แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了] – ตอนที่ 789 ไม่ควรมีหัวหน้าเช่นนี้อีกต่อไป

ตอนที่ 789 ไม่ควรมีหัวหน้าเช่นนี้อีกต่อไป

ตอนที่​ 789 ไม่ควร​มีหัวหน้า​เช่นนี้​อีกต่อไป​

ผู้จัดการ​เฉียน​กำลัง​ดุ​พนักงาน​ชายหนุ่ม​ที่​เงอะงะ​ ฆ่าปลา​ช้าจน​ทำให้​ลูกค้า​จำนวนมาก​ต้อง​ต่อ​คิว​

ลูกค้า​ที่​รอ​ต่อ​แถว​เพื่อ​ฆ่าปลา​ไม่คิด​ว่า​พนักงาน​ชาย​คน​นั้น​จะโง่และ​ช้าใน​การ​ฆ่าปลา​ขนาด​นี้​

แต่​เมื่อ​เห็น​ผู้จัดการ​เฉียน​ดุ​ชายหนุ่ม​ที่​ฆ่าปลา​ตลอดเวลา​ พวกเขา​ก็​ไม่ชอบ​พนักงาน​ชาย​คน​นั้น​ด้วย​

ว่า​กัน​ว่า​คน​อย่าง​เขา​ที่ทำงาน​ไม่เก่ง​ไม่ควร​ได้รับ​คัดเลือก​จาก​ตลาด​

ผู้จัดการ​เฉียน​ดุด่า​แรง​ยิ่งขึ้น​

พนักงาน​ชาย​หน้าแดง​จาก​การ​ถูก​ตำหนิ​ แต่​เขา​ไม่ได้​ตอบกลับ​ เขา​มุ่งความสนใจ​ไป​ที่​การ​ฆ่าปลา​มากขึ้น​ โดย​หวัง​ว่า​จะทำได้​เร็ว​กว่า​นี้​

หลิน​ม่าย​ยืน​ดู​อยู่​ห่าง ๆ​ สักพัก​ พนักงาน​ชาย​คน​นี้​ดู​ซุ่มซ่ามและ​ฆ่าปลา​ได้​ช้าจริง​ตามที่​โดน​ตำหนิ​

แต่​ใคร​จะฆ่าปลา​ที่​ด้วย​ความเร็ว​ขนาด​นั้น​ได้​?

นักฆ่า​ปลา​ใน​ตลาด​มีความ​รวดเร็ว​ใน​การ​ฆ่าปลา​ ซึ่งได้รับ​การฝึกฝน​ทุกปี​และ​ทุก​เดือน​

ชายหนุ่ม​คน​นี้​ไม่ได้​ทำงาน​แย่​ การ​ฆ่าปลา​แบบนี้​ก็ดี​อยู่แล้ว​

หลิน​ม่าย​พูด​กับ​ผู้จัดการ​เฉียน​ซึ่งยังคง​ตะโกน​ใส่ชายหนุ่ม​ “ไป​เอา​ชุด​เครื่องมือ​สำหรับ​ฆ่าปลา​มาให้​ฉัน​”

ผู้จัดการ​เฉียน​เห็น​หลิน​ม่าย​ใน​ฝูงชน​ จึงทักทาย​เธอ​อย่าง​รวดเร็ว​พร้อม​เอ่ย​ถาม “คุณ​หลิน​จะเอา​เครื่องมือ​ฆ่าปลา​มาทำ​อะไร​ครับ​?”

“ทำ​ตามที่​ฉัน​สั่งก็​พอ​ ไม่ต้อง​ถามอะไร​ให้​มาก​”

หลิน​ม่าย​ระงับ​รอยยิ้ม​บน​ใบหน้า​ ตอนนี้​เธอ​กลายเป็น​คน​ไร้อารมณ์​และ​ใจร้อน​เล็กน้อย​

ผู้จัดการ​เฉียน​ไม่กล้า​ถามคำถาม​ใด​อีกต่อไป​ และ​ส่งเครื่องมือ​ฆ่าปลา​ให้​หลิน​ม่าย​อย่าง​รวดเร็ว​

หลิน​ม่าย​คุกเข่า​ลง​ข้าง​ชายหนุ่ม​ ยิ้ม​ให้​เขา​อย่าง​ใจดี​ และ​ฆ่าปลา​ให้​ลูกค้า​ไป​พร้อมกับ​เขา​

ชายหนุ่ม​ชะงัก​ไป​ครู่หนึ่ง​ จากนั้น​จึงตั้งอกตั้งใจ​ฆ่าปลา​อีกครั้ง​

ชาติที่แล้ว​หลิน​ม่าย​ทำงาน​ใน​อุตสาหกรรม​อาหาร​ เธอ​ฆ่าปลา​และ​ไก่​ได้​อย่าง​ละเอียด​และ​รวดเร็ว​ แม้ว่า​เธอ​จะเกิด​ใหม่​ แต่​ทักษะ​เหล่านี้​ยัง​คงอยู่​

ผู้จัดการ​เฉียน​ตกตะลึง​

เมื่อ​ตั้งสติ​ได้​ก็​รีบ​เข้าไป​หยุด​เธอ​ทันที​ “คุณ​หลิน​ จะลงมือ​ฆ่าปลา​ด้วยตัวเอง​แบบนี้​ได้​ยังไง​ครับ​?

ปลา​พวก​นี้​ทั้ง​คาว​และ​ลื่น​ ก้างปลา​ก็​มีมากมาย​ อีก​ทั้ง​ยัง​ไม่ใช่เรื่อง​ง่าย​ที่จะ​ฆ่าให้​ตาย​ใน​ครา​เดียว​”

หลิน​ม่าย​กล่าว​ประชดประชัน​ทันที​ “ถ้าอย่างนั้น​คุณ​ก็​มาฆ่าสิ”

แม้ว่า​ผู้จัดการ​เฉียน​จะรู้​ว่า​เขา​ต้อง​ประพฤติ​ตัวดี​ต่อหน้า​หลิน​ม่าย​

แต่​เขา​ก็​ไม่ต้อง​การทำงาน​ที่​สกปรก​และ​เหน็ดเหนื่อย​ เมื่อ​ได้รับ​คำสั่ง​เขา​จึงหยุดชะงัก​ไป​

หลิน​ม่าย​ยิ้ม​ให้​เขา​อย่าง​เย็นชา​ “ไม่อยาก​ทำ​เหรอ​?”

“ทำ​ครับ​ ผม​เต็มใจ​ทำ​ ผม​จะฆ่าปลา​เอง​!” ผู้จัดการ​เฉียน​กัดฟัน​กล่าว​

หลิน​ม่าย​หลีกทาง​ทันที​

ผู้จัดการ​เฉียน​ไม่มีทางเลือก​อื่น​นอกจาก​นั่ง​ย่อ​ลง​กับ​พื้น​แล้ว​เริ่ม​ฆ่า

ในขณะที่​ฆ่า เขา​ยังคง​ดุ​พนักงาน​ชายหนุ่ม​ “เห็น​ไหม​ นาย​ฆ่าปลา​ไม่เก่ง​เท่า​คุณ​หลิน​ของ​เรา​ด้วยซ้ำ​”

หลิน​ม่าย​เลียนแบบ​น้ำเสียง​ของ​เขา​ “เห็น​ไหม​ คุณ​เอง​ก็​ฆ่าปลา​ไม่เก่ง​เท่า​ผู้หญิง​อย่าง​ฉัน​ ออก​ไป​ซะ ฉัน​จะจัดการ​เอง​ จะปล่อย​ให้​ลูกค้า​รอคอย​ปลา​แบบนี้​อีก​นาน​ไหม​?”

ผู้จัดการ​เฉียน​ยอม​สละ​ที่นั่ง​ให้​หลิน​ม่าย​อย่าง​ไม่เต็มใจ​

ชายหนุ่ม​ขอบคุณ​หลิน​ม่าย​สำหรับ​การ​ช่วยเหลือ​

หลิน​ม่าย​ยิ้ม​พลาง​กล่าว​ “ขอบคุณ​อะไร​? ฉัน​ทำงาน​เพื่อ​ตัวเอง​ ไม่ใช่เพื่อ​คุณ​ คุณ​ทำได้​ดีมาก​สำหรับ​การทำงาน​วัน​แรก​ เมื่อ​นึกย้อน​ไป​ถึงวันที่​ฉัน​ฆ่าปลา​ครั้งแรก​ ฉัน​ยัง​ทำได้​ไม่ดี​เท่า​คุณ​เลย​ด้วยซ้ำ​”

เมื่อ​เห็น​ว่า​หลิน​ม่าย​ไม่เพียง​ไม่ดุ​เขา​เท่านั้น​ แต่​ยัง​ปลอบโยน​เขา​ด้วย​ ชายหนุ่ม​รู้สึก​ดีขึ้น​มาก​

ผู้คน​ก็​ผ่อนคลาย​ลง​มาก​เช่นกัน​ และ​การ​ฆ่าปลา​ก็​ง่าย​ยิ่งขึ้นไป​อีก​

ผู้จัดการ​เฉียน​ตกตะลึง​ เขา​เหยียดหยาม​คน​เหล่านั้น​อยู่​ใน​ใจ

เจ้านาย​ทุกคน​มักจะ​ดุ​ลูกน้อง​เมื่อ​เห็น​ลูกน้อง​ทำงาน​ช้า

แต่​ผู้หญิง​คน​นี้​ไม่เพียง​ไม่ต่อว่า​ แต่​ยัง​ปลอบโยน​และ​ให้กำลังใจ​พนักงาน​อีกด้วย​

มีเจ้านายแบบ​ใน​ตลาด​ฝูตัว​ตัว​ไม่ช้าก็เร็ว​ตลาด​จะปิด​ตัว​ลง​อย่าง​แน่นอน​

หลิน​ม่าย​ช่วย​พนักงาน​ฆ่าปลา​ฆ่าปลา​ที่​สะสมไว้​ทั้งหมด​ของ​ลูกค้า​จน​เสร็จ​แล้ว​วาง​มีด​ใน​มือ​ลง​

จากนั้น​จึงล้างมือ​และ​ซื้อ​ซาลาเปา​นึ่ง​สำหรับ​มื้อ​กลาง​วันที่​ตลาด​ของ​ตนเอง​

เธอ​เดิน​ออก​ไป​ขณะ​รับประทาน​ซาลาเปา​ และ​พบ​กับ​ทัง​อี้​

หลิน​ม่าย​ถาม “คุณ​กินข้าว​หรือยัง​?”

“ยังเลย​ครับ​ ผม​เพิ่ง​กลับ​มาจาก​ตลาด​ฝูตัว​ตัว​อีก​แห่ง​”

ทัง​อี้​จ้องมอง​ซาลาเปา​นึ่ง​ใน​มือ​ของ​เธอ​ “นี่​คือ​มื้อ​เที่ยง​ของ​คุณ​หลิน​เหรอ​ครับ​?”

หลิน​ม่าย​พยักหน้า​ จากนั้น​พา​ทัง​อี้​ไป​ที่​มุมหนึ่ง​ไม่ไกล​จาก​ตลาด​พลาง​กล่าว​ “คุณ​คิด​อย่างไร​กับ​ผู้จัดการ​เฉียน​และ​ผู้จัดการ​หม่า​?”

แม้เธอ​จะยัง​ไม่ได้​ติดต่อ​ผู้จัดการ​หม่า​ แต่​เมื่อ​พิจารณา​ถึงคุณภาพ​ของ​ผู้จัดการ​เฉียน​แล้ว​ ผู้จัดการ​หม่า​ก็​ไม่ได้ดี​ไป​กว่า​นี้​มาก​นัก​

พวกเขา​เคย​เป็น​ผู้ปฏิบัติงาน​ภายใต้​ผู้ใต้บังคับบัญชา​ของ​ซูอวี้อิ๋ง​ เป็น​เหมือน​สุนัข​รับใช้​ที่​เอาแต่​ประจบ​ ผู้จัดการ​หม่า​จะดีกว่า​นี้​ได้​อย่างไร​?

ทัง​อี้​ส่าย​ศีรษะ​ “อย่า​พูดถึง​พวกเขา​สอง​คน​เลย​ครับ​ พวกเขา​ไม่ปฏิบัติ​ต่อ​พนักงาน​ระดับ​รากหญ้า​ใน​ฐานะ​มนุษย์​ด้วยซ้ำ​ ราวกับว่า​พนักงาน​ระดับ​ล่าง​เหล่านั้น​เป็น​สิ่งของ​ที่​พวกเขา​จะทำ​อะไร​ก็​ได​ผู้ปฏิบัติงาน​คนอื่น​ ๆ ที่​มาจาก​ตลาด​ฮุ่ย​ห​มิน​ก็​หยิ่งยโส​ซึ่งทำให้​ผู้คน​โกรธ​ วันนี้​ผม​จึงเลือก​ผู้ปฏิบัติงาน​สอง​สามคน​มาแทน​ชั่วคราว​และ​ไล่​พวกเขา​ออก​ทั้งหมด​ ในอนาคต​จะมีการคัดเลือก​พนักงาน​ที่​มีความสามารถ​เป็นเลิศ​ครับ​”

หลิน​ม่าย​พยักหน้า​ “โอเค​”

เธอ​เกลียด​ผู้จัดการ​ประเภท​ที่​ใช้เล่ห์เหลี่ยม​อย่าง​ผู้จัดการ​เฉียน​

อย่า​วิจารณ์​พนักงาน​ต่อหน้า​ลูกค้า​ หาก​พวกเขา​ทำงาน​ได้​ไม่ดี​ก็​ควร​ตำหนิ​ใน​ตอนที่​ไม่มีลูกค้า​ไม่ใช่เหรอ​?

หลิน​ม่าย​พยักหน้า​ให้​ทัง​อี้​และ​กำลังจะ​จากไป​

ทัง​อี้​หยุด​เธอ​ “คุณ​หลิน​ครับ​ ยังมี​บางอย่าง​ที่​ผม​อยาก​จะบอก​คุณ​หลิน​”

สิ่งที่​เขา​ต้องการ​บอก​หลิน​ม่าย​ก็​คือ​ เขา​ใช้เงิน​ของ​ตัวเอง​เพื่อ​เชิญผู้เชี่ยวชาญ​และ​อาจารย์​จาก​สถาบัน​วิทยาศาสตร์​การเกษตร​มาช่วย​ส่งเสริม​เทคโนโลยี​เรือนกระจก​สำหรับ​พืชผัก​ใน​พื้นที่​ชนบท​ใน​เขตชานเมือง​ของ​กรุง​ปักกิ่ง​

และ​ตอนนี้​สามารถ​เก็บ​ผัก​เรือนกระจก​ใน​พื้นที่​ชานเมือง​ปักกิ่ง​ได้​แล้ว​

เขา​ต้องการ​ถามหลิน​ม่าย​ว่า​ เธอ​ต้องการ​ซื้อ​หรือไม่​

หลิน​ม่าย​พยักหน้า​ “แน่นอน​”

นี่​คือ​ผัก​เรือนกระจก​ที่​ตลาด​ฝูตัว​ตัว​ลงทุน​ ทำไม​เธอ​จะไม่ซื้อ​ล่ะ​?

อย่างไรก็ตาม​ เธอ​ย้ำ​กับ​ทัง​อี้​ว่า​เธอ​จะไม่ยอมรับ​ผัก​จาก​โรงเรือน​ของ​เกษตรกร​ใน​เมือง​หู​ลู่​

แม้สถานการณ์​ใน​ปัจจุบัน​ของ​พวกเขา​จะน่าเวทนา​มาก​ แต่​ชาวบ้าน​หลาย​สิบ​คน​ได้​วางยาพิษ​ผู้คน​จำนวนมาก​เพราะ​พวกเขา​ฉีด​พ่น​ยาฆ่าแมลง​บน​ผัก​จน​บางคน​ถูก​จำคุก​และ​ถูกปรับ​

มีเหตุการณ์​ฉาวโฉ่​เช่นนี้​เกิดขึ้น​ แน่นอน​ว่า​จะไม่มีตลาด​แห่งใด​กล้า​ซื้อ​สินค้า​ทาง​การเกษตร​จาก​พวกเขา​อีก​

แม้ว่า​เกษตรกร​ใน​เมือง​หู​ลู่​จะสามารถ​ขนส่ง​ผลิตผล​ทาง​การเกษตร​ของ​ตน​ไป​ยัง​เมืองหลวง​เพื่อ​ขาย​ได้​ แต่​เมื่อ​ลูกค้า​พบ​ว่า​เป็น​ของ​เกษตรกร​ใน​เมือง​หู​ลู่​ พวกเขา​จะคืน​สินค้า​ทันที​

พวกเขา​ต้อง​ปกปิด​ตัวตน​และ​ไป​ที่​เมืองหลวง​เพื่อ​ขาย​ผลิตผล​ทาง​การเกษตร​

แต่​เมื่อ​พวกเขา​พบ​กับ​เทศกิจ​พวกเขา​ก็​ต้อง​เปิดเผย​ตัวตน​ที่​แท้จริง​

ทันทีที่​เหล่า​เทศกิจ​ได้ยิน​ว่า​พวกเขา​มาจาก​เมือง​หู​ลู่​ก็​ขับไล่​พวกเขา​ออก​ไป​ หรือไม่​ก็​ทำการ​ยึด​สินค้า​พวกเขา​

ดังนั้น​ไม่ว่า​พวกเขา​จะพยายาม​ช่วยเหลือ​ตัวเอง​มาก​เท่าไหร่​ก็​ยัง​เป็นเรื่อง​ยาก​

แต่​ไม่ว่า​มัน​จะยาก​เพียงใด​ หลิน​ม่าย​ก็​ไม่ได้​ตั้งใจ​ปล่อย​ให้​อดีต​ผ่าน​ไป​และ​ไม่คิด​จะยื่นมือ​เข้าไป​ช่วยเหลือ​พวกเขา​

เนื่องจาก​พวกเขา​กล้า​ที่จะ​ลืม​ความชอบธรรม​เมื่อ​เห็น​กำไร​ ก็​ต้อง​มีจิตสำนึก​ที่จะ​รับ​ผล​ที่​ตามมา​

ณ ตลาด​ฝูตัว​ตัว​ใน​เขต​เฉาหยาง​

ในไม่ช้า​ก็​ถึงเวลาปิด​ทำการ​ ทัง​อี้​เรียก​รวม​พนักงาน​ทั้งหมด​

ผู้จัดการ​เฉียน​และ​ผู้ปฏิบัติงาน​อื่น​ ๆ ของตลาด​ฮุ่ย​ห​มิน​ถูก​ไล่ออก​

ผู้จัดการ​เฉียน​และ​คนอื่น​ ๆ ต่าง​ตกตะลึง​ราวกับ​ถูก​ฟ้าผ่า​

เขา​ถามทัง​อี้​อย่าง​ก้าวร้าว​ว่า​ทำไม​ถึงต้อง​ไล่​พวกเขา​ออก​

ทัง​อี้​กล่าว​ “เป็น​เพราะ​ระบบ​การ​ปฏิบัติงาน​ของ​คุณ​ พวกเรา​ตลาด​ฝูตัว​ตัว​ต้องการ​เพียง​พนักงาน​และ​หัว​หน้าที่​ดี​ ไม่ใช่หัว​หน้าที่​ปฏิบัติ​ต่อ​ผู้​ที่​ด้อย​กว่า​อย่าง​สัตว์เดรัจฉาน​”

คำพูด​ของ​ทัง​อี้​เรียก​เสียง​ปรบมือ​อย่าง​อบอุ่น​จาก​พนักงาน​ระดับ​รากหญ้า​

กลุ่ม​ผู้ปฏิบัติงาน​ของ​ผู้จัดการ​เฉียน​ทั้ง​ใหญ่​และ​เล็ก​พูดไม่ออก​อยู่​พัก​หนึ่ง​

พวกเขา​ชอบ​กดขี่​พนักงาน​ แต่กลับ​ไม่เคย​รู้ตัว​ว่า​พวกเขา​ทำเกินไป​

แม้ว่า​ตอนนี้​พวกเขา​จะถูก​ทัง​อี้​ไล่ออก​ แต่​พวกเขา​ก็​ไม่รู้สึก​ว่า​พวกเขา​ได้​ทำ​อะไร​ผิด​

เจ้าหน้าที่​ทุกคน​ที่​ดี​ไม่ชอบ​พวกเขา​เหรอ​?

ผู้จัดการ​เฉียน​และ​คนอื่น​ ๆ ตอบโต้​กับ​ทัง​อี้​หลังจาก​เงียบ​ไป​ครู่หนึ่ง​ โดย​บอ​กว่า​เขา​ไม่มีคุณสมบัติ​ที่จะ​ไล่​พวกเขา​ออก​

ทัง​อี้​ถามกลับ​ “ผม​รับผิดชอบ​ตลาด​ฝูตัว​ตัว​ทั้งสอง​ ถ้าผม​ไม่มีคุณสมบัติ​ที่จะ​ไล่​พวกคุณ​ออก​ แล้ว​ใคร​มีสิทธิ์​ที่จะ​ไล่​พวกคุณ​ออก​?”

ผู้จัดการ​เฉียน​และ​คนอื่น​ ๆ พูด​พร้อมกัน​ “ถ้าคุณ​หลิน​ไม่ไล่​เรา​ออก​ เรา​ก็​จะไม่ออก​”

ทัง​อี้​ไม่ต้องการ​เอะอะ​ต่อหน้า​หลิน​ม่าย​เพราะ​เรื่อง​เล็กน้อย​เช่นนี้​ แต่​ผู้จัดการ​เฉีย​นรี​บ​โทร​หา​หลิน​ม่าย​โดย​ไม่คำนึงถึง​ผลร้าย​ และ​ในที่สุด​เขา​ก็​โวยวาย​ต่อหน้า​หลิน​ม่าย​

หลิน​ม่าย​พูด​ทาง​โทรศัพท์​ว่า​ เธอ​ตั้งใจ​ที่จะ​ไล่​ผู้จัดการ​เฉียน​และ​พวก​ของ​เขา​ทั้งหมด​ออก​

ผู้จัดการ​เฉียน​และ​คนอื่น​ ๆ พูดไม่ออก​ทันที​

………………………………………………………………………………………………………………………

สาร​จาก​ผู้แปล​

โดน​เด้ง​กัน​ถ้วนหน้า​ คุณ​ไม่เหมาะ​ต่อ​การ​อยู่​กับ​ม่าย​จื่อ​

ไหหม่า​(海馬)

แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了]

แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了]

Status: Ongoing

หลินม่ายได้กลับมาเกิดใหม่ในวันแต่งงานของตัวเอง​ และพบว่าทุกคนรอบตัวไม่ว่าจะเป็นครอบครัวตัวเองหรือครอบครัวสามีต่างก็ยังเป็นเศษสวะกันเหมือนเดิม​ แต่ขอโทษเถอะ…หลินม่ายคนนี้ไม่ใช่หลินม่ายคนเดิมแล้ว​ ใครหน้าไหนมารังแกฉัน​ คราวนี้แม่จะซัดให้หงาย​​ จะงัดมารยาสาไถทุกกระบวนมาใช้แก้เผ็ดมันให้หมด! จากนั้นก็จะหย่ากับสามีกะหลั่วแยกตัวออกมาสร้างฐานะแบบสวยๆ​ ไม่ต้องสนใจใครอีกแล้ว!

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads แทงบอลออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน