ฝนตก.
ฝนตกจริงๆ
เมื่อเทียบกับเวลาเดียวกับที่ฉาวซวนคาดการณ์ไว้ มันห่างกันเพียงไม่กี่วินาที
บังเอิญ?
หรือมันเป็นเช่นเดียวกับผลที่ทำนายจากเชือกปม?
หลังจากใช้สายฝนล้างมูลนก ฉาวซวนก็เดินกลับเข้าไปในถ้ำ หยิบเชือกฟางในกระเป๋าหนังสัตว์และตัดมันอีกครั้ง ดูม่านฝนที่ด้านนอกถ้ำ กำลังคิด ควรจะลองอีกครั้งไหม?
ฝนก็ผ่านไปแล้ว เช่นนั้น ครั้งต่อไป จะเป็นยังไง
ทำไมไม่ลองกับฝนเมื่อฝนหยุด
ฉาวซวนนึกถึงสภาพของปมเมื่อเขามัดเชือก คิดถึงสิ่งที่เขาคิดเมื่อเขาผูกเชือก จากนั้นหยิบเชือก ปิดตาของเขา หลีกเลี่ยงสิ่งรบกวนอื่น ๆ คิดถึงเวลาที่ฝนหยุดตก.
รอให้มือในใจปรากฏออกมาอีกครั้ง ฉาวซวนสังเกตและพบการเคลื่อนไหวของเชือกปมในมือนั้นแตกต่างจากปมวุ่นวายในอดีต และพวกมันก็แตกต่างจากตอนนี้
มีการลงมือทำ!
ฉาวซวนสังเกตการเคลื่อนไหวของมืออย่างระมัดระวัง และในมือของเขาเอง เชือกฟางก็ถูกมัดด้วยวิธีเดียวกัน
เมื่อฉาวซวนแยกตัวออกจากระบบความนึกคิด ความรู้สึกของการล่มสลายก็กลับมาอีกครั้ง มีช่วงเวลาแห่งความมืดมิดอยู่ในดวงตาของเขา และสมองของเขาเจ็บอยู่พักหนึ่ง มันจะดีขึ้นหลังจากนั้นไม่นาน
ดูเหมือนว่า วิธีการจัดเรียงเชือกนี้มีราคาแพงมากจริงๆ
เมื่อมองไปที่ภาษาปมใหม่ที่อยู่ในมือ ฉาวซวนตีความมันและพบว่าเวลานี้ มันไม่ได้มีรายละเอียดเหมือนเดิม แต่ความหมายค่อนข้างคลุมเครือ แต่เป็นการคาดเดาคร่าวๆ
ฝนจะหยุดก่อนเที่ยง
แม้ไม่มีดวงอาทิตย์ ฉาวซวนสามารถคาดเดาเวลาโดยประมาณได้ ทำความคุ้นเคยกับวันที่ไม่มีนาฬิกา ดูเวลาของวัน แม้ว่าเมฆจะบดบัง เจ้าก็เดาได้ นี่เป็นทักษะที่ต้องมีในการล่าสัตว์ในภูเขา
ตอนเที่ยง และอีกไม่นาน รอและดู
ฉาวซวนวางปมข้างๆ เขาและกินเนื้อย่างเย็นชืดอีกชิ้นหนึ่ง เขาเอนพิงผนังถ้ำและฟื้นฟูพลังของเขาโดยเร็วที่สุด
เมื่อฉาวซวนรู้สึกว่าเวลาเกือบจะเหมือนเดิม ฝนที่ตกนอกถ้ำนั้นโปรยปราย แต่ก็ไม่หยุด
ฉาวซวนเดินไปที่หน้าถ้ำ มองออกไป เมฆหนาทึบบนท้องฟ้ากำลังสลายไป และช่องว่างระหว่างก้อนเมฆ และดวงอาทิตย์ส่องแสงผ่าน ภาพในป่าภูเขาที่มีชีวิตชีวาแห่งนี้
ฝนค่อยๆ ซาลงจนหยุดสนิท
ท้องฟ้า เมฆก็กระจัดกระจาย และดวงอาทิตย์ก็ฉายแสงจ้า
บังเอิญหนึ่งครั้ง บังเอิญสองครั้ง?
ฉาวซวนเชื่อว่ามรดกที่บันทึกไว้ในใบไม้อายุยืนยาวนั้นเป็นปมเชือก
เนื่องจากบันทึกปมเล่มนี้ถูกแทนที่อย่างช้าๆ ฉาวซวนก็ไม่ค่อยเห็นวิธีนี้อีกเลย แม้แต่ตอนที่เขาเดินทาง เขาก็ไม่เคยเห็นมาก่อน เขาไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะได้มา เขาไม่รู้ว่าเผ่าใดเผ่าหนึ่งหลงเหลืออยู่จากหมอผี และไม่มีร่องรอยสัญลักษณ์ของชนเผ่า
หลังจากฝนตก ชาช่าก็บินออกไปและจับสัตว์ป่าตัวเล็ก ๆ แล้วกลับไปหาฉาวซวน หลังจากกินอาหาร ชาช่าพักข้างๆ เขา ฉาวซวนอยู่ในถ้ำ ความแข็งแรงทางกายของเขาที่หายไปเกือบเหมือนเดิม มองเชือกฟางที่เหลืออยู่ในถุงหนังสัตว์ คิดเกี่ยวกับมัน ตัดอีกครั้งด้วยใบมีดหิน
ไม่รีบออกไป ฉาวซวนวางแผนที่จะลองครั้งที่สาม มันยากที่จะสร้างปมเชือก และเขาวางแผนที่จะศึกษาเพิ่มเติม
เขาต้องการทำนายสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นต่อไป แต่ นี่ไม่ราบรื่นนักในครั้งที่สาม มันยังคงเป็นงานเทศกาลที่วุ่นวายและผูกติดอยู่กับนิ้ว
อีกครั้ง!
ล้มเหลว
อีกครั้ง!
มันล้มเหลวอีกครั้ง
…
เชือกฟางในกระเป๋าหนังสัตว์ถูกนำมาใช้ครึ่งทาง และฉาวซวนวางเชือกในมือของเขาและผิงไปที่ผนัง
มันจะล้มเหลวได้อย่างไร?
มันยากเกินไปหรือ?
ชาช่าอยู่ถัดจากเขา มองดูฉาวซวนสร้างหญ้าขึ้นมาอีกหนึ่งเส้น และหลังจากนั้นก็วางลงกับพื้นพร้อมกับหัวของเขาชนกับผนัง ไม่เข้าใจความคิดของฉาวซวน แค่คิดว่ามนุษย์เป็นสัตว์ที่ซับซ้อนจริงๆ
เมื่อความแข็งแกร่งทางกายได้รับการฟื้นฟูอีกครั้ง ฉาวซวนคิด อาจเป็นไปได้ว่าสิ่งที่เขาต้องการนั้นยากเกินไป และนั้นมันค่อนข้างง่าย ถ้ามันง่าย เขาจะไม่สามารถลองได้อีก
หยิบเชือกฟางขึ้นมาอีกครั้ง ฉาวซวนคิดว่าจะไปที่ไหนดี
เมื่อปมเสร็จและเขามองไปที่เชือกที่ประสบความสำเร็จในที่สุด ฉาวซวนก็รู้สึกโล่งอก มันยากเกินไปหรือเปล่า? มันง่ายๆ และประสบความสำเร็จ อย่ายากเกินไป หรือทำทีละขั้นตอน
สถานที่ที่จะไปต่อไปเป็นธรรมดาที่จะเป็นสถานที่ที่ชาช่าต้องการบอกเขาถึงหิน นี่ไม่ใช่เรื่องยาก
อย่างไรก็ตาม เมื่อฉาวซวนแก้ไขความหมายของปม เมื่อเทียบกับทิศทางที่กำหนดจากชาช่า พบว่าทิศทางที่ระบุจากทั้งสองนั้นไม่เหมือนกัน
หากปมประสบความสำเร็จ ก็ไม่ควรเป็นการทำอย่างขาดการพิจารณา เช่นนั้น ทิศทางที่ปมบอกออกมาทำให้ฉาวซวนมีความหมายมากกว่านี้หรือไม่?
เพื่อที่จะเข้าใจ ฉาวซวนทำการปรับเล็กน้อยและลองอีกครั้งด้วยเชือกฟาง ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม
ฉาวซวนมองไปที่ทิศทางที่คาดการณ์ไว้จากเชือกปมและสงสัยว่าอะไรสำคัญกว่าหินในที่สุด
หลังจากคิดไปเล็กน้อย ฉาวซวนจึงตัดสินใจ
“ ชาช่า อย่าไปที่หินก่อน ไปที่นั่น” ฉาวซวนชี้ไปที่ทิศทางอื่น
ทางที่ฉาวซวนชี้ไปนั้น ชาช่าไม่เคยไป แต่ก็ไม่เป็นไร การไปยังพื้นที่ป่าแปลก ๆ มันค่อนข้างน่าตื่นเต้น
เนื่องจากการสิ้นเปลืองพลังงานและเวลาเป็นจำนวนมาก ฉาวซวนจึงตัดสินใจเริ่มอีกครั้งในวันพรุ่งนี้ ในเวลาเดียวกัน เขาก็ใช้เวลาออกไปหาเถาวัลย์บางอย่างแทนเชือก ในกรณีที่ฟางไม่พอ เขาใช้เชือกฟางจำนวนมากเพื่อผูกเชือก และเขาจะต้องเตรียมมันในกรณีฉุกเฉิน
วันต่อมา
ฉาวซวนที่ฟื้นคืนพลังกายและชาช่ากลับมารวมตัวกันอีกครั้งออกจากถ้ำและตรงไปตามทิศทางของปมที่บอก
มีแม่น้ำไหลผ่านป่า แม่น้ำสีเขียวเล็กน้อย และมีกิจกรรมของสัตว์ให้เห็นเป็นครั้งคราว
ฉาวซวนไม่ได้เดินริมแม่น้ำ มันอันตราย ระยะห่างจากแม่น้ำของเขาอย่างน้อยยี่สิบถึงสามสิบเมตร
กรวดริมแม่น้ำ มีบางสิ่งที่ส่องประกายสดใส และฉาวซวนต้องการดู
อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เขาก้มลงนั่งยอง ๆ เสียงกรีดร้องในทันใดบนท้องฟ้า
ฉาวซวนคอยเฝ้าดูสภาพแวดล้อม และหลังจากได้ยินความเคลื่อนไหว เขาหันร่างของเขาและย่องไปทางด้านข้าง
ตะครุบ!
ที่เดิมที่ฉาวซวนยืนอยู่ มีลูกศรน้ำพุ่งผ่านและชนก้อนหินก้อนใหญ่
ลูกศรน้ำ?
เปลือกตาของฉาวซวนกระตุก ลูกศรน้ำมาจากไหน? ปลาริมแม่น้ำเหรอ?
เขาไม่ได้รอให้ฉาวซวนคิดมากกว่านี้ แต่ยังมีลูกศรน้ำที่ยิงมาจากแม่น้ำอีกครั้ง แม้ว่ามันจะเป็นน้ำ แต่พลังนั้นรุนแรง และความเร็วนั้นเร็วมาก
ลูกธนูน้ำครั้งที่สองถูกฉาวซวนหลบหนีได้ และยิงไปที่ต้นไม้ห่างจากริมฝั่งแม่น้ำเกือบ 50 เมตร ทิ้งให้เกิดหลุมบนลำต้นต้นไม้ในทันที
ต่อจากนั้น ลูกศรน้ำที่สามและสี่ก็ไล่ตามฉาวซวน
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากลูกศรจำนวนมากอย่างต่อเนื่องนี้ ฉาวซวนจึงเห็นที่มาของลูกศรน้ำซึ่งมาจากแม่น้ำ ที่ลอยอยู่บนแม่น้ำ ด้วยส่วนที่ยกขึ้นซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งมีชีวิตบางอย่างในน้ำ
ฉาวซวนไม่ต้องการใช้เวลาที่นี่ หลีกเลี่ยงลูกศรน้ำและออกจากริมตลิ่ง ลึกเข้าไปในป่า แม้แต่ปลาในแม่น้ำ ไม่สามารถประมาท ปลาใหญ่มีการคุกคามของปลาใหญ่ กุ้งตัวเล็กมีความสามารถของกุ้งตัวเล็ก และถ้าเจ้าไม่ใส่ใจ เจ้าจะอยู่ที่นี่ตลอดไป
อย่างไรก็ตาม ฉาวซวนไม่เข้าใจว่ามีบางสิ่งที่พิเศษในส่วนลึกของภูเขาและแม่น้ำ