“เพราะการสอนให้อิโรฮะจังสนุกกับการใช้ชีวิตได้ มันคงจะเร็วกว่าถ้าพี่ดึงอิโรฮะเข้ามาทำจริงๆเลย เพราะอิโรฮะจังชอบวีทูบเบอร์ใช่ไหมล่ะ พี่เลยดึงอิโรฮะมาเป็นวีทูบเบอร์ซะเลยไงล่ะ!“
“ฉันหรอ.. ทำไมล่ะ?”
“เพราะอิโรฮะดูมีความต้านทานต่อพวกความเครียดได้ดีล่ะมั้ง?”
“หะ?”
“พี่จริงจังนะ มันเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆเลยล่ะสำหรับสตรีมเมอร์ มันก็สามารถเกิดได้เองถ้าฝึกมันไปเรื่อยๆ แต่ ถ้ามีเลยมันก็คงจะดีกว่าใช่ไหมล่ะ”
มันก็จริงและในตอนที่ฉันดูพวกสตรีมนั้นฉันจะไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
แล้วถ้าฉันลองคิดกลับไป มันมีคอมเม้นแย่ๆโผล่มาในช่องแชทบ้าง
แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจและปล่อยผ่านไปเหมือนไม่มีตัวตน
“พี่เดิมพันไว้ด้วยนะ ว่าอิโรฮะจะสตรีมต่อได้ไหม เพราะอิโรฮะเองก็มีเรียนแถมยังมีปัญหาด้านร่างกายอีก มากกว่านั้นคือเด็กมักจะเบื่อง่าย แล้วยิ่งต้องทำเรื่องเดิมๆซ้ำอีก”
นั่นเลยเป็นเหตุผลที่พี่เขาดูแลดีทั้งอุปกรณ์และซอฟแวร์สินะเนี่ย
เพราะเธอต้องการลดภาระที่เกิดกับฉันมากที่สุด
“เดิมทีแล้วพี่กะจะซัพพอร์ดมากกว่านี้อีกนะ เพราะพี่อยากจะจ้างอิโรฮะมาอยู่ในออฟฟิศของพวกเราไงล่ะ”
“ค่ะ ค่ะ หะ มันเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ!”
พี่อาเนะได้ทำงานอยู่ใน หนึ่งในเอเจนซี่ของวีทูบเบอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
แถมวีทูบเบอร์ที่อยู่ในเอเจนซี่นั้นเองก็ยังจะจัดอันดับจากตัวเลขของซัพอีกนะ
ไม่มีทางที่ฉันจะเข้าไปได้ง่ายๆหรอกนะ
“ก็ใช่แหละนะ พี่เองก็บอกมาเนะจังไปแล้วล่ะ แต่เธอปฎิเสธง่ะ”
“หรอคะ..”
“เหมือนตามที่มาเนะจังได้บอกมา ก็แบบ [อิโรฮะจังเองก็มีเรื่องดีๆมากมาย แถมคาแล็คเตอร์เองก็สมบูรณ์แบบ แถมตอนนี้ที่บริษัทเองก็มีในหลายๆประเทศมากขึ้น ดังนั้นเลยต้องการคนที่มีความสามารถทางด้านภาษาอีก แต่.. อิโรฮะจังยังไม่บรรลุนิติภาวะนั่นแหละ]”
“ก็จริงแหละนะ”
“พี่เลยพูดไปว่า “ต่อให้เป็นอย่างนั้นฉันก็จะช่วยอิโรฮะจังเดบิวต์ในฐานะวีทูบเบอร์เดี่ยวแหละนะ” และพวกเขาก็บอกมาว่า “ถ้าเป็นในกรณีนี้ก็ได้แหละนะ” ”
มันเลยจบลงด้วยพี่ให้ทุนอิโรฮะไป และ ซัพพอร์ตไงล่ะ!
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราเรียกว่า “ประตูที่อยู่ด้านหน้า” หรอกหรอ?
[TL : สำนวน door in the face (ประตูที่อยู่ด้านหน้า) คือการขอสิ่งที่ใหญ่ไว้ก่อนและเพิ่มตัวเลือกที่เล็กลงมาให้อีกฝ่ายทำตามที่ต้องการครับ]
มันคงจะแย่มากเลยนะ ถ้าพี่อาเนะทำมันโดยที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
หรือถ้าให้ฉันพูดก็คงเป็น “..อย่างที่คาดไว้เลย พี่อาเนะ”
“พี่เองก็เป็นห่วงอยู่หรอก ว่าพี่คนเดียวจะไม่ดีพอที่จะสนับสนุนอิโรฮะ แต่อิโรฮะเองก็เก่งสุดๆ พี่เลยจัดการได้”
พี่เขากังวลด้วยหรอเนี่ย ไม่เคยคิดเลยแฮะ
ฉันหมายถึง พี่อาเนะบางทีเองก็กังวลด้วยหรอ?
“พี่รู้สินะคะว่าตอนนั้นมันรู้สึกยังไง”
เธอเป็นคนๆหนึ่งที่พยายามจะให้ฉันรู้จักกับวีทูบเบอร์คนอื่นๆและเจอกับพวกเขา และกระตุ้นสิ่งต่างๆออกมา
เพื่อฉันหรอเนี่ย..?
ก็ใช่ ที่เธออาจจะทำเพราะเห็นมันสนุกเฉยๆ แต่ว่า
เพราะงั้- แต่จู่ๆพี่เขาก็พูดออกมาเพิ่มด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย
“ก็แบบนั้นแหละ แต่ เอ่ออออ พี่ชอบใกล้ชิดกับคนอื่นจนมากเกินไป หรือหยาบคาย แบบอ่านบรรยากาศไม่ออก นั่นแหละมั้ง”
“รู้อยู่แล้วล่ะค่ะ”
“หะ?”
“หนูเคยบอกไปแล้วนะคะ.. ว่ายังไม่ได้ให้อภัยในตอนที่พี่ลากไปหาวีทูบเบอร์คนอื่นในชีวิตจริงเลยนะคะ เข้าจัย?”
“— ;w; หน้าอิโรฮะน่ากลัวอ่าาา!”
พี่อาเนะได้ร้องไห้ออกมา และตีลังกาพร้อมจับมือฉัน และขอโทษออกมาxD
ฉันถอนหายใจแบบ
เฮ้ออออออออออออออออออออออออออออ
“พอแล้วล่ะค่ะ”
การที่ฉันได้มาเจอตัวจริงๆของโอชิที่ฉันดูสตรีมมันก็แบบ
ฉันไม่สามารถจ้องมองพวกเขาด้วยหัวใจอันบริสุทธ์ของแฟนคลับได้แล้ว
ฉันเศร้าแค่เรื่องนั้นแหละ
เพราะฉันไม่ใช่แฟนคลับอีกต่อไปแล้ว และฉันเป็นวีทูบเบอร์เช่นเดียวกัน สุดท้ายฉันก็เลือกเส้นทางของตัวเอง
เพราะฉันรู้อยู่ตั้งแต่ในตอนที่ฉันเดบิวต์แล้วว่ายังไงก็ต้องมีซักวันที่ต้องมาเจอกัน
ถ้าฉันต้องการที่จะปฎิเสธจริงๆ ฉันสามารถปฎิเสธไปได้ตั้งแต่ตอนนั้น
และความจริงที่ฉันไม่ได้ปฎิเสธนั่นก็หมายความว่า
“ไม่ให้อภัยแน่นอนค่ะ แต่มันเป็นอดีตไปแล้ว และมันไม่ใช่ควา่มผิดของพี่อาเนะด้วย”
เพราะด้วยประสบการณ์ของการได้เป็นวีทูบเบอร์แล้ว เพราะงั้นฉันเลยดูสตรีมโดยยื่นอยู่ที่จุดเดียวกันได้
ฉันก็สนุกกับทางใหม่อยู่นะ
หรือว่า ฉันชอบการดูสตรีมมากกว่าแต่ก่อนด้วยซ้ำ
“เป็นอย่างงั้นเองสินะ ขอบคุณจ้า เอเฮะ”
“พี่ต้องเป็นคนเดียวที่พูดขอบคุณใช่มะ?”
“อิโรฮะเองก็รู้นี่ ว่าไม่ได้มีเพียงแค่อิโรฮะที่พี่บอกว่า “ชีวิตนี้มันน่าสนใจดีอ่ะ” มันยังมีสาวๆคนอื่นที่พี่บอกไปอีกนะ”
“นั่นเลยเป็นเหตุผลที่พี่ชวนทุกคนมาเลยอ่ะนะ?”
“ชั่ย พี่คิดว่ามันอยู่ที่แต่ละคนนะว่าจะสนุกกับอะไร แต่มันน่าหงุดหงิดนะเพราะบางทีพวกเขาเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าสิ่งที่ทำอยู่มันสนุกแค่ไหน ฉันรักทุกๆคนเลยนะ ฉันเลยอยากให้คนที่ฉันรักได้รู้จักสิ่งต่างๆมากขึ้น เข้าใจใช่ไหมล่าาา!”
พี่อาเนะได้หัวเราะออกมา
“แน่นอน พี่เองก็รักอิโรฮะเหมือนกันนะ!”
และฉันเองก็ได้หัวเราะออกมาเช่นกัน
สายตาของเธอได้กลับมาจ้องที่ฉัน
“ทำไมพี่ถึงพูดสิ่งต่างๆ ได้ตรงขนาดนี้เนี่ย?”
“เอเฮะ”
ฉันทำอะไรไม่ได้นอกจากมองไปทางอื่นที่ไม่ใช่รอยยิ้มของเธอ
แย่ชะมัด หน้าของฉันมันร้อนไปหมด
“นั่นเลยเป็นเหตุผลที่พี่อยากให้อิโรฮะจังรู้ไงล่ะ และพี่เองก็อยากที่จะรู้สิ่งต่างๆเกี่ยวกับอิโรฮะจัง นี่อิโรฮะจังครั้งหน้าพวกเราไปเที่ยวเล่นกันอีกครั้งได้ไหม?”
“ฟุเอ๊ -///-”
ที่ฉันเขินเธอได้ขนาดนี้สงสัยเพราะฉันแพ้พี่เขาไปแล้วแน่ๆ
ขณะในตอนที่ฉันโดนต้อนมาขนาดนี้แล้ว พอคิดย้อนกลับสิ่งต่างๆที่ผ่านมาเองก็ไม่ได้แย่เลย
ทั้ง ไม พี่อาเนะ โอกุจัง หรือ คุณแม่ และทุกๆคนที่ฉันได้คอแลปด้วย
ฉันไม่สามารถคิดกับพวกเขาเป็นคนแปลกหน้าได้อีกแล้ว
บางทีอาจจะเพราะที่ผ่านมาผลลัพท์ที่ได้มันออกมาดี
เพราะงั้นฉันเลยไม่รู้ว่าในอนาคตจะเป็นยังไง
แต่ว่า
“ในครั้งหน้า ในตอนที่อยากให้เราได้มาเจอกันในชีวิตจริงอีก อย่าลืมบอกฉันด้วยนะคะ”
“เหหห ได้สิ!”
“ค่ะ”
ฉันขอยอมแพ้
ฉันคิดว่าฉันคงไม่มีวันที่จะชนะพี่เขาอีกได้เลย
“งั้นเดียวฉันจะใส่หมวกด้วยนะ เพราะถ้าใส่แบบนี้แล้วมันก็จะปิดบังดวงตาและไม่เห็นหน้าก่อนที่เจอกันไงล่ะ ล้อเล่นหน่า!”
“มันเป็นมุขแบบเดียวกันในตอนที่พี่ล้ออิโรฮะตอนพูดผิดเลยนะเนี่ย คิดไปคิดมา อิโรฮะเองไม่มีเซนส์ด้านมุขเลยนะ”
“เหมือนพี่มีอ่ะ!”
“แต่ก็ขอบคุณนะ..”
“-///-”
“นี่ อิโรฮะจัง ชีวิตนี่มีความสุขใช่ไหม?”
ฉันหยักไหล่และได้พูดออกไป
“ล่ะมั้งคะ?”
“ก็จริงแหละนะเพราะงั้นพวกเราต้องทำงานให้หนักมากกว่านี้แล้วล่ะ!”
พวกเราได้มองมาที่กันและกันและหัวเราะออกมา
พี่อาเนะได้ปรบมือของเธอและพูด
“เอาล่ะจบเรื่องทั้งหมดซักที งั้นสุดท้ายแล้วอิโรฮะจังจะเอาเงินที่ได้มาไปใช้ในสิ่งที่ต้องการ แต่อีกไม่นานก็ต้องหาเพิ่มแล้วน้าาา”
“อะไรนะคะ หะ อ๋อ…!”
“เข้าใจใช่ไหมล่ะ พี่ไม่ได้บอกนะว่าเงินในตอนนี้มันน้อยอ่ะ พี่เองเชื่อว่าจำนวนที่ใช้มันต้องเยอะกว่านี้แน่ๆ ในอนาคต”
“ก็ใช่แหละค่ะ ไม่สิ แต่ถ้ามันเกิดขึ้นจริงๆ จำนวนแค่นี้น่าจะไม่พอ”
“ช่ายย นั่นเลยเป็นเหตุผลที่พี่บอกให้อิโรฮะจังทำงานหนักขึ้นไงล่ะ”
“เข้าใจแล้วล่ะค่ะ”
ฉันเก็บสมุดบัญชีเข้ากระเป๋าของตัวเองและพยักหน้า
ดูเหมือนในที่สุดพี่อาเะนก็เข้าใจฉันแล้วล่ะ
เพราะนั่นมันหมายความว่า ฉันจะใช้เงินกับซุปเปอร์แชทได้แล้วยังไงล่ะ!
ปาแชทแดง บู้ม บ้าม!
ใช่แล้ว!
เพื่อสนับสนุนอุตสหกรรมวีทูบเบอร์ ฉันจะคืนกำไรให้ทุกคนเอง!
[TL : ที่คุยกันมาตั้งนานคือบอกให้อิโรฮะจังทำงานให้หนักเพื่อมีเงินมาปาซุปเปอร์แชทครับ]
btw แชทแดงของญี่ปุ่นตกอยู่ที่ 10000 yen (2411 บาท)
ในค่าเงินปัจจุบันครับ
เดียวอีกซักพักจะแปลตอนเก่าๆใหม่ด้วยครับ แฮร่