ตอนที่1,080 อาเฮงและบุตรชายคนที่เก้าเป็นอัจฉริยะจริง ๆ !
ดงหยิงยืนยันว่าเสี่ยวเปาไม่ได้คล้ายกับเฟิงจินหยวนและเฟิงเฟินไดรู้สึกงุนงงเล็กน้อยและพูดพึมพำคำถาม “เขาไม่เหมือนจริง ๆ หรือ ? ”
ดงหยิงพยักหน้า“ไม่ เขาไม่มีความคล้ายคลึงใด ๆ เลยเจ้าค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นข้าก็อาจจะคิดมากเกินไป”เฟิงเฟินไดพูดพึมพำ และเอนกายบนเก้าอี้อีกครั้งอย่างเกียจคร้านให้ออร่าที่อ้างว้างไปจนถึงจุดที่ดงหยิงไม่เข้าใจจริง ๆ ความรู้สึกเกลียดชังของเฟิงเฟินไดที่มีต่อตระกูลเฟิงนั้นถูกครอบงำเพราะเสี่ยวเปา หรือเฟิงเฟินไดผิดหวังเล็กน้อยเพราะนางบอกว่าเสี่ยวเปาไม่คล้ายกับเฟิงจินหยวน
ดงหยิงยังคุกเข่าบนพื้นมองเฟิงเฟินไดอย่างรู้สึกสงสารคุณหนูสี่คนนี้จากตระกูลเฟิง ! นางพูดเกินจริงไปจริง ๆ ชีวิตของนางน่าจะถือว่าค่อนข้างดี แม้ว่าจะไม่มีกระกูลเฟิงอีกต่อไป นางหมั้นกับองค์ชายห้า และองค์ชายห้าปฏิบัติต่อนางอย่างดี หากนางเต็มใจที่จะประพฤติตนเช่นนี้ เมื่อนางอายุ 14 ปี นางควรจัดการสินเดิมและการแต่งงานของนาง แต่เฟิงเฟินไดไม่พอใจในสถานการณ์ปัจจุบันของนางและอยากจะไปให้ไกลกว่านี้เสมอ แต่นางไม่รู้ด้วยความไม่พอใจนี้ นางจึงไม่พอใจในแต่ละวันและเศร้าหมองในแต่ละวัน เมื่อนางยังเด็กอาจกล่าวได้ว่านางดื้อรั้นมาก แต่ตอนนี้นางเป็นเหมือนผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง
นางเป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวของเฟิงเฟินไดจริง ๆ แล้วนางคิดจะออกไปหลายครั้ง โชคไม่ดีที่สัญญาของบ่าวรับใช้อยู่ในมือของเฟิงเฟินได และนางจะไปไหนดี นางกลัวว่าเจ้านายคนนี้จะไม่ยอมหยุด นางจะต้องตายวันหนึ่งใช่หรือไม่ ? ดงหยิงคิดว่านางยังคงต้องให้คำแนะนำแก่เฟิงเฟินไดมากขึ้น องค์ชายหกกำลังพิจารณาคดีในราชสำนักตอนนี้ นั่นเป็นองค์ชายที่ให้อภัยมากขึ้น ตราบใดที่เฟิงเฟินไดไม่ได้ก่อเรื่องใดๆ นางก็ยังสามารถใช้ชีวิตในวันที่ดีได้ในอนาคต
ดังนั้นดงหยิงจึงรวบรวมความกล้าหาญของนางโดยรับความเสี่ยงที่เฟิงเฟินไดจะตบนางด้วยอารมณ์แปรปรวนของนางอีกครั้ง โดยกล่าวว่า “คุณหนู องค์ชายห้ามา และยืนอยู่ที่ทางเดินชั่วครู่หนึ่ง”
“อืม”ดวงตาของเฟิงเฟินไดปิดครึ่งและตอบกลับด้วย ‘อืม’ เท่านั้นโดยไม่แสดงปฏิกิริยาใด ๆ เพิ่มเติม ครึ่งจังหวะต่อมานางพูดพึมพำอีกครั้ง “พระองค์สามารถเข้า ออกได้เมื่อพระองค์ต้องการ ข้าไม่สามารถจัดการได้ แต่ข้าไม่ต้องการพบพระองค์ เมื่อพระองค์มาในครั้งต่อไป ให้หยุดพระองค์ ! ”
”คุณหนู! ” ดงหยิงกล่าวว่า “คุณหนู ถ้าคุณหนูรู้สึกมีความสุข แค่อารมณ์เสียกับบ่าวรับใช้คนนี้ แต่คุณหนูไม่สามารถปฏิเสธที่จะพบองค์ชายห้าได้ ! คฤหาสน์ที่เราอาศัยอยู่ในตอนนี้ได้รับจากองค์ชายห้าด้วยถือว่าเป็น……อยู่ภายใต้หลังคาของอีกคน ! องค์ชายห้าปฏิบัติต่อคุณหนูอย่างดี คุณหนูไม่สามารถปฏิเสธพระองค์ได้เจ้าค่ะ”
ในที่สุดเฟิงเฟินไดก็ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งมองดูดงหยิงชั่วครู่หนึ่ง แล้วพูดอีกครั้งว่า “พวกเจ้าทุกคนไม่ต้องกังวล หากมีวันหนึ่งที่ข้าไม่มีอะไรและสูญเสียองค์ชายห้า ข้าจะให้เงินแก่พวกเจ้ามากพอ และคืนสัญญาทั้งหมดของพวกเจ้า ให้พวกเจ้าทุกคนจากไปและมีชีวิตที่ดี ข้าจะไม่ลากพวกเจ้าทุกคนไปลงนรกกับข้า”
ดงหยิงตัวสั่นอย่างน่าตกใจและรีบไปอย่างรวดเร็ว “นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าหมายถึง คุณหนูได้โปรดอย่าเข้าใจผิด ข้าหวังแต่เพียงว่าคุณหนูจะมีความสุขมากขึ้นเท่านั้น”
”มีความสุข? ” เฟิงเฟินไดยิ้มอย่างเย็นชา “ผู้คนไม่ได้มีชีวิตเพื่อเงินและอำนาจ มีเพียงสองสิ่งเท่านั้นที่ผู้คนจะมีความสุขได้อย่างแท้จริง ดูคฤหาสน์เฟิงในอดีต เฟิงจินหยวนเป็นเสนาบดีฝ่ายซ้ายอยู่แล้ว แต่เขาก็ยังต้องการที่จะไปต่อ อยากให้เฉินหยูไปอยู่กับองค์ชายที่ครองบัลลังก์ของราชวงศ์ต้าชุน จากนั้นกลายเป็นรัฐบุรุษอาวุโส คฤหาสน์ตระกูลเฟิงไม่ได้ตระหนักถึงความฝันนี้ ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดไม่มีความสุข ข้าไม่บรรลุความฝันนี้ ดังนั้นข้าก็ไม่มีความสุขด้วย”
ดงหยิงจะพูดอะไรอีกการบรรลุสิ่งที่ยิ่งใหญ่เหนือกว่าทุกคน ในตระกูลเฟิงทำให้ตัวเองเหนือกว่าใครในโลกนี้ สิ่งนี้กลายเป็นความหลงไหลในชีวิตของเฟิงเฟินไดซึ่งใกล้เคียงกับระดับความวิปริต ไม่มีประโยชน์อะไรกับนางที่จะพูดมากกว่านี้ และนางทำได้เพียงหลบไปด้านข้างอย่างเงียบ ๆ อธิษฐานว่าองค์ชายห้าสามารถทนกับเฟิงเฟินไดได้มากกว่านี้
หลังจากได้รับการรักษาจากเหยาเซียนและเฟิงหยูเฮงอาการบาดเจ็บของฮ่องเต้ก็ดีขึ้นทุกวัน แม้ว่าพื้นที่นั้นจะไม่ว่องไวเหมือนก่อน และเส้นประสาทในบางพื้นที่เสียชีวิตไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อลักษณะภายนอก และไม่ส่งผลต่อการเผาผลาญอาหารประจำวันของเขา ดังนั้นจึงถือว่าเป็นการผ่าตัดที่ประสบความสำเร็จ
แต่ฮ่องเต้ไม่ได้มีชีวิตชีวาขนาดนั้นหากเขาไม่งุนงงตลอดทั้งวัน เขาจะพูดสิ่งที่เป็นลบ ไม่ว่าจางหยวนจะพยายามแนะนำหรือปลอบโยนเขาอย่างไร เขาก็ไม่ได้ดีใจ สิ่งที่ดีคือตอนนี้ราชสำนักกำลังได้รับการสนับสนุนจากองค์ชายหกในขณะนี้ ดังนั้นฮ่องเต้ที่เป็นเช่นนี้ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อการพัฒนาอาณาจักร
วันนี้ในที่สุดฮ่องเต้ก็สามารถลุกออกจากเตียงของเขาและเดินไปรอบๆ เขาพยายามที่จะสับเปลี่ยนสองสามก้าวในห้องโถงชั้นใน แม้ว่ามันจะยังเจ็บอยู่เล็กน้อยความเจ็บปวดนั้นอยู่ในช่วงที่ทนได้ และไม่ส่งผลกระทบต่อเขา จางหยวนมีความสุขที่อาการบาดเจ็บจะหายไปถึงจุดนี้ได้อย่างน่าสรรเสริญ “พระชายาหยูและหมอเหยาเซียนเป็นเหมือนเทพเจ้า !พวกเขาเหมือนพระเจ้าจริง ๆ ! ” หลังจากพูดอย่างนี้แล้ว เขาก็พูดด้วยท่าทางหยอกล้อ “ฝ่าบาทคิดว่ายังคงเป็นไปได้หรือไม่ที่จะเชื่อมยอดภูเขาหยางของบ่าวรับใช้นี้”
ด้วยสิ่งนี้ฮ่องเต้กลายเป็นขำความเห็นของขันทีนี้ เขายกมือขึ้นและตีหัวของจางหยวนเบา ๆ ด่าเขาด้วยรอยยิ้มบาง ๆ “เจ้าคิดอะไรอยู่ ? ยอดภูเขาหยางของเจ้าถูกตัดไปนานกว่าทศวรรษที่แล้ว หากเจ้าเชื่อมต่ออีกครั้ง จะไม่แตกต่างจากผีดิบหรอกหรือ ? เจ้าไม่รู้สึกเบื่อหน่ายที่เห็นหรือไม่” ไอลีนโนเวล
“มันเป็นสิ่งล้ำค่าของข้าข้าจะไม่รู้สึกรังเกียจเมื่อเห็นมัน” จางหยวนถูหัวของเขารู้สึกมีความสุข ความจริงที่ว่าฮ่องเต้ยังคงมีพลังที่จะตบเขา หมายความว่าจิตวิญญาณของเขาไม่หายไปอย่างสมบูรณ์ แม้ว่าเขาจะมืดมนแต่ก็ไม่สามารถเอาคืนได้ เขาพูดว่า “ทำไมฝ่าบาทถึงไม่ออกพระราชโองการให้ข้า และปล่อยให้ข้าไปยังสถานที่ที่วางของอันมีค่าไว้? จะทำอย่างไรถ้ามันสามารถช่วยได้” ”อะไร?เจ้าไม่ต้องการรับใช้ข้าอีกต่อไปหรือ” ฮ่องเต้มองที่ขันทีคนนี้ซึ่งขมวดคิ้ว “ด้วยความกระตือรือร้นที่จะเชื่อมต่อของเจ้า เจ้าต้องการที่จะทิ้งข้าและออกจากพระราชวังหรือ ? ”
“ไม่แน่นอน!โอ้ ข้าแค่พยายามทำให้ฝ่าบาทสนุก ! สิ่งนั้นถูกตัดออกไปเกือบยี่สิบปีที่แล้ว ข้าหยุดคิดถึงมันมานาน ข้าหยุดคิดถึงมันไปแล้วพะยะค่ะ” เขาโบกมือด้วยการไล่ออก พูดอย่างนี้ในน้ำเสียงผ่อนคลาย แต่ในความเป็นจริงแล้วผู้ชายคนไหนที่ไม่คิดถึงสิ่งที่มีค่าของตัวเอง ? มันเป็นเพียงแค่ว่าหากพวกเขามีสิ่งนั้น พวกเขาจะไม่สามารถทำงานในพระราชวังได้ ถ้าเขาต้องการอยู่เคียงข้างฮ่องเต้ เขาคงไม่สามารถมีสิ่งนั้นได้ เขาเปรียบเทียบเช่นนี้ และรู้สึกว่าระหว่างสิ่งที่มีค่านั้นกับฮ่องเต้ เขาให้ความสำคัญกับฮ่องเต้มากกว่า ดังนั้นเขาจึงกล่าวเพิ่มเติม “ด้วยตัวเลือก ข้าจะเลือกฝ่าบาทโดยไม่ต้องกังวลพะยะค่ะ ! ” “ฮึ่ม! ” “เมื่อเจ้ามีความสุข เจ้าจะใช้ภาษาที่น่านับถือ เมื่อเจ้าไม่มีความสุข เจ้าจะต้องทำพิธีการทั้งหมดโดยที่เจ้าอยู่ข้างเรา ข้าถูกดุมาหลายครั้ง หากเจ้าสามารถเชื่อมต่ออวัยวะกลับมาได้ เจ้าควรออกไปโดยเร็วที่สุด ! ” เมื่อพูดอย่างนี้เขาก็เช็ดใบหน้าโดยไม่รู้ตัวและร่องรอยของความเหงาปรากฏบนใบหน้าของเขา จากนั้นเขาก็ถอนหายใจลึก “เฮ้อ! ถ้าเจ้าจากไป ข้าก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมีชีวิตอยู่”
“อ่า! ฝ่าบาทกำลังพูดอะไรอยู่พะยะค่ะ” จางหยวนวิตกกังวล “ข้าจะไปที่ไหน ! ข้าเกิดมาเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวัง และจะเป็นหนึ่งในผีของพระราชวังเมื่อข้าตาย ไม่ว่าฝ่าบาทจะไปที่ใด ข้าจะตามไป มันเป็นความผิดของข้าที่พูดมาก พูดถึงสิ่งที่มีค่า ลืมไปเลยว่าไม่ว่าจะสามารถเชื่อมต่อได้หรือไม่ แม้ว่ามันจะสามารถเชื่อมต่อได้ ข้าก็ไม่ต้องการมัน ต่อไปข้าจะบอกคนที่คอยดูแลสิ่งมีค่า ข้าจะทำลายมันให้หมด ! มา มาเปลี่ยนหัวข้อกันเถิดพะยะค่ะ”
ฮ่องเต้มีความสุขขันทีผู้เคราะห์ร้ายคนนี้ก็ยังคงดื้อรั้น แต่นี่เป็นสิ่งที่ดีเขากลัวจริง ๆ ว่าเสี่ยวหยวนจื่อจะออกไปโดยไม่มีสัญญาณใด ๆ เช่นเดียวกับพระชายาหยุน แม้ว่าเขาจะรู้ว่านางอยู่ที่ไหน ความสูญเสียในหัวใจของเขาจะยังคงมีอยู่เป็นครั้งคราว ทำให้เขารู้สึกเจ็บปวด “เปลี่ยนหัวข้อ ฮะ……” ฮ่องเต้คร่ำครวญอยู่ครู่หนึ่งทันใดนั้นก็พูดว่า “เรียกคนมาพาข้าไปที่เรือนจำนักโทษประหาร ! ข้าได้ยินว่าองค์ชายแปด และหลิวซื่อถูกขังอยู่ที่นั่น ข้าต้องการตรวจสอบ”
จางหยวนไม่มีความสุขที่จะพาฮ่องเต้ไปยังเรือนจำนักโทษประหารแต่เขาก็ยังสงสัยว่าทั้งสองคนนั้นเป็นอย่างไรเมื่อถูกจำคุกในเรือนจำนักโทษประหาร นอกจากนี้ฮ่องเต้ยังกล่าวเพิ่มเติมอีกว่า “พวกเขาได้ทำร้ายข้ามากขนาดนี้ ข้าจะต้องรู้ว่าพวกเขากำลังทุกข์ทรมานมากกว่าข้าหรือไม่ หากหมิงเอ๋อและอาเฮงใจดีเกินไป ข้าจะเพิ่มไฟเข้าไปอีก” จางหยวนคิดว่าฮ่องเต้สามารถตอบสนองความเกลียดชังของเขาได้หากเขาไปด้วยดังนั้นเขาจึงพยักหน้าออกไปข้างนอกเพื่อขอตราหยกและพาฮ่องเต้ไปยังเรือนจำนักโทษประหาร
เรือนจำนักโทษประหารในพระราชวังมักมีคนน้อยมากเพราะมีคนไม่กี่คนที่มีสิทธิที่จะถูกขังที่นี่ โดยปกติแล้วมันจะเป็นราชวงศ์ของฮ่องเต้หรือพระสนมในพระราชวังของฮ่องเต้ และคนแบบนั้นไม่ค่อยจะทำบาปใหญ่หลวง ดังนั้นการดูแลเรือนจำนักโทษประหารจึงเป็นงานที่โดดเดี่ยวมาก สำหรับพัศดี พวกเขามักจะได้รับประสบการณ์เป็นเวลาหลายปีโดยที่ไม่มีใครดูแล และเรือนจำนักโทษประหารกลายเป็นคุกที่ว่างเปล่า แต่ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมามันยุ่งมาก
องค์ชายแปดเข้ามา2 ครั้งแล้วออกไป 1 ครั้ง และเมื่อเขาเข้ามาครั้งที่ 2 เขาได้พาพระชายาหยวนกุ๋ยมาด้วย นอกจากนี้องค์ชายเก้าและพระชายาหยูยังได้จัดเรื่องสนุกอีกด้วยเมื่อได้ยินเสียงคร่ำครวญและเสียงโหยหวนขององค์ชายแปดทุกวัน ผู้คนออกปากว่าเรือนจำนักโทษประหารนี้ว่ามีสัญญาณของชีวิตมากขึ้น ไม่ต้องพูดถึงว่าหลิวซื่อ เพื่อความสบายใจในการเข้าคุก นางใช้ความสามารถทั้งหมดของนางเพื่อเกลี้ยกล่อมพัศดีและยามทุกคนถูกนางล่อลวง บางคนถึงกับจับแขนได้แน่นและมือใหญ่ของพวกเขาผลักหน้าอกไปอย่างแรง
อย่างไรก็ตามทหารยามรู้ว่าคนไหนสามารถร่วมหลับนอนได้หรือไม่ได้แม้ว่าหลิวซื่อคนนี้จะตกอับขนาดนี้ นางยังเป็นผู้หญิงของฮ่องเต้ พวกเขาจะกล้านอนกับผู้หญิงของฮ่องเต้ได้อย่างไร แม้ว่าฮ่องเต้ไม่ต้องการนาง แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้ ยิ่งไปกว่านั้นหลิวซื่อถูกจำคุกเป็นเวลาหลายวันและไม่สดใสและสกปรก นางมีกลิ่นเหม็น เสื้อผ้าของนางโทรมและสิ่งขับถ่ายของนางติดอยู่กับผมของนาง พวกเขารู้สึกอยากจะอาเจียน หลังจากเห็นนาง ใครจะคิดถูกล่อลวง เมื่อฮ่องเต้มาถึงเขาก็เห็นภาพนี้ เขาต้องตรวจสอบนางอย่างใกล้ชิดเพื่อให้สามารถบอกได้ว่าผู้หญิงที่บ้าคลั่งคนนี้เคยเป็นพระชายาหยวนกุ๋ยในอดีต
และตรงข้ามกับห้องขังของหลิวซื่อองค์ชายแปดที่เปลือยเปล่า ร่างกายท่อนล่างของเขาก็เน่าไปหมดแล้ว เน่าลามไปที่ต้นขาของเขา แต่อาการคันไม่หายไปและยังแพร่กระจายต่อไป เขาใกล้จะบ้าแล้ว ตั้งแต่วันที่ไม่สามารถเกาด้วยมือของเขาและไม่สามารถขยับขาของเขา ตลอดทั้งวันเขาทำได้เพียงแค่ส่งเสียงครวญครางและคร่ำครวญโดยไม่ระวังสภาพแวดล้อมของเขา เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฮ่องเต้จะมา
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้หลิวซื่อรู้ ผู้หญิงคนนั้นพุ่งไปข้างหน้าชนกับกรงขัง แขนทั้งสองของนางยื่นออกไป นางพยายามคว้าฮ่องเต้ น่าเสียดายที่นางอยู่ไกลเกินไปและไม่สามารถคว้าอะไรได้ นางตะโกนเสียงดัง “ฝ่าบาท ! ฝ่าบาทได้โปรดยกโทษให้สนมคนนี้ด้วยเพคะ !สนมผู้นี้สำนึกผิดแล้วจริง ๆ ! ทั้งหมดนี้เป็นความคิดขององค์ชายแปด พระองค์สั่งให้สนมผู้นี้ทำ ! ฝ่าบาท ! ”
นางร้องไห้และตะโกนเสียงดังโยนความผิดทั้งหมดไปที่ซวนเทียนโม เมื่อเห็นคนสองคนนี้ ฮ่องเต้แสดงความรังเกียจอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาก็รู้สึกพึงพอใจในเวลาเดียวกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นซวนเทียนโมถูกมัดอย่างแน่นหนา เขาบอกจางหยวนอย่างมีความสุข “องค์ชายเก้าและอาเฮงเป็นอัจฉริยะจริง ๆ ! ความสามารถในการคิดวิธีการแบบนี้ทำให้ข้ากลัว ! ”
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ – ตอนที่ 1080 อาเฮงและบุตรชายคนที่เก้าเป็นอัจฉริยะจริง ๆ !
![The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ](https://i2.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/8446.png?resize=150,150)
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ
นายทหารนาวิกโยธินระดับสูง ที่เป็นแพทย์อจฉริยะผู้เชี่ยวชาญทั้งแพทย์สมัยใหม่ของโลกตะวันตกและแพทย์แผนโบราณของจีน ถูกโชคชะตาเล่นตลก นางเสียชีวิตจากการระเบิดของเฮลิคอปเตอร์ นางฟื้นคืนชีพอีกครั้งในอีกโลกที่แตกต่าง ในจักรวรรดิต้าชุน บิดาของนางคือเสนาบดีฝ่ายซ้าย เพราะชาติตระกูลที่ตกอับของมารดา ตัวนาง มารดาและน้องชายจึงไม่เป็นที่รักของท่านย่า พวกนางถูกใส่ร้ายอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นจึงถูกตระกูลเนรเทศออกไปอยู่ยังหมู่บ้านทุรกันดาร ญาติฝ่ายบิดาและคนในตระกูลล้วนเกลียดชังพวกนาง
การเกิดใหม่ในครั้งนี้ นางจะต้องตอบแทนพวกมันอย่างสาสม เข็มเล่มหนึ่ง มีดผ่าตัดเล่มหนึ่ง ชีวิตของพวกเจ้าก็จะตกอยู่ในมือของข้า ข้าจะไม่กลัวแผนสกปรกของพวกเจ้าอีกต่อไป ข้าสามารถทำให้พวกเจ้าพิการ สามารถสังหารพวกเจ้าได้อย่างไร้ร่องรอย
สำนักแพทย์เทวะจะถือกำเนิด ชื่อเสียงความมั่งคั่งจะเข้ามา นางจะเป็นที่ยอมรับของฮ่องเต้แต่เดี๋ยวก่อน เรื่องทั้งหมดนั่นยกไว้เถอะ แล้วข้าจะต้องแต่งงานกับองค์ชายบ้าผู้นี้นะเหรอ นี่มันเรื่องอะไรกัน….!