ตอนที่ 1110 เฟิงเซียงหรูที่กลับมา
เฟิงเซียงหรูกลับมานางอยู่ที่ทางเข้านี้ ไม่มีใครพบนางและนำนางกลับไป นางกลับมาด้วยตัวนางเอง มันเป็นเพียงว่านางดูค่อนข้างเหนื่อยล้า และเนื่องจากฝนตกในฤดูใบไม้ร่วง นางจึงเปียกตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมเปียกติดอยู่กับแก้มของนาง มีเพียงความคล้ายคลึงบางอย่างที่สามารถมองเห็นได้ พวกเขายังสามารถเห็นรูปลักษณ์ที่งดงามจากเมื่อก่อนได้อย่างไร
ทหารยามที่เฝ้าประตูรีบปล่อยให้นางเข้ามาและถือร่มไว้เหนือหัวของนางเฟิงเซียงหรูอ่อนแอและนางก็เดินไม่ไหว บ่าวรับใช้รู้สึกว่าไม่ดีและเรียกยาย 2 คนมาอย่างรวดเร็วเพื่อช่วยประคองนางในแต่ละด้าน และเช่นนี้พวกเขาประคองนางกลับไปที่เรือนที่นางอาศัยอยู่มา เมื่อเฟิงเซียงหรูนั่งบนเก้าอี้ ชานชาพุ่งไปข้างหน้า ทรุดตัวลงบนพื้น กอดขาเฟิงเซียงหรูและร้องไห้เสียงดัง พร้อมพูดขณะที่นางร้องไห้ “คุณหนู ในที่สุดคุณหนูก็กลับมาก ข้ากลัวแทบตาย ข้าคิดว่าจะไม่มีใครพบคุณหนู ! คุณหนูไปอยู่ที่ไหนมาเจ้าคะ ใครลักพาตัวคุณหนูไปเจ้าคะ ? ”
เฟิงเซียงหรูมองไปที่ชานชาพักหนึ่งแล้วพูด“อย่าพูดไร้สาระ เจ้าหมายถึงอะไร ใคถูกลักพาตัวไป ? พูดแบบนี้เจ้าไม่เพียงทำลายชื่อเสียงของข้า? ข้าควรจะทำยังไงในอนาคต ? ” สีหน้าของนางเย็นชาเมื่อนางพูด และสายตาของนางแหลมคมจนทำให้ชานชากลัวถึงขั้นไม่กล้าพูดอะไรอีก บางทีปฏิกิริยาของชานชาอาจทำให้นางรู้สึกตัว เฟิงเซียงหรูกล่าวอีกครั้งว่า “อย่าตำหนิข้าเลย ข้าพูดคำพูดเช่นนี้ ข้าไม่ได้ชี้นำสิ่งนี้กับเจ้า มันเป็นเพียงว่าถ้าเรื่องแบบนี้แพร่กระจายออกไปข้างนอก ข้า……ไม่อาจมีชีวิตอยู่ต่อไปจริง ๆ ” ขณะที่นางพูด นางเอื้อมมือไปลูบหัวชานสองครั้งด้วยการปลอบใจ
ชานชามีความสุขมากนางรู้สึกอุ่นใจและพยักหน้าอย่างแรง “ไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ คุณหนู ข้าจะไม่พูดอะไรเกี่ยวกับมัน มันแค่นั้น…… คุณหนู คุณหนูไปไหนช่วงสองสามวันที่ผ่านมาหรือเจ้าคะ ? ”
เฟิงเซียงหรูถอนหายใจเบาๆ และกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่บ่าวรับใช้คนอื่น ๆ ที่รับใช้ในได้นำเสื้อผ้าที่สะอาดมาแล้ว ชานชารับเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว “คุณหนูเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเจ้าค่ะ ข้ากลัวคุณหนูไม่สบาย”
ขณะที่นางพูดนางต้องการช่วยเฟิงเซียงหรูเปลี่ยนเสื้อผ้าของนาง แต่เฟิงเซียงหรูไม่อนุญาตให้ชานชารับใช้นางเหมือนในอดีต และบอกกับนางว่า “ข้าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเอง แจ้งองค์ชายเจ็ดโดยด่วนว่าข้ากลับมาแล้ว พระองค์จะได้ไม่ต้องกังวล”
ชานชารู้สึกว่ามันสมเหตุสมผลแม้ว่าผู้คนในตำหนักจะรายงานเรื่องนี้อย่างแน่นอน แต่ในฐานะที่เป็นบ่าวรับใช้ของเฟิงเซียงหรู จะดีกว่าถ้านางไปที่นั่นเป็นการส่วนตัว หลังจากพยายามค้นหาเฟิงเซียงหรูกันมาหลายวัน วันนี้องค์ชายเจ็ดพยายามอย่างมาก
เมื่อเห็นชานชาออกไปอย่างรวดเร็วเฟิงเซียงหรูก็ขับไล่บ่าวรับใช้ในบ้านอย่างรวดเร็ว และเมื่อเหลือเพียงนางคนเดียวเท่านั้น นางเผยให้เห็นรอยยิ้มเย็นชาที่มุมปากและเพียงพูดว่า “นางชื่อชานชู ! บ่าวรับใช้ที่โง่เช่นนี้ประกาศชื่อของนางออกมา เป็นเรื่องดี มันช่วยข้าได้มากขึ้น” นางมองไปรอบ ๆ บ้านขณะที่นางเปลี่ยนชุด และผลักหน้าต่างเปิดเบา ๆ เพื่อตรวจสอบด้านนอก แต่ความเกลียดชังก็เพิ่มขึ้นในใจของนาง “เรือนเล็ก ๆ ที่งดงาม เมื่อข้าอยู่ที่นั่นในอดีต ทำไมเขาไม่ทำให้เรือนที่ดีสำหรับข้าให้อยู่ ? เฟิงเซียงหรู เจ้าไม่มีความสามารถใด ๆ ตัวตนและสถานะของเจ้าเป็นแค่เด็กผู้หญิงชั้นบต่ำ เจ้าอาศัยอยู่ในตำหนักจุนได้อย่างไร ? เจ้าต้องการอะไรกันแน่
ขณะที่นางพูดนางเอื้อมมือไปที่ใบหน้าของนางและแตะต้องมันเบา ๆ พวกเขารีบเร่งมากเกินไปเมื่อสร้างหน้ากากนี้ นางเริ่มสร้างมันขึ้นมาในคืนหนึ่งเมื่อเฟิงเฟินไดปล่อย ตามความทรงจำเกี่ยวกับรูปร่างหน้าตาของเฟิงเซียงหรู และเมื่อพวกเขาจับตัวเฟิงเซียงหรู พวกเขาปรับปรุงมันตามรูปลักษณ์ที่ปรากฏในปัจจุบันของนาง แต่มันก็แค่ประมาณ 20 วัน แม้ว่าการผลิตจะถูกเร่งทั้งวันทั้งคืนก็ยังมีความผิดพลาดมากมาย แต่มันก็มากเกินพอที่จะหลอกบ่าวรับใช้ในตำหนักจุน นางไม่รู้ว่าจะหลอกซวนเทียนฮั่วได้หรือไม่ โดยเฉพาะพี่สาวที่ชื่อเฟิงหยูเฮง
วันนี้ฝนตกหนักใบหน้าของนางถูกเส้นผมเปียกปิดบังบ้าง การปรากฏตัวของนางอาจถูกปิดกั้นบางส่วนและความคล้ายคลึงเพิ่มขึ้น นางยังคงต้องปรับปรุงใบหน้านี้ต่อไปในชั่วข้ามคืน เพื่อที่นางจะได้เผชิญหน้ากับผู้คนมากขึ้น
ชานชาไปหาซวนเทียนฮั่วไม่ได้นางได้ยินว่าเขายังทำงานอยู่ข้างนอกและยังไม่ได้กลับมา “เฟิงเซียงหรู” รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่ เขากำลังค้นหาผู้คนอย่างแน่นอน มีคนจำนวนมากหายในเมืองหลวงเมื่อเร็ว ๆ นี้ แต่ไม่มีใครรู้ว่าคนเหล่านั้นซ่อนตัวอยู่ที่ไหน สำหรับนางแล้ว ลึกเข้าไปในถ้ำเสือ นางมีความคิดที่จะเข้าใกล้ซวนเทียนฮั่วด้วยตัวตนของเฟิงเซียงหรู ถ้าคนสองคนนี้มีความรู้สึกต่อกันจริง ๆ ความสามารถที่จะมาแทนที่เฟิงเซียงหรูนั้นค่อนข้างดี ถ้าไม่มีความรู้สึก นางก็สามารถทำให้พวกเขาทะเลาะกันได้ มันจะเป็นการดีที่สุดถ้าพวกเขาเลิกกันในไม่ช้า
ซวนเทียนฮั่วกลับมาในคืนนั้นเมื่อเขาเข้าไปในตำหนัก เขาได้ยินข่าวว่าเฟิงเซียงหรูกลับมา เขารู้สึกประหลาดใจและมีความสุข เขารีบไปที่เรือนเพื่อเยี่ยมเฟิงเซียงหรู
เมื่อเขามาถึงคนที่อยู่ข้างในหลับสนิทแล้ว เขายืนอยู่ที่ประตูและมองเข้าไปข้างใน และเมื่อนางเห็นเด็กสาวคนหนึ่งนอนบนที่นอน จิตใจของเขาซึ่งวิตกกังวลมาสองสามวัน เริ่มสงบลง เขาไม่ได้วางแผนที่จะอยู่นาน แค่ถามชานชาว่า “คุณหนูของเจ้าได้รับบาดเจ็บหรือไม่ ? ”
ชานชาส่ายหัว“ดูเหมือนว่านางไม่ได้รับบาดเจ็บเจ้าค่ะ”
“เจ้าหมายถึงอะไรโดย’ดูเหมือน’ ? ” ซวนเทียนฮั่วขมวดคิ้ว “เจ้าไม่ได้ตรวจนางดูหรือ ? ”
ชานชากล่าวว่า“คุณหนูไม่อนุญาตให้ข้ารับใช้นางในการเปลี่ยนชุดและอาบน้ำ คุณหนูทำเองเจ้าค่ะ ดังนั้นข้าสามารถพูดได้แค่ว่าดูเหมือนจะไม่ได้รับบาดเจ็บเจ้าค่ะ”
“นั่นเป็นวิธีที่บาวรับใช้ส่วนตัวทำหรือ? ” ซวนเทียนฮั่วโกรธและความขุ่นเคืองเพิ่มขึ้นโดยไม่มีเหตุผล เขาไม่รู้ว่าเขาโกรธผู้หญิงคนนี้เพราะไม่รับใช้เจ้านายของนางหรือโกรธเฟิงเซียงหรูที่ปฏิเสธไม่ให้บ่าวรับใช้ส่วนตัวคอยรับใช้ แต่เขารู้สึกว่าทั้งสองอย่างนี้ไม่ได้ถึงแม้ว่าความรู้สึกของความขุ่นเคืองนี้เกิดจากการปฏิเสธ เขาก็มีความรู้สึกไม่ดีที่คลุมเครืออยู่เสมอ “ลืมไปเถิด ข้าจะกลับมาอีกในวันพรุ่งนี้” เขาหันหลังกลับและตัดสินใจที่จะมาเยี่ยมอีกครั้งในวันพรุ่งนี้
ในขณะที่เขาเพิ่งจากไปคนที่นอนบนที่นอนในบ้านนั่งดูร่างที่เดินไกลออกไปภายใต้แสงจันทร์ที่ชัดเจน หลังฝนตกนางรู้สึกหงุดหงิดในใจ ด้วยสถานะขององค์หญิง นางปล่อยให้พี่ชายทางสายเลือดของนางมาที่ราชวง์ต้าชุนเพื่อเสนอการแต่งงาน แต่นั่นก็ทำให้เฟิงหยูเฮงสับสน หลังจากนั้นนางคิดว่าทุกอย่างจะจบลงที่ด้านของซวนเทียนฮั่ว แต่จบลงด้วยสถานการณ์ที่น่าเศร้ายิ่งกว่าเดิม นางคิดว่าสำหรับคนอย่างซวนเทียนฮั่ว คงเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะแต่งงานในชีวิตของเขา นางไม่สามารถรอเขาได้ และไม่มีใครที่จะได้แต่งงานกับเขาเช่นกัน แต่ใครจะรู้ว่าเฟิงเซียงหรูผู้นี้จะเข้ามา เด็กสาวนิรนามคนนี้ดึงดูดอีกฝ่ายให้มาดูแม้กระทั่งกลางดึก
ด้วยความเกลียดชังของนางนางดึงหน้ากากออกจากใบหน้าของนาง และใบหน้าที่แท้จริงของหยูเฉียนหยินก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ในเวลาเดียวกันนางก็แสดงสีหน้าบิดเบี้ยว
นางคิดว่านางมีเพียงความรู้สึกเกลียดชังต่อซวนเทียนฮั่วแต่หลังจากได้พบอีกฝ่าย นางรู้ว่านอกจากความเกลียดชัง ความรู้สึกของความรักของนางไม่ได้จางหายไปเลย เฟิงเซียงหรู นางต้องใช้ตัวตนที่ดีในครั้งนี้ นางต้องการที่จะเห็นความรู้สึกที่เทพเซียนผู้นี้มีต่อผู้หญิงคนนี้
นางลุกขึ้นและไม่ได้นอนอีกต่อไปนางเดินไปที่ประตูแล้วก็โบกมือ นางก็บอกกับชานชาว่าไม่ต้องคอยเฝ้านาง จากนั้นนางจุดเทียนและปรับหน้ากากผิวหนังมนุษย์ภายใต้แสงเทียนจนสมบูรณ์แบบ เมื่อแสงตะวันแรกส่องในเช้าวันรุ่งขึ้น นางก็หันหน้ากลับมาด้วยความพอใจ จากนั้นนางมองตัวเองในกระจก เพียงคิดว่าความพยายามแต่ละครั้งนั้นสมบูรณ์แบบมากขึ้นเมื่อเทียบกับความพยายามครั้งก่อน หน้าปัจจุบันมีความคล้ายคลึงกับเฟิงเซียงหรูมากกว่าเจ็ดในสิบส่วน มันแค่ต้องซ่อมมันทุกคืน นางไม่สามารถทำได้เช่นนั้น ไม่จำเป็นต้องซ่อมเลย
นางเปิดประตูห้องปล่อยให้บ่าวรับใช้ที่รออยู่ข้างนอกจากนั้นนางเห็นชานชาถือถ้วยรังนกในมือแล้วพูดกับนางด้วยรอยยิ้ม “สีหน้าของคุณหนูไม่ค่อยดี บางทีอาจเป็นเพราะคุณหนูเปียกฝนเมื่อวานนี้ ท่านฮูหยินสั่งให้ครัวเตรียมรังนกเป็นพิเศษ มันเป็นรังนกระดับสูงทั้งหมด นี่เป็นสิ่งที่ดีที่นำออกมาจากพระราชวัง คุณหนูควรกินมันในขณะที่มันร้อนเจ้าค่ะ ! ”
เฉียนหยินไม่ได้พูดอะไรและในขณะที่นางเล่นกับสิ่งนั้น แต่เพียงผู้เดียวในตำหนักจุนที่รู้จักกันในชื่อ “ฮูหยิน” นางก็ครุ่นคิด : ใครคือท่านฮูหยิน ? นางอยู่ในบ้านนี้ตลอดเวลานับตั้งแต่นางกลับมาในวันนี้ และเพราะฝนตกหนักมาก นอกจากซวนเทียนฮั่วที่จะเยี่ยมในตอนกลางคืน จึงไม่มีคนนอกคนอื่นมา นางไม่ต้องการที่จะถามอะไรมากมายและกระตุ้นความสงสัย ดังนั้นเมื่อนางได้ยิน “ท่านฮูหยิน” มันก็ยังรู้สึกแปลก ๆ อยู่
ชั่วครู่หนึ่งนางเดาได้หลายครั้งว่ามีฮูหยินใหญ่ในตำหนักจุนใช่หรือไม่? โดยปกติมีเพียงฮูหยินใหญ่เท่านั้นที่ถูกเรียกว่าท่านฮูหยิน ใช่หรือไม่ หรือเป็น… มารดาของซวนเทียนฮั่ว ? แต่เขาเป็นองค์ชาย มารดาของเขาควรจะอยู่ในพระราชวัง
นางไม่เข้าใจแต่ชานชาพูดอย่างรวดเร็วและเปิดเผยทุกอย่างอีกครั้ง ได้ยินหญิงสาวคนนั้นพูดว่า “ท่านฮูหยินปฏิบัติต่อคุณหนูดีมากเจ้าค่ะ ! นางไม่เพียงแต่ตัดสินใจเกี่ยวกับการแต่งงานระหว่างคุณหนูกับองค์ชายเจ็ด ถึงแม้ว่าคุณหนูจะไม่ได้อยู่ในตำหนักเมื่อสองสามวันที่ผ่านมา นางได้เตรียมของหมั้นทั้งหมดที่ควรจะเตรียมไว้ นางไปที่ตำหนักศศิเหมันต์เพื่อค้นหาและค้นพบสิ่งที่ดี เรากำลังจะเดินทางไปยังมณฑลจี่อันในไม่ช้า ท่านฮูหยินจะส่งมอบของหมั้นให้กับท่านฮูหยินอันเป็นการส่วนตัว แม้แต่งานของคุณหนูรอง พระชายาหยุนไม่ได้ออกจากพระราชวังของฮ่องเต้เพื่อส่งของหมั้นให้กับคฤหาสน์ตระกูลเฟิงเป็นการส่วนตัว ! ”
ชานชาพูดถึงสิ่งนี้อย่างมีความสุขและในที่สุดเฉียนหยินก็เข้าใจ ดังนั้นท่านฮูหยินที่นางเรียกหมายถึงพระชายาหยุนในพระราชวัง จากนั้นนี่หมายความว่าตอนนี้พระชายาหยุนอาศัยอยู่ในตำหนักจุน
สีหน้าของนางมืดคล้ำในที่สุดนางก็ได้ยินคำตอบที่นางไม่ต้องการได้ยินมากที่สุด เฟิงเซียงหรูกำลังจะหมั้นกับซวนเทียนฮั่ว และมันเป็นการตัดสินใจของพระชายาหยุน และของหมั้นจะถูกส่งมอบในไม่ช้า บ้า ! ยาชนิดใดที่ผู้หญิงคนนี้ให้พระชายาหยุนและซวนเทียนฮั่วกิน
ครึ่งเช้าผ่านไปและในที่สุดสิ่งที่ควรมาก็มาถึง ซวนเทียนฮั่วนำเฟิงหยูเฮงเข้ามาในลานบ้าน และผู้คนในบ้านก็ยืนที่ประตูบ้านเพื่อรับพวกเขา เมื่อพวกเขาได้รับรายงานจากบ่าวรับใช้ เมื่อนางเห็นทั้งสองเข้าไปในสนามหญ้า นางก็รีบเข้ามาพร้อมกับน้ำตา และพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของเฟิงหยูเฮง ร้องไห้เสียงดัง “ฮื่อ” “พี่รอง ! ข้าคิดว่าข้าจะไม่ได้พบท่านพี่อีกแล้ว ! ”
เฟิงหยูเฮงถูกผลักดันจากผลกระทบนี้และถอยหลังสองก้าวถ้าซวนเทียนฮั่วไม่ได้ช่วยประคองนางจากด้านหลัง นางคงเซไปหลายก้าว
นางขมวดคิ้วและรู้สึกว่า“เฟิงเซียงหรู” นี้มีกลิ่นแปลก ๆ ที่คุ้นเคยซึ่งลอยไปที่จมูกของนาง เพราะเฟิงเซียงหรูไม่เคยใช้สมุนไพรด้วยกลิ่นนี้ มันคุ้นเคยเพราะนางได้กลิ่นนี้มานานมากแล้วในร่างกายของผู้หญิงคนหนึ่ง……
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ – ตอนที่ 1110 เฟิงเซียงหรูที่กลับมา
![The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ](https://i2.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/8446.png?resize=150,150)
The Divine doctor : ชายาข้าคือแพทย์เทวะ
นายทหารนาวิกโยธินระดับสูง ที่เป็นแพทย์อจฉริยะผู้เชี่ยวชาญทั้งแพทย์สมัยใหม่ของโลกตะวันตกและแพทย์แผนโบราณของจีน ถูกโชคชะตาเล่นตลก นางเสียชีวิตจากการระเบิดของเฮลิคอปเตอร์ นางฟื้นคืนชีพอีกครั้งในอีกโลกที่แตกต่าง ในจักรวรรดิต้าชุน บิดาของนางคือเสนาบดีฝ่ายซ้าย เพราะชาติตระกูลที่ตกอับของมารดา ตัวนาง มารดาและน้องชายจึงไม่เป็นที่รักของท่านย่า พวกนางถูกใส่ร้ายอย่างโหดเหี้ยม จากนั้นจึงถูกตระกูลเนรเทศออกไปอยู่ยังหมู่บ้านทุรกันดาร ญาติฝ่ายบิดาและคนในตระกูลล้วนเกลียดชังพวกนาง
การเกิดใหม่ในครั้งนี้ นางจะต้องตอบแทนพวกมันอย่างสาสม เข็มเล่มหนึ่ง มีดผ่าตัดเล่มหนึ่ง ชีวิตของพวกเจ้าก็จะตกอยู่ในมือของข้า ข้าจะไม่กลัวแผนสกปรกของพวกเจ้าอีกต่อไป ข้าสามารถทำให้พวกเจ้าพิการ สามารถสังหารพวกเจ้าได้อย่างไร้ร่องรอย
สำนักแพทย์เทวะจะถือกำเนิด ชื่อเสียงความมั่งคั่งจะเข้ามา นางจะเป็นที่ยอมรับของฮ่องเต้แต่เดี๋ยวก่อน เรื่องทั้งหมดนั่นยกไว้เถอะ แล้วข้าจะต้องแต่งงานกับองค์ชายบ้าผู้นี้นะเหรอ นี่มันเรื่องอะไรกัน….!