สาวไอดอลห้องเดียวกับผมชอบทำตัวน่าสงสัย(The Idol Girl in My Class Is Acting Suspiciously) – ตอนที่ 38

สาวไอดอลห้องเดียวกับผมชอบทำตัวน่าสงสัย(The Idol Girl in My Class Is Acting Suspiciously)

หลังจากจบเกม ฉันได้แสดงความยินดีกับทาคายูกิเป็นการส่วนตัว แล้วก็ได้ออกมาพบกับซาเองุสะซังและชิมิซุซังที่รอฉันอยู่ในบริเวณที่ๆห่างจากโรงยิม

 

ฉันสงสัยว่าฉันจะทำอย่างไรดีเมื่อทั้งสองคนจากไปก่อนหน้านี้ แต่แล้วฉันก็ได้รู้ว่าไลน์สะดวกแค่ไหนจริงๆ เพราะฉันได้รับข้อความจากกลุ่มไลน์ว่าพวกเธออยู่ที่ไหน

 

หลังจากนั้น เราใช้เวลาพูดคุยกันถึงความรู้สึกที่มีต่อเกม และทาคายูกิก็รีบไปประชุมหลังจบเกม ดังนั้นเราทั้งสี่จึงตัดสินใจกลับบ้านด้วยกัน

 

เมื่อเราออกจากสถานที่ เราเดินอ้อมไปตามแม่น้ำใกล้ๆเพื่อไปยังสถานีรถไฟเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนทั่วไปเห็น เพราะเรากังวลเกี่ยวกับ ซาเองุสะซัง

 

“ขอบคุณอีกครั้งสำหรับการสนับสนุนในวันนี้นะ ทุกคน”

 

ทาคายูกิยิ้มตามปกติและขอบคุณพวกเราอีกครั้ง

 

ทาคายูกิืี่ดูเหมือนฮีโร่ในวันนี้ ดูดีขึ้นกว่าปกติหลังจากเกมที่น่าทึ่งเช่นนี้

 

เมื่อฉันมองไปข้างๆเขา ซาเองุสะซังกำลังยิ้มและชิมิซุซังกำลังจ้องมองเขาด้วยแก้มที่แดง

 

“โอ้ ใช่ ทัคคุง! ฉันจำได้ว่าฉันอยากไปร้านอาหารตรงหน้าสถานีมากๆตั้งแต่ฉันมาถึงเมืองนี้แล้ว! นายอยากไปกับฉันไหม”

 

ทันใดนั้น ซาเองุสะซังก็หยุด แล้วจับชายเสื้อของฉัน แล้วชวนฉันไปกับเธอ

 

จากนั้น ซาเองุสะซังที่ซ่อนตัวอยู่ในเงาของฉันก็ขยิบตาไปทางชิมิซุซังหนึ่งครั้ง

 

แล้ว ชิมิซุซังก็ขยิบตาให้ เธอดูแข็งทื่อและมีรอยยิ้มประหม่าบนใบหน้า

 

“ร้านอาหาร? อะ…. โอเค”

 

มันเป็นคำเชิญอย่างกะทันหันจาก ซาเองุสะซังแต่ฉันเข้าใจว่าการขยิบตาหมายถึงอะไรและตอบรับคำเชิญด้วยคำสองคำ

 

ตอนนี้เป็นเวลาอันเหมาะที่จะบรรลุจุดประสงค์อื่นในการมาที่นี่ในวันนี้

 

“อะไรนะ!? พวกนายกำลังจะไปไหนกันเหรอ”

 

“อ๋อ ใช่ แต่ทาคายูกิเหนื่อยใช่ไหม? งั้นวันนี้นายกลับบ้านดีกว่า”

 

ทาคายูกิดูเหมือนจะอยากถามฉันว่าไปที่ไหนกัน แต่ฉันเดินนำหน้าเขาและเร่งให้เขากลับบ้านก่อน

 

เมื่อฉันสบตากับทาคายูกิ เขาเข้าใจสิ่งที่ฉันพยายามจะพูดและพูดว่า “ใช่ ถูกของนาย” แม้ว่าเขาจะหน้าแดงเล็กน้อยด้วยความเขินอาย จากนั้นเขาก็หันไปเผชิญหน้ากับชิมิซุซัง

 

“ชิมิซุง …… ถ้าคุณต้องการ คุณกลับกับฉัน ได้ไหม”

 

ทาคายูกิเกาหัวด้วยความเขินอาย รวบรวมความกล้าที่จะขอให้ชิมิซุซังกลับกับเขาด้วย

 

ชิมิซุผงกศีรษะอย่างเงียบ ๆ ตามคำเชิญของทาคายูกิ ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงสด

 

ซาเองุสะซัง ผู้ได้เห็นการคุยกันระหว่างทั้งสองกล่าวว่า “เอาล่ะ วันนี้คงหมดเท่านี้ ซากุจังโชคดีนะ!”

 

ฉันก็เช่นกัน “ไว้เจอกันใหม่!” ฉันผลักหลังทาคายูกิเบาๆ

 

ทั้งสองเผชิญหน้ากัน ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อตระหนักว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ใกล้กันมากกว่าเมื่อก่อน

 

“งั้นกลับบ้านกันเถอะ”

 

“เอ่อ-ฮะ”

 

หลังจากบอกลาพวกเรา เขาสองคนก็เดินเคียงข้างกันไปที่สถานี

 

ซาเองุสะซังและฉันเฝ้าดูด้านหลังของ ทาคายูกิและชิมิซุง อย่างเงียบ ๆ ขณะที่พวกเราซ่อนตัวอยู่ใกล้ ๆ

 

“……ฉันหวังว่ามันจะผ่านไปด้วยดีนะ”

 

“ใช่ ฉันแน่ใจว่าสองคนนี้จะไม่เป็นไร”

 

ฉันยิ้มและตอบกับซาเองุสะที่ยิ้มกับมาให้ฉัน

 

หลังจากนั้น ขณะที่ฉันเฝ้าดูพวกเขาอยู่พักหนึ่ง ทาคายูกิก็หยุดกะทันหัน

 

เมื่อฉันมองดูว่าเกิดอะไรขึ้น ทาคายูกิก็เผชิญหน้ากับชิมิซุซังที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาและก้มศีรษะลง

 

จากนั้นในขณะที่พูดอะไรบางอย่าง เขาก็ยื่นมือไปหาชิมิซุซัง

 

ชิมิซุซังดูงุนงงอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ยิ้มอย่างมีความสุขเมื่อได้ยินคำพูดของทาคายูกิ และค่อยๆ วางมือของเธอลงบนตัวของทาคายูกิ

 

ทั้งสองคนหัวเราะให้กันและเริ่มเดินไปที่สถานีอีกครั้งโดยจับมือกัน

 

ฉันไม่ได้ยินเสียงของพวกเขาเพราะพวกเราอยู่ไกลกัน แต่ฉันรู้ว่าเกิดอะไรดีๆขึ้นกับพวกเขา

 

“—ยินดีด้วยทั้งสองคน”

 

ฉันพึมพำกับตัวเอง เกือบจะร้องไห้ด้วยความรู้สึกสะเทือนใจขณะเฝ้ามองแผ่นหลังของพวกเขาอาบไว้ด้วยแสงอาทิตย์อัสดง

 

ซาเองุสะซังที่ยืนอยู่ข้างๆ ฉันถอดแว่นกันแดดออกแล้ว และกำลังหลั่งน้ำตาตามปกติขณะมองดูพวกเขาสองคน

 

เธอยิ้มให้ฉันอย่างดีที่สุดที่จะทำได้และพูดว่า “ฉันมีความสุขกับพวกเขาจัง” ขณะที่เธอกำลังร้องไห้

 

เมื่อเห็นซาเองุสะแบบนั้น ทุกอย่างที่ฉันกลั้นไว้ก็ไหลออกมาทันที และฉันก็ร้องไห้ไปกับเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

การร้องไห้ต่อหน้าผู้หญิงเป็นเรื่องน่าอายมาก แต่นี่เป็นน้ำตาแห่งความสุข ดังนั้นจึงปลอดภัย

 

“…… เฮ้ ทัคคุง”

 

หลังจากนั้น ฉันไม่ได้ละสายตาจากคู่รักที่มีความสุขจนลับตา จากนั้นซาเองุสะซัง ก็มองไปข้างหน้าและพูดกับฉันเบาๆ

 

“อืม? มีอะไรหรือเหรอ?”

 

“ฉันแค่คิดว่ามันคงจะดีถ้าได้เห็นพวกเขาอยู่ด้วยกันไปตลอด”

 

“……ใช่ ฉันก็คิดว่าอย่างนั้น”

 

ฉันพยักหน้าเห็นด้วยกับซาเองุสะ

 

การได้เห็นพวกเขาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขทำให้ฉันอยากจะมีความรักเสียเหลือเกิน

 

“คุณรู้ไหม? ฉันสงสัยว่าการจับมือแบบนั้นจะรู้สึกยังไง ……”

 

พอฉันพูดแบบนั้น ซาเองุสะซังก็จ้องหน้าฉันตรงๆ

 

แก้มของเธอถูกแต่งแต้มด้วยสีแดง

 

จู่ๆ หัวใจของฉันก็เริ่มเต้นรัว เมื่อเห็นซาเองุสะ

 

“มา……ฝึกกัน”

 

“อะไร? ฝึกกัน?”

 

“ใช่ มาซ้อมกัน …… จับมือกันไหม”

 

ขณะที่เธอพูดอย่างนั้น ซาเองุสะก็วางมือเล็ก ๆ ที่อ่อนนุ่มของเธอลงบนมือของฉันอย่างเบามือ หน้าของเธอถูกแต่งแต้มด้วยสีแดง

 

และด้วยการที่ ซาเองุสะจ้องมองมาที่ฉันอย่างเขินอาย ฉันก็หยุดไม่ได้ที่จะเขิน

เช่นกัน

 

“ใช่ …… ซ้อม”

 

ฉันตอบและบีบมือของซาเองุสะกลับ

 

“งั้นไปกัน”

 

“อื้มม”

 

จากนั้น เราจูงมือกันเดินช้าๆ ไปที่สถานี

 

ใบหน้าของเราสองคนแดงราวกับพระอาทิตย์ที่กำลังตกอยู่ตรงหน้า

 

“เอเฮเฮเฮเฮเฮเฮเฮ♪”

 

“มีอะไรหรือเปล่า?”

 

“ไม่มีอะไรหรอก♪”

 

ขณะที่เราเดินจับมือกันริมแม่น้ำ ฉันสังเกตว่าซาเองุสะยิ้มอย่างมีความสุขแบบนี้ตลอดเวลา

 

“เข้าใจแล้ว ไม่มีอะไรหรอก”

 

“ใช่ ไม่มีอะไรหรอก…เอะเฮะ…♪”

 

เมื่อฉันเห็นว่า ซาเองุสะซังดูมีความสุขเพียงใด ฉันก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

 

“เฮ้ ทัคคุง มองไปทางนั้นสิ”

 

เมื่อเธอพูดอย่างนั้นฉันก็หันไปตามที่เธอชี้

 

ที่นั่นฉันเห็นทิวทัศน์ที่สวยงามของแม่น้ำที่ไหลผ่าน ส่องแสงระยิบระยับท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง

 

“มันสวยจัง ……”

 

ซาเองุสะซัง กำลังมองดูทิวทัศน์ด้วยรอยยิ้มที่ไร้เดียงสาบนใบหน้าของเธอ

 

อย่างไรก็ตามฉันไม่สามารถเห็นทิวทัศน์ที่สวยงามได้มากนัก

 

เหตุผลก็คือภาพของซาเองุสะซังที่ยิ้มท่ามกลางแสงแดดยามเย็นนั้นสวยงามกว่าทิวทัศน์ที่แผ่กว้างออกไปมาก

 

และฉันก็ตระหนักว่าฉันได้มาถึงขีดจำกัดที่ฉันจะหลอกตัวเองไม่ให้คิดถึงซาเองุสะซังได้แล้ว

 

นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันตัดสินใจที่จะเผชิญกับความรู้สึกเดียวที่ฉันหลีกเลี่ยงด้วยเหตุผลหลายประการ

 

– ฉันรักชิออน ซาเองุสะ

 

ดังนั้น หยุดใช้ข้ออ้างเช่น “เธอเป็นไอดอล” หรือ “เธอเป็นผู้หญิงที่อยู่บนจุดสูงสุด” กันเถอะ

 

หากคุณไม่คิดว่าคุณคู่ควรกับเธอ คุณก็ควรเป็นผู้ชายที่มีค่าสำหรับเธอ

 

นั่นคือความหมายของการเผชิญกับความรู้สึกเหล่านี้

 

นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันสาบานอย่างหนักแน่นกับซาเองุสะซังที่ยิ้มอยู่ข้างๆฉันว่าฉันจะจับมือเธอจริงๆ ให้ได้ในสักวันแม้ว่าตอนนี้มันจะเป็นแค่การซ้อมก็ตาม

 

ตอนนี้ทาคายูกิและชิมิซุซังอยู่ด้วยกันอย่างปลอดภัยแล้ว

 

แล้วก็มีทัคคุงที่ตัดสินใจเผชิญหน้ากับความรู้สึกของเขาและก้าวไปข้างหน้าพร้อมกับชิจัง

 

จบเล่ม 1

「สาวไอดอลห้องเดียวกับผมชอบทำตัวน่าสงสัย」

———————————————————————————————————————————————————-

ในที่สุดก็จบเล่มหนึ่งอย่างสวยงามแล้วนะครับ 

ยังไงก็มาเอาใจช่วยทัคคุงกันนะครับ

สาวไอดอลห้องเดียวกับผมชอบทำตัวน่าสงสัย(The Idol Girl in My Class Is Acting Suspiciously)

สาวไอดอลห้องเดียวกับผมชอบทำตัวน่าสงสัย(The Idol Girl in My Class Is Acting Suspiciously)

Status: Ongoing
ผมชื่ออิจิโจ ทาคุยะครับ เป็นเพียงเด็กม.ปลายธรรมดาๆที่เข้าเรียนในโรงเรียนทั่วๆไป ผมไม่ได้เก่งด้านกีฬาหรือมีความสามารถพิเศษใดๆ ผมจึงอยู่ชมรมกลับบ้านและใช้ชีวิตในช่วงเวลานี้ให้คุ่มค่าที่สุด

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads แทงบอลออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน