ตอนที่ 92 พิธีเปิดการแข่งขันบาสเกตบอล
วันหยุดสุดสัปดาห์วนกลับมาอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม สุดสัปดาห์นี้นั้นแตกต่างจากครั้งก่อน ๆ นักศึกษาส่วนใหญ่ออกจากหอพักแทนที่จะนอนอยู่บนเตียง เล่นเกมในห้อง ไปทานอาหารข้างนอก หรือออกไปช็อปปิ้งกับแฟนสาว
เหตุผลก็คือการแข่งขันบาสเกตบอลได้เริ่มขึ้นแล้ว!
เหย ไปกันเถอะ! ไปเชียร์เกิ้งกัน! โปเตโต้เชิญ
ไม่ใช่แค่เกิ้งนะ แต่เราต้องเชียร์สาขาภาษาทั้งหมด! เซี่ยงแก้ไขเขา
ทั้งคู่ต่างตื่นเต้นและเต็มไปด้วยจิตวิญญาณการต่อสู้
ในที่สุดบรรยากาศนั้นก็มาถึงเหย่หลิงเฉินทําให้เขายิ้มได้
นับตั้งแต่เขาได้รับระบบอัจฉริยะ เขาถูกกําหนดให้แตกต่างจากคนอื่น ๆ เหตุการณ์ที่เขาประสบเมื่อเร็ว ๆ นี้แทบจะเป็นไปไม่ได้สําหรับคนทั่วไป เฉพาะเมื่อเขาใช้เวลากับเพื่อนร่วมห้องเท่านั้นเขาถึงจะรู้สึกเหมือนเป็นนักศึกษาอย่างแท้จริง
ทั้งสามคนกําลังพูดคุยและหัวเราะกันขณะที่พวกเขามุ่งหน้าไปยังทุ่งที่เต็มไปด้วยผู้คน เด็กชายและเด็กหญิงต่างตื่นเต้นเหมือนกัน ดูและพูดคุยกันเรื่องการแข่งขัน
สนามอยู่ทางฝั่งตะวันออกของสนาม แบ่งเป็น 6 สนาม ทําให้สามารถแข่งขันได้มากถึง 12 ทีมในเวลาเดียวกัน
การจับคู่ทีมตัดสินโดยการจับฉลาก จากนั้นการแข่งขันก็แบ่งออกเป็นสองส่วน ครึ่งแรกและครึ่งหลัง ครั้งละ 30 นาที โดยให้พักระหว่างเวลา 15 นาที
วันเสาร์ เวลา 08.00 – 9.30 น. จะเป็นรอบแรกของการแข่งขันรอบแรก เวลา 10.00 – 11.30 น.จะเป็นรอบที่สอง
วันเสาร์ 13.00-14.30 น. จะเป็นรอบที่สาม, 15:00-16:30 น. จะเป็นรอบที่สี่ 17:00-18:30 น.จะเป็นการแข่งขันรอบแก้ตัว
ในเช้าวันอาทิตย์จะมีการแข่งขันอีกนัดต่อจากรอบคัดเลือก จากนั้นในช่วงบ่ายจะเป็นรอบก่อนรองชนะเลิศ รอบรองชนะเลิศ และรอบชิงชนะเลิศ
การแข่งขันจะดําเนินต่อไปเป็นเวลาสองวัน แม้ว่าเวลาจะดูเร่งรีบ แต่การจัดเตรียมก็ยังเป็นที่ยอมรับ
แม้ว่าสาขาภาษาส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาศิลปศาสตร์โดยที่มีจํานวนนักศึกษาชายไม่มากนักแต่คราวนี้พวกเขาค่อนข้างโชคดี นักศึกษาหลายคนตัวสูงและมีทักษะการเล่นบาสเกตบอลพอควร
ที่นํามาซึ่งความหลงใหลอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อนในการแข่งขันภายในสาขา
อ้าวเหย! มาด้วยเหรอ มีคนไม่กี่คนที่อยู่ในสนามแล้ว เกิ่งก็อยู่ท่ามกลางฝูงชนด้วย โดยสวมเสื้อบาสเก็ตบอลสีขาว
เมื่อเห็นเหย่หลิงเฉินมาถึง นักศึกษาจํานวนไม่น้อยก็ยิ้มอย่างเป็นมิตร
เนื่องจากเหตุการณ์การฝึกการต่อสู้เหย่หลิงเฉินได้ทิ้งความประทับใจไว้ภายในพวกเขา
เฮ้ เกิ้ง ไม่คิดเลยนะว่านายใส่เสื้อบาสแล้วจะดูดีแบบนี้! เหย่หลิงเฉินพูดติดตลก พร้อมหรือยัง
ผลการจับฉลากออกมาแล้ว เราอยู่ในนัดที่สองของการแข่งขันรอบแรก เกิ้งได้ตอบกลับหลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เขาพูดด้วยน้ําเสียงจริงจังว่า สาขากีฬาอยู่ในชุดแรก!
สาขากีฬา? คิ้วของเหย่หลิงเฉินกระตุก ไม่จําเป็นต้องพูดกับพวกเขาที่มาจากสาขากีฬาพวกเขาเป็นคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งมาก
ภาควิชากีฬาได้อันดับหนึ่งในการแข่งขันบาสเก็ตบอลของมหาวิทยาลัยเกือบทุกครั้ง จริงอยู่ที่นักเรียนที่พวกเขาเสาะหาล้วนเป็นนักกีฬาที่มีความสามารถและมีร่างกายที่ดี โปเตโต้กล่าวเสริม
อืม สาขาภาษาของเราก็ไม่ได้แย่เหมือนกัน ฉันได้ยินมาว่าพวกเขาจํานวนมากเข้าร่วมการแข่งขันบาสเกตบอลในโรงเรียนมัธยมปลายด้วย ทักษะของพวกเขาไม่ได้แย่ เซียงพูดอย่างไม่พอใจ
ถูกต้อง คราวนี้สาขาภาษาของเราจะช่วยกันสร้างชื่อเสียงของเรา! อย่างน้อย ก็ไม่ต้องไปอยู่ที่สุดท้าย หญิงสาวพูดแทรก เธอมีผมสั้น ใบหน้ากลมและดูน่ารัก เธอชื่อเกาเหวิน
ดงออกและกรก เธอ
อย่างไรก็ตาม คนที่อยู่ใกล้เธอจะรู้ว่าเกาเหวินเป็นคนกล้าแสดงออกและกระตือรือร้นมากเธออาสาเป็นกรรมการกีฬาของชั้นเรียน
สาขาภาษามักจะทําผลงานได้ค่อนข้างแย์ในด้านกีฬา ครั้งหนึ่งพวกเขาสามารถหานักกีฬาที่ดีได้มันจะเป็นความอัปยศอย่างแท้จริงหากพวกเขาไม่สามารถจัดการเพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดี
ถูกต้อง อันดับแรก มีความเป็นไปได้สูงที่เราจะติด 10 อันดับแรก ผู้อาวุโสคนหนึ่งกล่าวดันแว่นนังบนจมูกของเขา เขาเริ่มวิเคราะห์สถานการณ์ ในการแข่งขันบาสเกตบอลปีที่แล้วสาขาของเราได้อันดับที่ 13 ครั้งนี้ เรามีผู้เล่นดี ๆ ไม่กี่คนที่มาจากน้องใหม่ของเราถ้าเราเปลี่ยนผู้เล่นสามคนจากทีมบาสเก็ตบอลปีที่แล้วเป็นคนเหล่านี้ตําแหน่งของเราจะดีขึ้นอย่างมาก
พูดถึงผู้เล่นที่ดี เขาพูดต่อว่า พวกคุณที่เป็นนักศึกษาจากปีนี้เป็นอะไรไปกันหมด ฉันได้ยินมาว่ามีแม้แต่คนเดียวที่เอาชนะครูฝึกวรยุทธ์ได้ นั่นเป็นเพียงตํานาน ฉันเดาว่าเขามาจากครอบครัวนักศิลปะการต่อสู้ ปรมาจารย์กังฟูที่ซ่อนอยู่เหล่านั้นช่างน่ากลัวจริง ๆ!
นักศึกษาจากชั้นเรียนของเขาเพ่งสายตาไปที่เหย่หลิงเฉินโดยปริยาย พร้อมมองดูเขาอย่างเชื่องช้า
ในขณะนั้นเองความโกลาหลก็เริ่มขึ้นในสนาม
กลุ่มนักกีฬาใส่เสื้อบาสเกตบอลลงสนาม ฝูงชนเปิดทางให้พวกเขาผ่านไป
ผู้เล่นกําลังเข้าสู่สนาม ขณะนี้เวลา 7.50 น. เหลือเวลาอีกเพียง 10 นาทีก่อนการแข่งขันจะเริ่มขึ้น! ใครบางคนอุทานด้วยน้ําเสียงตื่นเต้น
พวกที่ใส่เสื้อบาสเกตบอลสีดํามาจากสาขากีฬา! เกิ่งพูดด้วยน้ําเสียงจริงจังขณะมองไปทางนั้น
หลังจากการจ้องมองของเกิ้ง ทําให้เหย่หลิงเฉินคิ้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
นักกีฬาสาขากีฬาก็เหมือนกับในตํานาน พวกเขาทั้งหมดสูงและดูดี ทุกคนสูงมากกว่า 180 ซม. ในเสื้อสีดําของพวกเขา แขนและไหล่หนาของพวกมันถูกเผยออกมาอย่างเต็มที่ทําให้เกิดออ ร่าที่น่ากลัวแก่คนอื่น ๆ
ด้วยร่างกายประเภทนั้นจะช่วยให้พวกเขาสามารถเป็นต่อกับทีมปกติได้ ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาวางตําแหน่งก่อนเสมอ
แน่นอนว่านั่นไม่ใช่ประเด็นหลัก
ประเด็นหลักคือเหย่หลิงเฉินเห็นเหอหยวนในทีมสาขากีฬา!
โครงสร้างของเขาไม่เทอะทะเหมือนรุ่นอื่น ๆ แต่มีความสมดุลที่ดี ผ่านเสื้อเจอร์ซีย์บางๆเราสามารถมองเห็นรูปทรงของซิกแพ็คได้อย่างชัดเจน ใบหน้าที่หล่อเหลานั้นมีรอยยิ้มที่ชั่วร้ายทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องจากสาว ๆ
อ้า- คนในสาขากีฬาหล่อมาก!
ฉันอยากเป็นแฟนกับพวกสาขากีฬาจัง! แต่ละคนมีออร่าแฟนสูงมาก!
เหอหยวน คือดีที่สุด! กรี้ดดด พ่อของลูกกก…
งานดีที่สุดแล้ว สาขากีฬา! ฉันรักคุณ!
สาขากีฬามีแฟน ๆ นับพัน กลบเสียงเชียร์ของสาขาอื่นทันที ในขณะนั้นในสนามทั้งหมดดูเหมือนจะถูกสาขากีฬาครอบงํา
เหอหยวนคุ้นเคยกับสถานการณ์เช่นนี้ เขายกมือขึ้นโบกมือให้ฝูงชน ทําให้เกิดเสียงกรีดร้องอีกรอบ
ในขณะนั้น สายตาของเขาหยุดลงครู่หนึ่งขณะที่เขาเห็นร่างของเหย่หลิงเฉินในฝูงชน มุมปากของเขาขดเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ยด้วยประกายเย็นวาบผ่านดวงตาของเขา
ไอ้บ้าเหอหยวนอีกแล้ว! โปเตโต้และคนอื่น ๆ สังเกตเห็นเหอหยวนโดยธรรมชาติ และสาปแช่งความโชคร้ายของพวกเขาอย่างเงียบ ๆ
ทักษะของเหอหยวนดีมาก! แม้ว่าเขาจะไม่ได้สูงที่สุด แต่เขาก็สามารถเป็นหัวหน้าทีมของแผนกกีฬาได้เ แววตาของเกิ่งเต็มไปด้วยความกังวล ฉันเคยดูเขาเล่นมาก่อนพลังในการกระโดด การดังค์ และความเร็ว ล้วนได้รับการขัดเกลามาอย่างยิ่ง!
เกิ้งไม่ต้องกลัว ฉันเชื่อในตัวนายเพื่อน! นายเอาชนะเขาได้แน่! เซียงเชียร์เกิ้ง
หลังจากที่ผู้เล่นเข้าสู่สนาม ก็ถึงเวลาวอร์มอัพ
สาขากีฬาเข้าคู่กับสาขาดนตรี แค่ชื่อสาขาก็รู้แล้วว่าเป็นเรื่องตลกที่สวรรค์เล่น สาขาดนตรีถูกกําหนดให้เป็นอาหารสัตว์ชัด ๆ
สาขาดนตรีสวมเสื้อสีส้ม ผู้เล่นแต่ละคนดูขมขึ้นและหมดหนทาง เห็นได้ชัดว่าไม่มี ความมั่นใจในตนเอง