ตอนที่ 419 ปฐมราชินีหวนคืนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า! วิถีแห่งเทพหมอบกราบ!
แม้แต่วิถีแห่งเทพก็ราวกับชะงักลงเล็กน้อย ในขณะเดียวกันนั้นเอง…
“ไป”
ต้าซือมิ่งยื่นมืออันเรียวยาวไปทางภรรยา แม้เยี่ยนอวี๋อยากจะแต่งงานกับหรงอี้ให้ถูกต้องตามธรรมเนียมของสำนักชางอู๋ ทว่าเห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ในยามนี้ไม่เอื้ออำนวย นางจึงยื่นมือไปจับมือของเขาอย่างไม่ลังเล
“จิ๊บ!” ลูกไก่รีบบินเข้ามาในอ้อมอกของเยี่ยนเสี่ยวเป่าราวกับกลัวจะถูกลืม!
ส่วนเม่ยเอ๋อร์ นางติดตามอยู่ข้างกายเยี่ยนอวี๋เงียบๆ มานานแล้ว
อินหลิวเฟิงที่เดิมทีมาเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวก็มาแล้ว “กูไหน่ไน ยังมีข้าด้วย!”
“อุแว้!” จิ่วอิงที่ซ่อนตัวมาหลายวันก็โผล่มา “ยังมีปู่จิ่วของเจ้าด้วย!”
“นายน้อย! แล้วข้าล่ะ!?” เอ้อร์เหมางงงัน แต่เดิมเขาคิดว่านายน้อยของพวกเขาจะกลับไปเป็นองค์ชายน้อยเสียอีก เห็นได้ชัดว่าอินสวินอี้เองก็คิดเช่นเดียวกัน ครั้นเขากำลังจะตะโกนบอกลูกชายว่าอย่าล้อเล่น! อินหลิวเฟิงก็กระโดดโลดเต้นออกไปแล้ว “พ่อคุณทูนหัว กูไหน่ไน พวกท่านทิ้งข้าไว้ไม่ได้นะ” ชีวิตน้อยๆ ของข้าผูกติดกับพวกเจ้าแล้ว
เยี่ยนอวี๋ที่ไม่ได้คิดจะพาอินหลิวเฟิงไปด้วยก็กะพริบตาสองสามที “เจ้าอยากขึ้นไปจริงๆ หรือ”
“ไม่เช่นนั้นเล่า” อินหลิวเฟิงงุนงง “หรือว่าท่านไม่ได้คิดจะพาข้าไปด้วย”
“พา!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกว่า พาสุนัขรับใช้คนนี้ไปด้วยได้
ต้าซือมิ่ง “…”
เขาที่แต่เดิมคิดว่าจะสลัดคนเหล่านี้ออกไปได้ไม่คิดเลยว่านายน้อยอินผู้นี้จะหน้าด้านเช่นนี้ ทว่าเขาเองก็รู้เหตุผลดี เขาจึงมิได้พูดมากความ เพียงแค่นำตัวทุกคนเข้ามาในวงล้อมของเขาเอง
อินสวินอี้เอ่ยปาก แต่สิ่งที่พูดออกมากลับไม่ใช่คำพูดห้ามปรามบุตรชาย “ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน ต้าซือมิ่ง เช่นนั้นแล้วราชวงศ์ใหม่ให้ชื่อว่าอะไรดี” อันที่จริงเขาอยากจะปรึกษากับทั้งสองหลังจากที่พวกเขาเสร็จสิ้นพิธีสมรสแล้ว แต่สถานการณ์ในยามนี้ทำให้อินสวินอี้รู้ว่าหากไม่ถามอีกคงไม่มีเวลาถามอีกแล้ว สองท่านนี้คือผู้ก่อตั้งราชวงศ์ใหม่! เขาจึงอยากให้พวกเขาเป็นคนตั้งชื่อราชวงศ์ใหม่นี้
ทว่าขณะที่เขาถามออกไป พลังงานที่แผ่กระจายไปทั่วทั้งกลุ่มก็ทำให้พวกเขาค่อยๆ เลือนรางแล้ว อีกเพียงพริบตาก็จะหายไป อินสวินอี้ร้อนรน “พวกท่านช่วยตั้งชื่อให้ด้วยสิ!”
“ท่านพ่อตั้งเองเลยสิ!” อินหลิวเฟิงหมดคำพูด
ทว่า…
ก่อนที่เยี่ยนอวี๋จะหายไป นางก็ให้คำตอบว่า “ซาง ต้าซาง”
“ดี!” อินสวินอี้ตะโกนตอบ เขาเองก็คิดว่าเป็นชื่อที่ดีมาก ซาง! นอกจากจะเป็นชื่อเรียกโบราณของตระกูลอินแล้ว ยังหมายถึง ‘การพูดคุยปรึกษา’ ไม่ใช่การปกครองอย่างเด็ดขาดและเผด็จการ
ความหมายที่สองที่อินสวินอี้คิดนั้นจึงจะเป็นความหมายที่เยี่ยนอวี๋ต้องการ นางหวังว่าต้าซย่า ไม่สิ ต้าซางจะกลายเป็นราชวงศ์ที่ดีขึ้นกว่าเดิม ไม่ข่มเหงประชาชน อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข
“น่าเสียดาย…” อินสวินอี้รู้ว่าหากสองสามีภรรยาคู่นี้อยู่ในต้าซาง ย่อมทำให้ต้าซางเจริญรุ่งเรือง แข็งแกร่งและมั่นคงได้ แต่เขาก็รู้ว่าต้าซางราชวงศ์น้อยๆ นี้มิอาจรั้งพวกเขาไว้ได้
เสียดายที่ตนไม่มีเวลามานั่งปรึกษาดีๆ กับพวกเขา เขารู้ว่าอันที่จริงทั้งสองท่านมีความรู้กว้างขวาง เป็นผู้ทำการใหญ่ แม้จะรู้ว่าพวกเขาไม่ใช่คนธรรมดา แต่กลับยังคงไม่สามารถมอบตำแหน่งที่สูงส่งเพียงพอแก่พวกเขาได้
พูดง่ายๆ ก็คือแม้เขาจะมีสายตาเฉียบแหลม แต่กลับยังคงมองแผนการของสองสามีภรรยาคู่นี้ไม่ออก คิดว่าพวกเขาน่าจะอยู่ในระดับสูงกว่าที่ตนจะสามารถจินตนาการได้ในตอนนี้!
ในขณะที่อินสวินอี้กำลังทอดถอนใจอยู่นั้น เยี่ยนอวี๋และคนอื่นๆ ทั้งกลุ่มก็ปรากฏตัวขึ้นบริเวณประตูสวรรค์แล้ว อีกเพียงพริบตาก็จะข้ามประตูสวรรค์ไป อีอิ่นกลับตะโกนไปทางพวกเขา “ทางนี้ยังมีอีกสอง”
เยี่ยนอวี๋เพิ่งนึกถึงเทพอีกสององค์ที่ถูกกำจัดแก่นเทพจึงให้อิงหลงโบราณส่งพวกเขาขึ้นมา ทว่านางมิได้พาอิงหลงไปด้วย เพียงแค่กำชับมันว่า “ฝากต้าซางไว้กับเจ้าด้วย”
“นายหญิงโปรดวางใจ ข้าน้อยจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง!” อิงหลงโบราณกราบบนน่านฟ้า มันจินตนาการได้แล้วว่าหลังจากที่ปฐมราชินีของพวกมันหวนคืนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแล้วจะสร้างความรุ่งโรจน์และยิ่งใหญ่เพียงใด!
เสียดายที่มันไม่ได้ประจักษ์ด้วยตาตนเอง ทว่ามันก็รู้ว่าในต้าซางมีญาติมิตรที่ปฐมราชินีเป็นห่วง หน้าที่ของมันก็คือปกป้องพวกเขาและปกป้องไม่ให้เทพตกสวรรค์องค์นั้นลอบแทงข้างหลัง
“เมื่อถึงเวลา ข้าจะเรียกเจ้ากลับมา” เยี่ยนอวี๋เองก็ไม่ได้คิดว่าจะปล่อยให้อิงหลงโบราณให้อยู่ต้าซางตลอดไป รวมถึงเยี่ยนชิงพวกเขาด้วย สักวันหนึ่งนางต้องกลับมารับพวกเขาขึ้นมาสวรรค์เก้าชั้นฟ้า เว้นแต่ว่าพวกเขาไม่อยากมา เพียงแต่ว่าบัดนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม
สวรรค์เก้าชั้นฟ้าในบัดนี้เป็นอย่างไร นางที่จุติลงมาบนโลกก็ยังไม่รู้ นางต้องกลับไปดูเสียก่อนว่าสวรรค์เก้าชั้นฟ้ากลายเป็นเช่นใดแล้ว ยังเป็นสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่นางเคยอยู่หรือไม่!
“ขอรับ นายหญิง” ขณะที่อิงหลงโบราณขานตอบ มันก็สัมผัสได้ว่าวิถีแห่งเทพสวรรค์เก้าชั้นฟ้ารุนแรงขึ้นอีกครั้ง การปิดตัวอย่างสมบูรณ์ของสวรรค์เก้าชั้นฟ้ามาถึงช่วงจังหวะสุดท้ายแล้ว มันจึงเงยหน้าขึ้นมองตามสัญชาติญาณ
ในขณะเดียวกัน ขบวนเยี่ยนอวี๋ก็ก้าวเข้าไปในประตูสวรรค์แล้ว! อีกเพียงไม่นานก็จะหายตัวเข้าไปในแสงหลากสีลับตาทุกคนแล้ว
“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์!” เยี่ยนชิงอดร้องเรียกไม่ได้ ไม่รู้ว่าเสียใจเพราะรู้สึกอาวรณ์ต่อบุตรสาวอันเป็นที่รักที่เขาเลี้ยงดูจนเติบใหญ่ที่กำลังจะจากไปหรือว่าการไม่รู้วันกลับและตัวเขาเองก็ไม่สามารถไปหาได้กันแน่
เยี่ยนอวี๋ได้ยินก็มองไปที่ท่านพ่อเจ้าน้ำตาเจ้าสำนักแห่งสำนักชางอู๋ นางเห็นดวงตาของเขาแดงก่ำ ดวงตานางเองก็แดงตาม ท่านพ่อเจ้าน้ำตา…
“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์” สองพี่น้องเยี่ยนจื่อเยี่ยและเยี่ยนจื่อเสาเองก็แหงนมองน้องสาวที่ตัว ‘หด’ ลงไปมากแล้ว รู้สึกเศร้าและอาวรณ์น้องสาวที่แต่งงานจากเรือนไปไกล ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกคราเมื่อใด
คนระดับขั้นวิญญาณปฐมภูมิมากมายส่งขบวนเยี่ยนอวี๋ที่เห็นได้ว่ากลายเป็นเทพจากไป ชุ่ยชุ่ยร้องไห้ฟูมฟาย นางหวังเพียงว่าในอนาคตนางจะเป็นเหมือนเม่ยเอ๋อร์ที่สามารถติดตามคุณหนูใหญ่ได้ตลอดเวลาบ้าง!
ในขณะที่เหล่าสำนักชางอู๋น้อยใหญ่ส่งขบวนเยี่ยนอวี๋ไปแล้ว เทพเฝ้าประตูสององค์ที่ถูกแรงสะเทือนจนกระเด็นออกไปบนสวรรค์ชั้นเก้าก็หายตัวกลับมาที่เดิมแล้ว สีหน้าพวกเขาแสดงความตกตะลึง รู้ว่าที่นี่คงจะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว! ครั้นพวกเขากำลังจะไปรายงาน น่าเสียดาย…
วิ้ง!
ขบวนเยี่ยนอวี๋เข้ามาในเขตสวรรค์เก้าชั้นฟ้าแล้ว
เมื่อพวกเขามาถึง ที่ถูกต้องคือเมื่อเยี่ยนอวี๋มาถึงเขตของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า นางยังไม่ทันทำสิ่งใด สวรรค์เก้าชั้นฟ้าก็มีความเคลื่อนไหวแล้ว
แทบจะในจังหวะเดียวกันกับที่นางก้าวเข้ามาในสวรรค์เก้าชั้นฟ้า…
วิ้ง!
จุดศูนย์กลางของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเกิดเสียงดังโครมครามต่อเนื่อง
เมื่อเยี่ยนอวี๋เหยียบย่ำลงบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้า นางก็รับรู้ได้อย่างแจ่มชัดว่าพลังนับไม่ถ้วนกำลังรวมตัวเข้าหานางราวกับนกนางแอ่นกลับรัง กลับคืนสู่ร่างของนาง!
จากนั้น…
