ฉันเป็นเศรษฐีอสังหาฯในวันสิ้นโลก – ตอนที่ 390 ถูกเปิดโปง

ฉันเป็นเศรษฐีอสังหาฯในวันสิ้นโลก

ตอนที่ 390 ถูกเปิดโปง

ตอนที่ 390 ถูกเปิดโปง

แต่เมื่อมองไปที่พี่ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอ นอกจากเขาจะไม่ฟังสิ่งที่เธอพูดแล้ว เขายังไม่ยอมออกจากที่นี่อีกด้วย นั้นทำให้เจียงถงรู้สึกหวั่น ๆ

ดูเหมือนว่าเขามีเรื่องที่ต้องสนใจมากกว่านี้

เธอไม่ใช่จุดสนใจในชีวิตของเขา และเขาไม่ได้อยู่เพื่อเธออีกต่อไป

เขารักแผ่นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาอย่างสุดซึ้ง ที่แห่งนี้เป็นที่พึ่งของผู้คนที่นี่ และทุกคนก็มีความสุขกับชีวิตที่ดีที่นี่

เขาจะไม่ละทิ้งทุกสิ่งที่นี่เพื่อเธอ

เจียงถงรู้สึกสับสนและคับแค้นใจ

เธอพยายามอดทน แต่เธอก็ทนไม่ได้อีกต่อไปและผลักเจียงอวี่อย่างแรง

“ฉันเกลียดพี่!”

“ถง…” เจียงอวี่ถูกผลักจนเซถอยหลังไปสองก้าว

เจียงถงหันมามองเขา ในขณะที่รูม่านตาคู่หนึ่งเริ่มขยายออกกว้าง จากนั้นกลิ่นอายแห่งความตายก็พุ่งออกมาปะทะเข้าที่ใบหน้าของเขา

เจียงอวี่ยืนขาแข็งอยู่กับที่ และรู้สึกว่าเลือดในร่างกายของเขากำลังไหลย้อนกลับ

เจียงถงผลักเขาออกไปและวิ่งออกจากเถาหยางเข้าไปในตรอกร้างที่คุ้นเคย และเห็นคนที่เธอเกลียดอย่าง…ฮว่าผี

ฮว่าผีได้ผู้หญิงคนหนึ่งมาจากที่ไหนสักแห่ง เธอทำการฆ่าหญิงสาวคนนั้นและกินจนไม่เหลือซาก จากนั้นก็หยิบรองเท้าของศพขึ้นมา แล้วลองสวมใส่เข้าไป เท้าขาวเนียนไร้ที่ติของฮว่าผีสวมเข้าไปในรองเท้าของผู้ตาย จากนั้นก็แสดงท่าทีที่มีความสุขออกมา

“พอดีเลย!”

เธอเงยหน้าขึ้นมองเจียงถง

“ดูเหมือนพี่ชายของเธอ จะทำให้เธอผิดหวังใช่ไหม?”

เจียงถงไม่พูดแต่จ้องไปที่อีกฝ่าย

ฮว่าผีหัวเราะ “ทำไม อยากให้ฉันช่วยคิดไหม ง่ายนิดเดียว หากเธออยากให้เขาอยู่กับเธอ ก็แค่มัดเขาไว้พาเขามาอยู่ด้วยแล้วเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง ทำไมเธอต้องไปอยู่ที่นั่นด้วย บางทีคนที่นั่นอาจจะรู้แล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเธอ”

หลังจากพูดจบฮว่าผีก็ยิ้มและมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างระแวดระวัง เมื่อเธอเห็นอีกาโฉบลงมา เธอจึงเลียเลือดจากมุมปากของเธอแล้วพูดว่า

“ดูเหมือนว่าเธอจะถูกเปิดโปงแล้วหล่ะ”

เจียงถงเงยหน้าขึ้นมองไปบนท้องฟ้า

ฮว่าผีกล่าวว่า “เธอควรลงมือตั้งแต่วันนี้ ไปพาตัวเขามา ไม่สำคัญว่าเขาจะคิดยังไง ถ้าเขาไม่ยอมรับเขาก็ต้องยอมรับ เมื่อวันเวลาผ่านไปเขาก็จะเคยชินกับมันเองและค่อย ๆ ยอมรับการเป็นสัตว์เลี้ยงของเธอ”

หลังจากที่เธอพูดจบ เธอก็มองไปที่อีกาอีกครั้ง พร้อมกับหรี่ตาของเธอลงเล็กน้อยและมองขึ้นไปอย่างมุ่งร้าย

……

หลังจากหลิงอวี่ทำการแอบฟังเสร็จ มันก็รีบบินหนีไป

ซูเถาไม่เคยเห็นมันเป็นแบบนี้มาก่อน มันเอาแต่ซุกหัวไว้ใต้ปีกและซ่อนตัวอยู่ในบ้านของไป๋จือหม่าไม่ยอมออกมา หลังจากเกลี้ยกล่อมเป็นเวลานาน มันก็โผล่หัวออกมา และเล่าบทสนทนาทั้งหมดที่ได้ยินออกมา

มีคำหลายคำที่มันไม่เข้าใจ แต่หลังจากฝึกฝนก็สามารถจำการออกเสียงได้อย่างสมบูรณ์ในเวลาอันสั้นและสามารถพูดออกมาซ้ำ ๆได้

หลังจากฟังการบอกเล่าของมัน ซูเถาก็เหมือนถูกฟ้าผ่า

คีย์เวิร์ดที่ติดค้างอยู่ในใจ พี่ชายมนุษย์ โดนลักพาตัว ทำวันนี้…

การคาดเดาก่อนหน้านี้ และการสอดแนมในวันนี้ เกือบ 90% ทำให้เธอแน่ใจว่าเจียงถงเป็นโบนวิงส์ตัวที่สอง

ผู้หญิงอีกคนที่หลิงอวี่เล่าก็น่าจะเป็นประเภทเดียวกัน

เมื่อโบนวิงส์ทั้งสองปรากฏขึ้นพร้อมกัน ซูเถารู้สึกว่าหัวของเธอแทบจะระเบิด และจิตใจของเธอก็รู้สึกว่างเปล่า

หลังจากที่หลิงอวี่พูดจบ มันก็ถอยกลับเข้าไปในกรงแมวและส่งเสียงร้อง

“เธอต้องการฆ่าฉัน เธอต้องการฆ่าฉัน!”

ซูเถาถามว่ามันหมายถึงอะไร แต่หลิงอวี่ไม่สามารถพูดได้ มันได้แต่พูดประโยคนี้ซ้ำ ๆ อย่างกระวนกระวายและตื่นตระหนก

ซูเถาไม่มีเวลาถาม ดังนั้นเธอจึงตรงไปหาชีอวิ๋นหลันและขอให้เธอตรวจสอบกิจกรรมทั้งหมดของเจียงถงในเถาหยางอย่างเคร่งครัด

สำหรับเหตุผล เธอเลือกที่จะเงียบและไม่อธิบายอะไร

หากทุกคนรู้ว่ามีซอมบี้อันตรายอยู่ในเถาหยาง มันอาจทำให้เกิดความวุ่นวาย และเรื่องนี้อาจส่งกระทบต่อเจียงอวี่ที่เป็นคนพาเจียงถงกลับมา

นอกจากนี้เธอยังส่งเรื่องไปยังตงหยาง

หลังจากได้ฟังการคาดเดาของเธอ เผยตงก็ถอนหายใจหนัก

“ช่วงสองสามวันมานี้ มีคนหายตัวไป 5 คนแล้ว ซึ่งรายชื่อทั้งหมดถูกบันทึกเอาไว้กับทางการเป็นที่เรียบร้อย”

เกรงว่าจะยังมีอีกหลายชีวิตที่หายไปแล้วยังหาตัวไม่พบ

ไม่พบศพ ไม่มีบันทึกการออกนอกเมือง และกล้องวงจรปิดก็ไม่ได้จับภาพที่เป็นประโยชน์ใด ๆ

คนที่หายไปดูเหมือนจะหายไปจากโลก

ในเวลานั้นเผยตงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่เธอคิดไม่ถึงว่ามันเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ระดับสูงตัวที่สอง…

เหตุร้ายที่เกิดจากโบนวิงส์นั้นน่ากลัวมากจนไม่มีใครกล้าคิดถึงมัน

“โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะโทรหากองกำลังปกป้องเมืองเพื่อเริ่มแผนการจับกุม”

ซูเถาส่งเสียงห้ามทันที

“เดี๋ยวก่อน ฉันคิด ๆ ดูแล้ว เราอย่าทำให้งูตกใจเป็นดีที่สุด มันน่าจะมีวิธีที่นุ่มนวลและปลอดภัยกว่านี้”

หลังจากบทสนทนาที่หลิงอวี่เล่ารวมกับการแสดงออกของเจียงถงในวันนี้… ซูเถารู้สึกว่า เจียงถงดูเหมือนจะไม่ต้องการริเริ่มที่จะทำร้ายผู้อื่น อย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องการทำร้ายเจียงอวี่

เจียงถงแตกต่างจากโบนวิงส์

เธอยังมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีต่อมนุษย์อยู่บ้าง แม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตาม ซึ่งแตกต่างจากโบนวิงส์โดยสิ้นเชิง ที่มันไม่ได้ลังเลในการลงมือฆ่าคน และไร้ซึ่งความละอาย

ในทางกลับกัน ในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมาที่เจียงถงอยู่ในเถาหยาง เธอไม่ได้ทำร้ายใครแม้แต่ต่อหน้าเด็กชายที่ขโมยแว่นตาของเธอ เธอก็ไม่ได้สังหารอย่างรุนแรงในทันทีเพื่อระบายความโกรธ

ซูเถาต้องการเข้าใจสิ่งนี้

“พี่เผย พี่ส่งคนไปตามซอมบี้กลายพันธุ์ตัวอื่น ส่วนเจียงถงให้เป็นหน้าที่ของฉันเอง เธอจะถูกส่งตัวไปที่เถาหยางเป็นการชั่วคราว”

เผยตงเป็นกังวลมาก “ซูเถา เรื่องนี้สำคัญมาก เมื่อซอมบี้กลายพันธุ์จนไปถึงขั้นสูง มันจะเริ่มฆ่า และพวกเราคงไม่สามารถแบกรับสิ่งที่ตามมาได้”

ซูเถากล่าวว่า “ใช่ เราต้องป้องกันไม่ให้พวกมันลงมือฆ่า เราไม่สามารถทำให้พวกมันขุ่นเคืองได้ พลตรีสือก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ ดังนั้นเราจึงไม่มีต้นทุนพอที่จะเสี่ยงทำให้พวกมันโกรธ”

เมื่อได้ยินดังนั้น เผยตงก็ค่อย ๆ สงบลง หากไม่ทำให้พวกมันโกรธ ก็อาจจะช่วยชีวิตคนได้ไม่น้อย

หากไปยั่วยุจนพวกมันโกรธ อาจจะเกิดโศกนาฏกรรมซ้ำอย่างฐานเหอคัง

หลังจากซูเถาวางสาย เธอก็ถูหน้าแรง ๆ และหายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นเธอก็เดินทางไปทำงานที่ตึกเถาหลี่ด้วยสีหน้าลำบากใจ

และในช่วงเวลานี้ ผู้อาวุโสเหม่ยและลูกศิษย์ของเขาก็กำลังหารือเกี่ยวกับทิศทางการก่อสร้างบ้านหลังใหม่ให้กับเวินม่านภรรยาสาวของลั่วเหยียนราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ซูเถาทนอย่างอึดอัดใจและทรมานจนกระทั่งเลิกงาน เธอมองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ค่อย ๆ มืดลงเรื่อย ๆ สิ่งนี้ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง

แน่นอนว่าหลังจากลงไปข้างล่าง เธอก็เห็นเจียงอวี่ยืนอยู่ในความมืด เป็นร่างที่ไร้ชีวิตชีวากับหัวใจที่แตกสลาย

เจียงอวี่ดูเหมือนจะรอเธอเป็นเวลานานแล้ว และเมื่อเขาเห็นเธอออกมา เขาก็ก้าวเข้ามากอดเธอทันที

กอดนี้ไม่มีเรื่องความรู้สึกระหว่างหนุ่มสาว

เจียงอวี่สั่นสะท้านไปทั้งตัวและไม่สามารถควบคุมความเจ็บปวดของเขาได้เลย

เขาพูดอย่างสะอึกอื้นด้วยความหดหู่ใจ “ตอนบ่ายผมไปหาคุณเสิ่นมา ถามเขาว่ามันเกิดอะไรขึ้นหากโรคประจำตัวที่แพทย์วินิจฉัยว่าไม่มีทางรักษาหาย กลับดีขึ้นอย่างประหลาด และเกิดการกลายพันธุ์บางอย่างที่น่ากลัว”

“แล้วคุณเสิ่นก็พาผมไปดูโบนวิงส์”

ฉันเป็นเศรษฐีอสังหาฯในวันสิ้นโลก

ฉันเป็นเศรษฐีอสังหาฯในวันสิ้นโลก

Status: Ongoing
คอยดูเถอะ…วันสิ้นโลกแบบนี้ฉันจะยืนด้วยด้วยลำแข้งของตัวเองให้ได้

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads แทงบอลออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน