ช่างเป็นพลังงานที่ทรงพลังอะไรขนาดนี้!
เมื่อรับรู้ได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นในร่างกายของเขายามเมื่อทะลวงถึงขอบเขตครึ่งก้าวจิตวิญญาณแท้จริงฉิงเฟิงก็เต็มไปด้วยความเบิกบานใจ
ต้องขอบคุณพลังสายเลือดเฮลฮาวน์ที่เขาเพิ่งดูดกลืนเข้าไปมันทำให้พลังของเขาพุ่งมาถึงจุดนี้
ในเวลาเดียวกันโกสคิงก็รู้สึกเจ็บแค้นมากเขาทั้งได้รับบาดเจ็บสาหัสแถมยังถูกดูดกลืนสายเลือดเข้าไปอีก
สเกลพลังของทั้งสองจึงเหมือนตาชั่งที่เอียงไปอีกข้างความแข็งแกร่งของฉิงเฟิงเพิ่มขึ้นสูงมาก ในขณะที่พลังของโกสคิงลดลง
โกสคิงตอนนี้แกก็ไปตายได้แล้ว ! เพียงชั่วพริบตา ฉิงเฟิงก็เคลื่อนย้ายร่างไปปรากฏตัวข้างๆโกสคิง เขาเหวี่ยงหมัดทลายนรกานต์ที่หอบหุ้มไปด้วยพลังมหาศาลราวกับภูเขาลูกยักษ์เข้าใส่โกสคิง
ตูม!!
โกสคิงปฏิกิริยาตอบสนองช้าลงเนื่องจากเขาได้รับบาดเจ็บเขาถูกหมัดของฉิงเฟิงเข้าอย่างแรงจนกระเด็นไปกระแทกประตูตำหนักจนเกิดรูโหว่ขนาดใหญ่
หมัดทลายนรกานต์เป็นดาวข่มอย่างสมบูรณ์ของโกสคิงมันสามารถปิดกั้นและสะกดข่มทุกเคล็ดวิชาของเขาได้
ฉิงเฟิงตั้งใจจะออกหมัดทลายนรกานต์ใส่คู่ปรับผู้นี้ต่อไปเพราะเขาพบว่าพลังแท้ในร่างของเขาเพียงพอสำหรับการออกหมัดได้อีกสองหมัดหรือมากกว่านั้น
แต่มาคิดอีกทีมันก็ไม่จำเป็นต้องทำให้ตัวเองเปลืองแรงขนาดนั้นเขาสามารถสังหารโกสคิงด้วยกระบี่เพลิงคะนองได้
โกสคิงที่ลอยละลิ่วทะลุประตูตำหนักได้ล้มลงกับพื้นอย่างแรงเหล่าสาวกของตำหนักโกสคิงต่างก็รีบวิ่งออกมา
ท่านจ้าวตำหนักเป็นอะไรไหมขอรับ ! พวกเขาถามโพล่งขึ้นทันที
ปะ…ไป ! ไปฆ่าไอ้หนุ่มคนนั้น โกสคิงมองไปที่ฉิงเฟิงอย่างอ่อนระโหยโรยแรงและออกคำสั่งต่อเหล่าสาวกนับร้อยคน
อย่างไรก็ตามเหล่าสาวกได้ถูกเหล่ายอดฝีมือที่นำโดยลั่วหนี่ชิงและถังเจียงเฮอขวางทาง ทั้งคู่ตะโกนออกมาว่า พวกเรา ฆ่าสาวกของตำหนักโกสคิงให้หมด !
สมาชิกตระกูลลั่วที่นำโดยลั่วหนี่ชิงและสมาชิกตระกูลถังที่นำโดยถังเจียงเฮอพร้อมใจกรูกันบุกเข้าไปในตำหนักโกสคิง
ในขณะที่ลั่วหนี่ชิงและถังเจียงเฮอจัดการกับเหล่าสาวกฉิงเฟิงก็ตรงไปหาโกสคิง
เช้ง!
ฉิงเฟิงชักกระบี่เพลิงคะนองออกมาและฟาดเข้าใส่โกสคิงทันที ฉัวะ!
โกสคิงผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสถูกฟันด้วยออร่ากระบี่ที่แหลมคมรอยผ่าขนาดใหญ่เหวอหวะปรากฏบนร่างของเขา เลือดฉีดพุ่งออกมาจากรอยแผลและแม้แต่กระดูกก็เผยให้เห็นต่อหน้า
โกสคิงใบหน้าซีดเซียวไปด้วยความหวาดกลัวชายหนุ่มผู้นี้ทรงพลังเกินไป ไม่ว่าจะเป็นความแข็งแกร่งของเขตแดน พลังสายเลือดหรือวิชาหมัด
เดี๋ยวนะ…จริงสิ ข้าลืมไปได้อย่างไรว่าข้ายังมีร่างโคลนอยู่
โกสคิงมัวแต่หวาดกลัวต่อฉิงเฟิงจนลืมไปเสียสนิทใจว่าเขามีเทคโนโลยีโคลนนิ่งอยู่
เมื่อนึกขึ้นได้เขาก็หยิบกระบอกฉีดยาสีแดงและฉีดเข้าไปในร่างกายของเขาทันใดนั้นเองโกสคิงอีกสามคนก็เดินออกจากห้องแล็บที่อยู่ใกล้ๆกับตำหนักโกสคิง
โกสคิงที่มาใหม่ทั้งสามคนนี้เป็นโคลนของโกสคิงตัวจริงที่อยู่ข้างนอกและกำลังบาดเจ็บ
เห็นได้ชัดว่าโกสคิงมีเทคโนโลยีการโคลนนิ่งที่ยอดเยี่ยมกว่าเฮลคิงเพราะเขาสามารถโคลนนิ่งตัวเองได้ถึงสามคน เท่ากับในตอนนี้ปรากฏโกสคิงตรงหน้าฉิงเฟิงถึงสี่คน !
แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายสำหรับเขาเขาเรียกร่างโคลนออกมาช้าเกินไปมิฉะนั้นฉิงเฟิงคงต้องย่ำแย่ หากต้องเผชิญหน้ากับโกสคิงสี่คนพร้อมกัน
แต่ความจริงที่ปรากฏในตอนนี้ก็คือโคลนนิ่งของเขาก็ได้รับบาดเจ็บเช่นเดียวกับร่ายหลักและระดับพลังลดลดลงมาต่อให้เขามีกันถึงสี่คนก็ตาม พวกเขาไม่อาจรับมือฉิงเฟิงได้
โคลนนิ่งอีกแล้ว เฮอะ คิดเหรอว่าสี่ต่อหนึ่งแล้วฉันจะกลัว เข้ามาเลย ! ด้วยระดับพลังที่เพิ่มขึ้นความฮึกเหิมของฉิงเฟิงก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน เขาแสยะยิ้มและท้าทายต่อโกสคิงทั้งสี่คนทันที
หลี่ฉิงเฟิงไร้เทียมทานในขอบเขตเดียวกันตอนนี้เขามีพลังในระดับครึ่งก้าวจิตวิญญาณแท้จริงเช่นเดียวกับโกสคิง ดังนั้นเขาจึงไม่กลัวแม้แต่น้อย
เพลิงจันทร์เงิน
!
ฉิงเฟิงร่ำร้องออกมาด้วยเสียงต่ำและใช้ออกด้วยกระบวนที่สี่ที่ทรงพลังที่สุด
ดวงจันทร์สีแดงขนาดใหญ่พร้อมกับเปลวเพลิงที่ลุกโชนปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าและพุ่งเข้าใส่โกสคิงคนแรกทันที
อ้ากกกกกกก!
โกสคิงคนแรกกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อดวงจันทร์เพลิงแผดเผาร่างกายเขา คนที่สอง! โดยไม่เสียเวลาเหลียวมองโกสคิงคนแรกที่ถูกเปลวเพลิงเผาร่าง ฉิงเฟิงเคลื่อนไหวร่างไปยังโกสคิงคนที่สองและฟาดฟันด้วยกระบี่เพลิงคะนอง
ฉัวะ!
ศีรษะของโกสคิงคนที่สองถูกฟันขาดในพริบตา
คนที่สาม! ฉิงเฟิงไม่สนใจร่างไร้วิญญาณและพุ่งไปหาโกสคิงคนที่สามอย่างต่อเนื่อง
เขาเหวี่ยงกระบี่ออกไปอีกครั้งและทำให้ศีรษะของโกสคิงคนที่สามลอยขึ้นไปบนฟ้าตามมาด้วยเลือดสดที่พุ่งกระจายจากบาดแผล
ภายในพริบตาร่างโคลนทั้งสามของโกสคิงก็ตายเรียบ
พรู่ดพรู่ด พรู่ด …
เมื่อร่างโคลนทั้งสามตายไปโกสคิงตัวจริงก็กระอักเลือดออกมาหลายครั้ง ใบหน้าของเขาขาวซีดเหมือนคนตายและเดินเซไปเซมาจนแทบจะล้มลงกับพื้น
ร่างโคลนพวกนี้สร้างขึ้นโดยวิธีพิเศษโกสคิงใช้แก่นโลหิตของเขา แต่ในสายตาของฉิงเฟิงตอนนี้ โคลนทั้งสามช่างอ่อนแอนัก เขาสามารถฆ่าพวกมันได้ด้วยกระบี่เดียว
โกสคิงแกมีอะไรจะใช้อีกไหม ฉันฆ่าโคลนของแกไปหมดแล้ว ต่อไปก็ตาแกละ
ฉิงเฟิงแสยะยิ้มอย่างดุร้ายเขาเดินเข้าหาโกสคิงอย่างช้าๆด้วยจิตสังหารอันรุนแรง
ผู้อาวุโสกุ้ยได้โปรดช่วยชีวิตข้าน้อยด้วย ! โกสคิงใบหน้าดำคล้ำเป็นขี้เถ้า เขาตะโกนร้องหากุ้ยเทียนคงในตำหนักทันที
เช่นเดียวกับคนใกล้ตายโกสคิงก็อยากจะมีชีวิตรอด เขามองหาใครสักคนที่พอจะช่วยชีวิตเขาได้ แต่เขาจบสิ้นแล้วเพราะกุ้ยเทียนคงกำลังอยู่ในช่วงคับขันและใกล้จะรักษาอาการบาดเจ็บจนหายแล้ว เขาไม่อาจออกมาช่วยโกสคิงได้ในเวลานี้ กุ้ยเทียนคงเป็นผู้ฝึกตนที่แท้จริงเขาเป็นยอดฝีมือระดับจิตวิญญาณแท้จริง เขาไม่ยอมเอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยงเพื่อโกสคิงก่อนที่จะหายดีแน่นอน
ฉัวะ!
ฉิงเฟิงสะบัดกระบี่ตัดหัวของโกสคิงทันทีโดยไม่ลังเล
ในช่วงเวลาสุดท้ายในชีวิตของเขาโกสคิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสับสน เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดกุ้ยเทียนคงถึงไม่ยอมออกมาช่วยเขา เพราะไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม เขาเป็นตัวแทนของกุ้ยเทียนคงในโลกของผู้ฝึกยุทธ์โบราณ
การฆ่าโกสคิงด้วยกระบี่เดียวไม่ได้ทำให้ฉิงเฟิงพอใจเขายังเหวี่ยงกระบี่ตัดร่างของโกสคิงเป็นชิ้นๆเพื่อล้างแค้นให้พ่อของเขาอีกด้วย
พ่อครับ…พ่อเห็นหรือเปล่า ผมฆ่าโกสคิงล้างแค้นให้พ่อแล้ว ฉิงเฟิงทอดสายตาเหม่อมองไปไกลๆและพึมพัมกับตัวเอง