ท่านประธานจอมเฮี๊ยบกับยัยหวานใจสุดที่รัก บทที่ 125 ย้อนแย้ง
“เฮ้อ! ฉันไม่ควรพูดแบบนี้ แต่ฉันได้ยินมาจากคนอื่น พวกคุณรู้หรือไม่? ทันทีที่ครอบครัวของเธอมาถึงพวกเขาบอกว่าเธอถูกพวกนอกรีตเก็บตัวและทำลายความภาคภูมิใจในครอบครัวของเธอ และไม่สนใจครอบครัวของเธอที่จะกลายเป็นเมียน้อยเพื่อเงิน พวกเขาบอกว่าเธอไม่ซื่อสัตย์เธอกบฏต่อผู้อาวุโสที่บ้าน และเธอข่มเหงน้องสาวของเธอ สรุปเลย… เฮอะ ฉันกลัวเกินไป”
“นั่นเป็นไปไม่ได้! คุณเจนนิงส์ดูเหมือนจะไม่ใช่คนแบบนั้น” พนักงานต้อนรับพูดต่อว่า
“ฉันไม่รู้เรื่องนั้น แต่ฉันคิดว่าพวกเขาอาจจะไม่ผิด พวกเขายังบอกด้วยว่าพวกเขาสามารถหาคู่แต่งงานที่ดีให้กับเธอได้หลังจากความพยายามอย่างพากเพียร แต่เธอไม่เต็มใจเท่านั้นเธอยังไปเลิกกับครอบครัวของผู้ชายอีกคนด้วย”
“มันป่าเถื่อนมาก!”
“ใช่ไหม? มีการกล่าวกันว่าเธอมีผู้สนับสนุนทางการเงินของเธอเพื่อที่ครอบครัวของเธอจะไม่กล้าพูดอะไรแม้ว่าพวกเขาจะโกรธก็ตาม”
“ใครเป็นผู้สนับสนุนทางการเงินที่อยู่เบื้องหลังเธอ”
“ใครจะรู้? อย่างไรก็ตามแม้ว่าครอบครัวเจนนิงส์จะไม่กล้าที่จะทำให้เขาขุ่นเคืองเขาก็ต้องเป็นคนที่มีอำนาจมาก!”
“หึ…น่าขยะแขยงเกินไปแล้ว! เธอทำอย่างนั้นได้อย่างไร”
“ใช่ฉันเคยคิดว่าเธอเป็นยอดมนุษย์มาก่อน แต่ตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่าเธอต้องอาศัยผู้ชายคนหนึ่งในการลุกขึ้นมาที่นั่น ช่างไร้ยางอาย!”
“เธอทำอะไรได้บ้าง? ไม่ใช่ความผิดของเธอที่เธอดูสวย แต่ก็มีรูปร่างที่เยือกเย็นและสูงส่ง ฉันบอก
คุณว่าผู้ชายที่ร่ำรวยและมีความสามารถมากขึ้นพวกเขาก็ชอบผู้หญิงแบบนี้มากขึ้น ไม่มีบอกเหรอ? คุณต้องการสิ่งที่คุณไม่สามารถได้รับมากที่สุด ยิ่งเธอแกล้งทำเป็นเฉยเมยผู้ชายก็ยิ่งชอบ”
“ฮะ! ฉันอยากเห็นจริงๆว่าผู้ชายคนนั้นที่อยู่เบื้องหลังเธอคือใคร?”
“ทุกวันนี้หญิงสาวส่วนใหญ่ถูกชายชราที่หย่าร้างกันไปแล้ว ฉันเดาว่าเธอไม่มีข้อยกเว้น”
กิดเดียน ลีย์ ‘ชายชรา’ ห่างออกไปเพียงไม่กี่กิโลเมตรก็จามอย่างรุนแรง
บ้าเอ้ย! ใครนินทาเขา?
พนักงานต้อนรับที่ให้ตักอาหารหัวเราะ
“ครอบครัวเจนนิงส์ เมื่อพวกเขามาที่นี่ในวันนี้ฉันเดาว่ามันเป็นเรื่องจริง เจนนิงส์ถือเป็นครอบครัวที่มีเกียรติในจินเฉิง แต่จริงๆแล้วพวกเขาผลิตลูกสาวที่ไร้ยางอายเช่นนี้ มันถูกต้องเท่านั้นที่จะโกรธ”
“ไม่ถูกต้องใช่ไหมล่ะ? วันนี้จะมีโชว์ดีๆ มาดูกันเลยดีกว่า” คนกลุ่มนั้นเข้ามาในสำนักงานโดยตั้งใจที่จะชมการแสดงที่ดี
ในทางกลับกันทันทีที่เนลล์เข้ามาในห้องทำงานเธอรู้สึกดีว่าสายตาของคนรอบข้างไม่เหมือนเมื่อก่อน บางคนดูหมิ่นเธอบางคนล้อเลียนเธอบางคนเห็นใจและบางคนก็อิจฉา
เธอขมวดคิ้วอย่างลับๆ ทันทีที่เธอไปถึงประตูเธอก็ได้ยินเสียงตะโกนและก่นด่าอยู่ข้างในและเข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ใบหน้าที่ชัดเจนและบอบบางของเธอมืดลงทันที
“ปัง!” ประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างแรงทำให้คนข้างในตกใจ เสียงตะโกนใส่ร้ายก็จบลงอย่างกะทันหัน เนลล์มองไปที่วงล้อมของผู้คนที่นั่งอยู่ในห้องทำงานอย่างเย็นชา
ดีมาก ซิเวีย วอร์กเกอร์, ณอร์น เจนนิงส์, แซลลี่ ยังส์และ เซลีน เจนนิงส์สมาชิกทุกคนในครอบครัวเจนนิ่งส์อยู่ที่นี่แล้ว!
พวกเขามาที่นี่เพื่อวิพากษ์วิจารณ์เธออย่างรุนแรง! เนลล์หัวเราะเยาะและเดินไปและวางกระเป๋าถือของเธอไว้บนโต๊ะพร้อมกับเสียง ‘ปัง’
“ต่อไป! ทำไมคุณไม่ต่อว่าฉัน? แขกผู้มีเกียรติรอฟังอยู่นะ! คุณพูดอะไรก่อนหน้านี้? ใครหน้าด้านและใครตีคนอื่น?” เนลล์อยู่ในชุดสูทสีดำ เธอดูอ่อนเยาว์และเข้มงวด เมื่อยืนกอดอกออร่าอันทรงพลังก็ไหลออกมาจากตัวเธอ
ซิลเวียมองดูท่าทีที่สูงส่งและยิ่งใหญ่ของเธอแล้วตัวสั่นด้วยความโกรธ
“ดี! ในที่สุดแกก็มาแล้ว! ดีเลย ฉันคิดว่าแกจะไม่มาที่สำนักงานเพื่อซ่อนตัวจากฉันด้วยซ้ำ! ดูเหมือนว่าแกจะไม่มีความกล้ามากขนาดนั้น!” เนลล์หัวเราะเยาะ
“ทำไมฉันไม่กล้ามาที่บริษัท ของตัวเองล่ะ? อย่างไรก็ตามบางคนจงใจเผยแพร่ข่าวลือภายนอกเพื่อทำลายชื่อเสียงของฉัน ฉันได้บันทึกทุกสิ่งที่พูดแล้ว เมื่อฉันเป็นอิสระในภายหลังฉันจะฟ้องพวกเขาในข้อหาหมิ่นประมาทอย่างแน่นอน ฉันเชื่อว่ามันไม่น่าจะยาก!”
ทันใดนั้นสำนักงานก็จมดิ่งสู่ความเงียบ ซิลเวียเต็มไปด้วยความโกรธและฌอร์นก็ดูมีความผิดเล็กน้อย เมื่อเซลีนเห็นสิ่งนี้เธอก็รีบก้าวไปข้างหน้าดึงแขนของเนลล์และพูดเบา ๆ ว่า
“พี่อย่าโกรธ เราทุกคนเป็นครอบครัวและคุณย่าก็อายุเยอะกว่าพี่ ทำไมเธอถึงกระจายข่าวลือเกี่ยวกับคุณออกไปข้างนอก? เธอแค่พูดแบบนั้นด้วยความโกรธ ไม่มีใครเอาจริงเอาจัง” เนลล์มองไปด้านข้างเธอแล้วยิ้มอย่างประชดประชัน
“โอ้? ขนาดนั้นเลยเหรอ? ทำไมฉันไม่พาคุณออกไปเดินเล่นตอนนี้? ฉันแน่ใจว่าผู้คนจำนวนมากยังคงสนทนากันอยู่ เราได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด” เซลีน
“ … ” เธอก้มหัวลงอย่างเชื่องช้าและมองไปที่ซิลเวีย ซิลเวียสงบลงแล้วในตอนนี้ สายตาของเธอคมชัดขึ้นขณะที่เธอจ้องไปที่เนลล์หายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นเธอก็พูดอย่างเย็นชาว่า
“พอแล้ว! คุณไม่จำเป็นต้องคุกคามเราและเราก็ไม่ได้จงใจใส่ร้ายคุณเช่นกัน คุณกล้าพูดไหมว่าสิ่งที่เราพูดไม่จริง? คุณประพฤติผิดข้างนอก และล่อลวงผู้ชายอีกคน แต่คุณกำลังโทษคนอื่นที่พูดความจริง?” เนลล์พบว่าคำพูดของพวกเขาตลก เธอหัวเราะและถามด้วยความสนใจ
“ใครได้ยินไหมว่าฉันประพฤติตัวไม่ดี? ฉันหลอกล่อใครกันแน่” ซิลเวียหัวเราะเยาะอย่างเหยียดหยาม
“คุณรู้ดีว่าคุณทำอะไร! ถ้าไม่ใช่เพราะสิ่งนี้ฉันจะรีบหาคู่ให้คุณหรือไม่? ไม่มีใครหยุดคุณถ้าคุณอยากตาย แต่อย่าลากทั้งครอบครัวลงไปที่หลุมศพของคุณด้วย!
“ในท้ายที่สุด คุณทำให้ฉันผิดหวังและถึงกับทำให้ใครบางคนบาดเจ็บสาหัส คุณจะไม่พักผ่อนจนกว่าคุณจะทำลายครอบครัวเจนนิงส์โดยสิ้นเชิงหรือเปล่า?” เนลล์เลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ มันสมเหตุสมผลแล้วที่จะบอกว่าคนอย่าง ดีแลน แคป สมควรที่จะตาย
เนื่องจากเธอถูกวางยาเมื่อวานและแขนของเธออ่อนแอ ดังนั้นแรงในการตีของเธอจึงไม่ได้รุนแรง เธอพุ่งชนในตำแหน่งที่แม่นยำดังนั้นจึงเป็นเหตุผลว่าจุดที่เธอเลือกจะทำให้เขาอยู่ในอาการโคม่าเพียงชั่วครู่แทนที่จะก่อให้เกิดอันตราย
ก่อนที่เนลล์จะพูด เซลีนก็พูดขึ้นข้างๆเธอ
“ถูกของพี่ พี่ดีแลนยังคงนอนอยู่ที่โรงพยาบาลในตอนนี้ ก่อนหน้านี้คุณสองคนสนิทกันมากดังนั้นแม้ว่าคุณจะมีความขัดแย้งใด ๆ คุณก็ควรไปเยี่ยมเขา การแก้ความเข้าใจผิดโดยการพูดออกไปจะดีกว่า” ตาของเนลล์กระตุก เธอโกรธจนแทบระเบิดเสียงหัวเราะ
“เราสนิทกันเหรอ? คุณใช้ตามองไหนเห็นสิ่งนั้น?” เซลีนแสร้งทำเป็นไร้เดียงสา
“เราทุกคนเห็นแล้ว! พี่ดีแลน และคุณหัวเราะด้วยกันเมื่อวานนี้และเขายังจับมือคุณด้วย คุณไม่ได้ขัดขืนใช่ไหม?”
“คุณรู้ว่าครอบครัวเรียกเขาให้ไปแต่งงานแบบคลุมถุงชน แต่คุณไม่คัดค้านเลย คุณตกลงที่จะได้รับอนุญาตการแต่งงานในช่วงปลายสัปดาห์ นั่นพิสูจน์ว่าคุณก็ชอบเขาเหมือนกันไม่ใช่เหรอ” เนลล์รู้สึกว่าเส้นเลือดที่ขมับของเธอยื่นออกมา เธอหัวเราะด้วยความโกรธ
“คุณเป็นคนพูดกับเขาด้วยความรักใคร่ โดยเรียกเขาว่าพี่ดีแลนด์ ฉันคิดว่าคุณเป็นคนที่ชอบเขามากกว่า
“โอ้ มันสมเหตุสมผลแล้ว นอกจากนี้คุณชอบสิ่งของของฉันมาโดยตลอด เจสัน มอร์ตัน เป็นตัวอย่างของสิ่งนั้นไม่ใช่หรือ?”
ใบหน้าของ เซลีน ซีดลงเล็กน้อย ทันใดนั้นซิลเวียก็ตะโกนร้อง
“เงียบ!”