Flash Marriage เธอต้องแต่งงานกับฉัน – ตอนที่ 461

ตอนที่ 461

บทที่ 461 ใส่หน้ากากที่เป็นสุภาพบุรุษปลอมเพียงพอ

ในวันถัดไปมู่วี่สิงมาที่สถานีตำรวจด้วยตนเอง

เพราะว่ามีความสัมพันธ์ ก็เลยได้เข้ามาเยี่ยมเย่เฉียวโดยตรง

เมื่อเห็นมู่วี่สิง เย่เฉียวก็ยกกำปั้นจะทุบเขาอย่างโมโห แต่เจ้าหน้าที่ที่อยู่รอบตัวกักตัวเขาไว้อย่างรวดเร็ว

“เย่เฉียว นั่งลงดีๆ”

มู่วี่สิงนั่งอยู่ตรงข้ามเขาอย่างเยือกเย็น หลังจากที่เจ้าหน้าที่ออกไป มีแค่สองคนที่อยู่ในนั้น

“คุณมาทำอะไร” เย่เฉียวยังไงก็สงบลงไม่ได้

ตอนนี้เขาถูกกล่าวหาว่าติดสินบน ทั้งหมดนี้ ไม่ต้องก็รู้ว่ามันเป็นฝีมือของมู่วี่สิงที่ทำอยู่ลับหลัง

“มาซ้ำเติมความพ่ายแพ้ของคุณ” มู่วี่สิงไม่ได้ปิดบังจุดประสงค์ของเขาเลย

เขาไม่ได้คิดจะทำกับเย่เฉียวถึงขนาดนี้ตั้งแต่แรกเลย แถมยังปล่อยให้เขาอยู่ตรงข้ามกับเขามาตลอด เขาไม่เคยใส่ใจเลย

เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้น เขาก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย

แต่ในเมื่อเขาไม่รู้จักพอ กล้าแตะต้องแม่ของเขาด้วย เขาก็อยู่นั่งเฉยต่อไปไม่ได้เด็ดขาด

“หึหึ ใส่หน้ากากที่เป็นสุภาพบุรุษปลอมพอแล้วเหรอ”

“เย่เฉียว ทุกคนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนั้น อย่าทำให้ตัวเองต้องอับอายอีก” มู่วี่สิงพูดอย่างเยือกเย็น ” คุณกล้าจะแตะต้องแม่ของฉัน ก็ควรคิดเลยว่าต้องมีวันนี้”

ใบหน้าของเย่เฉียวเปลี่ยนเป็นสีซีด

เพราะโมโหมากเขาถึงทำอย่างนี้ ถ้ามู่วี่สิงไม่ได้เป็นหมอ เขาก็คงไม่ได้เกลียดมู่วี่สิงมากขนาดนี้

แต่เมื่อเขาเห็นมู่วี่สิงประสบความสำเร็จในวงการแพทย์ และได้รับเกียรตินิยมมากมาย เขาจึงโกรธ

“ฉันยอมแพ้ มู่วี่สิง ฉันสู้คุณไม่ได้” เย่เฉียวพูดอย่างท้อใจ

เขาทำทุกอย่างโดยใช้อารมณ์มากเกินไป

คนอย่างมู่วี่สิง เขาจะชนะได้อย่างไรล่ะ

“ฉันไม่เคยคิดจะสู้กับคุณ เย่เฉียว คุณไม่ได้เป็นผู้บริสุทธิ์อยู่แล้ว ถ้าคุณอยู่กับที่นิ่งๆ ฉันก็ยอมให้คุณอยู่ดีๆ แต่ในเมื่อคุณไม่รู้จักพอ ก็อยู่ในคุกคิดดีๆไปก็แล้วกัน ส่วนลูกสาวของคุณ เรื่องที่คุณให้คนอื่นไปสอบแทนเธอ ฉันรายงานไปให้มหาวิทยาลัยประเทศ B คุณควรจะได้พบเธอก่อนที่จะเข้าคุก เพราะว่าเธอก็ถูกพักการเรียนไปแล้ว”

พูดเสร็จ มู่วี่สิงก็จะออกไป

ใบหน้าของเย่เฉียวซีดมาก เมื่อเห็นว่ามู่วี่สิงจะออกไป เขาดึงมู่วี่สิงเหมือนคนบ้า “มู่วี่สิง คุณพูดอะไร คุณทำอะไรลูกสาวฉัน”

มู่วี่สิงพูดอย่างเยาะเย้ย”คุณทำอะไรลูกสาวของคุณต่างหาก ฉันแค่ทำตามหน้าที่ความรับผิดชอบของพลเมืองตามกฎหมายแค่นั้นเอง”

“คุณปล่อยลูกสาวของฉันเถอะ” ดวงตาของเย่เฉียวแดงมาก เมื่อพูดถึงลูกสาวของเขา เขาก็ควบคุมอารมณ์ของเขาไม่ได้เลย

“ปล่อยลูกสาวของคุณ แล้วคุณล่ะ เคยคิดจะปล่อยภรรยาของฉันหรือเปล่า” มู่วี่สิงหยุดเดิน เสียงของเขาดูเหมือนมาจากนรก มืดมนและน่ากลัวมาก

เย่เฉียวกลัวมากจนยืนไม่ไหวและล้มนั่งลงกับพื้นทั้งตัว

“มู่วี่สิง ฉันเกลียดคุณ” เย่เฉียวพูดเบาๆ

เพราะฉะนั้น เขาก็ไม่คิดจะปล่อยเวินจิ้งเหมือนกัน

“คุณยังมีชีวิตที่เหลือที่จะเกลียดฉันอยู่ในคุก”

พูดเสร็จ มู่วี่สิงก็เดินออกไปโดยไม่ได้หยุดเลย

ในรถ มู่วี่สิงนั่งพิงหน้าต่าง พร้อมกับคีบบุหรี่อยู่ระหว่างปลายนิ้วของเขา แต่เขาไม่ได้สูบเลย

ความบาดเจ็บบางอย่างเมื่อได้รับไป สำหรับเขา ถึงแม้จะชดใช้แล้วก็ยังมีบกพร่องอยู่

ความสงบสุขของแม่ของเขาถูกทำร้าย เขารู้สึกผิดอยู่เสมอ

ถึงแม้ว่าเย่เฉียวจะเข้าคุก ก็ยากที่จะแก้ความเกลียดชังของเขา

ผ่านไปสักพัก เขาก็โทรหาเสี้ยงหง สองคนนัดกันไปที่คลับส่วนตัวของบริษัทมู่ซื่อกรุ๊ปแห่งหนึ่งในตอนเย็น แต่เรื่องที่คิดไม่ถึงนั้นคือ ลี่หนานเฉิงก็กลับมาแล้วด้วย

ช่วงนี้ตระกูลหลี่ก็เริ่มยอมและพวกเขาจะไม่ยุ่งกับเรื่องการแต่งงานของลี่หนานเฉิงอีก แค่อยากให้เขารับมือธุรกิจของตระกูลลี่ แต่ตอนนี้ลี่หนานเฉิงยังไม่ได้สนใจเรื่องนี้

“หนานเฉิง ไม่ได้เจอกันนานเลย” มู่วี่สิงยกแก้วขึ้น

ในปีที่ผ่านมา หลี่หนานเฉิงทำงานให้เขามาตลอด และสองคนก็ติดต่อกันอย่างสม่ำเสมอ

“เพื่อน ฉันคิดถึงแกมาก”

เสี้ยงหงเดินเข้ามาอย่างรังเกียจ “นี่ๆ หนานเฉิงคุณพอได้แล้ว มันจะมากไปมั้ย”

“ฉันพูดจริง ฉันคิดถึงพวกคุณมาก ไปใช้ชีวิตต่อสู้อยู่ในยุโรปที่ไม่มีความเป็นบ้านเราเลย” ลี่หนานเฉิงสูบบุหรี่

“กับซูยิงเป็นยังไงบ้าง” เสี้ยงหงถาม

“เธอท้องแล้ว”

“เก็บเงียบมาก ขอแสดงความยินดีด้วยนะ”

“ตอนนี้กลับมาเพื่อหาค่านมเหรอ” มู่วี่สิงยกริมปากของเขาขึ้น

“แน่นอนอยู่แล้ว หนานเฉิงเป็นบ้านของเรา เรายังไงก็ต้องกลับมาอยู่แล้ว”

พูดคุยชีวิตของแต่ละคน เปิดขวดไวน์ไปเรื่อยๆ ในที่สุดหลี่หนานเฉิงและเสี้ยงหงก็สังเกตเห็นความแปลกของมู่วี่สิง

เพราะว่าเขาเป็นคนที่ใจเย็นที่สุด เมื่อดื่มไวน์

แต่วันนี้เขาดื่มมากกว่าพวกเขาอีก

“ยังกังวลเรื่องของเย่เฉียวเหรอ ปู่ของคุณส่งเขาเข้าคุกแล้วไม่ใช่เหรอ” ลี่หนานเฉิงถามเขา

มู่วี่สิงเงยหน้าขึ้น เมื่อได้ยินชื่อเย่เฉียว ใบหน้าของเขาก็เย็นชาทันที

“อืม แต่ยังแก้ความเกลียดชังไม่พอ” มู่วี่สิงพูดอย่างเย็นชา

แน่นอนอยู่แล้วถึงแม้จะอยู่ในคุก เขาก็มีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ฆ่าเย่เฉียวอยู่เยอะมาก

แต่วิธีที่ทรมานที่สุด ก็คือการทรมานจิตใจของเขา และจับจุดอ่อนของเขา

“พวกแกไม่ต้องยุ่ง เรื่องนี้ฉันจัดการเอง”

“ซือๆ คุณลงมือด้วยตัวเอง มันดูไม่ธรรมดาเลย” หลี่หนานเฉิงลูบคางของเขา น้ำเสียงเย็นลง

เรื่องหลายอย่าง มู่วี่สิงจะไม่ทำด้วยตัวเอง เว้นแต่มันจะแตะต้องจุดห้ามของเขา

“เย่เฉียวหาเรื่องเวินจิ้งที่โรงเรียนเสมอ แต่มีหายนะและภัยพิบัติมากมาย วี่สิงจะไม่ปล่อยเย่เฉียวอย่างง่ายๆแน่”เสี้ยงหงกล่าว

ในเวลานี้ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น โทรศัพท์ของอั้ยเถียน เสี้ยงหงเดินออกจากระเบียง

เมื่อเขากลับมา ก็ทำท่าจะไปเลย

“มันแค่5ทุ่มเอง ยังมีไวน์อีกเยอะเลย เสี้ยงหงอย่าคิดจะวิ่งหนีนะ”หลี่หนานเฉิงหยุดเขาไว้

นานๆทีสามคนจะได้มาอยู่พร้อมหน้ากัน คืนนี้คิดจะดื่มค้างคืนเลย

“ผู้หญิงของฉันมานี่ พวกคุณนั่งเล่นไปเถอะ”

“พอเธอมาเลย อั้ยถียนหรือเปล่า นี่เป็นครั้งแรกที่คุณคบกับแฟนเก่าอีกครั้งนะ”ลี่หนานเฉิงแซวเขา

เสี้ยงหงยิ้มอย่างคิดไม่ถึง “อืม ใครบอกว่าคบกับแฟนเก่าไม่ได้ล่ะ มู่วี่สิงก็เหมือนกันนี่”

มู่วี่สิงเมาไปเล็กน้อย เมื่อได้ยินอย่างนี้ เขาเงยหน้าขึ้นมอง” ฉันมีหญ้าแค่ใบเดียว”

ลี่หนานเฉิงหัวเราะจนหายใจไม่ออกเลย “เอาล่ะ งั้นคุณก็กินหญ้าใบนั้นใบเดียวแล้วกัน”

เสี้ยงหงไปแล้วก็ไม่ได้กลับมาเลย ลี่หนานเฉิงที่บอกว่าจะเที่ยวเล่นค้างคืน แต่เมื่อซูยิงโทรมา เขาก็กลับบ้านอย่างเชื่อฟัง

แต่มู่วี่สิงเมามาก ผู้ชายตัวใหญ่ขนาดนี้ เขาต้องส่งเขากลับบ้านอยู่แล้ว

คุณปู่อยู่ที่บ้านหลังเก่า ถ้ามู่วี่สิงกลับบ้านสภาพแบบนี้ต้องโดนว่าแน่ๆ

มีแค่ส่งเขากลับไปที่การ์เด้นมูเฉียวานเท่านั้น

ซูยิงรีบมาที่นี่ เมื่อเห็นมู่วี่สิงเมา ก็รู้สึกตกใจเหมือนกัน

เธอรู้จักมู่วี่สิงตั้งแต่เด็กๆ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาเป็นแบบนี้

“เขาถูกทิ้งเหรอ”ซูยิงโพล่งพูดออกมา

ลี่หนานเฉิงหัวเราะเยาะหยัน “เขาถูกเย่เฉียวกระตุ้น บอกเวินจิ้งเถอะ ไม่งั้นเราจะไม่ดูแลเขา”

เมื่อได้ยินแบบนี้ ซูยิงอึ้งไป

เธอไม่ได้ติดต่อกับเวินจิ้งนานมากแล้ว

แต่ว่ายังมีWeChatของเธอ

เมื่อเห็นว่ามู่วี่สิงดูเหมือนจะหมดสติแล้ว ซูยิงก็โทรหาเวินจิ้งอย่างกล้าหาญ

ในเวลานี้เวินจิ้งยังทำหน้าที่อยู่ในโรงพยาบาล และรู้สึกประหลาดใจเมื่อเธอได้รับโทรศัพท์จากซูยิง

“ซูยิง”

“เวินจิ้ง มู่วี่สิงเมาแล้ว คุณจะมาช่วยดูแลเขาไหม”ซูยิงบอกตามตรงเลย

“เมาเหรอ ทำไมเขาถึงดื่มเมาล่ะ เขาอยู่ที่ไหน” เวินจิ้งถามอย่างเป็นห่วง

ยืนขึ้นและเริ่มเก็บของ

มู่วี่สิงจะควบคุมการดื่มไวน์ของเขามาตลอด เขาดื่มเมาด้วยเหรอ

Flash Marriage เธอต้องแต่งงานกับฉัน

Flash Marriage เธอต้องแต่งงานกับฉัน

อ่านนิยาย เรื่อง Flash Marriage เธอต้องแต่งงานกับฉัน ฟรี ได้ที่ novel-fast 


โดยเรื่อง Flash Marriage เธอต้องแต่งงานกับฉัน บางส่วนของนิยาย

บทนำ

เดิมทีคิดว่ามู่วี่สิงเป็นคนธรรมดา หลังแต่งงานจึงรู้ได้ว่า เมื่อก่อนเธอไม่รู้จักผู้ชายคนนี้อย่างรอบคอบสามีของตัวเองไม่เพียงแต่เป็นหมอ ยังมีฐานะที่เป็นผู้เชี่ยวชาญของสถาบันวิจัยทางการแพทย์ และทายาทของตระกูลใหญ่

เรื่องย่อ

“คุณเวิน คุณ25ปีแล้ว?”

“อีกเดือนนึงค่ะ”

“ก่อนหน้านี้คบกับผู้ชายมาแล้วกี่คน?”

“คนเดียวค่ะ”

“พัฒนากันไปถึงไหน?”

“พบครอบครัวกันแล้วค่ะ”

“เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งหรือยัง?”

เวินจิ้งสูดหายใจเข้าลึกๆ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างมีมารยาทในที่สุดก็หายไป พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า“เกี่ยวอะไรกับคุณเหรอ!”

“คุณ……เราไม่ได้มานัดดูตัวกันเหรอครับ?ก็แค่รู้จักกันและกันมากขึ้น คุณจะโมโหอะไรเนี่ย!”ผู้ชายตรงข้ามขมวดคิ้วพร้อมตำหนิเวินจิ้ง

“ฉันขอปฏิเสธที่จะรู้จักคุณ ลาก่อน!”เวินจิ้งหยิบกระเป๋าขึ้นมาแล้วหมุนตัวออกไป

เธอหยุดลงแล้ววางเงิน500หยวนไปอย่างเท่ๆ

ชายคนนั้นรีบดึงเวินจิ้งไว้“หมายความว่าไงอ่ะ?คุณอายใช่ไหม คุณไม่ใช่สาวพรหมจรรย์เหรอ?”

เสียงที่เขาพูดไม่ดังเท่าไหร่แต่เพราะว่าในร้านกาแฟค่อนข้างเงียบ ลูกค้าที่นั่งโต๊ะใกล้ๆกันต่างได้ยินหมด

เวินจิ้งหรี่ตามองแล้วยกเท้าขึ้นมาเหยียบบนเท้าเขาแรงๆ จากนั้นยกกาแฟขึ้นมาสาดใส่หน้าเขาอย่างไม่ลังเล

พอถูกเธอเหยียบใส่ ชายคนนั้นก็ล้มลงไป ดังนั้นกาแฟในมือของเวินจิ้งก็สาดเป็นรูปโค้งใส่ผู้ชายชุดสูทที่กำลังจะออกจากร้าน

เวินจิ้งอึ้งไปแปปนึงกับฉากตรงหน้า

“ขอโทษค่ะ”เธอหยิบทิชชู่จากในกระเป๋าอย่างอึนๆ มองเสื้อเชิ้ตขาวที่โดนสาดใส่ของผู้ชายตรงหน้า พระเจ้า แค่มองก็รู้ว่าชุดราคาแพง

สีหน้าของมู่วี่สิงเย็นชา มองไปที่เวินจิ้งด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึกและไม่รับทิชช่าจากเธอ แต่หยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าออกมา ตอนที่เช็ดกาแฟก็แสดงท่าทางไม่พอใจออกมา

เวินจิ้งรู้สึกผิดสักพัก ตอนนี้เอง เท้าของหนุ่มนัดดูตัวที่อยู่ข้างล่างก็รีบคว้าเท้าเธอไว้“ยัยผู้หญิงคนนี้ เหยียบเท้าผม!”

“น่ารำคาญจะตายชัก”เวินจิ้งดึงเท้าออกมา จะวิ่งออกจากร้านกาแฟ

ตอนที่ผลักประตู เธอก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองผู้ชายชุดสูทนั่น รูปร่างหน้าตาเขาหล่อเหลาไร้ที่ติ กรอบหน้าชัดเจน ใบหน้าตรงนั่นเหมือนพระเจ้าค่อยๆวาดลงเพื่อทำให้คนที่เห็นแล้วตกตะลึง

พอเข้าไปในรถ เวินจิ้งที่ยังไม่ทันสตาร์ทรถก็มีโทรศัพท์ดังขึ้นมา“ลูกรัก ดูตัวเป็นยังไงบ้าง?ผู้ชายคนนั้นโอเคใช่ไหม?”

“จบแล้ว”เวินจิ้งตอบไปสองคำ

ตอนนี้เองรถของเธอก็ออกไปไมได้ เวินจิ่งยิ่งรำคาญมากขึ้น

“อะไรกัน?นี่แม่สื่อแนะนำคนที่ปีนึงมีรายได้เป็นล้านๆให้ฉัน ลูกต้องไปมาหาสู่กับเขาดีๆ……จะหยุดไม่ได้นะ!”

เวินจิ้งไม่อยากฟัง เธอวางโทรศัพท์ลงทั้งที่แม่เธอกำลังบ่น

รถขยับออกไปไม่ได้ เวินจิ้งเลยดึงกุญแจออกมาแล้วลงจากรถ“วันนี้ออกจากบ้านไม่ได้ดูปฏิทินแน่ๆ!ถึงได้โชคร้ายสุดๆแบบนี้!”

พอพูดจบแปปนึง ฝนก็ตกหนักลงมา

เวินจิ้งหลับจาลง เปียกไปทั้งตัว

พอได้สติเธอก็ว่าจะวิ่งไปหลบฝนในร้านกาแฟ แต่พอนึกถึงผู้ชายที่นัดดูตัวท่าทางน่ารังเกียจเมื่อกี้ ก็เลยล้มเลิกไป

ตอนที่แกว่งไปมาซ้ายขวา ก็มีรถปอร์เช่สีดำก็มาจอดข้างๆเธอ หน้าต่างเปิดลงมาก็มีใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยและคุ้นเคยนั้นเข้ามา

คือผู้ชายที่โดนเธอสาดกาแฟใส่อย่างไม่ตั้งใจเมื่อกี้

“ขึ้นมา”น้ำเสียงและใบหน้าของเขาเย็นชาเหมือนเดิม

เวินจิ้งยิ้มไปอย่างเขินๆพร้อมส่ายหัว“ไม่เป็นไรค่ะ ลำบากคุณเปล่าๆ”

“ไม่ลำบาก”มู่วี่สิงยังคงเย็นชาใส่

เวินจิ้งยิ่งละอายเข้าไปใหญ่ จากนั้นเห็นว่าด้านหลังมีแท็กซี่อยู่ก็เลยคิดว่าจะไปเรียกรถ

แต่บังเอิญจริงๆ เธอดันเหยียบแอ่งน้ำที่ขังไว้ จนรองเท้าส้นสูงพัง

มู่วี่สิงมองเห็นหญิงสาวล้มลงไปจากกระจกมองหลัง เขาขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้แล้วเปิดรถลงมาอุ้มเวินจิ้งขึ้นไปท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก

 

เวินจิ้งอึ้งไป พอนั่งข้างคนขับปุ๊ปก็เริ่มได้สติ

“ขอบคุณค่ะ”เธอหันไปมองผู้ชายข้างๆ

ใบหน้าที่เย็นชาของมู่วี่สิงกลับยื่นผ้ามา

เวินจิ้งก้มลงเช็ดผมและใบหน้าที่เปียกถึงเห็นว่าเสื้อผ้าของตัวเองเปียกไปหมด

ดีที่เธอสวมชุดคลุมอยู่ ไม่งั้นคงจะน่าอาย

“ที่อยู่”มู่วี่สิงถาม

“ถนนอันหนิง10”

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป รถปอร์เช่สีดำนั่นก็หยุดลงที่ใต้ตึกเก่าๆที่พักแถวนั้น

เดิมทีเวินจิ้งไม่อยากให้เขาเข้ามาที่ข้างใน แต่ว่าเขาไม่ฟังเธอเลย

“ขอบคุณที่มาส่งฉันค่ะ เรื่องวันนี้ต้องขอโทษมากจริงๆ”เวินจิ้งขอโทษเขาอีกรอบ

“เชิ้ตอขงคุณราคาเท่าไหร่คะ เดี๋ยวฉันจ่ายให้ค่ะ”เวินจิ้งพูดด้วยเสียงหวาดหวั่นเล็กน้อย

สายจาของมู่วี่สิงมองไปข้างหน้า พอได้ยินก็ขมวดคิ้ว แล้วก็เห็นเวินจิ้งเปิดกระเป๋าเงิน

เธอทายในใจน่าจะหลักสี่ แต่ว่าราคาจริงๆไม่รู้

“คุณชดใช้ไหวเหรอ?”เสียงทุ้มต่ำของมู่วี่สิงก็ดังขึ้น เชิ้ตของเขาตัดอย่างดี ทั้งโลกนี้มีแค่ตัวเดียว

“ฉันชดใช้ราคาไม่ไหวเหรอคะ?”ใบหน้าของเวินจิ้งดูหดไป

ตอนนี้เองก็มีเสียงของเจี่ยนอีดังๆจากด้านนอกเข้ามา“เวินจิ้ง กลับมาไวขนาดนี้ทำไมเนี่ย ไม่ได้บอกว่าให้อยู่กับเขานานๆหน่อยเหรอ……”

เวินจิ้งลำบากใจเล็กน้อย ชุมชนเล็กๆแบบนี้ ทุกตึกเกือบจะเป็นเพื่อนบ้านกัน เจี่ยนอีตะโกนแบบนี้จนเกือบจะได้ยินไปทั้งชุมชน

“ขอโทษค่ะ ฉันต้องกลับแล้ว นี่เบอร์ของฉัน ถ้าให้ฉันชดใช้อะไรติดต่อมานะคะ!”เวินจิ้งรีบเขียนเบอร์โทรตัวเองจากนั้นก็ลงรถ

มู่วี่สิงขมวดคิ้ว ที่ปลายนิ้วยังมีกระดาษที่มีไออุ่นของเวินจิ้งอยู่ ด้านบนมีเบอร์โทรอยู่ เขากำกระดาษแน่น

เจี่ยนอีเห็นลูกสาวลงมาจากรถก็ตะลึง แต่ก็ได้สติกลับมา“เวินจิ้ง ทำไมถึงบอกว่านัดดูตัวจบแล้วล่ะ?นี่ไม่ใช่ว่าสำเร็จแล้วเหรอ?”

“ไม่ใช่เขา”เวินจิ้งดึงแม่เข้าบ้าน แต่ว่าดึงไม่ได้

เจี่ยนอีจ้องรถนั่น ในใจก็นับว่ารถนี่น่าจะมีศูนย์กี่ตัว

ที่แท้ก็เป็นคนที่ที่มีรายได้ปีละล้าน รถนี่แค่ดูก็รู้แล้วว่าเกินล้าน!

“ลูกพูดอะไร?อย่าหลอกแม่สิ รีบไปให้เขาลงมาให้แม่ดูหน่อย”

เวินจิ้งนิ่งไป มองมู่วี่สิงแล้วรีบปิดประตูรถ จากนั้นก็ดึงแม่ออกมา

ในรถนั่น มู่วี่สิงมองแม่ลูกที่เดินออกไปไกล สายตาหม่นลงเล็กน้อย

ในแสงสว่างนั่น โทรศัพท์สีขาวก็ตกลงที่เบาะข้างคนขับ

เขาหยิบขึ้นมา โทรศัพท์สั่นเล็กน้อยแล้วก็มีแจ้งเตือนเข้ามาว่า:วันที่1000ที่คุณจากไป

เวินจิ้งกับแม่ที่เพิ่งเข้าบ้าน ออดประตูก็ดัง

เป็นเขา?

เวินจิ้งเปิดประตู ร่างสูงๆของมู่วี่สิงยืนอยู่หน้าประตู

“โทรศัพท์คุณ”น้ำเสียงของมู่วี่สิงมีความไม่พอใจแฝงอยู่

“อ้อ ขอบคุณค่ะ!”เวินจิ้งยิ้ม“เดี๋ยวฉันลงไปส่งคุณ”

พอพูดจบเสียงของเจี่ยนอีก็เข้ามา“เวินจิ้ง ทำไมให้เขายืนอยู่ข้างนอกล่ะ รีบเข้ามานั่งสิ!”

เวินจิ้ง:……

มู่วี่สิงขมวดคิ้ว ขายังไม่ขยับก็พูดอย่างเรียบๆว่า“ผมมีธุระ ไปก่อนนะ”

เวินจิ้งโล่งอกไป วันนี้เธอก็รบกวนชายคนนี้พอแล้วจะให้มีเรื่องอะไรอีกไม่ได้

แต่เจี่ยนอีก็ยังมองมา เวินจิ้งปิดประตูดัง“ปัง”

“แม่ หนูไม่รู้จักเขา”

“ไม่รู้จักเขาแล้วมาส่งลูกได้ไง?”

“เขาใจดี หนูเปียกไปทั้งตัวแบบนี้?”

“แม่ว่าลูกสองคนได้อยู่ ฮิฮิ ผู้ชายคนนี้ไม่เลว เวินจิ้ง ครั้งนี้ลูกสายตาไม่เลวจริงๆ!”

เวินจิ้งกลับเข้าห้อง ปิดประตู


และยังมี  นิยาย อ่านนิยาย นิยาย pdf นิยายวาย อ่านนิยายฟรี นิยายออนไลน์ อีกหลายเรื่องที่รอให้คุณอ่านที่ novel-fast.com

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน