Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน – ตอนที่ 588 ลมบูรพาร้าวราน

ตอนที่ 588 ลมบูรพาร้าวราน

เมื่อ​ตัดสินใจ​แล้ว​ หลิน​เยวียน​จึงตัดสินใจ​ซื้อ​เพลง​ลม​บูรพา​ร้าวราน​จาก​ระบบ​

เพื่อ​ความสะดวก​ในอนาคต​ หลิน​เยวียน​ยัง​ซื้อ​เพลง​สไตล์​จีน​เพลง​อื่นๆ​ อีก​หลาย​เพลง​ ไม่เพียง​เพลง​ของ​โจว​เจี๋ย​หลุน​

ราคา​ล้วนแต่​แพง​หู​ฉีก​

และ​การบันทึกเสียง​เกิดขึ้น​สามวัน​ให้หลัง​

หลิน​เยวียน​เพิ่ง​เดิน​เข้าไป​ใน​สตูดิโอ​บันทึกเสียง​ไป​ได้​ไม่นาน​ ก็​ได้ยิน​เสียง​ของ​เจิ้งจิงจาก​ระยะไกล​

“เสี่ย​วอ​วี๋​จะอัด​เพลง​ใหม่​สำหรับ​สิ้นปี​หรือ​?”

“ครับ​”

หลิน​เยวียน​พยักหน้า​ พลาง​เอ่ย​ทักทาย​ “อาจารย์​เจิ้งสวัสดี​ครับ​”

เจิ้งจิงแกล้ง​ทำเป็น​ไม่พอใจ​ “พูด​ซะห่างเหิน​เชียว​ อาจารย์​เจิ้งอะไร​กัน​ ให้​เรียก​ว่า​น้า​เจิ้ง”

“น้า​เจิ้ง…”

เมื่อ​พิจารณา​ว่า​อีก​ฝ่าย​เป็นผู้ใหญ่​ ทั้ง​อายุ​อา​นาม​ยัง​ใกล้เคียง​กับ​แม่ของ​หลิน​เยวียน​ เขา​เรียก​เช่นนี้​จึงไม่ได้​ฟังดู​ขัดเขิน​

“แบบนี้​สิถึงจะถูก​”

เจิ้งจิงท่าทาง​ดีใจ​มาก​

“ใน​เมื่อ​คุณ​เรียก​ฉัน​ว่า​น้า​เจิ้ง งั้น​ฉัน​ก็​จะรายงาน​สถานการณ์​ของ​คู่แข่ง​ให้​คุณ​รู้​สักหน่อย​ เมื่อวาน​ฉัน​ไป​ตอแย​ลุง​หยาง​ของ​คุณ​อยู่​นาน​ ในที่สุด​เขา​ก็​ให้​ฉัน​ฟังเพลง​ใหม่​ของ​เขา​ เพลง​นั้น​น่าทึ่ง​มาก​เลย​ละ​!”

เมื่อ​พูดถึง​สอง​สามประโยค​สุดท้าย​ ดวงตา​ของ​เธอ​ฉายแวว​จริงจัง​ แม้แต่​รอยยิ้ม​ก็​จางหาย​ไป​หลาย​ส่วน​

ทันใดนั้น​ซาวด์​เอน​จิเนียร์​ซึ่งอยู่​ด้าน​ข้าง​ก็​พยักหน้า​

เห็นได้ชัด​

ว่า​ซาวด์​เอน​จิเนียร์คน​นี้​มีส่วนร่วม​การ​บันทึก​เพลง​ของ​หยาง​จงหมิง​ เขา​จึงเข้าใจ​ว่า​คำพูด​ของ​เจิ้งจิงนั้น​ไม่ได้​เกิน​จริง​

หลิน​เยวียน​ตระหนัก​ได้​ แต่กลับ​ไม่ได้​ตกใจ​

นักประพันธ์​เพลง​ซึ่งฝีมือ​โดย​ภาพรวม​อยู่​อันดับ​ที่สาม​ของ​บลู​สตาร์​เลือก​ลงมือ​ใน​มหา​สงคราม​เทพ​เซียน​ทั้งที​ เพลง​ที่​หยิบ​ออกมา​จะธรรมดา​ได้​อย่างไร​?

แต่​บทเพลง​ที่​ทำให้​เจิ้งจิงวิจารณ์​ว่า​ ‘น่าทึ่ง​’ ได้​นั้น​ ต้อง​‘น่าทึ่ง​’ จริงๆ​

เพียงแต่​ไม่รู้​ว่า​ เมื่อ​มาเผชิญหน้า​กับ​เพลง​สไตล์​จีน​เพลง​แรก​ใน​ประวัติศาสตร์​บลู​สตาร์​​ ผล​แพ้ชนะ​จะเป็น​อย่างไร​

สำหรับ​เรื่อง​นี้​ หลิน​เยวียน​ก็​ตื่นเต้น​และ​คาดหวัง​อย่าง​บอก​ไม่ถูก​

ส่วน​หยาง​จงหมิง​ซึ่งกลายเป็น​ ‘ลุง​หยาง​’ ของ​ตน​ดังที่​เจิ้งจิงพูด​นั้น​ หลิน​เยวียน​ไม่ได้​สนใจ​

แต่ไหนแต่ไร​มาเขา​ไม่เคย​สนใจ​พวก​คำ​เรียก​อยู่แล้ว​

“ไม่ต้อง​กดดัน​หรอก​ ทำใจ​ให้​สบาย​ก็​พอแล้ว​”

เจิ้งจิงกลัว​ว่า​หลิน​เยวียน​จะกังวล​ จึงเอ่ย​ปลอบ​ “ยิ่งไปกว่านั้น​รสนิยม​ของ​ฉัน​ไม่ได้​เป็นตัวแทน​ของ​รสนิยม​ของ​ผู้ชม​ไป​เสีย​ทั้งหมด​”

เจิ้งจิงพูด​ไป​เช่นนั้น​

แต่​แท้จริง​แล้ว​ใน​ใจของ​เธอ​กลับ​กระจ่าง​ดี​ว่า​ความคิด​ของ​ตน​นั้น​ถูกต้อง​

เมื่อ​เพลง​เพลง​นี้​ของ​หยาง​จงหมิง​ปล่อย​ออก​ไป​ ย่อม​ได้รับ​ความนิยม​อย่าง​ล้นหลาม​

เพราะ​เพลง​บาง​เพลง​ ได้​ฟังก็​รู้​แล้ว​ว่า​จะโด่งดัง​!

ติด​หู​เหลือเกิน​!

อีก​ทั้ง​แนวคิด​และ​ความหมาย​ของ​เพลง​นั้น​ รวมไปถึง​รูปแบบ​โดย​องค์​รวม​ของ​บทเพลง​ก็​ไม่เป็น​สอง​รอง​ใคร​!

“งั้น​ผม​อัด​เพลง​ก่อน​นะ​ครับ​”

หลิน​เยวียน​ไม่ได้​กังวล​ เขา​ไม่ได้​ไม่เคย​แพ้​มาก่อน​สักหน่อย​

ยิ่งไปกว่านั้น​คู่แข่ง​คือ​หยาง​จงหมิง​…

แต่​ใน​ครั้งนี้​ ใช่ว่า​เขา​จะแพ้​เสมอไป​

บน​บลู​สตาร์​ซึ่งผู้คน​โดยทั่วไป​มีสุนทรีย์​ใน​การ​เสพ​ผล​งานศิลปะ​สูง เพลง​สไตล์​จีน​จะได้รับ​ความชื่นชม​มากกว่า​ใน​แดน​มังกร​อย่าง​แน่นอน​

“ได้​”

เจิ้งจิงหา​เก้าอี้​มานั่ง​ “ไม่รังเกียจ​ที่​ฉัน​ฟังใช่ไหม​? ฉัน​สงสัย​เกี่ยวกับ​เพลง​ใหม่​ของ​คุณ​น่ะ​”

“ไม่ครับ​ ตามสบาย​”

หลิน​เยวียน​พยักหน้า​ จากนั้น​จึงบอกกล่าว​กับ​ซาวด์​เอ็น​จิเนียร์​​ ก่อน​จะเดิน​เข้า​ห้อง​อัด​เพลง​ไป​

หลังจาก​ปรับ​สภาพ​เสียง​แล้ว​ หลิน​เยวียน​จึงเริ่ม​ลอง​ร้องเพลง​

ด้านนอก​กระจก​กัน​เสียง​

เจิ้งจิงสวม​หูฟัง​ ใบหน้า​ฉายแวว​สงสัย​

เมื่อ​หลิน​เยวียน​ร้อง​สอง​ประโยค​แรก​ของ​เพลง​ สีหน้า​ของ​เจิ้งจิงยัง​นับว่า​สงบ​

แต่​เมื่อ​ฟังไป​เรื่อยๆ​ สีหน้า​ของ​เธอ​จึงค่อยๆ​ เปลี่ยนไป​…

เมื่อ​ท่อน​คอ​รัส​ดังก้อง​ผ่าน​โสตประสาท​ สีหน้า​ของ​เจิ้งจิงก็​เหลือ​เพียง​ความ​ ‘ตกตะลึง​[1]’ ตาม​ชื่อ​ของ​เธอ​!

เธอ​อ้าปากค้าง​เล็กน้อย​ จ้อง​มองผ่าน​กระจก​กัน​เสียง​อย่าง​ตกตะลึง​ไป​ยัง​หลิน​เยวียน​ซึ่งกำลัง​ดำ​ดิ่ง​สู่การ​ร้องเพลง​ ในที่สุด​จึงเกิด​ความปั่นป่วน​ขึ้น​ใน​ใจของ​เธอ​!

“ขอ​ฉัน​ดู​เพลง​หน่อย​!”

จู่ๆ เสียง​ของ​เธอ​ก็​ขาด​ห้วง​ และ​มอง​ไป​ทาง​ซาวด์​เอน​จิเนียร์​

ซาวด์​เอน​จิเนียร์​คล้าย​กับ​กำลัง​จิตใจ​ล่องลอย​ไป​พร้อมกับ​เพลง​ของ​หลิน​เยวียน​ แม้แต่​ปฏิกิริยา​ตอบสนอง​ของ​เขา​ก็​ช้าไป​หนึ่ง​จังหวะ​ ผ่าน​ไป​หลาย​วินาที​กว่า​จะตั้งสติ​ได้​

“อยู่​ข้าง​มือ​คุณ​…”

เจิ้งจิงไม่ทัน​ได้​ตอบสนอง​ รีบ​มอง​ไป​ยัง​โน้ตเพลง​ในทันที​

ชื่อ​เพลง​ลม​บูรพา​ร้าวราน​

สมัยโบราณ​มีบทเพลง​ลม​บูรพา​ร้าวราน​

แต่​นี่​ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ​

ประเด็นสำคัญ​คือ​เนื้อเพลง​และ​ทำนองเพลง​ที่​หลิน​เยวียน​ขับร้อง​ ลมหายใจ​ของ​เจิ้งจิงกระชั้น​ขึ้น​เรื่อยๆ​ ร่างกาย​ของ​เธอ​ตั้งแต่​ช่วง​อก​เป็น​ตน​ไป​กระเพื่อม​อย่าง​รุนแรง​

เป็น​อย่าง​ที่​คิด​!

ตน​คิด​ไว้​ไม่ผิด​จริงๆ​ !

เพลง​นี้​ของ​เซี่ยนอวี๋​ก็​น่าทึ่ง​เช่นเดียวกัน​!

……

หลิน​เยวียน​ทดลอง​ร้อง​เพื่อ​หา​ความรู้สึก​

หลังจาก​ร้อง​ไป​หนึ่ง​รอบ​ เขา​รู้สึก​ว่า​เส้นเสียง​เปิด​แล้ว​

หลังจาก​ฝึกซ้อม​ด้วย​ตนเอง​สัก​สอง​สามรอบ​ หลิน​เยวียน​จึงจิบ​น้ำ​และ​พักผ่อน​สักพัก​ ก่อน​จะเดิน​ไป​ยัง​ห้อง​ฝั่งตรงข้าม​กับ​กระจก​กัน​เสียง​

หืม?​

เมื่อ​เดิน​เข้าไป​ใน​ห้อง​

หลิน​เยวียน​สัมผัส​ได้​ถึงบรรยากาศ​ไม่ชอบมาพากล​

ในเวลานี้​ซาวด์​เอน​จิเนียร์​และ​เจิ้งจิงซึ่งอยู่​ด้าน​ข้าง​จับจ้อง​มายัง​หลิน​เยวียน​ ราวกับ​บน​ใบหน้า​ของ​ตน​มีบางอย่าง​ติด​อยู่​

“มีอะไร​หรือเปล่า​ครับ​?”

หลิน​เยวียน​เอ่ย​ถาม หรือว่า​เพลง​ของ​เขา​มีปัญหา​?

“เพลง​นี้​…”

เจิ้งจิงกล่าว​ เสียง​ของ​เธอ​แหบแห้ง​เล็กน้อย​ ทว่า​เมื่อ​คำพูด​มาถึงริมฝีปาก​ กลับ​ไม่รู้​ว่า​จะอธิบาย​อย่างไร​

“ดีมาก​…”

เธอ​ทำได้​เพียง​พูด​เช่นนี้​

เรื่อง​ทางเทคนิค​คง​ไม่จำเป็นต้อง​ให้​เธอ​แถลง​ไข​

พวกเขา​ล้วน​เป็น​คน​ดนตรี​มืออาชีพ​ ทุกคน​ในที่นี้​ต่าง​รู้ดี​ว่า​ความคิดสร้างสรรค์​และ​ศิลปะ​ซึ่งซ่อนเร้น​ใน​เพลง​นี้​น่ากลัว​เพียงใด​

ผ่าน​ไป​นาน​ กว่า​เจิ้งจิงจะได้สติ​กลับ​มาจาก​ความ​ตกตะลึง​

จู่ๆ เธอ​ก็​เอ่ย​ขึ้น​ด้วย​ความ​จนใจ​ “ทำไม​ฉัน​ต้อง​มาอยู่​บริษัท​เดียว​กับ​คน​เพี้ยน​อย่าง​พวกคุณ​ด้วย​”

เพี้ยน​เด็ก​ เพี้ยน​แก่​ เพี้ยน​กัน​หมด​!

ชั่ว​ขณะนั้น​

ใน​ห้วง​สำนึก​ของ​เจิ้งจิง ปรากฏ​คำพูด​เย้ยหยัน​ตนเอง​ขึ้น​มามากมาย​

‘จะแพะ​[2]หรือ​จะปลา​ล้วนแต่​อวดดี​ มีเพียง​เจิ้งจิงที่​โดน​ทุบตี​’

‘สถานะ​ใน​บริษัท​ลดลง​ 1’

‘ที่แท้​ฉัน​ก็​เป็น​พ่อ​เพลง​ที่​อ่อนแอ​ที่สุด​ใน​บริษัท​’

‘ตัวตลก​คือ​ฉัน​เอง​’

‘…’

ถ้าหาก​ซาวด์​เอน​จิเนียร์​ซึ่งอยู่​ด้าน​ข้าง​ได้ยิน​ความในใจ​ของ​เจิ้งจิง เขา​จะแก้ไข​ประโยค​สุดท้าย​ของ​เธอ​อย่าง​แน่นอน​

‘ตัวตลก​คือ​พวกเรา​ต่างหาก​’

เจิ้งจิงลุกขึ้น​ ตบ​บ่า​ของ​หลิน​เยวียน​

เทพ​เซียน​ต่อสู้​กัน​แล้ว​สินะ​

เธอ​กล่าว​อย่าง​มีนัย​ “หลังจาก​มหา​สงคราม​เทพ​เซียน​ใน​ปี​นี้​ สตาร์​ไลท์​เอนเตอร์เทนเมนต์​ของ​เรา​จะดำรง​สถานะ​บริษัท​บันเทิง​อันดับ​หนึ่ง​ของ​บลู​สตาร์​โดย​สมบูรณ์​​ เพราะ​บริษัท​อื่น​ไม่มีวัน​มีหยาง​จงหมิง​และ​เซี่ยนอวี๋​พร้อมกัน​ อื้ม​ แล้วก็​ฉัน​ด้วย​”

หลิน​เยวียน​ชะงัก​ ทันใดนั้น​เขา​จึงรู้สึก​เต็มตื้น​ขึ้น​มา

คำพูด​นี้​ของ​เจิ้งจิงแสดงให้เห็น​ว่า​เพลง​ลม​บูรพา​ร้าวราน​นี้​ สามารถ​ประลอง​กับ​อาจารย์​หยาง​จงหมิง​ได้​!

ใช่แล้ว​

ถึงอย่างไร​ นี่​ก็​เป็นครั้งแรก​ที่​เพลง​สไตล์​จีน​ถือกำเนิด​ขึ้น​บน​บลู​สตาร์​

ถ้าหาก​โอกาส​จะสู้ยัง​ไม่มี เช่นนั้น​มาตรฐาน​ใน​การ​เลือก​เพลง​ในอนาคต​ของ​เขา​ต้อง​สูงถึงระดับ​ไหน​ถึงจะเพียงพอ​?

อารมณ์ดี​ไม่เบา​

หลิน​เยวียน​พักผ่อน​สักพัก​ จึงไป​อัด​เพลง​ต่อ​ ทั้ง​ยัง​อัด​เพลง​จน​เสร็จ​ภายใน​ช่วง​เย็น​วันนั้น​

ส่วน​เจิ้งจิงก็​ไม่มีทีท่า​ว่า​จะออก​ไป​ เธอ​อยู่​ใน​สตูดิโอ​บันทึกเสียง​จนกระทั่ง​หลิน​เยวียน​อัด​เพลง​จบ​

เมื่อ​หลิน​เยวียน​บันทึกเสียง​เสร็จ​แล้ว​ ก่อน​จะออก​ไป​ จู่ๆ เจิ้งจิงก็​กล่าว​ด้วย​รอยยิ้ม​

“เพลง​ใหม่​ของ​เหล่า​หยาง​ชื่อ​ ‘บลู​สตาร์​’”

หลิน​เยวียน​ตะลึง​ ชื่อ​นี้​ยิ่งใหญ่​มาก​

ยิ่งใหญ่​ถึงขั้น​ที่​คน​ทั่วไป​ไม่มีใคร​กล้า​ใช้คำ​ว่า​ ‘บลู​สตาร์​’ มาตั้ง​เป็น​ชื่อ​เพลง​

หลังจากนั้น​

จู่ๆ หลิน​เยวียน​จึงรู้สึก​สงสัย​

เพลง​สไตล์​จีน​จาก​บน​โลก​ปรากฏ​ครั้งแรก​บน​บลู​สตาร์​ ประจวบ​เหมาะกับ​ที่​เพลง​ใหม่​ของ​หยาง​จงหมิง​มีชื่อว่า​บลู​สตาร์​

ความรู้สึก​ของ​โชคชะตา​ที่​ไม่อาจ​อธิบาย​ได้​นี้​คือ​อะไร​กัน​?

[1] ตกตะลึง​ ใน​ต้นฉบับ​ภาษาจีนกลาง​เป็นการ​เล่น​มุก​ระหว่าง​ชื่อ​ ‘เจิ้งจิง’ และ​คำ​ว่า​ ‘เจิ้น​จิง’ ซึ่งหมายถึง​ตกตะลึง​ โดย​ใน​ภาษาจีนกลาง​บาง​สำเนียง​จะออกเสียง​คล้าย​กัน​มาก​จน​ฟังดู​เป็น​คำ​เดียวกัน​

[2] แพะ​ เล่น​มุก​คำพ้องเสียง​จาก​แซ่ ‘หยาง​’ ของ​หยาง​จงหมิง​ และ​คำ​ว่า​ ‘หยาง​’ ซึ่งหมายถึง​แพะ​

Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน

Full-time Artist ใครว่าผมไม่เหมาะเป็นศิลปิน

Status: Ongoing

‘เขา’ ทะลุมิติมายังจักรวาลคู่ขนานซึ่งมีชื่อว่า ‘บลูสตาร์’

ดินแดนซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของศิลปะวัฒนธรรม ศาสตร์ทุกแขนงซึ่งเกี่ยวข้องกับศิลปะ

ไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์ ดนตรี จิตรกรรม วรรณกรรม หรือการเขียนพู่กันก็ล้วนเฟื่องฟูอย่างยิ่ง

ร่างที่เขามาสิงอยู่คือ ‘หลินเยวียน’ นักศึกษาปีสองที่กำลังจะเดบิวต์

แต่โชคชะตากลับเล่นตลกให้หลินเยวียนป่วยเป็นโรคที่รักษาไม่หาย ทำให้ร้องเพลงไม่ได้ และมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน

ครอบครัวก็หมดเงินไปกับค่ารักษาจนอยู่ในภาวะการเงินขัดสน

เป็นเหตุให้หลินเยวียนตัดสินใจจบชีวิตของตัวเองเพื่อไม่ให้เป็นภาระของครอบครัวต่อไป

แต่ ‘เขา’ ไม่คิดจะปลิดชีพตัวเองเหมือนหลินเยวียน

ถึงแม้ร่างนี้จะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน แต่ก็ยังพอเหลือเวลาให้ทำอะไรอยู่บ้าง

และแม้จะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของตัวเองไม่ได้ ก็ยังพอจะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของครอบครัวได้

เขาจะเขียนเพลง เขียนหนังสือ ถ่ายทอดความรู้ หารายได้ให้ครอบครัว!

ทันใดนั้น…

[กำลังตรวจเลือด…กำลังตรวจยีน…กำลังตรวจม่านตา…

ระดับความเข้ากันได้ร้อยละ 99.36…ตรงตามมาตรฐาน…

เลือกจากฐานข้อมูล…โลกในระบบสุริยจักรวาล…ระบบกำลังเชื่อมต่อ…]

[ดาวน์โหลดสำเร็จ เชื่อมต่อระบบศิลปะเสร็จสมบูรณ์!]

[สวัสดีโฮสต์ ยินดีสำหรับการเชื่อมต่อกับระบบศิลปะ

ระบบของเราจะช่วยเหลืออย่างเต็มที่เพื่อให้ท่านได้เป็นศิลปินของบลูสตาร์!]

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads แทงบอลออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน