ตอนที่ 671 พาเขามาที่นี่
ผู้คนในหอคอยยุ่งมากหลังจากหยวนเทียนเฉินและคนอื่นๆ ออกไป พวกเขารวบรวมไฟล์และค้นหาบันทึกอื่น ๆ เพื่อค้นหาบุคคลเหล่านั้นในเอกสารสำคัญต่างๆ
”คนนั้น…”
กู่ซือผิงกระพริบตา มีไฟล์หนึ่งที่ทำให้เขาสนใจ
ตามข้อมูลที่เขาได้รับ… เขารู้ว่าบุคคลนี้สามารถฆ่าอสูรร้ายสภาวะชะตากรรมได้!
ครั้งหนึ่งเขาเคยสร้างความวุ่นวายที่หอคอย ฆ่านักรบสภาวะว่างเปล่าด้วยหมัดเดียว!
เขาเข้าไปในทางเดินแต่กลับมาอย่างปลอดภัย!
เขาเพิ่งฆ่าราชาอสูรร้ายสภาวะชะตากรรม!
กู่ซือผิงรู้อายุของบุคคลนั้นด้วย
เขาอายุยังไม่ถึงยี่สิบสองปีด้วยซ้ำ! พลังต่อสู้ของเขานั้นช่างน่ากลัวเมื่อพิจารณาจากอายุของเขา แม้แต่กู่ซือผิงก็ยังรู้สึกกังวล
เมื่อบุคคลนั้นปรากฏตัวขึ้น อาจารย์จะต้องชอบเขาและพาเขาไปที่สถาบันมีอาอย่างแน่นอน…
บุคคลนั้น… มีความลับ กู่ซือผิงคิด เขาติดต่อนักรบอสูรในตำนานที่ดูแลด้านข้อมูลและบอกบางอย่างกับเขา
นักรบอสูรในตำนานประหลาดใจกับข้อความที่เขาได้ยิน ใบหน้าของกู่ซือผิงบอกเขาว่าเจตนาคืออะไร
นักรบอสูรในตำนานพยักหน้า
สีหน้าของกู่ซือผิงมีความหมายมากกว่าคำพูด
ในขณะเดียวกัน ณ แห่งใดแห่งหนึ่งที่อยู่ลึกลงไปในมหาสมุทร
สิ่งใหญ่โตสองอย่างคลานไปมา อสูรทะเลที่น่าเกลียดและบิดเบี้ยวจำนวนมากแหวกว่ายอยู่ พวกมันลาดตระเวน แต่ไม่กล้าเข้าใกล้สองคนนั้น
“ราชาสวรรค์ดีชั่ว ท่านส่งข้อความเมื่อสักครู่นี้ เราได้รับคำสั่งให้ยกเลิกแผนและยั้งม้าของเราไว้”หนึ่งในสิ่งใหญ่โตกล่าว
สิ่งนั้นเหมือนภูเขา มีหอยสังข์อยู่บนหลังของมัน แถบสีเข้มหลายเส้นที่มีความหนาหลายสิบเมตรกระตุกไม่หยุด พวกมันเหมือนหางของอสูรร้ายหรืออวัยวะที่ยาวมาก
”ทำไม?” อีกร่างกล่าว เสียงของมันสงบและปราศจากอารมณ์ใดๆ นั่นคืออสูรร้ายที่ดูเหมือนมังกรมีปีกและกรงเล็บที่แหลมคม อสูรร้ายลืมตาขึ้นช้าๆ เผยให้เห็นดวงตาสีทองคู่หนึ่งที่ไม่สนใจโลก
“ฉันได้ยินมาว่ามีบางคนมาจากท้องฟ้าเหนือหัวเรา คนเหล่านั้นแข็งแกร่งกว่าเรา เทพของเราบอกให้เรารอจนกว่าพวกเขาจะไป” สิ่งใหญ่โตตัวแรกกล่าว
”จริงหรอ…”
ราชาสวรรค์ดีกับชั่วมองดูท้องฟ้าผ่านมหาสมุทร
ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว นั่นคือที่ที่พวกมันใฝ่ฝันที่จะไปถึงตั้งแต่พวกมันมีไหวพริบ
“ฉันเข้าใจ” มันพูด
”ดี ฉันมีงานอื่นที่ต้องทำ แล้วเจอกัน” สิ่งใหญ่โตตัวแรกพูด ร่างกายของมันพร่ามัว มันฉีกรอยแยกในมหาสมุทรและเคลื่อนย้ายออกไป
ครึ่งวันต่อมา
หลายคนบินไปมาระหว่างหอคอยและตาทิพย์เพื่อถ่ายทอดข้อมูล
การเดินทางระหว่างสองสถานที่นั้นอันตรายอย่างมาก มีฝูงอสูรอยู่ในอากาศ หนึ่งในนักรบอสูรกิตติมศักดิ์หลีกเลี่ยงไม่ทันและถูกฆ่าตาย
เมื่อหน่วยข่าวกรองของหอคอยและตาทิพย์ร่วมมือกัน นักเรียนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ที่ระบุในไฟล์ก็ถูกส่งตัวไปยังหอคอย
บางคนถูกนักรบอสูรในตำนานพาตัวไป บางคนถูกเลือกนักรบอสูรกิตติมศักดิ์พาไป “เร็วเข้า”
กู่ซือผิงเชิญอาจารย์วัยกลางคนออกจากยานอวกาศ คนหลังมองไปที่เด็กแปดคนที่ยืนอยู่หน้ากระท่อม
เขาเลือกไปสิบสาม แต่มีเพียงแปดคนเท่านั้นที่ยืนอยู่ตรงนั้น “นี่หมดแล้วหรอ?” อาจารย์วัยกลางคนถามทั้งๆ ที่รู้คำตอบกู่ซือผิงอธิบายทันที “ท่านครับ เรายังไม่ได้ค้นหาคนอื่น เราตรวจสอบแล้วและสองคนในสิบสามคนอายุเกินสามสิบแล้ว”
อาจารย์วัยกลางคนพยักหน้าแต่ไม่พูดอะไร เขามองทั้งแปดคนอีกครั้ง
”ฮะ?”
เขาเริ่มจากด้านซ้าย คนที่สองในแถวกระตุ้นความสนใจของเขา อาจารย์วัยกลางคนยิ้ม “ดีมาก ฉันเกือบจะพลาดเธอไป มีดาบลึกลับซ่อนเร้นอยู่ในพลังดวงดาวของเธอ เธอมีกายดาบโดยกำเนิด ดี เธอชื่ออะไร?”
ชายหนุ่มรู้สึกประหลาดใจ ก่อนอื่นเขามองไปที่กู่ซือปิและตอบอย่างประจบประแจง “ผม ผมชื่อเฟยเทียนอวี่”
“เฟยเทียนอวี่? ดี เธอมีคุณสมบัติ ไปกับฉัน” อาจารย์วัยกลางคนยิ้ม
”ไปกับคุณ…”
เฟยเทียนอวี่งง
เขารู้บางอย่างเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ตอนที่เขาถูกขอให้มาที่นี่ นักรบอสูรกิตติมศักดิ์ได้บรรยายสรุปให้เขาทราบเกี่ยวกับสถานการณ์แล้ว
อาจารย์จากสถาบันที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งในสหพันธ์ดวงดาวมาที่นี่เพื่อรับสมัครนักเรียน และอาจารย์คนนี้ก็อยู่ในระดับดวงดาว จริงๆ ถ้าเขาสามารถไปเรียนที่สถาบันนั้นได้ เขาจะไปถึงระดับตำนานหรือสูงกว่านั้นด้วยซ้ำ เขาจะสร้างชื่อในจักรวาล
ตอนนี้โอกาสอยู่ตรงหน้าเขาแล้วจริงๆ
เขาอยู่ที่นี่และเขาถูกเลือก!
ไปกับเขา?
สิ่งแรกที่เฟยเทียนอวี่นึกถึงคือครอบครัว พ่อแม่ และน้องสาวของเขา
ฉันจะไม่มีวันได้เห็นหน้าพวกเขาอีกหรอ?
เฟยเทียนอวี่สงสัย
“เป็นห่วงครอบครัวเหรอ” อาจารย์วัยกลางคนยิ้มให้เฟยเทียนอวี่“ดาวเคราะห์สีน้ำเงินอยู่ในภาวะวิกฤติ และเธอน่าจะได้เห็นสิ่งที่อสูรร้ายสามารถทำได้แล้ว สิ่งเดียวในโลกที่สามารถคงอยู่ได้คือพลังและหากไม่มีพลัง… เธอจะไม่สามารถปกป้องใครได้เลย! เธอสามารถกลับมาได้หลังจากจบการศึกษา หรือเร็วกว่านั้นหากเธอมีผลงานโดดเด่น เธอจะสามารถช่วยบ้านเกิดของเธอได้ในตอนนั้น เธออาจสามารถย้ายตระกูลของเธอไปที่ซิลวี่…”
”เรื่องนั้น เธอต้องการที่จะอยู่กับครอบครัวของเธอในฐานะคนอ่อนแอ หรือเธอต้องการที่จะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อให้เธอสามารถเปิดเส้นทางที่ดีกว่าสำหรับครอบครัวของเธอล่ะ…?”
คนทั้งหกที่ยืนอยู่ข้างซ้ายของเฟยเทียนอวี่รู้สึกทึ่ง ผู้ที่ยืนด้านขวาก็อิจฉาริษยาและผิดหวัง
อาจารย์สนใจเฟยเทียนอวี่โดยตรง ดังนั้นคนแรกจึงไม่ได้มาตรฐาน
แต่เขาก็ยังไม่หมดหวัง
บางทีอาจารย์อาจเห็นเฟยเทียนอวี่ก่อน
”ผม…”
เฟยเทียนอวี่กำลังคิด
เขาได้เห็นอสูรร้ายโจมตี
ภาพความหายนะปรากฏอยู่เต็มโลกออนไลน์ ผู้สื่อข่าวสงครามบางคนกำลังถ่ายทอดสดและถูกอสูรบางตัวฆ่า
โศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นอยู่เป็นประจำ เขาเห็นผู้คนถูกอสูรร้ายฉีกเป็นชิ้นๆ
เขาเฝ้ามอง เขาโกรธและเลือดเดือด แต่เขารู้ว่าเขาทำอะไรไม่ได้
มีราชาอสูรร้ายมากมาย แม้แต่นักรบอสูรในตำนานก็ยังตาย และเขาไม่ได้อยู่ในระดับตำนานด้วยซ้ำ เขาทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ
”ผมจะไป!”
เฟยเทียนอวี่ตัดสินใจ
อาจารย์พูดถูก พลังเป็นทางออกเดียว!
แต่…
เขาแค่หวังว่าครอบครัวของเขาจะทนได้จนกว่าเขาจะกลับมา
ถ้าเขาอยู่และอสูรร้ายมาเคาะประตูบ้าน เขาจะต้องซ่อนและย้ายจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง หรือไม่ก็พินาศกับครอบครัวของเขา
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ!
”ดี”
อาจารย์วัยกลางคนยิ้ม เขาไม่แปลกใจกับคำตอบ เขาหันไปยังผู้สมัครคนต่อไป
ทุกคนที่เขาจ้องมองจะรู้สึกประหม่า และเต็มไปด้วยความคาดหวัง
แต่เมื่ออาจารย์มองออกไป ผู้ที่ถูกมองข้ามจะรู้สึกผิดหวัง
“อีกคน”
ดวงตาของอาจารย์วัยกลางคนเป็นประกายเมื่อเห็นคนที่ห้าในแถว “ดี ร่างอสูรโดยกำเนิดยังไม่ตื่นเต็มที่ เธอมีศักยภาพดี” หญิงสาวผมสีทอง ผิวขาวรู้สึกตื่นเต้นและยินดีเป็นอย่างมาก อาจารย์วัยกลางคนถามเธอว่าเต็มใจไปหรือไม่ เธอตอบตกลงอย่างไม่ลังเล
ในไม่ช้า ผู้สมัครทั้งแปดคนได้รับการตรวจสอบแล้ว อาจารย์วัยกลางคนส่ายหัวและรู้สึกเสียใจ แต่ความคิดที่ว่าเขาค้นพบอัจฉริยะอีกสองคนกลับทำให้เขายิ้มได้อีกครั้ง “ดี ไปด้วยกันนะทั้งสองคน”
อีกหกคนผิวซีด
“ทั้งสองคน ฟังคุณฟางและประพฤติตัวให้ดีเมื่อไปถึงที่นั่น” กู่ซือผิงกล่าวกับเฟยเทียนอวี่และหญิงสาว
เฟยเทียนอวี่พยักหน้าทันที
หญิงสาวผมสีทองพยักหน้าอย่างมีความสุข “ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าดาวดึกดำบรรพ์นี้จะมีผู้สมัครที่มีคุณสมบัติถึงแปดคน อัตรานี้สูงกว่าในดาวเคราะห์บางดวงซะอีก!” ผู้หญิงผมแดงอุทาน
“ฉันคิดว่าพวกเขาได้รับแรงบันดาลใจเพราะภัยพิบัติ” สาวน้ำแข็งกล่าว
ชายวัยกลางคนมีหนวดเคราหัวเราะและกล่าวเสริมว่า “การเดินทางของเราคุ้มค่ามาก เรามีผู้สมัครแปดคน มันจะดีกว่านี้ถ้าคนใดคนหนึ่งมีร่างกายชั้นสูง!”
“เราจะได้เห็นว่าเราโชคดีแค่ไหน”
กู่ซือผิง เฟยเทียนอวี่และนักรบอสูรในตำนานคนอื่น ๆ เต็มไปด้วยคำถาม
มีระดับร่างกายที่แตกต่างกันด้วยหรอ?
พวกเขาเพิ่งได้ยินเกี่ยวกับร่างกายพิเศษ ผู้ที่มีร่างกายพิเศษเมื่อได้รับแรงกระตุ้นจะสามารถเชี่ยวชาญทักษะและพลังมากมาย ตัวอย่างเช่น นักรบอสูรในตำนานหลายคนที่รู้เกี่ยวกับกายสายฟ้าของหยวนหลิงรู่ ท้ายที่สุดคุณปู่ของเธอเป็นนักรบสภาวะว่างเปล่าที่มีชื่อเสียง และเขาไม่เคยปิดบังหลานสาวของเขา
หยวนหลิงรู่เกิดมาพร้อมกับความต้านทานต่อสายฟ้าด้วยร่างกายของเธอ ความเชี่ยวชาญในทักษะสายฟ้าของเธอนั้นดีกว่าทักษะอื่นๆ
นักรบอสูรที่มีร่างกายพิเศษสามารถฝึกฝนได้เร็วกว่านักรบอสูรคนอื่น
แน่นอนว่ามีไม่กี่คนในโลกที่มีร่างกายพิเศษ!
อัตราส่วนที่ทราบคือประมาณหนึ่งต่อหนึ่งพันล้าน!
ร่างกายที่ตื่นขึ้นไม่จำเป็นต้องรับประกันการบ่มเพาะที่ราบรื่น บางครั้งร่างกายพิเศษบางอย่างอาจขัดขวางการบ่มเพาะในระยะเริ่มแรก บางคนมีร่างกายพิเศษซ่อนไว้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีโอกาสได้ปลุกพวกมัน พวกเขาสามารถเกิดในตระกูลปกติ ทำงานปกติ และไม่กลายเป็นนักรบอสูร พวกเขาอาจจะเก่งกว่าเพื่อนของพวกเขาในบางวิธี แต่ก็แค่นั้น “เราหมดธุระกับที่นี่แล้ว ถึงเวลาไปแล้ว” ชายวัยกลางคน
กู่ซือผิงกล่าวทันที “คุณฟาง ทำไมคุณไม่อยู่ที่นี่สักสองสามวันล่ะ? ผมยังไม่ได้ให้ความบันเทิงกับคุณอย่างเหมาะสม…” “ก็… คุณฟาง ทำไมเราไม่ไปดื่มไวน์กันล่ะ?” ชายวัยกลางคนมีหนวดเคราเกาหัว
อาจารย์วัยกลางคนกลอกตา “ไปสิและอยู่ต่อถ้านายต้องการ”
ชายวัยกลางคนมีหนวดเคราโบกมือ “ไม่ ไม่…”
เขาพูดกับกู่ซือผิงว่า “เอาล่ะ คุณกู่ เอาเป็นว่า… นายให้ไวน์นั้นกับฉันเพื่อที่เราจะได้เพลิดเพลินกับมันระหว่างทางเป็นไง?”
กู่ซือผิงหนังตากระตุก
หน้าด้านมาก!
เขากำลังจะจากไป แต่เขายังจะขอไวน์!
เสียไวน์เปล่าชัดๆ!
”ครับ…”
แม้ว่าเขาจะเกลียดสหายคนนี้ แต่กู่ซือผิงก็ยังยิ้มและยอมเห็นด้วย
ชายมีหนวดเคราหัวเราะและกล่าวว่า “คุณกู่ช่างมีน้ำใจเหลือเกิน!”
ไปนรกซะ…กู่ซือผิงขดริมฝีปากของเขา ชายวัยกลางคนไม่ได้พูดถึงการตอบแทนความมีน้ำใจด้วยการฆ่าอสูรร้ายบางตัวด้วยซ้ำ
เขาสามารถบอกได้ว่าชายมีหนวดเครานั้นไร้ยางอาย ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจเรื่องอสูรพวกนั้นแม้แต่น้อย ท้ายที่สุดพวกเขาอาจจะไม่ได้เจอกันอีกเลย “ไปเอาไวน์ของฉันมา”กู่ซือผิงพูดกับชายคนหนึ่งที่อยู่ข้างเขา
นักรบอสูรในตำนานตอบตกลง และออกไปในทันที
“พวกเธอเข้าไปข้างในยานอวกาศก่อนเลย” อาจารย์วัยกลางคนพูดกับหยวนหลิงรู่ เฟยเทียนอวี่ และผู้สมัครคนอื่นๆ
หยวนหลิงรู่มองไปที่ยานอวกาศ เธอบินและเข้าไปในยานด้วยความรู้สึกมากมาย
เฟยเทียนอวี่อยู่ด้านหลัง เขาถามอาจารย์วัยกลางคนอย่างใจเย็นว่า “ท่านครับ แค่เราแปดคนเหรอครับ?”
”ใช่”
เฟยเทียนอวี่อยากรู้ “ท่านครับ มีคนที่มีความสามารถมากกว่าผม แต่ผมไม่เห็นเขาที่นี่…”
“อย่างนั้นหรอ?”
อาจารย์วัยกลางคนเลิกคิ้ว “เรามีมาตรฐานที่เข้มงวดและจำกัดอายุไว้ที่ยี่สิบสอง ผู้สมัครต้องมีร่างกายพิเศษด้วย บุคคลนั้นมีคุณสมบัติตรงตามข้อกำหนดหรือไม่?
“เขาอายุน้อยกว่ายี่สิบสอง แม้ว่าผมจะไม่รู้เกี่ยวกับร่างกายของเขา แต่เขาแข็งแกร่งกว่าผมสิบเท่า!” เฟยเทียนอวี่ กล่าว
”จริงหรอ?” ชายวัยกลางคนจ้องเขา “เธอแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ไหม?”
”ครับ ผมได้เห็นกับตา ผมได้ยินมาว่าเขาฆ่าได้แม้กระทั่งนักรบอสูรในตำนาน…”เฟยเทียนอวี่ตอบด้วยความเคารพ “นักรบอสูรในตำนาน?” อาจารย์วัยกลางคนพูดซ้ำ ระดับตำนานเป็นคำที่ผู้คนใช้ในดาวเคราะห์สีน้ำเงิน คนในสหพันธ์ส่วนใหญ่เรียกสภาวะว่างเปล่าหรือสภาวะสมุทร
ท้ายที่สุดผู้คนในสภาวะเหล่านั้นไม่ควรเป็น “ตำนาน”
นอกจากนี้การฆ่าผู้ที่อยู่ในสภาวะสมุทรในขณะที่อายุน้อยกว่ายี่สิบสองปีนั้นหายาก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่
“ผู้ชายคนนั้นชื่ออะไร?” อาจารย์ถาม
“ซูผิง” เฟยเทียนอวี่กล่าว หยวนหลิงรู่ซึ่งกำลังจะไปถึงประตูห้องโดยสารหยุดกะทันหัน เธอหันมาด้วยใบหน้าซีดเซียว
กู่ซือผิงก็หน้าซีดเช่นกัน
“ซูผิง?”
อาจารย์วัยกลางคนถามกู่ซือผิงว่า “บุคคลนั้นเคยมาที่นี่ไหม? นายมีข้อมูลของเขาหรือเปล่า? พาเขามาที่นี่”
ตอนที่ 672 โกรธ
กู่ซือผิงไม่ได้พูดอะไร
เขามองไปที่เฟยเทียนอวี่อย่างผิดหวัง เขาคิดไว้ทุกสถานการณ์ที่จะเป็นไปได้ แต่เขาไม่คิดว่าเด็กคนใดคนหนึ่งจะพูดถึงคนๆนั้น!
เฟยเทียนอวี่มองไปที่กู่ซือผิง เขายิ้มและก้มหน้าลง แสดงสีหน้าว่า “ท่านไม่ต้องขอบคุณผม นี่คือสิ่งที่ผมควรทำ’
กู่ซือผิงไม่มีอารมณ์จะมาโกรธชายหนุ่ม “เราพยายามติดต่อบุคคลนั้นแล้วแต่ไม่สำเร็จ”กู่ซือผิงกล่าวกับอาจารย์วัยกลางคน
”นายพลาด? นายรู้ที่อยู่ของชายคนนั้นไหม” อาจารย์วัยกลางคนเลิกคิ้ว
กู่ซือผิงมองไปที่เฟยเทียนอวี่กลัวว่าเขาจะพูด “คำพูดที่น่าตกใจ” อีกครั้ง
กู่ซือผิงตระหนักได้ทันทีว่าคนๆ นั้นเคยไปที่สถาบันผู้กล้า แต่เขาและเฟยเทียนอวี่ไม่น่าจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน เนื่องจากซูผิงได้ทำลายสถิติของเฟยเทียนอวี่
เฟยเทียนอวี่น่าจะเกลียดซูผิง
ทำไมเขาถึงพูดชื่อซูผิงขึ้นมา? เขากำลังแนะนำศัตรูของเขา! “ผมรู้ที่อยู่ของเขา ผมจะส่งคนไปรับเขา”กู่ซือผิงกล่าว
“ดี”
อาจารย์วัยกลางคนพยักหน้าและมองเวลา “แต่รีบหน่อย ฉันไม่มีเวลา”
กู่ซือผิงพยักหน้า เขาเจอนักรบอสูรในตำนานคนหนึ่งและบอกเขาว่าต้องทำยังไง “ไปหาที่อยู่ของซูผิง เร็วด้วยล่ะ”
เมื่อเขาพูดว่า “เร็ว”กู่ซือผิงมองนักรบอสูรในตำนานอย่างมีความหมาย นักรบอสูรในตำนานเข้าใจการชำเลืองมองนั่นและพยักหน้า
หลังจากที่นักรบอสูรในตำนานจากไป กู่ซือผิงก็หันกลับมาและพูดกับอาจารย์วัยกลางคนว่า “คุณฟาง รอหน่อยนะครับ ไม่นานเขาจะมาถึงที่นี่”
”ตกลง”
หยวนหลิงรู่เม้มริมฝีปาก ขณะยืนอยู่หน้าประตูห้องโดยสาร
อีกสักพักฉันจะได้เจอเขาใช่ไหม?
เธอต้องไปที่สถาบันมีอากับเขา และเรียนกับเขา?
เธอจำวิดีโอที่เธอดูได้ เขาฆ่าราชาอสูรร้ายสภาวะชะตากรรม และช่วยเมืองฐาน
หากพวกเขาต้องเรียนในสถาบันเดียวกัน เธอเชื่อว่าเธอจะต้องพ่ายแพ้ต่อเขาอีกครั้ง
เธอเกลียดที่จะยอมรับ แต่เหตุผลบอกเธอว่ามันจะต้องเกิดขึ้น…
”คุณกู่ ไวน์…”
ชายวัยกลางคนมีหนวดเครายื่นหัวออกจากประตู และยิ้มให้กู่ซือผิง
กู่ซือผิง: “…”
เมืองฐานหลงเจียง
ร้านขายอสูรพิกซี่
ซูผิงและโจแอนนาอยู่ในห้องอสูร ซูผิงนั่งอยู่ในคอกเลี้ยงดู บ่มเพาะในขณะที่โจแอนนาเล่าเรื่องกักสวรรค์ให้เขาฟัง
เธออธิบายโครงสร้าง ประเภท ตีความ และรายละเอียดค่ายกลอื่นๆ
เนื่องจากมีเวลาจำกัด โจแอนนาจึงไม่สามารถทบทวนค่ายกลทั้งหมดได้อย่างละเอียด เธอต้องมุ่งไปที่กักสวรรค์
แม้ว่าซูผิงจะสามารถเรียนรู้ได้ แต่เขาก็อยากจะรู้จักค่ายกลนี้เพียงค่ายกลเดียวเท่านั้น ตอนนี้เขาเพิกเฉยต่อค่ายกลอื่นๆ
”ฉันเข้าใจ…”
ซูผิงพยักหน้า แต่ยังสับสน เขามักจะถามคำถามเมื่อเขาสับสน เขาไม่รู้สึกอายที่จะถาม
”รอเดี๋ยว ฉันต้องโทรหาเซี่ยจินชุ่ยเพื่ออัพเดทข้อมูล”
ซูผิงกลับมารู้สึกตัวอีกครั้งหลังจากรู้สึกได้ว่าเวลาผ่านมาเท่าไหร่ ครั้งแล้วครั้งเล่า เขาจะโทรหาเซี่ยจินชุ่ยเพื่อดูว่าเมืองฐานเป็นยังไงบ้าง
สถานีในดินแดนรกร้างจำนวนมากถูกทำลาย เขาไม่เห็นข่าวของทวีปอื่นอีกต่อไป อย่างไรก็ตามเขตอนุทวีปมีแนวป้องกันสามแนว และแต่ละแห่งมีเมืองฐานมากกว่าสิบแห่งที่ทำการสื่อสาร พวกเขาสามารถส่งและรับข่าวของภาคพื้นทวีปได้
“เซี่ย นี่ผมเอง”
”คุณซูไม่มีการอัพเดทจากแนวป้องกันอื่นๆ อสูรป่าดูเหมือนจะหยุดแล้ว มันเงียบไป”
เซี่ยจินชุ่ยเข้าประเด็น “อย่างนั้นหรอ? ผ่านไปครึ่งวันแล้วยังไม่มีอะไรเลยหรอ?” ซูผิงขมวดคิ้ว
เขาได้รับคำตอบเดียวกันหลายครั้ง แนวป้องกันนั้นปลอดภัยและไม่มีวี่แววของอสูรป่า ราวกับว่าพวกมันหายตัวไปจากเขตอนุทวีป
นั่นเป็นข่าวดี แต่ซูผิงไม่ยินดี เขากังวล
มีบางอย่างผิดปกติ
“คุณสามารถโทรหาทวีปอื่น ๆ ได้หรือไม่?” ซูผิงถาม
เซี่ยจินชุ่ยกล่าวว่า “ผมพยายามแล้ว คุณซู แนวป้องกันซิงจิงยอมรับเราแล้ว ขอบคุณการกระทำที่กล้าหาญของคุณในการกอบกู้เมืองฐานหลงจิง เราสามารถใช้หน่วยข่าวกรองของพวกเขาได้เช่นกัน อย่างไรก็ตามเรายังไม่สามารถรับข้อมูลจากทวีปอื่นได้ นักรบอสูรในตำนานบางคนกำลังพูดคุยถึงการไปยังทวีปอื่นเพื่อดู แต่พวกเขายังไม่ได้ข้อสรุป ท้ายที่สุดเราไม่สามารถปล่อยให้นักรบอสูรในตำนานออกจากตำแหน่งโดยเปล่าประโยชน์ได้”
“บอกใครก็ตามที่อยากไปว่าพวกเขาได้รับการอนุมัติ ผมรู้สึกไม่สบายใจ หากอสูรป่าไปยังทวีปอื่น สถานที่เหล่านั้นอาจล่มสลายไปแล้ว” ซูผิงกล่าว
เซี่ยจินชุ่ยฝืนยิ้มขมขื่น
เขามีความกังวลเหมือนกัน ท้ายที่สุดการสื่อสารกับทวีปอื่นๆ นั้นหายไป และเขตอนุทวีปก็เงียบเกินกว่าจะเป็นเรื่องปกติ
“เราควรรออีกสักหน่อยไหม? ผมได้หารือเรื่องนี้กับแนวป้องกันซิงจิงแล้ว เราจะเพิ่มทหารลาดตระเวน เราจะสบายใจมากขึ้นหากพวกเขาสามารถหาร่องรอยของอสูรร้ายได้”เซี่ยจินชุ่ยกล่าว
ตอนแรกเขารู้สึกหวาดกลัวทุกครั้งที่เห็นอสูรร้าย แต่ตอนนี้ การไม่มีอสูรร้ายก็ยังทำให้เขาอึดอัด
ซูผิงพยักหน้า หลังจากวางสาย ซูผิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่ายหัว เขาไม่สามารถไปช่วยเหลือได้หากทวีปอื่นๆ ล่มสลายหรืออยู่ในภาวะวิกฤติ
ท้ายที่สุดเขาไม่สามารถไปทวีปอื่นและกลับมาภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมงเหมือนที่เขาทำกับเมืองฐานหลงจิงได้
แม้ว่าจะเดินทางด้วยความเร็วเต็มที่ เขาจะใช้เวลาห้าถึงหกชั่วโมงในการเดินทางไปกลับอีกทวีปหนึ่ง หลายสิ่งหลายอย่างอาจเกิดขึ้นในขณะนั้น
“มาต่อกันเถอะ” ซูผิงพูดกับโจแอนนา
การควบคุมกักสวรรค์ให้เร็วที่สุดจะหมายถึงการแก้ปัญหาก่อนหน้านี้ ถ้าเขาสามารถใช้พลังดวงดาวที่สะสมได้ เขาอาจมีโอกาสทะลุไปถึงระดับตำนานได้
ตราบใดที่เขามีพลังดวงดาวเพียงพอ ไม่ว่าบททดสอบสวรรค์จะมาหาเขาหรือไม่ก็ตาม เขาจะไปถึงระดับตำนาน
”ตกลง”
โจแอนนาพยักหน้า
การสอนยังคงดำเนินต่อไป
เวลาผ่านไปสองชั่วโมง ทันใดนั้นโทรศัพท์ของซูผิงก็ดังขึ้น ซูผิงกำลังจมอยู่ในบทเรียนขณะที่เสียงแจ้งเตือนเขา เขาหยิบมันขึ้นมา สายนั้นมาจากเซี่ยจินชุ่ย
“มีอะไร?” ซูผิงตอบทันที
”คุณซูนักรบอสูรในตำนานจากหอคอยเพิ่งมาขอที่อยู่ของคุณ ผมไม่สามารถปฏิเสธเขาได้ ผมคิดว่าเขาจะไปหาคุณ ระวังตัวด้วย”เซี่ยจินชุ่ยเตือนซูผิง
ความตึงเครียดในใจของซูผิงหายไป
นักรบอสูรในตำนานจากหอคอย?
เขาเลิกคิ้ว ทำไมพวกเขาถึงมาที่นี่ ตอนนี้?
เพื่อสร้างสันติ และขอความร่วมมือ?
ขณะที่เขาไตร่ตรองเรื่องนี้ ซูผิงออกจากคอกเลี้ยงดูและไปที่หน้าร้าน
เขาไปถึงหน้าร้านพอดีกับที่มีคนมาถึง เขาไม่ได้บินได้เร็วกว่านักรบอสูรกิตติมศักดิ์ แต่พลังดวงดาวมหาศาลของเขาบ่งบอกว่าเขาอยู่ในสภาวะสมุทรอย่างแน่นอน
หวืด!
นักรบในตำนานที่ดูแข็งแกร่งอยู่นอกร้าน เขามองซูผิงลงจากบันได “คุณคงเป็นคุณซูผิง”
“คุณต้องการอะไรจากผม?”
ซูผิงตรงเข้าประเด็น
ชายวัยกลางคนไม่พอใจ เนื่องจากซูผิงอยู่ในระดับกิตติมศักดิ์แต่ยืนอยู่บนบันไดที่สูงกว่า เนื่องจากเขาเป็นนักรบอสูรในตำนาน เขาจึงมักดำรงอยู่ในตำแหน่งที่สูงในสังคม แม้แต่เจ้าแห่งหอคอยก็ไม่ทำแบบที่ซูผิงทำ
“คุณซู คุณได้รับโอกาสอันมีค่าเพราะความสามารถของคุณ สถาบันที่มีชื่อเสียงในสหพันธ์ดวงดาว พวกเขาชอบความสามารถของคุณและต้องการให้คุณไปสัมภาษณ์ คุณจะเพลิดเพลินไปกับอนาคตที่สดใส หากคุณได้เข้ารับการศึกษาที่นั่น”
ชายวัยกลางคนซ่อนความไม่พอใจของเขา และยิ้มอย่างสดใส ก่อนการมาเยือนครั้งนี้ เขาได้เห็นข้อมูลลับเกี่ยวกับซูผิงที่หอคอยรวบรวมไว้
ชายหนุ่มคนนี้เป็นสัตว์ประหลาด
เจ้าแห่งหอคอยบอกเป็นนัยว่าเขาควรจะถ่วงเวลา อย่างไรก็ตามถ้าอาจารย์จากสถาบันมีอาต้องการรอเขาล่ะ? จะเป็นอย่างไรถ้าพวกเขาชอบซูผิงและพาเขาไปที่สถาบัน? หากเป็นกรณีนั้นการเป็นศัตรูกับซูผิงจะเป็นการกระทำที่ไม่ฉลาด
วิธีที่ดีที่สุดคือทำให้ทั้งอาจารย์และซูผิงพอใจ
“สหพันธ์ดวงดาว? สถาบันที่มีชื่อเสียง?”
ซูผิงรู้สึกประหลาดใจ
เขาคิดว่าหอคอยมาเพื่อพัฒนาความสัมพันธ์หรือพูดคุยเกี่ยวกับความร่วมมือในการแก้ปัญหาของถ้ำลึก แต่เรื่องนี้เกี่ยวกับสหพันธ์ดวงดาวและสถาบัน เขารู้เรื่องสหพันธ์ดวงดาว ดาวเคราะห์สีน้ำเงินถูกกีดกัน
มีนักรบทรงพลังจำนวนนับไม่ถ้วนบนดาวเคราะห์หลักของสหพันธ์ดวงดาว…
ความจริงที่ว่ามีสถาบันจากสหพันธ์ดวงดาวมาเพื่อรับสมัครนักเรียนตอนที่ดาวเคราะห์สีน้ำเงินกำลังลำบากเป็นสิ่งที่ดี!
“คนจากสถาบันเป็นยังไง? มีใครอยู่ในสภาวะชะตากรรมไหม?” ซูผิงถามทันที
ชายวัยกลางคนประหลาดใจกับคำถามนั้น “คุณซู สถาบันอยู่ในอันดับต้นๆ และผมได้ยินมาว่าคนที่อ่อนแอที่สุดจากสถาบันนั้นอยู่ที่สภาวะชะตากรรม หนึ่งในนั้นอยู่ในระดับดวงดาว เขาสามารถเดินทางข้ามจักรวาลได้โดยไม่ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากอะไรเลย…”
“ระดับดวงดาว?”
ดวงตาของซูผิงเป็นประกาย
ระดับดวงดาว? ราวกับได้รับถ่านในสภาพอากาศที่มีหิมะตก!
โชคร้ายสำหรับอสูรป่า!
“ดีมาก เราจะเอาชีวิตรอดจากการโจมตีได้เมื่อมีคนระดับดวงดาว มาได้ทันเวลาจริงๆ ฮ่า ฮ่า…” ซูผิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
เขาสามารถอยู่ในร้านและเอาตัวรอดได้เสมอในกรณีที่อสูรร้ายโจมตีค่ายกล
อย่างไรก็ตามประชากรทั่วโลกมีจำนวนมาก เขาสามารถช่วยได้บ้าง แต่ไม่สามารถช่วยพวกเขาทั้งหมดได้!
อย่างไรก็ตาม สิ่งต่าง ๆ จะแตกต่างออกไปหากนักรบระดับดวงดาวมาช่วย
คนระดับพวกเขาสามารถตรงไปที่ถ้ำของอสูรป่า และฆ่าทั้งหมดได้!
นักรบอสูรในตำนานวัยกลางคนตกใจกับเสียงหัวเราะ ประเด็นหลักไม่ได้อยู่ที่ระดับของบุคคลนั้น แต่เป็นโอกาสที่ดีของเขาต่างหาก!
อย่างไรก็ตาม ซูผิงดูเหมือนจะพลาดประเด็นไป เขากังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ทั่วโลก
นักรบอสูรในตำนานหน้าแดงเมื่อครุ่นคิด เขารู้สึกละอายใจในตัวเอง
หากเป็นเขา เขาคงตื่นเต้นมากจนลืมเรื่องวิกฤตใดๆ ไปเลย
”คุณซูพวกเขามาที่นี่เพียงเพื่อรับสมัครนักเรียน พวกเขาจะไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับปัญหาของเรา อสูรป่า… เราจะต้องจัดการกับพวกมันด้วยตัวเราเอง” ชายวัยกลางคนกล่าวออกมาด้วยความหงุดหงิด
เขาภักดีต่อเจ้าแห่งหอคอย แต่เขาก็เป็นพลเมืองของดาวเคราะห์สีน้ำเงินด้วยเช่นกัน
เขาไม่มีโอกาสได้ไปสถาบันนั้น เขาต้องอยู่บนดาวเคราะห์สีน้ำเงินและเขาจะมีชีวิตอยู่หรือไม่ก็พินาศไปกับมัน
จากข้อมูลที่เขาได้รับ เขารู้ว่าการโจมตีรอบนี้เป็นการโจมตีเต็มกำลัง พวกเขาพบอสูรสภาวะชะตากรรมถึงแปดตัว!
เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าจะรอดจากการโจมตีครั้งนี้หรือไม่
”อะไรนะ?”
รอยยิ้มของซูผิงหค้างอยู่บนใบหน้าของเขา อะไร?
พวกเขาจะไม่เข้ามายุ่ง?
ซูผิงจ้องไปที่ชายคนนั้น
นี่มันอะไร!
ใครก็ตามที่อยู่ในระดับดวงดาวสามารถกำจัดอสูรป่าบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน และมนุษย์จะเป็นเจ้าของดาวเคราะห์สีน้ำเงินอีกครั้ง!
แต่สหพันธ์ดวงดาวตัดสินใจไม่ทำเช่นนั้น
พวกเขาก็สามารถช่วยแก้ปัญหานี้ได้!
แต่ผู้ชายคนนี้บอกว่าพวกเขาจะไม่เข้ามายุ่ง!
“พวกเขาไม่รู้เรื่องอสูรร้ายโจมตีเหรอ? พวกเขาคิดว่าเรามีทางออกหรือไง?
พวกเขาไม่รู้ว่าเรามีกี่คน?” ซูผิงโยนคำถามหลายข้อติดต่อกันและจ้อมชายวัยกลางคนเขม็ง
ชายวัยกลางคนตะลึงกับความโกรธของซูผิง ในที่สุดเขาก็ฝืนยิ้มขมขื่น “เจ้าแห่งหอคอยได้บอกเรื่องนี้และขอความช่วยเหลือจากพวกเขาแล้ว แต่พวกเขาบอกว่าพวกเขามีกฎของตัวเอง…”
“กฎบ้าอะไร!?”
ซูผิงโกรธเต็มที่
กฎไม่มีทางสำคัญไปกว่าชีวิต!
เขาไม่ได้พูดถึงชีวิตของคนๆเดียว แต่เป็นชีวิตนับพันล้านชีวิต!
กฎระเบียบหรือกฎเกณฑ์ประเภทใดที่มีความสำคัญมากกว่านั้น เขาคิดว่ากฎใด ๆ ก็สามารถถูกทำลายได้ ไม่มีผลกระทบด้านลบจากการให้ความช่วยเหลือเล็กน้อยหรอก!
ซูผิงระงับความโกรธ และถามว่า “พวกเขาบอกว่าพวกเขาจะไม่เข้ามายุ่งใช่ไหม? งั้นคุณสามารถโทรหาเจ้าแห่งหอคอยได้ไหม? พวกเขายังอยู่ในอาณาจักรลับไหม?”
ชายวัยกลางคนเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติในน้ำเสียงของซูผิง “คุณซู… คุณกำลังคิดอะไรอยู่?”
“ผมกำลังคิดถึงพวกตอแหล!”
ซูผิงคำราม “ลองดูว่าเขาจะไม่โกรธและมาฆ่าผมถ้าผมให้นิ้วกลางกับเขา! เขาบอกว่าเขาจะไม่เข้ามายุ่งใช่ไหม? เนื่องจากเขาไม่ฆ่าอสูรร้าย เขาก็คงไม่สามารถฆ่ามนุษย์ได้เช่นกัน!”
ชายวัยกลางคนเบิกตากว้าง
อะไร?!
ชายคนนั้นอยู่ที่ระดับดวงดาว!
ด่านักรบระดับดวงดาว?
นอกจากนี้เมื่อพิจารณาจากสีหน้าของซูผิง ชายคนนั้นสามารถบอกได้ว่าซูผิงไม่ได้ล้อเล่น
หนุ่มคนนี้มันบ้าจริงๆ!
เขาท้าทายศักดิ์ศรีของหอคอย และวันนี้เขาคิดที่จะเป็นปฏิปักษ์กับคนระดับดวงดาว!
ทว่าคราวนี้… ซูผิงกำลังเสียสติเพราะอสูรป่า เพราะชีวิตผู้บริสุทธิ์ทั่วโลก…
ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนก็มองเข้าไปในดวงตาของซูผิง เขาไม่ใช่คนประเภทที่กล้าหาญ และไม่มีใครบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินที่กล้าหาญเหมือนซูผิง!
แม้แต่เจ้าแห่งหอคอยก็ยังต้องประจบประแจง คุณฟางระดับดวงดาว
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ชายวัยกลางคนก็มองไปที่ซูผิงอีกครั้งและพูดว่า “คุณซู อย่ายอมแพ้ต่อแรงกระตุ้น ผมรู้ว่าคุณเป็นวีรบุรุษและใจกว้าง ผมละอายใจกับเรื่องทั้งหมดนี้ อย่างไรก็ตามชายคนนั้นอยู่ในระดับดวงดาว และเขาจะฆ่าใครซักคนถ้าเขาโกรธ ผมคิดว่าคุณควรไปที่สถาบันนั้น ด้วยความสามารถของคุณ ผมเชื่อว่าในไม่ช้าคุณจะกลับมาเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่านี้ และคุณจะช่วยดาวเคราะห์สีน้ำเงินได้”
เขาเพิ่มความเคารพต่อซูผิงในคำพูดของเขา
“สถาบันเส็งเคร็งกับอาจารย์เส็งเคร็ง ผมจะไม่ไปที่นั่น” ซูผิงดึงหน้า “ติดต่อเจ้าแห่งหอคอยไม่ได้หรอ? ส่งโทรศัพท์ของคุณให้ผม มาดูกันว่าชายคนนั้นจะฝ่าฝืนกฎของตัวเองได้ไหม!”
ชายวัยกลางคนก้าวถอยหลังและพูดด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนว่า “คุณซู อย่าทำให้ผมต้องลำบากเลย ผมไม่มีโทรศัพท์และผมจะไม่ปล่อยให้คุณทำอย่างนั้น
ผมคิดว่าคุณควรไปสถาบันนั่น เพื่อประโยชน์ของดาวเคราะห์สีน้ำเงินของเรา ผมก็ไม่อยากเห็นคุณฆ่าตัวตายแบบนี้…”
เขาไม่ชอบซูผิงในตอนแรก ท้ายที่สุดแล้วซูผิงได้สร้างความอับอายให้กับนักรบอสูรในตำนานของหอคอย
อย่างไรก็ตามในขณะนี้ชายวัยกลางคนรู้สึกละอายใจมากจนต้องเข้ามาขวาง
“ฆ่าตัวตาย? หึ มาดูกัน ผมจะให้คุณดูว่าเขาจะตายอย่างไรถ้าเขากล้ามาหาผม!” ซูผิงเยาะเย้ย
ชายวัยกลางคนฝืนยิ้มขมขื่น
ซูผิงเป็นคนหยิ่งและบ้ามาก!
ร้านขายอสูรดวงดาว Astral Pet Store – ตอนที่ 671 -672
ตอนที่ 671 -672
Posted by ? Views, Released on มีนาคม 17, 2022
, ![ร้านขายอสูรดวงดาว Astral Pet Store ร้านขายอสูรดวงดาว Astral Pet Store](https://i2.wp.com/novel-fast.net/wp-content/uploads/2023/02/38100.jpg?resize=150,150)
ร้านขายอสูรดวงดาว Astral Pet Store
Status: Ongoing
AstralPetStore SliceOfLife กู่ซี ต่อสู้ ต่างโลก นิยายจีน นิยายแปล นิยายแปลต่างโลก ผจญภัย ฝึกอสูร ระบบ ร้านอสูรดวงดาว อสูร แฟนตาซี ไซไฟ
ฉันถูกส่งไปยังโลกแห่งอสูร มีสิ่งมีชีวิตทุกรูปแบบ ทุกขนาด พวกมันสามารถเป็นสหายน่ากอด ผู้ช่วยในชีวิตประจำวัน หรือนักสู้ ไม่เลวเลยใช่ไหมละ? ฉันมีครอบครัว แต่ความจริงกลับถูกบดบังโดยน้องสาวฉัน เธอเกลียดฉันมาก และก็คอยรังแกฉันทุกวัน ฉันบอกหรือยังว่าเธอมีพรสวรรค์สูงมาก ส่วนฉันเป็นคนไร้พรสวรรค์?ก็แค่หล่อสุดๆ ฉันมีอิสระในการดำเนินธุรกิจของครอบครัวเอง ร้านอสูรเล็กๆ มันควรจะดีหากไม่ใช่ความจริงที่เจ้าของร่างเดิมนี้เกิดมามีความสัมพันธ์เป็นศูนย์กับการควบคุมอสูรดวงดาว… คงไม่คิดว่ามันเป็นการข้ามโลกโดยไร้ระบบหรือกลไกอะไรที่จะปูถนนให้ฉันหรอกนะ?ฉันมี แต่ฉันไม่รู้ว่าไม่มีมันจะดีกว่าไหม…