สลับชะตา ชายามือสังหาร – ตอนที่ 270 ผู้วิเศษและนารีทิพย์

สลับชะตา ชายามือสังหาร

ณ สถานที่​แห่ง​หนึ่ง​บน​ยอดเขา​ ชายหนุ่ม​อาภรณ์​สีม่วง​คน​หนึ่ง​นั่ง​อยู่​บน​เก้าอี้​พลาง​มองดู​แหวน​ใน​มือ​อย่าง​เบื่อหน่าย​

กิเลน​เพลิง​ที่นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์​เหลือบตา​ขึ้น​มอง​เขา​พลาง​เอ่ย​ว่า​ “ท่าน​คง​มิได้​กำลัง​คิดถึง​คน​ผู้​นั้น​อีกแล้ว​หรอก​นะ​”

“ถูกต้อง​ มีตรงไหน​มิได้กัน​เล่า​” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​หมุน​แหวน​ใน​มือ​ แหวน​วง​นี้​ดูเหมือน​แหวน​มนตร์​ที่​มอบให้​ซือ​หม่า​โย​วเย่ว์​ใน​ตอนนั้น​อยู่​มาก​พอสมควร​ เพราะ​เป็น​แหวน​วง​ที่​คู่​กัน​กับ​แหวน​ที่​มอบให้​เธอ​ใน​ตอนนั้น​นั่นเอง​

“คิด​อย่างไร​ก็​ไม่เข้าใจ​เลย​” กิเลน​เพลิง​ส่ายหน้า​ “นารี​ทิพย์​กลับมา​เพราะ​ท่าน​โดยเฉพาะ​ ทว่า​ท่าน​เอาแต่​หลบเลี่ยง​ไม่ยอม​พบ​ ตั้ง​กี่​ปี​มาแล้ว​ จำนวน​ครั้ง​ที่​ท่าน​ยอม​พบ​นาง​นับ​ได้​ด้วย​นิ้วมือ​ข้างเดียว​ แต่​ข้า​นับ​จำนวน​ครั้ง​ที่​ท่าน​นั่ง​มอง​แหวน​วง​นี้​ไม่หวาดไม่ไหว​แล้ว​”

“เจ้าไม่เข้าใจ​อย่างนั้น​หรือ​” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​หัวเราะ​แล้ว​เอ่ย​ว่า​ “ความจริง​แล้ว​ข้า​เอง​ก็​ไม่เข้าใจ​เหมือนกัน​ เฮ้อ​ เห็น​อยู่​ชัด​ๆ ว่า​ก็​แค่​เด็กน้อย​คน​หนึ่ง​เท่านั้น​! เหตุใด​จึงต้อง​คิดถึง​นาง​อยู่​ตลอดเวลา​”

“ถ้าท่าน​มิได้​ตาเหล่​ก็​ตาบอด​นั่นแหละ​” กิเลน​เพลิง​พูด​อย่าง​รังเกียจ​ “เหตุใด​ข้า​จึงต้อง​มาติดตาม​เจ้านาย​ที่​มีตา​หา​มีแวว​ไม่เช่นนี้​ด้วย​ ช่างน่าขายหน้า​เสีย​จริง​!”

อู​ห​ลิ​งอ​วี่​มิได้​ปฏิเสธ​ มิใช่เพียงแค่​กิเลน​เพลิง​เท่านั้น​ที่​ดูแคลน​สายตา​ของ​เขา​ ตัว​เขา​เอง​ก็​ไม่เข้าใจ​เช่นกัน​ ไม่ได้​เจอกัน​ตั้ง​หลาย​ปี​ถึงเพียงนี้​แล้ว​ แต่​ภาพ​ของ​เธอ​กลับ​ไม่เคย​เลือนหาย​ไป​เลย​ ระยะนี้​เขา​นึกถึง​เธอ​อยู่​ตลอดเวลา​ ตอนนี้​เธอ​จะเป็น​เช่นไร​บ้าง​ จะคิดถึง​ตน​บ้าง​หรือไม่​ พลัง​ยุทธ์​ไป​ถึงระดับ​ขั้น​ใด​แล้ว​ ข้าง​กาย​มีบุรุษ​อื่น​อยู่​ด้วย​หรือไม่​

เมื่อ​นึกถึง​คำถาม​ข้อ​สุดท้าย​ อู​ห​ลิ​งอ​วี่​ก็​รู้สึก​ว่า​ตน​นั่ง​ไม่ติด​เสียแล้ว​

ถ้าหาก​ผ่าน​ไป​เนิ่นนาน​เช่นนี้​แล้ว​แม่สาวน้อย​ผู้​นั้น​ลืมเลือน​ตน​ขึ้น​มา จะทำ​เช่นไร​เล่า​ เขา​ไม่มีทาง​ยอมให้​เกิด​เหตุการณ์​เช่นนั้น​ขึ้น​อย่าง​แน่นอน​!

“ระยะนี้​ท่าน​เจ้าตำหนัก​ออกจาก​การ​ปลีก​วิเวก​แล้ว​ มิสู้ข้า​พา​เขา​ไป​สำรวจ​สถานการณ์​ของ​ตำหนัก​ผู้วิเศษ​แห่ง​ดินแดน​อี้​หลิน​หน่อย​ดีกว่า​”

อู​ห​ลิ​งอ​วี่​บอ​กว่า​จะทำ​ก็​ทำ​จริงๆ​ หลังจากที่​หา​ข้ออ้าง​ให้​ตัวเอง​ได้​แล้ว​ เขา​จึงลุกขึ้น​ยืน​ในทันที​ แล้ว​เดิน​ออก​ไป​ข้างนอก​

กิเลน​เพลิง​เห็น​ท่าที​รีบร้อน​ของ​คน​ผู้​นี้​แล้วจึง​มอง​เขา​อย่าง​เหยียดหยาม​ปราด​หนึ่ง​ก่อน​จะติดตาม​ไป​อย่าง​จนใจ​

อู​ห​ลิ​งอ​วี่​มาถึงยัง​ด้านนอก​ของ​ห้องใต้หลังคา​ ก็​พบ​กับ​นารี​ทิพย์​แห่ง​ตำหนัก​ผู้วิเศษ​ที่​ตรง​มาทาง​นี้​พอดี​ เมื่อ​เห็น​นาง​ อู​ห​ลิ​งอ​วี่​จึงรีบ​ทำ​ท่าทาง​อ่อนแอ​ในทันที​

“ห​ลิ​งอ​วี่​ ท่าน​จะไป​ไหน​น่ะ​”

อู​ห​ลิ​งอ​วี่​แสดงท่าที​เหมือน​เพิ่งจะ​มองเห็น​นาง​พร้อมกับ​สีหน้า​ประหลาดใจ​รางๆ​ เขา​ยิ้ม​น้อย​ๆ แล้ว​เอ่ย​ว่า​ “เวยเวย​นี่เอง​ ข้า​ไม่ค่อย​สบาย​น่ะ​ จึงอยาก​จะไป​ให้​ท่าน​อาจารย์​ดู​สักหน่อย​”

“ท่าน​ไม่สบาย​อีกแล้ว​หรือ​ ถ้าอย่างนั้น​ให้​ข้า​ไป​ส่งท่าน​ดีกว่า​นะ​” ไป๋​เวยเวย​มอง​เขา​อย่าง​เป็นกังวล​

“ไม่ต้อง​หรอก​ มีเจ้ากิเลน​อยู่​กับ​ข้า​ทั้งคน​ ไม่ต้อง​รบกวน​เจ้าเลย​ เจ้าตำหนัก​ออกจาก​การ​ปลีก​วิเวก​แล้ว​ ข้า​จึงต้อง​กลับ​ไป​อีกครั้ง​ ต้อง​ขอ​ฝาก​ตำหนัก​ผู้วิเศษ​แห่ง​นี้​ไว้​กับ​เจ้าสัก​ระยะ​หนึ่ง​ด้วย​” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​พูด​ปฏิเสธ​

“แต่​ท่าน​มีสภาพ​เช่นนี้​แล้​วจะ​กลับ​ไป​ได้​หรือ​” ไป๋​เวยเวย​อยาก​จะเข้าไป​พยุง​เขา​ แต่กลับ​ถูก​เขา​ถอยห่าง​ออก​ไป​สอง​ก้าว​

“มีเจ้ากิเลน​อยู่​ด้วย​ ไม่เป็นไร​หรอก​” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​สบโอกาส​พิง​ลง​บน​ร่าง​เจ้ากิเลน​

ถึงแม้ว่า​กิเลน​เพลิง​จะดูแคลน​เขา​เป็น​อย่างยิ่ง​ แต่​ก็​ยัง​ให้ความร่วมมือ​กับ​เขา​ โดย​พยุง​เขา​เอาไว้​แล้ว​พูด​กับ​ไป๋​เวยเวย​ว่า​ “นารี​ทิพย์​ไม่ต้อง​เป็นห่วง​เขา​หรอก​ขอรับ​ ข้า​จะพา​เขา​กลับ​ไป​เอง​”

ไป๋​เวยเวย​ปล่อยมือ​แล้ว​เอ่ย​ว่า​ “ก็ได้​ เจ้าต้อง​ปกป้อง​เขา​ให้​ดี​ล่ะ​”

“แน่นอน​ขอรับ​” กิเลน​เพลิง​จำแลง​กาย​กลับเป็น​ร่าง​เดิม​แล้ว​ให้​อู​ห​ลิ​งอ​วี่​ขี่​บน​หลัง​

“เวยเวย​ เรื่อง​ของ​ตำหนัก​ผู้วิเศษ​…”

“ปล่อย​ให้​ข้า​ดูแล​เถิด​ ข้า​จะจัดการ​เป็น​อย่าง​ดี​แน่​” ไป๋​เวยเวย​พูด​

“ดี​ เช่นนั้น​ข้า​ก็​จะได้​จากไป​อย่าง​วางใจ​ เจ้ากิเลน​ พวกเรา​ไป​กัน​เถิด​” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​พูด​จบ​แล้ว​ตบหลัง​เจ้ากิเลน​เพลิง​เบา​ๆ

กิเลน​เพลิง​ที่​แบก​เขา​ไว้​บน​หลัง​ทะยาน​ขึ้น​สู่ท้องฟ้า​ออก​ไป​จาก​ตำหนัก​

จนกระทั่ง​ออก​ไป​ไกล​จาก​ตำหนัก​แล้ว​ อู​ห​ลิ​งอ​วี่​จึงค่อย​กลับ​สู่สภาพ​ปกติ​ เขา​เอนตัว​บน​หลัง​เจ้ากิเลน​ สอง​มือ​ประสาน​เอาไว้​ที่​ท้ายทอย​ด้วย​ความ​ผ่อนคลาย​เป็น​อย่างยิ่ง​

“ท่าน​มิได้​จะไป​ยัง​ดินแดน​อี้​หลิน​หรอก​หรือ​ แล้​วจะ​ให้​ข้า​วิ่ง​ไป​ทำไม​กัน​!” กิเลน​เพลิง​หยุด​เดิน​

“ไป​น่ะ​ไป​อยู่​หรอก​ แต่ก่อน​จะไป​ข้า​อยาก​ไปดู​ท่าน​อาจารย์​เสียหน่อย​ ก่อนหน้านี้​เขา​บอ​กว่า​อยาก​จะไป​เที่ยวเล่น​ที่​ดินแดน​อี้​หลิน​ ข้า​จึงจะแวะ​รับ​เขา​ไป​ด้วย​” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​พูด​

“ที่นั่น​มีอะไร​น่า​ไป​กัน​” กิเลน​เพลิง​พูด​ “หรือ​อาจารย์​ของ​ท่าน​อยาก​จะไป​พบ​ใคร​”

“มิใช่ ไป​เพื่อ​เสาะหา​เครื่อง​ยา​ต่างหาก​เล่า​ เขา​บอ​กว่า​มีแค่​ที่​ดินแดน​อี้​หลิน​เท่านั้น​” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​พูด​

“ท่าน​ก็​รู้จัก​มิใช่หรือ​ แล้ว​เหตุใด​จึงมิให้​ท่าน​ไป​นำมา​ล่ะ​” กิเลน​เพลิง​ไม่เข้าใจ​

“ใคร​จะไป​รู้​ว่า​ตา​เฒ่านั่น​คิด​อะไร​อยู่​!” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​พูด​ “ตา​เฒ่านั่น​แปลกประหลาด​ถึงเพียงนั้น​ ไม่แน่​ว่า​อาจจะ​แค่​อยาก​ไป​เที่ยวเล่น​ก็ได้​!”

“เอาเถิด​ พวก​ท่าน​ศิษย์​อาจารย์​ก็​ไม่ได้​ต่างกัน​นัก​หรอก​!” กิเลน​เพลิง​พูด​จบ​ก็​เร่งความเร็ว​ เพียง​ไม่นาน​ก็​ทิ้ง​ห่าง​จาก​ตำหนัก​ผู้วิเศษ​แล้ว​

พวกเขา​มาถึงยอดเขา​ที่​ไร้​ผู้คน​แห่ง​หนึ่ง​ อู​ห​ลิ​งอ​วี่​หยิบ​เอา​ค่าย​กล​นำ​ส่งเที่ยว​เดียว​ออกมา​ หลังจาก​กระตุ้น​มัน​เรียบร้อย​แล้วจึง​โยน​มัน​ลง​บน​พื้น​ พอ​ค่าย​กล​นำ​ส่งเปล่งประกาย​ขึ้น​มา พวกเขา​จึงเดิน​เข้าไป​ ก่อน​จะหายตัว​ไป​อย่าง​รวดเร็ว​

หลังจากที่​พวกเขา​หายตัว​ไป​ไม่นาน​ ไป๋​เวยเวย​ก็​ขี่​สัตว์​อสูร​วิเศษ​สีขาว​ราว​หิมะ​ตน​หนึ่ง​ตามมา​

“เจ้านาย​ กลิ่นอาย​ของ​พวกเขา​มาถึงแค่​ตรงนี้​ก็​สิ้นสุดลง​แล้ว​” สัตว์​อสูร​วิเศษ​ร่อน​ลง​กลาง​หุบเขา​แล้ว​เอ่ย​ขึ้น​

ไป๋​เวยเวย​ก้าว​ลง​จาก​สัตว์​อสูร​วิเศษ​ เมื่อ​เห็น​ศิลา​ค่าย​กล​นำ​ส่งที่​วาง​อยู่​บน​พื้น​ จึงเอ่ย​ว่า​ “นี่​คือ​ศิลา​ค่าย​กล​นำ​ส่งที่​ห​ลิ​งอ​วี่​ใช้กลับ​ไป​ น่าเสียดาย​ที่​มนตร์​บน​นั้น​ใช้เพียง​ครั้ง​เดียว​ก็​เลือนหาย​ไป​แล้ว​ มิอาจ​ระบุ​ตำแหน่ง​ของ​หุบเขา​เซียน​มาร​ได้​”

“เจ้านาย​…” สัตว์​อสูร​วิเศษ​เห็น​นาง​ดู​ผิดหวัง​อยู่​บ้าง​ จึงคิด​จะปลอบประโลม​นาง​

“ไม่เป็นไร​หรอก​ อย่าง​น้อย​ก็​เป็น​หลักฐาน​ชัดเจน​ว่า​เขา​กลับ​ไป​แล้ว​จริงๆ​ มิได้​ออก​ไปหา​หญิง​อื่น​ข้างนอก​” ไป๋​เวยเวย​พูด​ด้วย​รอยยิ้ม​ “ห​ลิ​งอ​วี่​เป็น​ของ​ข้า​ได้​เพียง​คนเดียว​เท่านั้น​ ใคร​กล้า​แย่งชิง​…”

นาง​มิได้​เอ่ย​วาจา​ที่​เหลือ​ออกมา​ แต่​ศิลา​ค่าย​กล​ใน​มือ​กลับ​แหลกลาญ​เป็น​ผุยผง​ พอ​นาง​ปล่อยมือ​ ผง​เหล่านั้น​จึงร่วงหล่น​ลง​สู่พื้น​

“ไป​เถิด​ กลับกัน​ดีกว่า​” นาง​ขึ้น​ขี่​บน​หลัง​ของ​สัตว์​อสูร​วิเศษ​แล้ว​ออก​ไป​จาก​หุบเขา​

ที่​อีก​ด้าน​หนึ่ง​ อู​ห​ลิ​งอ​วี่​ปรากฏตัว​ขึ้น​ท่ามกลาง​หุบเขา​อัน​เงียบสงบ​ ขุนเขา​ทอดตัว​ยาว​ ไม่รู้​ว่า​อยู่​ใน​หุบเขา​แห่งใด​

ทันใดนั้น​ร่างกาย​ของ​เขา​ก็​สั่น​ไหว​ พร้อมกับ​หัวเราะ​อย่าง​เย็นชา​ออกมา​

“เป็น​อะไร​ไป​หรือ​” กิเลน​เพลิง​ถาม

“มีคน​แตะต้อง​ศิลา​ค่าย​กล​ของ​ข้า​น่ะ​สิ” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​พูด​

“ใคร​จะไป​แตะต้อง​ศิลา​ของ​ท่าน​ได้​เล่า​” กิเลน​เพลิง​รู้​ว่า​เขา​จะต้อง​ใส่สติ​รับรู้​ของ​ตน​เอาไว้​ใน​ศิลา​ค่าย​กล​ด้วย​ เมื่อ​ได้ยิน​เขา​พูด​เช่นนี้​ แสดงว่า​จะต้อง​มีคน​แตะต้อง​อย่าง​แน่นอน​

“ไป๋​เวยเวย”​ อู​ห​ลิ​งอ​วี่​พูด​ “ไม่ง่าย​เลย​กว่า​จะเรียกตัว​นารี​ทิพย์​คน​หนึ่ง​มาได้​ เดิมที​คิด​ว่า​นาง​จะดี​หน่อย​ แต่​คิดไม่ถึง​ว่า​จะเป็น​เช่นนี้​ได้​”

“ถึงแม้ว่า​คน​ก่อนหน้านี้​จะเกาะแกะ​จน​น่ารำคาญ​อยู่​บ้าง​ แต่​คน​นี้​ช่างดู​จอมปลอม​เหลือเกิน​” กิเลน​เพลิง​วิจารณ์​อย่าง​ไม่เกรงใจ​

“ถูกต้อง​ โย​ว​โย​ว​จริงใจ​ที่สุด​ ไม่เสแสร้ง​เลย​แม้แต่น้อย​” อู​ห​ลิ​งอ​วี่​พูด​

กิเลน​เพลิง​กลอกตา​ใส่เขา​ครา​หนึ่ง​ อะไร​ๆ นาง​ก็ดี​ที่สุด​ เกิน​เยียวยา​แล้ว​จริงๆ​!

อู​ห​ลิ​งอ​วี่​มาถึงใต้​ต้น​แปะก๊วย​แล้ว​โยน​ศิลา​ค่าย​กล​หลาย​อัน​เข้าไป​ ทั่ว​ทั้ง​หุบเขา​ก็​เปลี่ยนแปลง​ลักษณะ​จน​ดู​คล้าย​กับ​เปลี่ยน​สถานที่​เลย​ทีเดียว​

เขา​เดิน​เข้าไป​ หลังจากนั้น​ก็​โบกมือ​ ศิลา​ค่าย​กล​เหล่านั้น​จึงลอย​กลับ​เข้ามา​ใน​มือ​เขา​อีกครั้ง​ หุบเขา​ก็​กลับ​กลายเป็น​รูปลักษณ์​ดังเช่น​ก่อนหน้านี้​อีกครั้ง​

“ตา​เฒ่า ข้า​กลับมา​แล้ว​” เขา​มาถึงด้านหน้า​กระท่อม​หลัง​หนึ่ง​ ก่อน​จะตะโกน​เข้าไป​ข้างใน​

เสียง​แก่​ชรา​แต่​แข็งกร้าว​เสียง​หนึ่ง​ดัง​ลอย​มาจาก​ใน​บ้าน​ “ข้า​รู้​ว่า​เจ้ากลับมา​แล้ว​ เข้ามา​สิ ข้า​กำลัง​คิดค้น​ของ​สิ่งหนึ่ง​ที่จะ​หล่อเลี้ยง​วิญญาณ​ของ​เจ้าได้​อยู่​พอดี​เลย​!”

อู​ห​ลิ​งอ​วี่​ไม่พูด​อะไร​ ทุกครั้งที่​กลับมา​ล้วน​เป็น​เช่นนี้​ทั้งสิ้น​ ผ่าน​มาหลาย​ปี​ถึงเพียงนี้​แล้ว​ ตา​เฒ่าผู้​นี้​ก็​ยัง​ไม่ยอม​รามือ​อีก​

เขา​มิได้​เข้าไป​ ยังคง​ยืน​อยู่​ที่​หน้า​ประตู​แล้ว​เอ่ย​ว่า​ “ตา​เฒ่า ข้า​จะไป​ดินแดน​อี้​หลิน​ ท่าน​มิได้​บอ​กว่า​จะไป​ด้วยกัน​หรอก​หรือ​ มาสิ!”

ชาย​ชรา​ผอมแห้ง​คน​หนึ่ง​ออก​มาจาก​ใน​เรือน​แล้ว​ดึง​มือ​ของ​เขา​เอาไว้​ ก่อน​จะลากตัว​เขา​เข้ามา​ใน​กระท่อม​แล้ว​เอ่ย​ว่า​ “ให้​เจ้าอาบ​สิ่งนี้​ก่อน​แล้ว​ค่อย​ไป​ ข้า​ลงทุนลงแรง​ไป​ตั้ง​มากมาย​ เจ้าอย่า​ทำให้​ข้า​ต้อง​สูญเปล่า​สิ!”

“เฮ้ย​…”

ใคร​บางคน​เหวี่ยง​ตัว​คน​ลง​ไป​ใน​สระน้ำ​แห่ง​หนึ่ง​ทั้งๆ ที่​สวม​เสื้อผ้า​ เริ่มต้น​การ​อาบ​ยา​ครั้ง​ที่​กี่​ร้อย​แล้วก็​มิทราบ​ได้​

สลับชะตา ชายามือสังหาร

สลับชะตา ชายามือสังหาร

Status: Ongoing
เมื่อ ซือหม่าโยวเย่ว์ นักฆ่าสาวจากยุคปัจจุบันตายลง วิญญาณกลับมาเข้าร่างคุณชายห้าแห่งจวนแม่ทัพใหญ่ที่ถูกตราหน้าว่าเป็น ‘คนไร้ค่า’ ผู้ชมชอบไม้ป่าเดียวกัน! เพื่อบรรลุเป้าหมายที่เจ้าของร่างเดิมไหว้วานไว้นางจึงต้องกลายเป็นผู้แข็งแกร่งของโลกใบนี้ โลกที่ตัดสินกันด้วยพลังบำเพ็ญ! ถอนพิษในร่าง ฝึกวิชา แก้แค้นและตามหาบิดามารดาของร่างนี้ ในขณะที่นางมาถึงโลกนี้บางสิ่งที่หลับใหลในร่างของนางกลับ ‘ตื่นขึ้น’ พร้อมความฝันประหลาดที่เอ่ยถึงชื่อ ซีเหมินโยวเย่ว์ ความรู้สึกนั้นช่างสมจริงจนยากจะเชื่อว่าเป็นเพียงความฝันจนนางเริ่มไม่แน่ใจเสียแล้วว่า สิ่งที่ตนเห็นนั้นเป็นเพียงอดีตหรือความทรงจำที่ถูกปิดผนึกเอาไว้กันแน่…

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน