NO.1 คุณชายอันดับหนึ่ง – บทที่ 1154 ศึกต่อสู้ระหว่างครึ่งเทพ

บทที่ 1154 ศึกต่อสู้ระหว่างครึ่งเทพ

เจิ้งชิงไม่อยากจะตอบตกลงเอามากๆ แต่เขาจะไม่ตกลงก็ไม่ได้

เพราะว่าเขารู้ดีสุดๆ ว่า ถ้าหากไม่ตกลง ไม่แน่หลี่ฝางก็อาจจะกลับไป ทำให้การพนันในครั้งนี้เป็นโมฆะไป คนอื่นอย่างมากก็ด่าหลี่ฝางว่าผิดสัญญาหน้าด้านๆ แต่ก็ทำอะไรเขาไม่ได้

แต่ถึงเวลานั้นถ้าหลี่ฝางจะจำศีลอยู่เฉยๆ ต่อไป และจ้องตระกูลเจิ้ง วันนี้ฆ่าคน พรุ่งนี้ฆ่าสองคน ปรมาจารย์แดนเต๋าออกโรง เกรงว่าจะจับไม่ได้แม้แต่เงา

แบบนี้ไม่นาน ตระกูลเจิ้งของเขาคงต้องตายยกครัว

ดังนั้นตอนนี้ หลี่ฝางกับตระกูลเจิ้งถึงขั้นที่ว่าไม่ตายไม่เลิกราแล้ว

พอคิดถึงตรงนี้ ในที่สุดเจิ้งชิงก็ตัดสินใจ ยอมรับการพนันนี้

เขาได้เอาชีวิตคนในตระกูล ทั้งหมดมาวางเดิมพันในศึกวันนี้

เมื่อได้ยินคำตอบตกลงของเจิ้งชิง ในที่สุดหลี่ฝางก็ยิ้มอย่างพอใจ

“ดีมาก เป็นแบบนี้แล้ว งั้นวันนี้ฉันกับนาย มาวัดดูว่าใครเหนือกว่าใครเถอะ!”

วินาทีนั้น หลี่ฝางก็ตบไปที่ก้อนหินสูงราวสามเมตรกว่าอย่างแรง ทันใดนั้นก้อนหินก้อนใหญ่นั่นก็เกิดเสียงดังหึ่งๆ และพุ่งเข้าไปทางกับถังโจว

สายตาเมื่อเห็นก้อนหินก้อนใหญ่พุ่งเข้ามา ถังโจวก็ไม่ช็อกเลยสักนิด ยืนมือออกไปปัดออกอย่างนิ่งๆ โดยมีพลังประหลาดปรากฏขึ้นจากมือของเขา แล้วค่อยๆ เฉือนก้อนหินก้อนใหญ่ที่พุ่งเข้ามากระทบ และค่อยๆ ผ่อนแรงหยุดก้อนหินใหญ่ก้อนนั้นลง

“เอ๋ นี่มันสถานการณ์ไหนเหนี่ย?”

หลี่ฝางประหลาดใจเล็กน้อย

ป้องกันตัวจากหินก่อนใหญ่ยักษ์ได้ไม่มีอะไรน่าพูด แต่วิธีการที่ถังโจวใช้หยุดก้อนหินก้อนยักษ์นั่น ที่มันค่อนข้างแปลก

แต่ว่าเขาจะมาเสียเวลาไม่ได้ เพียงพลิกมือก็เตะก้อนหินไปอีกก้อนนึง

แต่แค่ก็ยังเหมือนกับเมื่อกี้นี้ ที่ด้านข้างถังโจวมีพลังที่พิเศษบางอย่าง เป็นอีกครั้งที่ก้อนหินก้อนใหญ่ถูกเฉือนซะสะอาด

ทันใดนั้นหลี่ฝางก็เข้าใจว่าวิธีแบบนี้ใช้ไม่ได้ผลกับถังโจวแล้ว จึงใช้วิธีต่อยไปทางถังโจวโดยตรง

หมัดนี้มองผ่านๆ ก็แค่หมัดธรรมดา แต่ความจริงแล้วมันปั่นป่วน ทำให้เมฆหมอกโดยรอบแปรปรวน และพลังพิเศษรอบตัวของถังโจวก็ปรากฏขึ้นทีละชั้นๆ ราวกับน้ำทะเล พยายามตัดลดกำลังภายในอย่างต่อเนื่อง

หลี่ฝางสะดุ้ง วินาทีนั้น ออร่าก็ปกคลุมเข้ามาอย่างรวดเร็ว เกิดเป็นกรวยแหลม ส่วนที่หมัดของหลี่ฝางนั่นก็คือหมัดแหลมๆ หลี่ฝางชกหมัดเข้าไปเต็มๆ เจาะไปที่ชั้นพลังที่มองไม่เห็นนั้นทันที

เมื่อเห็นหมัดนี้ของหลี่ฝางจะชกเข้าไปที่ร่างของถังโจว คิดไม่ถึงว่าวินาทีนั้นสองมือของถังโจวจะปัดออก เปลี่ยนทิศทางหมัดของหลี่ฝางอย่างกะทันหัน ทำเอาหมัดของหลี่ฝางชกไปตรงที่ว่าง

“ไท่เก๊ก?”

หลี่ฝางกระโดดหลบถอยหลัง ทันใดนั้นก็รู้แจ้งขึ้นมา

“ถูกแล้ว!” ถังโจวพูดพลางหัวเราะ: “ปรมาจารย์หลี่เป็นมวยประเภทไหน?”

“ไม่เคยเรียน” หลี่ฝางพูดอย่างเย็นชา

ตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้ ที่จริงหลี่ฝางไม่ได้เรียนกังฟูอย่างเป็นระบบเลย อย่างมากก็แค่เรียนวิธีการรบจากส้าวส้วยมาเล็กน้อย แต่ก็มาถึงจุดสูงนี้ได้

เพราะความสามารถในการต่อสู้ของหลี่ฝางนั้น มันน่ากลัวมากจริงๆ

ก็อย่างเช่นตอนนี้ หลี่ฝางออกหมัดไม่สำเร็จ ทันใดนั้นก็เปลี่ยนท่าที กลายเป็นเตะข้าง และเตะเข้าไปทางเอวของถังโจวอย่างจัง

ถังโจวไม่ทันตั้งรับพลังอีกครั้ง ทำได้แค่ใช้แขนสองข้างรับการโจมตีนี้

“ปัง!”

วินาทีนั้น ก็เกิดเสียงดังราวกับภูเขาระเบิด ก้องกังวานลั่นภูเขาจิ่วเจอย่างไม่มีสิ้นสุด สถานการณ์แบบนี้ มันทำให้ผู้คนที่อยู่ด้านล่างภูเขาตกตะลึงจริงๆ

“ปรมาจารย์แดนเต๋าแข็งแกร่งขนาดนี้เลย? นี่ยังเป็นมนุษย์อยู่มั้ยเหนี่ย?”

“พลังทำลายล้างแบบนี้ ถ้าต้องชกมาทางพวกเราจริงๆ บางทีพวกเราอาจจะไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่านเลยมั้ง?”

“น่ากลัวเกินไปแล้ว ฉันว่าพวกเราถอยออกมาไกลอีกหน่อยดีกว่านะ……”

ส่วนฝั่งตระกูลเจิ้ง นอกจากเจิ้งชิง คนตระกูลเจิ้งคนอื่นๆ ดูเหมือนจะไม่เข้าใจผลลัพธ์ของการต่อสู้ในครั้งนี้

มีบางคนยังคงหัวเราะร่า ยังมีบางคนยังคงทำสีหน้าเบื่อหน่าย บางคนถึงกับบอกว่าที่นี่มันน่าเบื่อเกินไป อยากจะออกไปจากที่นี่แล้ว

พวกผู้น้อยที่เกเรเกตุงพวกนี้ ทำให้นายท่านเจิ้งต้องถอนหายใจอีกครั้ง และในที่สุดก็เข้าใจ ที่ตระกูลเจิ้งต้องมาเผชิญกับสถานการณ์ในขณะนี้ ไม่ใช่ว่าไม่มีสาเหตุ

และในตอนนั้น เจิ้งเหวินจุ้นในตระกูลเจิ้ง ก็ทำสีหน้าดุร้ายมองไปทางเงาร่างที่มัวๆ บนยอดเขา ในใจก็สาปส่งอย่างชั่วร้ายอย่างต่อเนื่อง

รู้สึกถึงความเจ็บปวดของแขนที่ถูกเข้าเฝือกไว้ เจิ้งเหวินจุ้นก็อดไม่ได้ที่จะจ้องเขม็งไปทางซุนเฟยที่อยู่ในฝูงชน

หมอบอกเขาว่า แขนของเขาไม่มีทางจะฟื้นฟูมาเป็นปกติได้แล้ว

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หัวใจของเจิ้งเหวินจุ้นก็เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง ในที่สุดก็ทนไม่ไหว และเดินไปทางซุนเฟย

และในตอนนั้น การต่อสู้ระหว่างหลี่ฝางกับถังโจวก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

ถึงแม้ว่าทั้งสองยังไม่ได้เอากำลังที่แท้จริงของตนมาสู้ตาย แต่ก็เป็นการต่อสู้กันไปมา ต่างฝ่ายต่างลองเชิงกัน

ในที่สุด หลังจบการต่อสู้ หลี่ฝางก็ยืนนิ่งตรงข้ามถังโจว และยิ้มขึ้นมา

“ที่ควรลองเชิงก็ลองไปแล้ว ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาแล้วมั้ง”

ได้ยินคำพูดของหลี่ฝาง ถังโจวก็รู้ว่าเขาจะเอาจริงแล้ว ทันใดนั้นก็เตรียมป้องกันขึ้นมา

วินาทีนั้น หลี่ฝางก็รู้สึกว่าพลังงานบนร่างของถังโจวได้เปลี่ยนไปแล้ว

พลังงานกับเท้าของเขาค่อยๆ ผสานรวมเข้าด้วยกันกับภูเขาจิ่วเจ กลายเป็นทั้งลึกและหนัก ทั้งกว้างและไกล

“เห็นทีนายก็น่าจะรู้แจ้งแล้วเหมือนกัน งั้นก็ไม่จำเป็นจะต้องลีลาแล้ว ตัดสินกันให้จบในทีเดียวเถอะ!”

หลี่ฝางเห็นท่าทีของถังโจว ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่น วินาทีนั้น พลังงานรอบตัวหลี่ฝางก็มารวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง รวมอยู่บนตัวของหลี่ฝาง บนหัวของหลี่ฝางก็ค่อยๆ มีควันมารวมตัวกันราวกับประตูสูงใหญ่สไตล์โบราณ

ประตูเทพ!

NO.1 คุณชายอันดับหนึ่ง

NO.1 คุณชายอันดับหนึ่ง

ยามค่ำคืนดึกๆ ในหอพักแห่งหนึ่งที่ตงไห่

“หลี่ฝาง รีบเอาน้ำล้างเท้ามาให้ฉันเร็วๆ ”

ได้ยินเสียงตะโกนเรียก หลี่ฝางไม่รีรอเลยสักนิด รีบไปยกน้ำล้างเท้าของเจ้าอ้วนมาให้

“รอเดี๋ยว ถุงเท้าก็ช่วยซักด้วยเลย ไม่ซักมาหลายวันแล้ว เหม็นตายห่า” หลี่ฝางยกกะละมังล้างเท้าขึ้นมา เจ้าอ้วนก็พูดขึ้นมาอีกทันที

หยิบถุงเท้าที่เหม็นเน่าของเจ้าอ้วนแล้ว หลี่ฝางก็เดินเข้าไปในห้องน้ำของหอพัก จากนั้นเริ่มยุ่งๆ

เขาไม่เพียงแค่ซักถุงเท้าของเจ้าอ้วน ยังต้องซักเสื้อนักเรียนของเพื่อนร่วมห้องคนอื่นอีกด้วย รองเท้า กางเกงใน……

“เกาเสิ้ง ช่วงนี้นายยิ่งอยู่ยิ่งเกินไปแล้วนะ นายเห็นหลี่ฝางเป็นอะไร เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องของนาย ไม่ใช่คนใช้นะ”

หัวหน้าห้องโจวหยางทนดูต่อไปไม่ไหว จึงว่าเจ้าอ้วนสองสามคำ

“หัวหน้า ผมกำลังช่วยเขา เขาขาดเงินไม่ใช่เหรอ? ผมจ่ายเงินให้เขาอยู่” เจ้าอ้วนยิ้มๆ ไม่สนใจ

“ใช่ไหม หลี่ฝาง? ” เจ้าอ้วนตะโกนถามหลี่ฝางไปทางห้องน้ำ

“ใช่ ขอบใจนายที่ช่วยอุดหนุนธุรกิจของผม เกาเสิ้ง” หลี่ฝางหันหน้ามายิ้ม ตอบหนึ่งคำด้วยความทราบซึ้งน้ำใจ

เห็นเป็นเช่นนี้ โจวหยางได้แต่ส่ายหัวและถอนหายใจ

หลังจากที่พ่อแม่หายตัวไป หลี่ฝางได้แค่พึ่งการซักเสื้อผ้าให้คนอื่น ทำการบ้าน ช่วยวิ่งซื้อของเป็นต้น เพื่อหารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายและจ่ายค่าเทอม

ไม่นาน โจวหยางเดินเข้าไปในห้องน้ำ: “หลี่ฝาง ถ้านายไม่มีเงินจริงๆ ผมยืมให้นายได้”

“ไม่ต้องหรอกครับ ขอบคุณนะ” หลี่ฝางไม่อยากใช้ชีวิตด้วยการพึ่งพาความช่วยเหลือจากคนอื่น อีกอย่าง เงินที่ยืมมา สุดท้ายก็ต้องคืนอยู่ดีไม่ใช่หรือ?

โจวหยางมองความคิดของหลี่ฝางออก: “ไม่เป็นไร ไม่ต้องรียคืนครับ รอให้นายเรียนจบก่อนค่อยคืนก็ได้ครับ”

หลี่ฝางหัวเราะขมขื่น: “หัวหน้า อีกนานกว่าจะเรียนจบเลยนะ”

โจวหยางส่ายหัวอีกครั้ง แล้วกลับไปบนที่นอนของตนเอง

“ผมว่านะ หัวหน้าอย่ากังวลไปเลย ไม่ใช่ไม่รู้ว่าหลี่ฝางตอนนี้มีสถานการณ์อย่างไร นายช่วยไหวเหรอ? ” จางเสี่ยวเฟิงคนที่อายุโตกว่าทุกคนในห้องยิ้มและพูด

“ใช่ ถ้าไม่มีพวกเรา เรื่องกินของเขายังมีปัญหาเลย” เกาเสิ้งพูดด้วยความภูมิใจ

พอหลี่ฝางทำงานเสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว กำลังเตรียมจะเข้านอน จางเสี่ยวเฟิงก็พูดขึ้นมา: “หลี่ฝาง อาการอยากสูบบุหรี่กำเริบอีกแล้ว นายไปซื้อให้ฉันซองหนึ่งสิ เหมือนเดิม”

สีหน้าของหลี่ฝางรู้สึกลำบากใจ: “ตอนนี้ก็ห้าทุ่มแล้วนะ ประตูมหาวิทยาลัยก็ปิดแล้ว”

“อย่าพูดมาก กูเพิ่มเงินให้นายสิบหยวน ไปไม่ไป? ” จางเสี่ยวเฟิงโยนเงินลงบนพื้น พูดด้วยความโมโห

“งั้นผมปีนกำแพงออกไปซื้อให้”

หลี่ฝางเก็บเงินบนพื้นขึ้นมา แล้วเดินออกจากหอ

“หลี่ฝางคนนี้นี่ ขอแค่ให้เงินเท่านั้น แม้แต่ขี้ก็ยอมกิน” เพิ่งเดินออกจากห้อง หลี่ฝางก็ได้ยินเสียงหัวเราะเยาะของเกาเสิ้ง

“ก็นั่นสิ? ถ้าผมเป็นเขา ไปตายเสียดีกว่า จะอยู่ให้อายคนอีกทำไม” จางเสี่ยวเฟิงก็พูดเห็นด้วย

หลี่ฝางได้ยินแล้วกำมือแน่นๆ ด้วยความโมโหอย่างมาก

แต่หลังจากนั้นสักพัก หลี่ฝางก็ค่อยๆ ปล่อยวาง คนอื่นเค้าก็พูดไม่ผิดอะไรนี่ ตนเองก็เป็นแค่คนจนๆ ที่ไม่มีศักดิ์ศรีอยู่แล้ว

ปีนกำแพงไปถึงซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่งที่เปิดตลอด24ชั่วโมง หลี่ฝางซื้อบุหรี่เสร็จและเตรียมตัวจะกลับหอ มีชายหญิงคู่หนึ่งเดินเข้ามาในซูเปอร์มาร์เก็ต

หญิงคนนี้เหลือบไปมองหน้าหลี่ฝางหนึ่งครั้ง สายตาเหมือนมีอะไรบางอย่าง ลำคอของเธอขยับ จากนั้นก็หันหน้าไปอีกข้าง แกล้งทำเป็นมองไม่เห็นหลี่ฝางอย่างนั้น

ผู้หญิงคนนี้ชื่อเซี่ยลู่ เป็นเพื่อนบ้านของหลี่ฝาง ยังเป็นหนึ่งในดาวในโรงเรียนอีกด้วย

เมื่อก่อนสถานะทางบ้านของหลี่ฝางรวยมาก การเรียนก็ดี ตอนนั้นเซี่ยลู่วันๆ คอยตามหลังของเขาอยู่ทุกวัน ทั้งสองตระกูลเป็นมิตรที่ดีต่อกัน ยังมีการสัญญาหมั้นให้ทั้งสองคนตั้งแต่เด็กอีกด้วย

ส่วนชายที่อยู่ข้างๆ เซี่ยลู่ คือเพื่อนนักเรียนในห้องของหลี่ฝาง ชื่อตู้เฟย เป็นลูกเศรษฐี หน้าประตูซูเปอร์มาร์เก็ตมีรถBMWจอดอยู่ นั่นก็คือรถของเขา

“เถ้าแก่ เอาถุงยางให้ผมหนึ่งกล่อง” ตู้เฟยตะโกนบอก

เซี่ยลู่หน้าแดงขึ้นมาทันที ต่อหน้าหลี่ฝางมีความรู้สึกอาย: “พี่เฟย ท้องของฉันไม่ค่อยสบายหน่อย เราเอาไว้วันหลังละกันนะ”

“วันหลังห่าอะไร เป็นเพราะนายคนนี้ใช่ไหม? ” ตู้เฟยหันหน้าไปชี้หลี่ฝางแล้วถาม

“อย่าคิดว่าผมไม่รู้เรื่องระหว่างเธอสองคนนะ แต่นั่นมันเป็นอดีตไปแล้ว” ตู้เฟยสีหน้าเข้มขรึม ซักถามเซี่ยลู่ตรงๆ : “ทำไม คุณยังไม่ลืมเขาเหรอ? ”

เซี่ยลู่ส่ายหัวและรีบปฏิเสธ: “หนุ่มจนๆ แบบนี้ ฉันจะลืมเขาไม่ลงได้ไง? ”

“ฉันไม่สบายท้องจริงๆ ”

“พูดแล้วก็น่าแปลกใจ เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่ คงจะเป็นเพราะเจอใครบางคน ท้องถึงได้สะอิดสะเอียน” เพื่อที่จะเอาใจตู้เฟย เซี่ยลู่พูดอย่างโหดร้าย

“ฮาฮา ผมเห็นเขาแล้วก็รู้สึกอยากอ้วกเหมือนกัน”

ตู้เฟยหัวเราะดังๆ ยื่นมือไปตบหน้าหลี่ฝางหนึ่งที: “ยังไม่รีบไสหัวไปอีก ไม่ได้ยินเหรอ? ว่าแฟนฉันเห็นแกแล้วรู้สึกสะอิดสะเอียน? ”

หลี่ฝางกัดฟันแน่นๆ จ้องหน้าตู้เฟยอย่างเย็นชา

สีหน้าของตู้เฟยตะลึงสักพัก จากนั้นก็ถีบที่ท้องของหลี่ฝางอีกครั้ง: “ยังกล้าจ้องฉันอีกเหรอ? แกไม่พอใจอะไร? ”

“พี่เฟย อย่าตีอีกเลย” เซี่ยลู่เข้าไปห้าม

“ทำไม? เห็นอกเห็นใจมัน? ”

“ไม่หรอก? ฉันแค่รู้สึกว่าเราไม่ควรไปถือสาและยุ่งเกี่ยวกับคนจนๆ แบบนี้หรอก” เซี่ยลู่รีบส่ายหัว

ตู้เฟยทำเสียงฮึ่ม แล้วยื่นมือไปรับกล่องถุงยางจากเถ้าแก่ร้าน และพูดว่า: “เซี่ยลู่ คืนนี้ฉันไม่สนว่าเธอจะประจำเดือนมาหรือว่าปวดท้อง แต่ว่าเธอปลุกไฟราคะของฉัน อย่าคิดหนีนะ? ”

“หลี่ฝาง แกจำไว้ หลังจากวันนี้อยู่ห่างๆ เซี่ยลู่ไว้ ไม่อย่างนั้นเห็นนายครั้งหนึ่ง เตะครั้งหนึ่ง” ก่อนจะไป ตู้เฟยเตือนหลี่ฝางด้วยถ้อยคำที่โหดเหี้ยม

เช็ดๆ รอยเท้าบนเสื้อ หลี่ฝางปีนกำแพงกลับไปถึงหอพัก

หลี่ฝางกลับมาดึกเกิน ยังถูกจางเสี่ยวเฟิงด่าอีกชุดใหญ่

หลี่ฝางทนไม่ไหว กัดฟันและแอบร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่มทั้งคืน

เช้าวันถัดมาตื่นมา หมอนของหลี่ฝางยังเปียกชื้นอยู่เลย ขณะนั้น เขาสังเกตเห็นในมือถือมีสายที่ไม่ได้รับสามสิบกว่าสาย

“ทำไมเป็นสายจากต่างประเทศทั้งหมดเลย? ”

หลี่ฝางเปิดดูสักพัก สงสัยว่าเป็นพวกนักต้มตุ๋นมืออาชีพโทรมา

“ยังมีข้อความ เลขที่บัญชีลงท้ายด้วย 911มีเงินโอนเข้าจำนวน 1,000,000.00 หยวน ยอดเงินคงเหลือ 1,000,325.00 หยวน” หลี่ฝางอ่านหนึ่งรอบ คิดว่าต้องเจอพวกนักต้มตุ๋นแน่ๆ

ในตอนนี้ หลี่ฝางรีบถอนเงินในวีแชทที่ได้ออกมา

มือถือดังขึ้นตึ้ดหนึ่งเสียง หลี่ฝางรู้สึกมึนงง

“ธนาคารABC วันที่ 12 เดือน 11 ปี x เวลา 07:14 น. เลขที่บัญชีลงท้ายด้วย 911มีเงินโอนเข้าจำนวน 300.00 หยวน ยอดเงินคงเหลือ 1,000,625.00 หยวน”

ข้อความที่มีเงินโอนเข้าหนึ่งล้าน กับข้อความที่มีเงินโอนเข้าสามร้อย เลขเหมือนกัน?

ถ้าเป็นนักต้มตุ๋น เขาจะรู้ยอดเงินคงเหลือของหลี่ฝางได้ไง

นั่นก็คือ เงินหนึ่งล้านที่โอนเข้ามานี้เป็นเรื่องจริง

นึกถึงตรงนี้แล้ว หลี่ฝางรีบลุกขึ้นมาเหมือนคนบ้าและวิ่งออกจากโรงเรียน

ไปถึงตู้เอทีเอ็มของธนาคารแห่งหนึ่ง หลี่ฝางใส่บัตรเอทีเอ็มของตนเองเข้าไป นิ้วมือกดรหัสเอทีเอ็ม

“ผมกำลังฝันไปแน่ๆ ” เห็นมียอดเงินในบัญชีหนึ่งล้านกว่า หลี่ฝางส่ายหัว เขาไม่กล้าเชื่อสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

เบอร์โทรแปลกๆ นั่นโทรมาอีกครั้ง ครั้งนี้หลี่ฝางไม่ลังเลเลยสักนิด รีบรับสายโทรศัพท์นั้น

“เสี่ยวฝาง……” ในสายโทรศัพท์ทางโน้นเป็นเสียงที่คุ้นหูดังขึ้นมา

“พ่อ? ใช่พ่อ…..ใช่พ่อไหม? ” สองมือของหลี่ฝางสั่นแรงขึ้น

“ใช่ พ่อเอง ฉันกับแม่แกไม่อยู่ หลายปีมานี้แกสบายดีไหม? ต้องลำบากมากแน่ๆ ใช่ไหม? เมื่อกี้พ่อโอนเงินหนึ่งล้านเข้าบัญชีให้แล้ว ใช้ไปก่อนนะ ถ้าไม่พอพ่อจะโอนให้อีก ใช่สิ ไม่ได้เจอกันมาหลายปี แกคงคิดถึงพวกเรามากใช่ไหม? ” พ่อของหลี่ฝางถามไถ่ติดกันหลายประโยค

หลี่ฝางแน่ใจว่าเขาคือพ่อตนเองแล้ว น้ำตาก็ไหลและนั่งร้องไห้ลงกับพื้นทันที เขาพิงตู้เอทีเอ็มไว้ มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ มืออีกข้างก็เช็ดน้ำตาไปด้วย

“ผม……คิดถึง…..พวกท่านจะตายอยู่แล้ว”

“ดี ดีแล้วลูก หลายปีมานี้ลำบากแกมากพอแล้ว แต่ว่าอย่าเกลียดพ่อนะ ถ้าจะเกลียด ก็ไปเกลียดปู่ของแกโน่น เขาเป็นคนวางแผน……”

หลี่ฝางพูดแทรกขึ้นมา: “เดี๋ยว ปู่ของผมตายไปตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอครับ? ”

“ตายที่ไหน ตาเฒ่านั่น พ่อก็อยากให้ตายตั้งนานแล้ว พ่อแค่หลอกแกมาสามปี ตาเฒ่านั่นหลอกพ่อมานานสิบกว่าปี……สามปีก่อนตาเฒ่ามารับพ่อกลับบ้าน แล้วมาบอกพ่อว่าเขายังไม่ตาย ยังบอกกับพ่อว่าเขาเป็นมหาเศรษฐีที่รวยที่สุด แกว่าตาเฒ่าบ้านี่ยังมีคุณธรรมอยู่รึเปล่า หลอกว่าตัวเองตายแบบนี้ยังทำออกมาได้”

“มหาเศรษฐีที่รวยที่สุด? ”

“ไอ้ลูกอกตัญญู ว่าใครตาเฒ่า เดี๋ยวตีให้ตายเลย” ในโทรศัพท์ทางนั้นมีเสียงสั่นตะโกนมา แต่เสียงในนั้น หลี่ฝางได้ยินพ่อตนเองพูดคุยอยู่: หลี่เจียเฉิน ถ้าท่านยังกล้าตีผมอีก ผมจะตัดขาดความเป็นพ่อลูกกับท่าน

หลี่เจียเฉิน? เขาเป็นมหาเศรษฐีที่รวยที่สุดในภูมิภาคเอเชียไม่ใช่เหรอ?

เดี๋ยว! ปู่ของผมเป็นมหาเศรษฐีที่รวยที่สุด

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน