นง่ายต่อการจัดการ แต่ผู้ที่อยู่ในตำหนักศศิเหมันต์เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ไม่กลัวอะไรเลย มันเป็นการดีที่สุดที่จะหลีกเลี่ยงการทำให้นางขุ่นเคือง.ไอลีนโนเวล.
ตำหนักเล็กๆ ที่เฟิงจื่อหรูอาศัยอยู่ก็ถูกค้นเช่นกัน มันถูกค้นอย่างละเอียดกว่าที่อื่น เฟิงหยูเฮงซ่อนตัวอยู่ในเงามืดและรู้อย่างชัดเจนว่าพวกเขากำลังค้นหาอะไร และทำให้นางหัวเราะในใจ นางคิดกับตัวเองว่าองค์ชายแปดไม่ได้เข้าพระราชวังตลอดทั้งวัน และเป็นไปได้ว่าเขารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง และมันจะเป็นเช่นนั้นเมื่อเขาลืมส่งจดหมายถึงพระสนมหยวนชู ถึงตอนนี้พระสนมหยวนชูก็ไม่รู้ว่าคนที่นางค้นหานั้นอยู่ในตำหนักของบุตรชายของนาง และนางถูกทิ้งให้อยู่ในสภาพปางตายโดยบุตรชายของนางเอง
ไม่มีความปรารถนาที่จะดูความยุ่งเหยิงในพระราชวังและความปลอดภัยของเฟิงจื่อหรู คืนนี้เฟิงหยูเฮงตัดสินใจไม่อยู่ต่อ นางมุ่งไปหาจางหยวน
ในด้านของพระสนมหยวนชูในที่สุดฮ่องเต้ก็ไม่สามารถต้านทานความรักอันอบอุ่นของสนมรักได้ หลังจากร่วมอภิรมย์แล้ว เขาก็หลับใหล พระสนมหยวนชูลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินออกจากห้องโถงไปอย่างลับ ๆ หยูซู่ก้าวไปข้างหน้าทันทีและบอกนางเกี่ยวกับสิ่งที่ถูกค้นพบในตำหนักจางหนิงของพระสนมหลี่
เมื่อได้ยินว่าพระสนมหลี่ยังคงสาปแช่งซวนเทียนหมิงในตำหนักอย่างลับๆ พระสนมหยวนชูก็ระเบิดเสียงหัวเราะทันที หลังจากหัวเราะ นางโบกมือแล้วกล่าวว่า “อย่าสร้างปัญหาให้นางเลย ถ้านางอยากทำอะไรเพียงปล่อยให้นางทำ ไม่ว่าด้วยวิธีใด ผู้ที่ถูกสาปแช่งก็คือองค์ชายเก้า เป็นไปได้หรือไม่ที่เราควรกังวลเกี่ยวกับองค์ชายเก้าที่ถูกสาปแช่งให้ตาย ? ฮึ่ม ! คงจะดีถ้าพระองค์ตายไปจริง ๆ ข้ากลัวว่าพระสนมหลี่ไม่มีความสามารถนั้น แต่ถ้านางเต็มใจที่จะแบกรับภาระนั้น ทำไมเราไม่ควรชื่นชมยินดี ? ตุ๊กตาคุณไสยเป็นของต้องห้ามอย่างยิ่งในพระราชวัง แต่นางยังคงต่อต้าน ไม่ช้าก็เร็วจะมีวันหนึ่งที่นางจะช่วยป้องกันภัยพิบัติให้เรา”
เฟิงหยูเฮงอยู่เฝ้าเฟิงจื่อหรูนานเกินไปเมื่อนางไปหาจางหยวน ท้องฟ้าก็เริ่มสว่างขึ้นแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่นางเข้ามาในพระราชวังเป็นเวลานาน จากการคำนวณ ซวนเทียนหมิงน่าจะมาถึงประตูพระราชวังแล้วและจะไปขึ้นราชสำนักตอนเช้า แต่เมื่อนางเพิ่งผ่านห้องโถงจาวเหอ นางเห็นพระสนมหยวนชูเดินออกมา อาจเป็นไปได้ว่าฮ่องเต้อยู่ในสภาพที่ไม่ดี เป็นไปได้ว่าเขาจะไม่สามารถเข้าร่วมราชสำนักตอนเช้าได้”
อาการบาดเจ็บของจางหยวนนั้นดีขึ้นมากนางนั่งอยู่บนต้นไม้ใหญ่และมองลงมา มีบ่าวรับใช้ 2 คนพาเขาออกจากโรงเก็บฟืน แม้ว่าการเดินของเขาจะยังคงดูติดขัดเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้อยู่ในขั้นเมื่อเขาเกือบเสียชีวิตจากการถูกตี นอกจากนี้นางยังให้ยาแก้ปวดให้เขาด้วย ถ้าเขาทนไม่ไหวจริง ๆ เขาจะกินยาสองสามเม็ด ไม่มีภัยคุกคามต่อชีวิตของเขา
บ่าวรับใช้ในพระราชวังช่วยเขาไปที่ลานบ้านและพูดกับเขาว่า“ขันทีจางหยวน เจ้าจะถูกส่งไปยังฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิดในวันนี้ เมื่อพูดไป เราทั้งสองรับใช้ฝ่าบาทในห้องโถงจาวเหอในช่วงหลายปีที่ผ่านมามีความสัมพันธ์กันเล็กน้อย ข้าต้องการช่วยเจ้า ตัวอย่างเช่น เมินหน้าเมินหนีและปล่อยให้เจ้าเดินออกไปพร้อมกับชุดที่เจ้ากำลังถือ แต่ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ในความดูแลของขันทีหวู่ หากเขาพบว่าเราปล่อยให้เจ้าไปกับสิ่งของต่าง ๆ และมีเงินจำนวนมาก เราจะไม่มีชีวิตรอดอีกต่อไป ! ”
ขันทีพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ และการเน้นของเขาก็ยิ่งแปลก มันน่าตกใจมากที่ได้ฟัง
จางหยวนได้ยินสิ่งที่เขาพูดและกอดรัดห่อผ้าแน่นขึ้นอย่างรวดเร็วไม่ว่าเขาจะพูดอะไรเขาก็ไม่ยอมปล่อย แต่คนสองคนที่อยู่ข้างเขานั้นแข็งแกร่งกว่ามาก นอกจากนี้เขาได้รับบาดเจ็บ ในเวลาเพียงไม่นานห่อผ้าของเขาก็ถูกทั้งสองขโมยไป
ในห่อผ้านั้นเต็มไปด้วยเงินจำนวนมากการต่อสู้ครั้งนี้ทำให้เงินตกบนพื้นทำให้มีขันทีหลายคนในเรือนมาและพยายามฉวยบางส่วน
จางหยวนดูคนเหล่านี้ขโมยเงินของเขาและเขาต้องการที่จะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา เขาพูดด้วยน้ำเสียงว่างเปล่า “เมื่อก่อนข้าไม่เคยปฏิบัติต่อเจ้าไม่ดี แล้วทำไมเจ้าถึงไม่ยอมให้ข้ามีเงินเหลือ มันไม่เหมือนที่เจ้าไม่รู้ว่าฝ่ายบ่าวรับใช้ที่ทำผิดนั้นเป็นอย่างไร ถ้าข้าไปที่นั่นโดยไม่มีเงิน ข้าก็จะตายในอีกไม่กี่วัน เจ้าเป็นคนโลภเช่นนี้ได้อย่างไร ? ”
ขันทีคนหนึ่งตอบว่า“อดีตก็คืออดีต ปัจจุบันก็คือปัจจุบัน ในอดีตเจ้าเป็นคนที่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้ และเป็นเรื่องปกติที่เราจะต้องแสดงความยินดีกับเจ้า แต่ตอนนี้เจ้าเป็นเหมือนเทพเจ้าแห่งภัยพิบัติ หากใครเข้าใกล้เจ้าเกินไป ชีวิตของพวกเขาจะยากที่จะรักษา ไม่ใช่ว่าเจ้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อวานนี้ คนสองคนที่ไปช่วยเจ้าถูกตีจนตาย และมันก็เป็นเพราะเจ้า”
จางหยวนดูเงินทั้งหมดของเขาถูกขโมยไปและมีสองคนที่เริ่มต่อสู้กับเงินจำนวนหนึ่ง เขาถอนหายใจอย่างขมขื่นและหันไปมองที่ห้องขนาดใหญ่ที่ครั้งหนึ่งเขาเคยอยู่ เขามีอารมณ์อย่างมาก เมื่อคิดย้อนกลับไปถึงขันที 2 คนที่ถูกตีจนตาย เขารู้สึกผิดมากขึ้น เขาคุกเข่าในทิศทางของห้องโถงจาวเหอและตะโกนเสียงดังว่า “ฝ่าบาท ! ” จากนั้นเขาก็โขกคำนับ 3 ที เมื่อเขายืนขึ้นอีกครั้ง หน้าผากของเขามีเลือดไหล
เขาถูกพาออกจากลานและพาไปยังฝ่ายบ่าวรับใช้ที่มีความผิดอย่างไรก็ตามเฟิงหยูเฮงจ้องที่ห้องขนาดใหญ่และเกิดความคิดขึ้น
นางคิดแวบเข้ามาและมองออกไปสองสามครั้งขณะที่นางเดินเข้ามาในห้อง ก่อนหน้านี้เป็นห้องของจางหยวนและทุกสิ่งภายในได้รับจากฮ่องเต้ ในอดีตฮ่องเต้ได้ให้ความสำคัญกับจางหยวนราวกับว่าเขาเป็นบุตรชายของเขาเอง หากเคยมีสิ่งใดที่ดีมาก่อน เขาจะมอบส่วนหนึ่งให้จางหยวน มีหลายครั้งที่จางหยวนจะพบบางสิ่งที่เขาชอบและจะทูลขอฮ่องเต้โดยไม่เกรงใจ ทั้งสองทาง เขาไม่สามารถออกจากพระราชวังในช่วงชีวิตนี้และเขาไม่มีญาติอยู่ข้างนอก เมื่อได้รับสิ่งต่าง ๆ พวกมันจะอยู่ในพระราชวังของฮ่องเต้ มันเป็นห้องของหัวหน้าขันทีที่เกือบจะสง่างามเท่ากับห้องโถงจาวเหอ
แต่เมื่อเร็วๆ นี้ ทุกสิ่งตอนนี้ตกเป็นของหวู่หยิง ไม่ต้องพูดถึงเงินที่จางหยวนซ่อนไว้ เฟิงหยูเฮงคิดกับตัวเองว่านางไม่สามารถปล่อยให้ขันทีที่ทำงานหนักมาครึ่งชีวิตต้องประสบเคราะกรรมเช่นนี้ นางจะทำความดีและเก็บของเหล่านี้ไว้ชั่วคราว !
ดังนั้นนางจึงเก็บสิ่งของทั้งหมดเข้าไปในมิติของนางไม่นานในห้องก็ว่างเปล่า รวมเงินที่ซ่อนอยู่ในหีบ ตั๋วแลกเงินที่ซ่อนอยู่ใต้หมอน และอัญมณีใต้เตียง…
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ – ตอนที่ 1018 ไม่ดีที่มีคนแบกภาระ?
![The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ](https://i2.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/8446.png?resize=150,150)
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ
นายทหารนาวิกโยธินระดับสูง ที่เป็นแพทย์อจฉริยะผู้เชี่ยวชาญทั้งแพทย์สมัยใหม่ของโลกตะวันตกและแพทย์แผนโบราณของจีน ถูกโชคชะตาเล่นตลก นางเสียชีวิตจากการระเบิดของเฮลิคอปเตอร์ นางฟื้นคืนชีพอีกครั้งในอีกโลกที่แตกต่าง ในจักรวรรดิต้าชุน บิดาของนางคือเสนาบดีฝ่ายซ้าย เพราะชาติตระกูลที่ตกอับของมารดา ตัวนาง มารดาและน้องชายจึงไม่เป็นที่รักของท่านย่า พวกนางถูกใส่ร้ายอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นจึงถูกตระกูลเนรเทศออกไปอยู่ยังหมู่บ้านทุรกันดาร ญาติฝ่ายบิดาและคนในตระกูลล้วนเกลียดชังพวกนาง
การเกิดใหม่ในครั้งนี้ นางจะต้องตอบแทนพวกมันอย่างสาสม เข็มเล่มหนึ่ง มีดผ่าตัดเล่มหนึ่ง ชีวิตของพวกเจ้าก็จะตกอยู่ในมือของข้า ข้าจะไม่กลัวแผนสกปรกของพวกเจ้าอีกต่อไป ข้าสามารถทำให้พวกเจ้าพิการ สามารถสังหารพวกเจ้าได้อย่างไร้ร่องรอย
สำนักแพทย์เทวะจะถือกำเนิด ชื่อเสียงความมั่งคั่งจะเข้ามา นางจะเป็นที่ยอมรับของฮ่องเต้แต่เดี๋ยวก่อน เรื่องทั้งหมดนั่นยกไว้เถอะ แล้วข้าจะต้องแต่งงานกับองค์ชายบ้าผู้นี้นะเหรอ นี่มันเรื่องอะไรกัน….!