กล่องจักรวาล (Universe Storage Box) – บทที่ 205-206

บทที่ 205-206

บทที่ 205 ตอบโต้
  ทั้งสองคนได้เดินไปอยู่ที่ด้านข้างของชิวหนิงช่วงแล้วแต่ชิวหนิงช่วงก็ยังไม่ตอบสนอง แม้แต่ฮวงเฟิงก็ยังเป็นห่วงเธอและเขาก็ได้เตรียมการไว้แล้ว
  แน่นอนว่าถ้าชิวหนิงช่วงสามารถจัดการได้ด้วยตัวเองนั่นจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
  เพราะฮวงเฟิงก็ไม่ต้องการให้เปิดเผยทักษะของเขาต่อหน้าผู้คนมากเกินไปโดยเฉพาะต่อหน้าตำรวจ
  และในวันนี้หากเขาไม่อยากจะสืบเรื่องของพี่เปียวอย่างละเอียดเขาก็คงไม่เต็มใจที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับตำรวจเช่นนี้
  เมื่อทั้งสองคนเดินไปที่ด้านข้างของชิวหนิงช่วงหนึ่งในนั้นหัวเราะและเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของชิวหนิงช่วง
  ซึ่งเห็นได้ชัดว่าพวกเขาต้องการที่จะหาความสุขก่อนที่จะฆ่าชิวหนิงช่วงเสีย
  อย่างไรก็ตามในขณะที่เขาเอื้อมมืออกไปได้เพียงครึ่งเดียวชิวหนิงช่วงก็เอื้อมมือของเธอออกไปจับมือของอีกฝ่ายแล้วดึงมาตรงหน้า ชายคนนั้นไม่ทันได้ตั้งตัวเลยแม้แต่น้อยและถูกชิวหนิงช่วงดึงออกทันที
  อ๊าก!
  เสียงร้องที่น่าสังเวชดังออกมาจากปากของชายคนนั้น
  หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนขณะที่เหงื่อเย็นๆ หยดลงจากหน้าผากของเขา
  ”แม่งเอ้ยอีหมาตัวเหม็น แกกล้าดียังไงมาแก้เผ็ดเขา ปล่อยเขาซะ !” อีกฝ่ายโกรธทันที
  เขาไม่คาดคิดว่าตำรวจหญิงที่ดูสวยงามและอ่อนแอคนนี้จะกล้าตอบโต้นอกจากนี้การโจมตีของเธอก็ไม่เบาเลยทีเดียว
  ชายคนนั้นชูกำปั้นขึ้นและชกไปที่ชิวหนิงช่วง
  ตอนนี้เขาไม่ได้มีความปราณีต่อเพศแม่อีกต่อไปแล้วแม้ว่าดอกไม้ที่อยู่ตรงหน้าเขาจะสวยงาม แต่ก็เป็นดอกกุหลาบที่มีหนามแหลมคม
  อย่างไรก็ตามร่างกายของชิวหนิงช่วงงอหลบหมัดของเขา
  จากนั้นเธอก็เตะเข้าที่เอวของมันส่งให้เขาลอยออกไปทันที
  ในขณะที่คนก่อนหน้านั้นยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเธอ
  ”อ๊ะปล่อย! อีบ้าปล่อย!” ชายคนนั้นตะคอก
  ”พูดมาสิทำไมต้องหนี? แล้วชนพวกเราทำไม?” ชิวหนิงช่วงถาม
  “ก็ฉันเห็นว่าพวกแกไล่พวกเรามาตลอดคิดว่าพวกแกเป็นคนไม่ดีนั่นคือสาเหตุที่พวกเราวิ่งหนี” ชายคนนั้นยังคงเล่นลิ้น
  ”แกยังคงดื้อด้านแม้แต่ในเวลาเช่นนี้อีกเหรอ?”ชิวหนิงช่วง กล่าวอย่างเย็นชา: “เฮ้ ไปดูรถของพวกมันสิ!”
  ฮวงเฟิงถูจมูกของเขาจากนั้นก็ลงจากรถโดยไม่พูดอะไร
  แม้ว่าชิวหนิงช่วงจะตะโกนเรียก”เฮ้” แต่ฮวงเฟิงก็รู้ว่าเธอกำลังเรียกเขา
  ในขณะนี้ทั้งสองคนตระหนักว่าคนที่ไล่ตามพวกเขานั้นไม่ใช่แค่ตำรวจจราจรเพียงคนเดียวแต่มีอีกคนหนึ่งด้วย
  พวกเขาคิดว่าจะหาโอกาสซุ่มโจมตีเขาเมื่อตำรวจจราจรไปที่รถเพื่อตรวจสอบสถานการณ์
  แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันจะไม่ได้ผล
  เมื่อนึกถึงเรื่องนั้นคนที่ถูกควบคุมตัวไว้โดยชิวหนิงช่วงก็หยิบมีดสั้นออกมาและกำลังจะแทงชิวหนิงช่วง
  แม้ว่าความสามารถในการต่อสู้ของชิวหนิงช่วงจะไม่เลวร้ายนักแต่เธอก็ไม่มีประสบการณ์การต่อสู้ที่แท้จริงมากนัก
  เธอคิดว่าพวกเขาสองคนถูกเธอปราบได้แล้วและจะไม่ต่อต้านอีกแต่ในทางกลับกันฮวงเฟิงที่เพิ่งออกมาจากรถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นและตะโกนทันที: “ระวัง!”
  ชิวหนิงช่วงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่สัญชาตญาณของเธอได้ช่วยเธอไว้ ทำให้เธอบิดเอวไปทางด้านข้างและในขณะเดียวกันมีดสั้นของฝ่ายตรงข้ามก็แทงทะลุถึงแม้ว่ามันจะแทงเข้าตรงๆ แต่มันก็ถากไปที่เอวของเธออยู่เหมือนกัน
  เธอขมวดคิ้วเมื่อรู้ว่าเธอได้รับบาดเจ็บแต่ก็ไม่น่าจะรุนแรงขนาดนั้น
  “ไอ้เหี้ยลงนรกซะเถอะ!” การโจมตีของชายคนนั้นไม่โดนเข้าจังๆ และชิวหนิงช่วงกำลังจะโต้กลับ
  แต่คนที่เขาล้มลงกับพื้นก่อนหน้านั้นก็กระโดดขึ้นและเตะเข้าที่ขาของเธอทำให้เธอเสียการทรงตัวทันที
  มือที่เธอกำลังจะโจมตีก็สูญเสียทิศทางไปเช่นกัน
  คนที่ชิวหนิงช่วงจับเป็นตัวประกันมีแววตาที่ไร้ความปรานี
  ตำรวจจราจรคนนี้ถ้าไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวเรื่องของคนอื่นมันทั้งสองคนก็คงจะโยนศพทิ้งนอกเมืองได้อย่างง่ายดายไปแล้ว
  แต่กับสถานการณ์ปัจจุบันตำรวจจราจรคนนี้มันกำลังรนหาที่ตาย!
  ดวงตาของชิวหนิงช่วงเป็นประกายด้วยความสิ้นหวัง
  ในเวลานี้มันสายไปแล้วที่เธอจะทำอะไรได้อีก
  เธออยากเป็นตำรวจมาโดยตลอดเพื่อที่จะสามารถคลี่คลายคดีใหญ่เช่นนี้ได้
  เธอกำลังได้ทำคดีใหญ่แต่เธอประมาทเกินไป และตกหลุมพลางของทั้งสองคน คดีไม่ได้รับการคลี่คลาย แต่กลับเธอที่กำลังจะตาย
  ”ชิวหนิงช่วงแกมันไร้ประโยชน์สิ้นดี ไม่น่าแปลกใจที่แกเป็นตำรวจไม่ได้” ชิวหนิงช่วงคิดในใจ
  ขณะที่มีดสั้นของโจรกำลังจะแทงไปที่ชิวหนิงช่วง
  เงาสีดำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอตามมาด้วยเงาของรองเท้าหนังคู่หนึ่ง
  รองเท้าหนังมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆและก่อนที่เธอจะทันได้ตอบสนองอะไร เขาก็ได้ซัดเข้าที่หน้าของมันอย่างจัง
  ”อ๊าก!”
  ขาของฮวงเฟิงเตะเข้าที่ใบหน้าของมันอย่างจังทำให้ชายคนนั้นเสียการทรงตัวและล้มลงไปพร้อมกับชิวหนิงช่วงที่อยู่ข้างๆ เขา
  ชิวหนิงช่วงตกใจแต่ปฏิกิริยาของเธอก็ยังรวดเร็วอยู่
  หลังจากที่ล้มลงบนพื้นเธอก็กลิ้งไปบนพื้นและออกจากด้านข้างของชายคนนั้น
  จากนั้นเธอก็นั่งคร่อมบนร่างของชายคนนั้นและคว้ามีดสั้นไว้ในมือทำให้มีดสั้นร่วงลงด้วยการบิด!
  ในอีกด้านหนึ่งเจ้าคนที่ล้มลงกับพื้นก่อนหน้านี้ได้พุ่งตรงไปที่ ฮวงเฟิง
  ก่อนหน้านี้พวกมันเคยคิดว่าฮวงเฟิงเป็นเพียงผู้โดยสารแท็กซี่ธรรมดา
  แต่พวกมันไม่เคยคาดหวังว่าเขาจะมีฝีมือเช่นนี้
  เมื่อฮวงเฟิงได้ยินเสียงฝีเท้าที่อยู่ข้างหลังเขาโดยที่ไม่ได้หันไปมอง
  เขาหันไปรอบๆและเตะเข้าที่ศีรษะของชายคนนั้นทำให้เขาถูกเตะหนักกว่าเดิม
  อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของฮวงเฟิงก็ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะสามารถเทียบได้
  ในตอนนี้ชิวหนิงช่วงได้ใช้เสื้อผ้าของอีกฝ่ายมัดมือทั้งสองข้างของมันเอาไว้แล้ว
  เธอเป็นแค่ตำรวจจราจรและไม่สามารถที่จะพกกุญแจมือและปืนติดตัวไปด้วยได้
  “ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะมีพลังมากขนาดนี้”ชิวหนิงช่วงมัดเจ้าอาชญากรไว้อย่างแน่นหนา เธอลุกขึ้นยืนและพูดกับฮวงเฟิง
  ”ก็งั้นๆแหละ มันก็แค่แข็งแกร่งขึ้นนิดหน่อย” ฮวงเฟิงกล่าวว่าเขากลัวว่าตำรวจจราจรจะจับได้
  ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าใช้เวทมนต์ใดๆถ้าไม่ใช่เพราะตำรวจจราจรคนนี้กำลังตกอยู่ในอันตรายถึงขั้นแก่ชีวิต เขาก็จะไม่ลงมือเลย
  อย่างไรก็ตามชิวหนิงช่วงไม่ได้ดูถูกฮวงเฟิงอีกต่อไป
  รูปลักษณ์ของฮวงเฟิงที่แสดงให้เห็นนั้นไม่ธรรมดาเลยเช่นเดียวกับความแข็งแกร่งของเขา
  หลังจากนั้นชิวหนิงช่วงก็นำฮวงเฟิงไปที่ด้านข้างของรถและเปิดประตูด้านหลังของรถออกแน่นอนเธอพบว่ามีคนนอนอยู่บนเบาะหลังอย่างไม่ไหวติง
บทที่ 206 ปืน!
  ”มีศพอยู่จริงๆด้วย!” ชิวหนิงช่วงกล่าวด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ
  ในความเป็นจริงเธอไม่แน่ใจมาก่อนแต่เหตุผลที่เธอเชื่อฮวงเฟิงและติดตามเขาทั้งหมดเป็นเพราะเธอไม่ต้องการถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวและต้องการที่จะไขคดีเช่นนี้มาโดยตลอด
  อย่างไรก็ตามแม้กระทั่งตอนนี้เธอก็ไม่คาดคิดว่าจะมีคนตายอยู่ที่นี่การกระทำของเขามันน่าสงสัยมาก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไปฆ่าใครมา
  อย่างไรก็ตามตอนนี้เธอได้เห็นศพด้วยตาของเธอเองแล้ว
  ในที่สุดเธอก็เชื่อในสิ่งที่ฮวงเฟิงได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้
  อย่างไรก็ตามฮวงเฟิงขมวดคิ้วขณะที่เขามองไปที่ศพของพี่เปียวเขาเพิ่งพบพี่เปียวไปเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้เองและในเวลานั้นเขาก็ยังมีลูกน้องมากมายอยู่เคียงข้าง เขาเองก็ยังเคยต้องหดหัวเมื่ออยู่ในมือของพี่เปียว
  อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดเลยว่าคนๆนี้จะถูกฆ่าในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงแค่ไม่กี่วัน
  ฮวงเฟิงรู้สึกสะเทือนใจเป็นอย่างมากแต่ในขณะเดียวกันความระแวดระวังก็ปรากฏขึ้นในใจ
  สำหรับความจริงที่ว่าเขาทำให้พี่เปียวต้องตายเนื่องจากเขาถูกล้อมกรอบ
  ฮวงเฟิงไม่ได้รู้สึกผิดมากนักเพราะสหายคนนี้เป็นคนแบบไหนนั้นเทียนจุ้นเคยบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้มานานแล้ว
  ดังนั้นแม้ว่าพี่เปียวจะตายไปก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจเกี่ยวกับเรื่องนี้
  อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ดึงดูดความสนใจของฮวงเฟิงและคนอื่นๆซึ่งอาจไม่ทราบเรื่องนี้
  แต่เขารู้ว่าถงเฉียนสงสัยเรื่องนี้เป็นอย่างมากอย่างไรก็ตามเขาไม่ต้องการที่จะบอกเรื่องนี้กับคนอื่น
  ”เอาล่ะฉันจะพาพวกเขาไปที่สถานีตำรวจ คุณก็มากับฉันด้วย แต่ไม่ต้องกังวลแค่ให้ปากคำ คุณจะไม่มีปัญหาอะไร” ชิวหนิงช่วงกล่าวกับฮวงเฟิง
  ชิวหนิงช่วงไม่รู้ว่าฮวงเฟิงและพี่เปียวนั้นรู้จักกันและเธอไม่รู้ว่ามีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างทั้งสองคน
  เหตุผลที่ชิวหนิงช่วงแน่ใจว่าเรื่องนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับฮวงเฟิงก็เพราะตั้งแต่ต้นจนจบเธอได้มีส่วนร่วมในเรื่องนี้ทั้งหมด
  แม้ว่าจุดเริ่มต้นจะเป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์แต่เธอก็ยังอยู่ใกล้กับที่เกิดเหตุและได้เห็นกระบวนการทั้งหมดต้วยตาของตัวเอง
  เมื่อเธอคิดถึงวิธีที่ฮวงเฟิงได้ช่วยเธอไว้ชิวหนิงช่วงก็รู้สึกขอบคุณเป็นพิเศษ ก่อนหน้านี้เธอประมาทเกินไปและถ้าไม่ใช่เพราะ ฮวงเฟิง เธอก็อาจจะตายไปแล้ว
  อย่างไรก็ตามชิวหนิงช่วงดีใจเร็วเกินไปเช่นเดียวกับที่เธอคิดว่าฮวงเฟิงได้ช่วยชีวิตเอาไว้
  เจ้าอาชญากรที่ถูกฮวงเฟิงเตะไปนั้นได้ลุกขึ้นยืนอีกครั้งและมีของบางอย่างปรากฏขึ้นในมือของเขา
  ”ทั้งสองคนวางมือไว้บนหัวและหมอบลง!”ชายคนนั้นกล่าวกับ ฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วง
  ฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วงหันไปมองเขาและทันใดนั้นการเคลื่อนไหวของพวกเขาก็หยุดลงเพราะในมือของอีกฝ่ายกำลังถือปืนพก!
  ในประเทศจีนนั้นกฎระเบียบเกี่ยวกับอาวุธปืนนั้นเข้มงวดมากโดยปกติแล้วเมื่อมีการต่อสู้กันพวกเขาจะใช้ไม้และสิ่งอื่นที่คล้ายกัน ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะมีปืนเช่นนี้
  ฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วงไม่เคยคิดว่าอันธพาลสองคนนี้จะมีปืนจริงๆนี่เป็นสิ่งที่เหนือความคาดหมายอยางสิ้นเชิงและเห็นได้ชัดว่าทั้งสองคนไม่ใช่ผู้กระทำผิดธรรมดาเพราะผู้กระทำผิดธรรมดาจะไม่มีปืนอย่างแน่นอน
  “แกได้ยินไหมยกมือขึ้นไว้บนหัวไม่งั้นฉันยิงแกแน่!” เมื่อเห็นว่า ฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วงไม่ทำตามคำสั่งของเขา ชายคนนั้นก็ตะคอกพวกเขาอีกครั้ง
  ในตอนนี้เขาเกลียดทั้งฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วงเพราะในช่วงเวลาสั้น ๆ เขาถูกเตะโดยฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วง โดยเฉพาะการเตะของฮวงเฟิงนั้น
  ความแข็งแกร่งที่อยู่เบื้องหลังนั้นมันมากมายนักหัวของเขายังคงส่งเสียงหึ่งๆ อยู่เลยและที่หางตาของเขาก็มีเลือดออก จมูกของเขาดูเหมือนจะหัก
  ดังนั้นความเกลียดชังของเขาที่มีต่อฮวงเฟิงจึงมากกว่าชิวหนิงช่วงนัก
  ฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วงมองหน้ากันและค่อยๆหมอบลง
  พวกเขาไม่กล้าที่จะโกรธอีกฝ่ายในตอนนี้และชายคนนั้นก็เดินไปนั่งยองๆและเสื้อผ้าที่ผูกมือของอีกฝ่าย จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง ระหว่างนั้นปืนในมือของเขาก็ชี้ไปที่ฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วง
  ”แม่งเอ้ยมันเพิ่งจะชกฉัน ชกเก่งนักไม่ใช่เหรอ? แกกล้าเตะหน้าฉันใช่ไหม?” ในเวลานี้คนที่ถูกเตะด้วยรองเท้าเบอร์ 42 ของฮวงเฟิงเดินมาที่ด้านข้างของฮวงเฟิง และทั้งต่อยและเตะเขา อย่างไรก็ตามเขาได้รับบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว มือของเขาจึงไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่แล้ว ดังนั้นการที่ตีฮวงเฟิงก็เหมือนเขากำลังพยายามที่จะจั๊กจี้เขา
  ฮวงเฟิงไม่ได้ตอบโต้เขากำลังรอโอกาสนี่ไม่ใช่ห้วงอวกาศอื่น ถ้าเขาต้องตายที่นี่เขาก็จะต้องตายไปจริงๆ
  แม้ว่าเขาจะมั่นใจว่าเขาสามารถที่จะโต้กลับได้ในตอนนี้แต่ภายใต้สถานการณ์ที่เขาไม่มั่นใจนัก เขาก็ไม่ต้องการที่จะเสี่ยง
  ”พอแล้วหยุดต่อยกันได้แล้ว วันนี้เราเสียเวลาไปมากแล้วนะ พี่เฉิงยังรอฟังข่าวอยู่ ฆ่าพวกมันทั้งสองคนซะแล้วโยนศพทิ้งนอกเมืองซะ” คนที่ถือปืนบอกว่าถ้าไม่ต้องยิงคนก็ไม่ยิงคน ท้ายที่สุดลักษณะของการถูกยิงก็จะยิ่งแย่ลง
  ”รับทราบ”
  หลังจากนั้นคนๆนั้นก็เตรียมที่จะดึงมีดสั้นของเขา ฮวงเฟิงรู้ว่าเขาไม่สามารถรอได้อีกต่อไปแล้ว จะไม่มีโอกาสถ้าเขายังขืนรออีกต่อไปและเขาก็เตรียมเวลาทั้งหมดไว้แล้ว
  ”อ๊ากเท้าฉัน!”
  ทันใดนั้นชายที่ถือมีดสั้นก็รู้สึกว่าขาของเขาถูกแทงด้วยของมีคมและกรีดร้องออกมาเอวของเขางอลง และในช่วงเวลานั้นเขาไม่ได้สนใจฮวงเฟิงและอีกสองคนอีกต่อไป
  “มีอะไรเหรอ?”เจ้าโจรที่กำลังจะหยิบมีดสั้นออกมาถาม แต่เขารู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาอยากจะหันกลับไป แต่เขาก็เห็นเงารองเท้าสีดำปรากฏขึ้นตรงหน้าอีกครั้ง
  “อีกแล้ว!”นักเลงถูกเตะเข้าให้และลอยออกไป ทิศทางที่เขาลอยออกไปก็คือทิศทางของอาวุธร้าย
  ”ปัง!”
  ทั้งสองคนก็ปะทะกันในทันทีเจ้าอาชญากรที่ถือปืนได้ตระหนักแล้วว่าชักจะไม่ค่อยดีแล้ว
  แต่ก่อนที่เขาจะเล็งปืนไปที่ฮวงเฟิงและชิวหนิงช่วงอีกครั้งเขาก็ถูกเพื่อนของเขาทุบลงกับพื้น
  ฮวงเฟิงวิ่งไปอย่างรวดเร็วและก่อนที่อีกฝ่ายจะดิ้นรนลุกขึ้นมาได้เขาก็เตะไปที่ข้อมือของมันทำให้ปืนในมือลอยหายไป!
  “รออะไรอยู่ล่ะ?รีบมามัดมันไว้สิ” ฮวงเฟิงกล่าวกับชิวหนิงช่วงที่ยังคงยืนอยู่ในตะลึงอยู่กับที่
  ”อ่อใช่ ใช่” ชิวหนิงช่วงได้สติ ในเวลานี้ส่วนใหญ่เป็นเพราะทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป เธอไม่เหมือนกับฮวงเฟิง
  การโจมตีที่น่าประหลาดใจในครั้งนี้ได้รับการวางแผนโดยฮวงเฟิงซึ่งแน่นอนว่าเขาสามารถตอบสนองได้
  แต่ชิวหนิงช่วงนั้นยังอยู่ในความงุนงงและในช่วงเวลาเพียงสั้นๆที่เธอตกตะลึง ฮวงเฟิงก็ได้จัดการศัตรูไปเรียบร้อยแล้ว

กล่องจักรวาล (Universe Storage Box)

กล่องจักรวาล (Universe Storage Box)

Status: Ongoing

เรื่องย่อ ฮวงเฟิง ได้รับกล่องปริศนาบางอย่าง ซึ่งทุกครั้งที่เขาใส่ของลงไป เช้าวันต่อมามันจะเป็นเป็นสิ่งอื่น!!

กล่องเก็บของสุดล้ำเทคโนโลยีขั้นสูง? ยาวิเศษ? ยาอายุวัฒนะ …

พลังที่ยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง การผจญภัยของฮวงเฟิงกำลังเริ่มขึ้น…

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท