เผยลับจับใจ ซุปเปอร์สาวบ้านนอก บทที่ 66 ช่วยพิจารณาอีกสักหน่อยได้ไหมครับ?
ตอนที่ญาณีเห็นเขา ใจก็ร้อนรุ่มทันที เลือดราวกับเดือดพล่านไปทั่วทั้งตัว อารมณ์ก็ดีขึ้นมาอย่างถึงที่สุด
“ภีมพล”หยุดยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าของเขา “อรุณสวัสดิ์”จงใจมาขวางเขาให้หยุดฝีเท้าลง ทั้งสองคนมองสบตากัน
เขาไม่ได้มองเธอแบบนี้มานานมากแล้ว
ญาณีสายตาหันมองไปที่หน้าม้าของเขา ยื่นมือออกมาลูบเบาๆ ภีมพลเอนตัวไปข้างหลังเล็กน้อย
“เปลือกเมล็ดทานตะวัน”เธอช่วยปัดออกให้เขา ดึงมือกลับไปก่อนจะพูดถามขึ้นอย่างยิ้มแย้มเล็กน้อย“วันนี้บริษัทยุ่งขนาดนี้ คุณเอาแต่ออกไปข้างนอก มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันเหรอ? มีอะไรให้ฉันช่วยได้ไหม?”
“ไม่เป็นไร”ภีมพลสีหน้าเย็นชา อ้อมตัวของเธอ ก้าวเดินไปข้างหน้า
ญาณีเกิดเสียงดังกึกอยู่ภายในใจ หันตัวไปมองเงาหลังนั้น จากนั้นก็ไล่ตามไปถึงห้องทำงาน ตามมาจนถึงหน้าโต๊ะทำงานของเขา
ภีมพลกำลังนั่งลงบนเก้าอี้แบบสั่งทำเอง เงยขึ้นมองไปหาเธอ
สายตาของเขาเอาแต่ทำให้เธอจมดิ่งลงไปได้อย่างง่ายดาย แต่เธอไม่ได้เสียอาการ
วางเอกสารในมือลงตรงหน้าของเขา ก่อนจะพูดเปลี่ยนประเด็นด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ช่วงนี้แผนกออกแบบออกแบบผลงานมา28ชิ้นแล้ว คุณลองดูผ่านตาก่อนสักหน่อยสิคะ พวกนี้ล้วนแต่เป็นผลงานที่ฉันตรวจสอบมาด้วยตัวเองทั้งสิ้น น่าตื่นตาตื่นใจเป็นพิเศษทั้งนั้นเลย”
เธอเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของภีมพลนิ่งเฉยไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใดๆ เหมือนกับว่าไม่ได้ยินที่เธอพูดอย่างไรอย่างนั้น
“ทุกคนต่างให้ความสนใจกับการออกแบบในครั้งนี้เป็นพิเศษ”เธอใบหน้ายิ้มแย้ม“ผลงานมากมายเหล่านี้ทุกคนต่างก็อดหลับอดนอนทำงานล่วงเวลาเพื่อที่จะทำออกมา คนที่สร้างสรรค์ผลงานส่วนใหญ่จะคิดว่ามันจะมีแรงบันดาลมากกว่าในช่วงตอนค่ำ……”
เธอพูดจบ ก็เห็นภีมพลหยิบมือถือขึ้นมา โทรศัพท์ออกไปเบอร์หนึ่งต่อหน้าของเธอ
ไม่นาน เขาก็เปิดปากพูดขึ้น“กรินทร์ วันนี้อยู่บ้านไหม? ผมเลิกงานแล้วจะไปที่คุณ”
รอยยิ้มบนใบหน้าของญาณีชะงักลงเล็กน้อย การรายงานเมื่อตะกี้นี้ช่างเงียบเหงาเหลือเกิน เขาไม่ได้ยินที่เธอพูด!
พอเห็นเขาวางสายลงแล้ว
“ฉันพาศิษฎ์ไปที่กรินทร์มาแล้วนะคะ ”เธอหาเรื่องพูดคุยอย่างยิ้มแย้มเล็กน้อย“เอายาแบบพิเศษมาแล้ว รอยฟกช้ำจะหายภายในไม่กี่วัน ดังนั้นคุณไม่ต้องเป็นกังวลใจเกินไปหรอกค่ะ”
ความหมายของเธอก็คือ เวลาของภีมพลเป็นเงินเป็นทอง ไม่จำเป็นต้องไปที่กรินทร์เพื่อศิษฎ์แล้วก็ได้
ในที่สุดภีมพลก็เงยขึ้น จ้องมองสำรวจเธอด้วยแววตาเยือกเย็น
มองจนเธอรู้สึกอึดอัด“มีอะไรเหรอคะ?”
“ถ้าไม่มีเรื่องอื่นแล้ว คุณก็ออกไปได้แล้ว”ภีมพลพูดจบ ก็เปิดคอมพิวเตอร์เริ่มทำงานทันที
ญาณีรู้สึกสิ้นหวังอย่างถึงที่สุดอยู่ภายในใจ สำหรับเขาแล้ว เธอไม่มีตัวตนเลยเหรอ?
เมื่อก่อนเขาไม่ได้เป็นแบบนี้
อย่างน้อยตอนที่รายงานความคืบหน้า เขาก็ยอมเต็มใจที่จะพูดคุยสื่อสาร
ญาณีมองแบบร่างการออกแบบที่อยู่บนโต๊ะ รู้สึกอึดอัดที่จะอยู่ที่นี่ หันตัวเดินจากไปพร้อมกับความผิดหวัง
ช่วงบ่ายวันนี้ นภาลัยที่ปริ้นข้อตกลงออกมาก็อารมณ์ดีอย่างมาก
แค่รอให้ภีมพลเลิกงานกลับมาเซ็นข้อตกลงเท่านั้น!
เพื่อที่จะทำให้เขาอารมณ์ดีก่อนที่จะเซ็นข้อตกลง เธอจึงตัดสินใจเข้าครัวทำอาหารด้วยตัวเอง!
“หม่ามี๊ ผักกวางตุ้งนี้ต้องล้างกี่รอบเหรอฮะ?”
“สามรอบ เหมือนกับตอนที่อยู่ที่หมู่บ้านซันไลต์เลย”เธอที่ใส่ผ้ากันเปื้อนตอบกลับมาเบาๆ“ต้องล้างให้ดีนะ”
ขวัญข้าวก็เดินเข้ามาเหมือนกัน“หม่ามี๊ นานแล้วที่หม่ามี๊ไม่ได้หั่นเนื้อใช่ไหมคะ? ต้องระวังนะคะ มีดเล่มนี้ดูคมมากๆเลย”
“รู้แล้วจ้า เด็กน้อย หม่ามี๊จะระวังนะ ลูกเอาเห็ดหอมไปล้างหน่อยสิ”
“ได้เลยค่ะ!”
นภาลัยพร้อมกับเด็กๆต่างวุ่นชุลมุนอยู่ในครัว
ภาพแบบนี้เดิมทีทำให้พ่อบ้านปวิธรู้สึกดีใจ คุณภีมพลกลับบ้านมาแล้วได้กินอาหารค่ำที่ภรรยากับลูกๆทำด้วยตัวเอง จะต้องเป็นเรื่องที่มีความสุขอย่างแน่นอน
แต่ตั้งแต่ที่เขาเห็นเนื้อหาในข้อตกลง ในใจก็เอาแต่กระวนกระวายอยู่ตลอดเวลา
มันช่างเหมือนกับการเอางานเลี้ยงฉลองมาเพื่อทำร้ายคนอยู่ไม่น้อยเลย!
“คุณนาย……”ในที่สุดพ่อบ้านปวิธก็มาที่ห้องครัว เขาเพิ่งจะย้ายพวกเด็กๆออกไป“ข้อตกลงนั้นจะให้คุณภีมเซ็นจริงๆเหรอครับ?”
“แน่นอนอยู่แล้ว”เธอไม่ได้หยุดการกระทำ
“คุณนาย……ท่านช่วยคิดพิจารณาอีกทีได้ไหมครับ?”