จากนั้น หลี่ฝางก็“หายไป”จริงๆ มาที่นี่โดยไม่ได้ปรากฏตัวกับใครๆ และก็สุ่มเรียกรถบนถนน
ถ้าถามหลี่ฝางทำไมถึงไม่ไปอยู่ในรถ แต่เลือกที่จะอยู่บนหลังคารถ?นั่นยังต้องพูดด้วยเหรอ ข้างในรถมีตรงไหนที่ไล่ตามบนรถได้บ้าง?
และจากการแอบฟัง หลี่ฝางรู้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังอยู่ทางตอนใต้ กำลังไปที่เมืองหนันตู เกือบจะถึงช่วงชายแดน วิวที่นี่สวยมาก ทำให้อารมณ์ดี
หลี่ฝางตัดสินใจโดยสารรถคันนี้ไปเมืองหนันตู แล้วไปถึงนั่นค่อยคิดหาทางไปทางใต้อีก
ผ่านไปสักพัก รถจอดอยู่ที่ป้ายพักรถ ทุกคนเตรียมกินข้าวที่นี่ พักผ่อนสักหน่อย
ตอนนี้ไม่ใช่แค่รถคันนี้ ยังมีรถบัสอีกคันที่ขับเข้ามาด้วย ทันใดนั้นคนในนี้ก็เปลี่ยนกันไปอย่างมาก ส่งเสียงดัง หนวกหูมาก
หลี่ฝางผสมปนเปอยู่ในกลุ่มคนด้วย แล้วจู่ๆก็รู้สึกหิวหน่อยๆ
ได้กลิ่นหอมของอาหารในนี้ หลี่ฝางจึงถอนหายใจ ออกมาครั้งนี้ ประมาทเลินเล่อ ทำไมถึงลืมพกเงินมานะ?
สถานที่ปีศาจนี้แม้แต่จ่ายเงินทางโทรศัพท์ก็ยังใช้ไม่ได้ ไม่มีทางจึงได้แต่อดทน รอถึงที่แล้วค่อยกินมื้อใหญ่สักมื้อ
“คุณไม่กินข้าวเหรอ?”เสียงข้างๆดังขึ้นมา หลี่ฝางมอง ที่แท้ก็เป็นหญิงวัยรุ่นกับทารก
“เอ่อ ตอนนี้ผมยังไม่หิวครับ”หลี่ฝางหัวเราะอย่างอึดอัด อย่างไรก็ตามท้องของเขากลับร้องขึ้นมาอย่างน่าผิดหวัง แล้วจึงทำให้เขาอับอายทันที
“คุณรอก่อน”หญิงสาวยิ้ม แป๊บเดียวก็เอาข้าวจานหนึ่งมายื่นให้หลี่ฝาง
“ไม่ไม่ไม่ ไม่ต้องหรอกครับ”หลี่ฝางโบกมือปฏิเสธทันที รู้สึกเกรงใจมากจริงๆ
“รีบกินเถอะ อยู่ข้างนอก กินให้อิ่มสำคัญที่สุด”หญิงสาวก็ยังเอาข้าวยัดใส่หลี่ฝาง“คนมักจะเจอความยากลำบาก ผ่านไปแล้วก็จะไม่เป็นไร”
เธอน่าจะคิดว่าหลี่ฝางถูกขโมยกระเป๋าเงินไป หรือว่าความยากลำบากอื่นๆ
หลี่ฝางรับข้าวมา ในใจรู้สึกซาบซึ้ง ขอบคุณหญิงสาวอย่างใจจริง:“ขอบคุณครับ”
ผ่านไปสักพัก มีรถตู้คันหนึ่งขับมาจากที่ไกลๆ มีสี่คนลงมาจากด้านบน มองไปรอบๆจุดพักรถ แล้วสายตาก็หยุดไปที่หญิงสาวเมื่อครู่
ทั้งสี่คนเดินมาตรงหน้าหญิงสาวทันที แล้วจับผู้หญิงไว้
“แค่ทะเลาะกับผู้ชายของคุณ ทำไมคุณต้องเอาลูกไปจากบ้านด้วยฮะ?รีบกลับไปกับผม!”ในสี่คนนี้มีผู้หญิงวัยกลางคนตัวใหญ่คนหนึ่งพูดเสียงดัง
“พวกคุณทำอะไร ปล่อยฉัน ฉันไม่รู้จักพวกคุณ!”หญิงสาวตะโกนด้วยความกลัว
ตอนนี้ผู้ชายอีกคนถือโอกาสที่หญิงสาวไม่ทันสังเกต แย่งลูกมา ตะโกนเสียงดัง:“ภรรยา คุณจะออกมาก็ออกมาเองสิ เอาลูกออกมาด้วยไม่ทรมานลูกไปเหรอ?รีบกลับไปกับผม”
เด็กร้องไห้เสียงดังด้วยความตกใจ ทั้งสี่คนตะโกนแล้วลากหญิงสาวขึ้นรถตู้ไป แป๊บเดียวก็ดึงเข้าไปในรถ แล้วขับออกไป
คนที่อยู่รอบๆต่างมองทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างตะลึง จนกระทั่งรถออกไป จึงได้สติคืนมา ทันใดนั้นก็สนทนากันขึ้นมา
“เมื่อกี๊เกิดอะไรขึ้น?”
“ได้ยินเหมือนกับว่าทะเลาะกันในครอบครัวนะ ลูกสะใภ้เอาลูกหนีออกมา”
“ทำไมฉันว่ามันแปลกๆนะ ผู้หญิงคนนั้นเหมือนว่าไม่รู้จักพวกเขา”
“ใครจะไปรู้ล่ะ คงไม่จับตัวไปขายหรอกมั้ง ……”
“ตอนนี้เขาก็ไปแล้ว พูดไปก็ไม่มีประโยชน์”
คนพวกนี้ได้แต่ถกเถียงกันขึ้นมา แล้วก็ถอนหายใจ จากนั้นก็ลืมเรื่องนี้ไป
อย่างไรก็ตามร่างของหลี่ฝางได้หายไปจากฝูงชนแล้ว
ตอนที่รถตู้ขับไป เขาก็ตามไปด้วยเงียบๆ
ที่ไม่ได้ห้ามตรงที่จุดพักรถ เพราะว่าตอนนั้นมีคนเยอะมาก หนึ่งคือกลัวว่าจะเปิดเผยตัวตน สองคือคุยกับคนพวกนี้ไม่มีทางที่จะให้สิ้นเรื่อง ไม่แน่ว่าอาจจะถูกแว้งกัดได้ อีกอย่างเขาก็ตามคนพวกนี้ไปดูด้วย ไม่แน่อาจจะได้สัมผัสซ่องโจรของพวกเขาได้ แล้วกำจัดพวกเขาทิ้งหมดไปได้เลย
ในรถตอนนี้ พวกเขาเผชิญหน้ากับหญิงวัยรุ่นที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นใบหน้าดุร้าย
“หุบปาก ถ้ากล้าร้องอีก ตอนนี้จะเอาคุณให้ตายเลย!”หญิงวัยกลางคนพูดข่มขู่อย่างโหดๆ
ผู้ชายคนนั้นที่อยู่อีกด้านยื่นมือออกไปด้วยใบหน้าต่ำช้า ไปจะลูบหน้าของผู้หญิงวัยรุ่นคนนั้น
“หึหึ ไม่ต้องกลัว แค่คุณเชื่อฟัง ผมรับรองว่าคุณจะปลอดภัย”
“กรี๊ด!”หญิงสาวกรีดร้องออกมา มือข้างหนึ่งกอดลูกไว้ มืออีกข้างตีไปอย่างต่อเนื่อง ทันใดนั้นก็เกาแขนของชายหนุ่ม จนเป็นรอยแดงทันที
ทันใดนั้นชายหนุ่มก็โมโห ตบไปที่หน้าของหญิงสาวแรงๆไปฉาดหนึ่ง
ตอนนี้เอง มือข้างหนึ่งแบะหลังคารถออกทันที ยกผู้ชายคนนั้นขึ้นแล้วโยนออกไป
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว คนในรถต่างไม่ทันได้ตอบสนอง
ต่อมา มือข้างนั้นก็ยื่นเข้ามาอีก ใช้วิธีการเดิม จับหญิงสาววัยกลางคนโยนออกไป
รถขับเร็วขนาดนี้ สองคนนี้ก็ถูกทิ้งออกไปแบบนี้อีก จุดจบจะเป็นอย่างไรไม่ต้องพูดมาก
รถลื่นไถลหยุดลงทันที หลี่ฝางเข้ามาในรถจากด้านบนรถ มือข้างหนึ่งตบคนที่สามตาย จากนั้นก็โยนเขาออกไปนอกรถ
“คุณ……คุณเองเหรอ?”สาววัยรุ่นคนนั้นจำหลี่ฝางได้ ก็แปลกใจและดีใจ จากนั้นก็พูดเสียงสั่น:“ขอบ ขอบคุณ ขอบคุณนะ ……”
“ไม่เป็นไร”หลี่ฝางยิ้มอย่างสดใสให้หญิงสาว ตอนที่หันหน้ามองไปที่คนขับรถที่อยู่คนเดียวนั้น หน้าก็หม่นลงทันที
“ยังไม่ไปอีก รอตายหรือไง?”
“ครับครับครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้”คนขับรถตกใจจนสตาร์ทรถออกไปทัน