กิ่งไม้ที่อยู่ใต้เท้าของนางดูเปราะบางอย่างมาก ทว่ามันกลับสามารถรองรับน้ำหนักของนางได้อย่างน่าประหลาดใจ กิ่งไม้เคลื่อนไหวไปมาตามแรงลมแล้วหยุดลงจากแรงกดของนาง และก่อนที่จะถึงจุดที่มันจะหักไป นางก็พุ่งออกไปก่อน กิ่งไม้กลับมาอยู่ในสภาพเดิมขณะที่นางพุ่งออกไปราวกับสายฟ้า
ภาพตรงหน้าทำให้ริชาร์ดตกตะลึงอย่างมาก ก่อนหน้านี้เขาเคยเรียนรู้เทคนิคของโลกมืดด้วยตัวของเขาเองมาก่อน เขาจึงสามารถจดจำหลักการควบคุมความแข็งแกร่งที่อยู่เบื้องหลังการก้าวกระโดดของนางได้ การแตกหักของกิ่งไม้บนพื้นเหมือนจะเป็นเรื่องเล็ก แต่จริง ๆ แล้วมันก็คือร่องรอยที่ไม่อาจลบล้างออกไปได้ นักล่าที่เก่งกาจสามารถใช้ร่องรอยเหล่านี้เพื่อตามล่าเหยื่อของพวกเขาได้เป็นอย่างดี แม้ว่าเป้าหมายของนางจะอยู่ตรงหน้าแล้ว ทว่านางก็เลือกที่จะไม่ทิ้งร่องรอยของตนเองไว้ด้านหลังเช่นกัน หากไม่ใช่เพราะการฝึกฝนเกี่ยวกับรายละเอียดเหล่านี้มาเป็นอย่างดีก็อาจจะเป็นนิสัยที่ติดตัวมาแต่แรกในฐานะของแอสซาซิน
หญิงสาวหมอบลงที่พื้นพร้อมทั้งทำท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ ก่อนที่จะพุ่งตัวออกไปด้วยความเร็วเพื่อลดระยะห่างระหว่างนางกับเหยื่อลง การทะยานไปข้างหน้าของนางรวดเร็วจนทำให้ดูเหมือนปีศาจขาวที่กำลังเคลื่อนตัวไปยังฝั่งแม่น้ำ
เหยื่อที่ได้รับบาดเจ็บว่ายน้ำเอาตัวรอดจากลำธารอย่างยากลำบาก ในตอนนี้ขาของเขาไม่มั่นคงอีกต่อไป แต่ในที่สุดเขาก็ถึงอีกฝั่งจนได้ อาการบาดเจ็บและการเดินทางผ่านลำธารที่หนาวเหน็บทำให้เขาอ่อนกำลังลงในที่สุด เขาพยายามคลานหนีออกไปทว่าก็ล้มตัวลงอีกครั้ง แต่สุดท้ายเขาก็รวบรวมพลังของตนเองก่อนที่จะลุกขึ้นและหนีอย่างสุดชีวิต
“คน ๆ นี้แกล้งทำให้เป็นเช่นนี้เพื่อรอการโจมตีครั้งสุดท้าย ดูเหมือนว่าเขาต้องการที่จะจัดการกับนาง” ลีน่าแสดงความเห็นออกมา แม้ว่านางจะเพิ่งได้เป็นแกรนด์เมจเมื่อไม่นานนี้ ทว่าสัญชาตญาณและประสบการณ์ของนางนั้นมีมากเกินกว่าที่ริชาร์ดจะสามารถวัดได้ ลีน่ารับรู้ได้ว่าริชาร์ดกำลังสนใจกับการไล่ล่านี้ นางจึงให้ข้อมูลเพิ่มเติมกับเขาเพื่อให้ริชาร์ดได้ตัดสินใจ
ความเร็วของหญิงสาวผู้นั้นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ นางเอนตัวไปข้างหน้าจนทำให้มือของนางเกือบจะสัมผัสเข้ากับพื้น นางพุ่งตัวเข้าหาริมฝั่งทันทีก่อนที่จะเคลื่อนตัวด้วยมือและเท้าราวกับสัตว์ที่ดุร้าย หลังจากนั้นนางก็กระโดดออกไปทันทีและใช้หินที่อยู่บนผิวน้ำในการเคลื่อนที่ออกไป เห็นได้ชัดว่านางกระโดดจากหินก้อนหนึ่งไปยังอีกก้อนหนึ่ง
สำหรับริชาร์ดแล้วนี่เป็นเหมือนกับหมาป่าหิมะแสนเจ้าเล่ห์ที่พยายามไล่ล่าเหยื่ออย่างสุดกำลังของตนเอง นางข้ามแม่น้ำที่มีความกว้างกว่า 10 เมตรอย่างง่ายดายพร้อมกับตามล่าเหยื่อต่อไป ถึงแม้ว่าการเคลื่อนไหวนั้นจะเป็นไปอย่างรวดเร็วทว่าก็ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินแม้แต่นิดเดียว
ในทางตรงกันข้าม ชายที่ได้รับบาดเจ็บผู้นั้นก็พยายามที่จะล็อกตำแหน่งของนางไว้อย่างแม่นยำ เขาตัดสินใจหันหน้ากลับไปพร้อมทั้งคำรามออกมาใส่นาง ภาพตรงหน้าทำให้เห็นได้ชัดเจนว่าเขามีความแข็งแกร่งกว่านางมาก และแน่นอนว่าชายผู้นี้จะได้เปรียบในเรื่องของการต่อสู้ระยะประชิด แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นก็ไม่ได้ทำให้หญิงสาวหวาดกลัวหรือคิดที่จะหนีจากการต่อสู้แม้แต่น้อย นางยังคงพุ่งตัวมาข้างหน้าเพื่อปะทะกับฝ่ายตรงข้ามด้วยความเด็ดเดี่ยว
เมื่อทั้งสองดูเหมือนว่าจะพุ่งชนกันแล้ว หญิงสาวที่กระโดดได้เร็วและสูงกว่าชายอีกคนจึงดีดตัวกลางอากาศในทันทีเพื่อหลีกหนีการปะทะที่กำลังจะเกิดขึ้น และทันทีที่ม้วนตัวกลับมา นางก็ใช้เท้าเหยียบเข้าที่ตัวของชายผู้นั้นพร้อมกับดีดตัวเองไปด้านหลังของเขาอย่างรวดเร็วเพียงพริบตาเดียวราวกับมีมือลึกลับที่คอยช่วยสนับสนุนนางอยู่ด้านหลัง ร่างของนางพุ่งตัวออกมาหาเหยื่ออีกครั้งและเหยียบเข้าที่หลังของชายผู้นั้นอย่างจัง
ในตอนนี้ดูเหมือนว่าเวลาจะถูกหยุดไปทันทีที่หญิงสาวจับเหยื่อไว้ได้ด้วยมือข้างขวา และทันใดนั้นมือซ้ายของนางก็ปรากฏอาวุธที่เป็นเหล็กสีดำอย่างไม่มีที่มาที่ไป
ภายใต้การจับตามองอย่างละเอียดของริชาร์ด แกนเหล็กในมือของหญิงสาวแทงตรงไปที่สะโพกของชายผู้นั้น ริชาร์ดรู้สึกหนาวไปถึงสันหลังจนทำให้เขาต้องกำมือไว้แน่น โชคดีที่ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้นที่เป็นเช่นนี้ คนอื่น ๆ รวมถึงลีน่าเองก็เช่นกัน
ทันทีที่ถูกแทง ชายผู้นั้นก็ส่งเสียงร้องออกมาอย่างน่าเวทนา ร่างกายของเขาเกร็งอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะล้มลงไป หญิงสาวสะบัดข้อมือก่อนที่จะดึงแท่งเหล็กนั้นออกมาจากร่างของเขาซึ่งเลือดสด ๆ ก็สาดสวนออกมา
นางโยนเหล็กในมือออกไปให้ห่างจากตัวเพื่อไม่ให้อาวุธชิ้นนี้กลายเป็นช่องทางในการเอาตัวรอดของเหยื่อ นางยืนนิ่งและใช้สายตาจ้องมองคนอื่น ๆ ทั้งที่อยู่ในกระท่อมไม้และบนหน้าผาอย่างดุร้าย เคริฟเดินเข้ามาหานางแต่เมื่อเห็นว่านางไม่ได้บาดเจ็บสาหัสอะไร เขาก็โบกมือไปมาแล้วกลับไปยืนในตำแหน่งเดิม
สำหรับผู้ฝึกหัดคนอื่น ๆ นั้น ส่วนใหญ่ก็เลือกที่จะหลบสายตาที่ดุร้ายของหญิงสาววัยรุ่นคนนี้
ไม่มีใครก้าวมาข้างหน้าเพื่อช่วยเหลือเหยื่อเลยจนในที่สุดเขาก็ไม่หลงเหลือสัญญาณแห่งการดิ้นรนอีกต่อไป แต่ถึงอย่างไรเขายังคงดิ้นเล็กน้อยอยู่บนพื้น เมื่อเห็นเช่นนั้น หญิงสาวก็ตัดสินใจเดินกลับไปหาเหยื่อก่อนที่จะใช้อาวุธเหล็กที่เป็นใบมีดแหลมคมผ่าคอหอยจนทำให้เหยื่อนิ่งลง นางก้มลงจับที่บริเวณอกของเหยื่อก่อนและหยิบแผ่นป้ายสีเงินที่ได้รับการแกะสลักออกมาพร้อมทั้งกระชากสร้อยที่ติดอยู่ที่แผ่นป้ายสีเงินออกและนางก็เดินตรงมาที่ชิลเลอร์
หญิงสาวยืนห่างจากชิลเลอร์เพียง 2–3 เมตรโดยที่ไม่กล้าเข้าใกล้เขามากไปกว่านี้ ร่างกายของนางเกร็งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความวิตกกังวลเกิดขึ้นบนใบหน้าในทันทีและดูเหมือนว่าจะรุนแรงกว่าการที่นางต้องเผชิญหน้ากับคนอื่น ๆ ที่อยู่ภายในค่ายฝึกแห่งนี้เสียอีก
ทันใดนั้นนางก็โยนแผ่นป้ายไปที่ชิลเลอร์ก่อนประกาศออกมาด้วยเสียงแข็งว่า “แผ่นป้าย… ของเดือนนี้”
ชิลเลอร์พยักหน้า “นี่เป็นแผ่นป้ายชิ้นที่ 3 ของเดือนนี้ เยี่ยมมาก ! ข้าจะให้คนนำไอเทมมาให้กับเจ้าในวันพรุ่งนี้”
ลีน่ากระซิบอธิบายเหตุการณ์ทุกอย่างให้ริชาร์ดฟังอย่างรวดเร็ว ภายในค่ายแห่งความตายจะมีการนำเหยื่อมาให้กับผู้ฝึกเพื่อไล่ล่า และเขาจะมอบแผ่นป้ายไว้ให้กับเหยื่อทุกคนที่อยู่ในนี้ ผู้เข้าร่วมค่ายคนใดที่สามารถฆ่าเหยื่อได้ทุกเดือนจะได้รับรางวัลโดยตอบแทนเป็นเหรียญหรือไอเท็มต่าง ๆ เพื่อเป็นการชื่นชมความพยายามของพวกเขา ของที่พวกเขาจะได้รับนั้นรวมไปไปถึงอุปกรณ์ ทรัพยากร และโพชั่นที่สามารถช่วยพัฒนาร่างกายให้พวกเขาได้ สำหรับของตอบแทนทั้งหมด โพชั่นจะเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการมากที่สุดเพราะพวกเขาจะได้รับการพัฒนาในการต่อสู้ของพวกเขามากขึ้นกว่าเดิม และทุกคนภายในนี้ก็จะได้รับแผ่นป้ายของตัวเองเพื่อเป็นการยืนยันตัวตนและลดการเข้าใจผิดเกี่ยวกับเหยื่อที่แอบอ้างว่าเป็นพวกเดียวกัน ซึ่งวิธีนี้จะช่วยให้การหลบหนีของเหยื่อลดน้อยลง
สำหรับผู้ฝึกหัดที่ไม่สามารถจัดการกับเหยื่อได้ในทุก ๆ เดือนติดต่อกัน 3 เดือน พวกเขาจะได้รับบทลงโทษ ซึ่งการลงโทษนั้นมีตั้งแต่การเฆี่ยนตีที่รุนแรงไปจนถึงการรุมทารุณกรรมทางเพศ และการผิดพลาดครั้งที่ 4 จะทำให้พวกเขาถูกเปลี่ยนสถานะให้กลายเป็นเหยื่อไปโดยปริยาย
หลังจากที่หญิงสาวคนนั้นโยนแผ่นป้ายให้กับชิลเลอร์ นางก็จ้องไปยังลีน่าก่อนที่จะถอยออกไปช้า ๆ นางยังคงระมัดระวังตัวอย่างมากและไม่ยอมที่จะหันหลังให้กับพวกเขา ทันใดนั้นร่างของนางก็เปล่งแสงสีขาวออกมา และนางก็ได้เห็นว่าเศษดินหรืออื่น ๆ ที่อยู่ใกล้ ๆ ตัวนางกำลังลอยขึ้นไปบนอากาศอย่างน่าตื่นตะลึง
เมื่อนางรู้สึกถึงภัยคุกคาม นางก็กำอาวุธที่ยังเปื้อนเลือดในมือแน่นก่อนที่จะจ้องมองริชาร์ดด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยรังสีสังหาร
แสงที่สาดโดนร่างของหญิงสาวเป็นคาถาตรวจสอบของริชาร์ดซึ่งเป็นเช่นเดียวกับที่ลีน่าเคยทำก่อนหน้านี้ โดยทั่วไปแล้วเมจผู้ร่ายคาถาจะสามารถรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่ง พลังเวทมนตร์ และสายเลือดของพวกที่ถูกตรวจสอบ ทว่าพรีซิชั่นของริชาร์ดกลับสามารถบอกความจุรูนของเป้าหมายจากคลื่นเวทมนตร์ได้ นี่เป็นสิ่งที่พิเศษเพราะไม่ใช่สิ่งที่รูนมาสเตอร์คนอื่น ๆ จะทำได้
ความน่ากลัวและน่าเกรงขามของลีน่ากับชิลเลอร์ที่ส่งออกมาแทบจะทำให้นางลืมอาการบาดเจ็บก่อนหน้านี้ไปเสียสนิท ในที่สุดพลังออร่าความอาฆาตที่ถูกส่งออกมาจากนางก็ค่อย ๆ หายไปก่อนที่นางจะก้าวถอยหลังกลับไป
“เดี๋ยวก่อน !” ริชาร์ดเรียกหญิงสาวผู้นั้นไว้ก่อนที่จะชี้ไปที่นางและหันไปประกาศกับชิลเลอร์ว่า
“ข้าเลือกนาง !”
ชิลเลอร์ขมวดคิ้วขึ้น “นี่คือวอเตอร์ฟลาวเวอร์ อายุน่าจะประมาณ 16–18 ปี ในตอนนี้นางเป็นแอสซาซินระดับ 9 ที่สามารถรับรู้กลิ่นแห่งอันตรายได้อย่างฉับพลันและมีความโดดเด่นทางความสามารถด้านการต่อสู้ด้วย ทว่านางไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับท่าน นางยังไม่ดีเท่ากับ 3 คนก่อนหน้านี้ พวกเขาอยู่ระดับ 10 แล้วและพวกเขาก็ปลุกอบิลิตี้ในสายเลือดได้แล้วด้วย ยิ่งกว่านั้นผู้หญิงคนนี้ยากที่จะทำให้เชื่องได้”
ริชาร์ดมองไปที่หญิงสาวคนนั้นพลางทำหน้าครุ่นคิด “ข้ามีสัญญาวิญญาณ การฝึกฝนนางไม่ได้เป็นปัญหาอะไร ทำไมนางจึงได้มีชื่อเรียกที่แปลกเช่นนี้ ? นางมาจากชนเผ่าหายากรึ ? ดูเหมือนว่าเจ้าเองก็จะไม่มั่นใจอายุของนางเท่าไหร่นะ ”
ชิลเลอร์ลังเลก่อนจะอธิบายต่อไป “ข้าได้นางมาระหว่างที่กำลังเดินทางไปในป่าแห่งหนึ่ง ในตอนนั้นนางอาศัยอยู่กับฝูงของหมาป่าดวงจันทร์ อาจเป็นเพราะนางได้รับการเลี้ยงดูมาจากหมาป่าจึงทำให้นางดูเหมือนจะอายุราว ๆ 5 ปี ถ้าเป็นไปตามมาตรฐาน ถึงตอนนี้นางเรียนรู้ที่จะพูดคุยกับมนุษย์ได้แล้ว แต่ก็ยังไม่สามารถอธิบายได้ว่านางอาศัยอยู่กับหมาป่าเหล่านั้นมานานเท่าไหร่ นี่จึงเป็นเหตุผลที่เราไม่รู้อายุที่แท้จริงของนาง สำหรับชื่อของนางมันถูกตั้งจากเหล่าผู้เข้าร่วมค่ายฝึกแห่งนี้ พวกเขาบอกว่านางเป็นเหมือนกับผลน้ำดอกไม้ที่อร่อยแต่ก็มียาพิษอาบอยู่รอบ ๆ ซึ่งมีอันตรายถึงชีวิต และความคิดของนางก็ไม่ได้เหมือนกับมนุษย์ปกติทั่วไป”
“เอาล่ะ ! ข้าตัดสินใจแล้ว นางคือคนที่ข้าต้องการ !” ริชาร์ดกล่าวออกมาหลังจากที่เขาได้ตัดสินใจ
อย่างไรก็ตาม ลีน่ากล่าวออกมาด้วยความกังวล “ริชาร์ด เจ้าแน่ใจกับสิ่งที่เจ้าเลือกแล้วจริง ๆ หรือ ? ถึงแม้ว่านางจะมีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ แต่ก็ยังไม่มีอบิลิตี้ในสายเลือด และสิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่เจ้าเองก็ไม่สามารถสร้างขึ้นมาให้กับนางได้ ยิ่งไปกว่านั้นชิลเลอร์เองก็บอกว่านางถูกเหล่าหมาป่าเลี้ยงดูมาซึ่งเราไม่สามารถที่จะยืนยันตัวตนจริง ๆ ของนางได้เลย เราไม่สามารถมั่นใจได้ว่านางจะมีสายเลือดที่มีศักยภาพหรือไม่ เราควรจะระมัดระวังกับสิ่งนี้ให้มาก ข้าคิดว่าเราควรเลือกคนที่มีคุณสมบัติที่เหมาะสมมากกว่าเช่นแกงดอร์”
สิ่งที่ลีน่ากล่าวถือว่ามีเหตุผลอยู่พอสมควร การเลือกผู้ที่จะมาเข้าร่วมในทีมนั้น การดูสายเลือดและความจุรูนเป็นองค์ประกอบที่สำคัญ ในการต่อสู้ระหว่างรูนไนท์ 2 คนที่มีระดับเท่ากัน คนที่มีอบิลิตี้ระดับสูงกว่าจะสามารถเอาชนะฝ่ายตรงข้ามได้มากขึ้น ซึ่งนั่นทำให้กาตอนตัดสินใจมอบหมายงานนี้ให้กับลีน่า เพราะลีน่าสามารถเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้ริชาร์ดได้ และลีน่าก็ทำให้ริชาร์ดได้รับความรู้ด้านเวทมนตร์มากมายรวมถึงช่วยให้เขาเลือกผู้พิทักษ์วิญญาณที่เหมาะสมด้วย
ลีน่ามองไปที่รูปร่างที่น่าสนใจของวอเตอร์ฟลาวเวอร์อีกครั้งก่อนที่จะนางจะแอบคิดขึ้นมาในใจว่าที่ริชาร์ดเลือกหญิงสาวคนนี้อาจเป็นเพราะรูปร่างหน้าตา สำหรับรูปร่างของวอเตอร์ฟลาวเวอร์จัดได้ว่าไม่ธรรมดา การต่อสู้ก่อนหน้านี้ทำให้ได้เห็นว่านางมีความสามารถด้านสัมผัสที่ 6 ในสนามรบซึ่งสามารถทำให้เอาชนะฝ่ายตรงข้ามที่มีอบิลิตี้ที่ได้รับแต่กำเนิดได้ แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น สำหรับลีน่าแล้วการใช้สัญญาวิญญาณกับนางยังคงดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่สูญเปล่าเสียมากกว่า
ลีน่ามาจากชนชั้นสูง นางจึงมีความคาดหวังที่ค่อนข้างสูงกว่าปกติ ดังนั้นเมื่อนางเห็นกลยุทธ์ในการโจมตีแบบสัตว์ป่าของวอเตอร์ฟลาวเวอร์จึงทำให้ลีน่าค่อนข้างอึดอัดและไม่ชอบใจ และมันก็ไม่ได้สร้างความตกตะลึงให้กับนางเท่าไหร่นักด้วยสำหรับเรื่องที่ว่าหญิงสาวถูกเลี้ยงดูมาจากเหล่าหมาป่าที่มีการต่อสู้โดยธรรมชาติของมัน
ค่ายแห่งความตายนี้มุ่งเน้นให้คนเหล่านี้ฆ่าฝ่ายตรงข้ามได้โดยไม่ต้องสนใจถึงกลวิธีของพวกเขาว่าจะทำอย่างไร เมื่อคิดถึงจุดนี้ลีน่าก็หันไปมองที่ชิลเลอร์ในทันที “นางเคยขึ้นเตียงกับชายอื่นมากี่คนแล้ว ?”
สิ่งที่ดราก้อนเมจถามออกมานั้นค่อนข้างชัดเจน สำหรับหญิงสาวที่ต้องมาอยู่ในสถานที่ที่วุ่นวายเช่นนี้แน่นอนว่านางอาจจะต้องมีความสัมพันธ์กับชายหนุ่มเป็นจำนวนมาก ซึ่งเห็นได้จากสิ่งที่ได้พบเจอในตอนแรกที่ย่างกรายเข้ามาในที่แห่งนี้
ทว่าชิลเลอร์ตอบกลับว่า “ตอนนี้นางยังบริสุทธิ์”
“เป็นไปไม่ได้ !” ลีน่าพูดขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคำตอบนั้น
“ข้าเป็นคนไปเอานางมาด้วยตัวของข้าเองก่อนที่นางจะอายุ 10 ปี ข้าไม่อนุญาตให้ใครแตะต้องตัวนางจนกว่าจะถึงเวลาที่สมควร นางดุร้ายมากซึ่งแน่นอนว่าผู้ฝึกหัดคนอื่น ๆ ก็ไม่สามารถสนิทสนมกับนางได้เช่นกัน”