ศิษย์พี่ของข้าจะมั่นคงเกินไปแล้ว – บทที่ 684 ศิษย์พี่ ถนอมตัวด้วย (5)

ศิษย์พี่ของข้าจะมั่นคงเกินไปแล้ว

บทที่ 684 ศิษย์พี่ ถนอมตัวด้วย (5)

สายลมที่สัมผัสได้ในระหว่างทางที่มาที่นี่…

“ข้ารู้แล้ว”

แสงในดวงตาของโหย่วฉินเสวียนหย่าฉายประกายวิบวับ นางยกมือซ้ายขึ้นเบาๆ และนิ้วกระบี่ของนางก็กลายเป็นนิ้วกล้วยไม้[1]

และกระบี่เซียนสิบหกเล่มก็พลิ้วไหวมาพร้อมกับสายลม พวกมันหมุนวนไปรอบนิ้วของนางสองรอบ และทันใดนั้นพายุหมุนรุนแรงในแนวราบ ก็พัดขึ้นต่อหน้านาง!

ปลายกรวย[2]พายุหมุนอยู่ที่ปลายนิ้วของนาง และที่ปลายอีกด้านหนึ่ง[3]ก็ขยายเป็นเส้นผ่านศูนย์กลางหลายสิบจั้ง แล้วกลืนกินงูหลามยักษ์สีแดงดำนั้นเข้าไปทันที!

หลังจากนั้น กระบี่ก็พุ่งเข้าไปในสายลม!

แสงกระบี่ปั่นวนไปในสายลม และงูเหลือมยักษ์ที่ดุร้ายก็แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ไปในพริบตา

จากนั้นพายุหมุนก็แตกระเบิด แล้วกระจายกลายเป็นลมกระโชกแรง กวาดพัดไปทั่วทุกทิศทาง…

“กระบี่!”

สตรีที่สวมหน้ากากพลันตื่นตระหนก!

ในขณะนั้นโหย่วฉินเสวียนหย่าก็รีบพุ่งร่างออกไปได้หนึ่งร้อยจั้งตั้งแต่เมื่อใดก็สุดรู้แล้ว!

โหย่วฉินเสวียนหย่าโน้มกายไปข้างหน้า และชี้กระบี่ออกไปด้วยมือขวา ดวงตาของนางฉายแววเพียงความมุ่งมั่นออกมาเท่านั้น

และก่อนที่นิ้วกระบี่ของนาง และกระบี่บินจะได้เชื่อมต่อกัน มันก็กลายเป็นกระบี่ขนาดใหญ่ที่ห่อหุ้มไปด้วยเปลวเพลิงสีส้ม!

“รวมตัว!”

สายลมพัดพุ่ง และเปลวเพลิงลุกโชน!

ทันใดนั้น ร่างที่ดูเหมือน ‘เชื่องช้า’ ของโหย่วฉินเสวียนหย่าก็ลอยอยู่เหนือมันขณะที่กระบี่ใหญ่ก่อตัวขึ้น ความเร็วของนางก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

ก่อนที่นางจะพุ่งตัวออกไปข้างหน้า นางก็กลายเป็นดั่งอุกาบาตเพลิงในชั่วพริบตา และพุ่งตรงเข้าใส่สตรีร่างบางที่สวมหน้ากากแล้ว!

ไร้เจตนาสังหารหรือความเกลียดชังเป็นพิเศษใดๆ

มีเพียงความมุ่งมั่นที่ไม่สั่นคลอนและรอยแห่งความสิ้นหวังที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในส่วนลึกเท่านั้น

ในขณะนั้นสตรีชุดดำที่สวมหน้ากากก็เผยรอยยิ้มแปลกๆ ออกมา เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีเช่นนี้ ก็ดูเหมือนว่า นางจะล้มเลิกการต่อต้านทั้งหมดแล้ว

ในยามนั้น ยานเคลื่อนย้ายสีดำพิเศษก็ปรากฏขึ้นในมือของนาง และนางก็โยนมันลงง่ายๆ ไปที่สตรีหลายสิบคนซึ่งได้รับการปกป้องจากแสงเซียนเบื้องล่าง…

โหย่วฉินเสวียนหย่ามีสีหน้าเปลี่ยนไปในทันที และหัวใจเต๋าของนางก็สั่นไหว บัดนี้นางได้หลุดพ้นจากความรู้สึกลึกลับที่นางเคยมีมาก่อนหน้านี้แล้ว

เมื่อกระบี่ใหญ่อยู่ห่างจากสตรีผู้สวมหน้ากากไปได้เพียงไม่ถึงสามจั้ง ทันใดนั้นโหย่วฉินเสวียนหย่าก็ปล่อยกระบี่ใหญ่ไล่ล่าตามสตรีผู้นั้นไปอย่างไม่ลังเลใดๆ ทันที

สตรีผู้สวมหน้ากากพยายามหลบหลีกไปทางด้านข้างอย่างสุดความสามารถ แต่กระบี่ใหญ่นั้นก็ยังฟาดฟันผ่านไหล่ของนาง

ร่างของนางปลิวกระเด็นลอยไปข้างหลัง และนางก็เกือบจะถูกกระบี่ใหญ่ผ่าแยกครึ่งร่างออกจากกันแล้ว

ทว่าคนผู้นี้ก็ยังคงอาศัยอุบายของตนเองเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีร้ายแรง

ในอีกด้านหนึ่ง ขณะที่โหย่วฉินเสวียนหย่าซึ่งกำลังไล่ตามยานเคลื่อนย้ายสีดำอยู่นั้น นางก็คว้ามันเอาไว้ในขณะที่มันกำลังจะตกลงบนพื้นดินแล้ว

ขณะนั้น ก็มีรอยแตกปรากฏขึ้นบนพื้นผิวยานเคลื่อนย้ายสีดำ

ทว่าในครั้งนี้ มันไม่ได้ระเบิดด้วยหมอกพิษ แต่มันกลับพ่นเปลวไฟสีดำสนิทออกมาแทน

ตูม!

ทันใดนั้น โหย่วฉินเสวียนหย่าก็ถูกเปลวเพลิงสีดำกลืนกิน และในขณะนี้เงาดำจำนวนมากที่ล้อมรอบกำแพงแสงเซียนก็ถอยห่างกลับไปทางรอบนอกเช่นกัน…

ในแสงเซียนด้านล่าง สตรีผมขาวก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังเหตุการณ์นี้ ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความสิ้นหวังในขณะที่นางร้องตะโกนออกมาอย่างโศกเศร้า

“เสี่ยวหยา!”

“ลูกข้าอยู่ที่ใด!?! ลูกข้าอยู่ที่ใด!?!”

ที่ใต้ดิน หลี่ฉางโซ่วยืนอยู่ในแนวชั้นหินและเงยหน้าขึ้นมองภาพเหตุการณ์นั้น เขายังคงเงียบงันไปครู่หนึ่งเช่นกัน

เปลวเพลิงสีดำค่อยๆ สลายไป จากนั้นข่ายอาคมพลังเซียนด้านล่างก็สั่นไหวเบาๆ และไม่อาจทนยืนหยัดอยู่ได้อีกต่อไปแล้ว

ในเปลวเพลิงนั้น โหย่วฉินเสวียนหย่าก็ค่อยๆ ร่อนลงมาช้าๆ นางถูกล้อมรอบไปด้วยแสงเซียนสีฟ้า

บัดนี้ชุดสีฟ้าเย็นยะเยือกของนางเต็มไปด้วยรอยรูไหม้เกรียม แล้วแสงเซียนรอบกายนางก็ดึงเอาพลังเซียนที่นางมีเหลือเพียงเล็กน้อยไป

โหย่วฉินเสวียนหย่าพยายามปรับร่างกายของนางอย่างดีที่สุดเพื่อไม่ให้ตัวเองล้มลง นางต้องการจะยืนขณะร่อนลงบนพื้น ทว่าเท้าของนางก็ไม่มั่นคง ในขณะนั้นนางจึงคุกเข่าลงต่อหน้าสตรีชรา…

“พระมารดา”

สตรีชราจับข้อมือของหญิงสาวด้วยมือซ้ายในขณะที่มือขวาของนางสั่นเทาเมื่อยกมันขึ้นและยื่นไปทางใบหน้าด้านข้างที่ซีดเซียวและอ่อนแอของโหย่วฉินเสวียนหย่า

“เสี่ยวหยาเด็กโง่ ไยเจ้าจึงกลับมาที่นี่?”

ดวงตาของโหย่วฉินเสวียนหย่าเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ นางเม้มปากแล้วส่ายศีรษะ

ในขณะนั้น เสียงของสตรีผู้หนึ่งก็ร้องตะโกนอยู่บนท้องฟ้าแล้ว และเงาดำจากทั่วทุกทิศทางก็เข้าปิดล้อมรอบกายพวกนาง

โชคดีที่ในขณะนี้ เหล่าเซียนซึ่งลอบโจมตีและไล่ล่าโหย่วฉินเสวียนหย่าในคราแรกนั้น ไม่ได้ก้าวออกไปข้างหน้า

บัดนั้นโหย่วฉินเสวียนหย่าได้กลืนโอสถไปสองเม็ด แล้วสูดลมหายใจเข้าลึก จากนั้นนางก็แบมือขวาและเปลี่ยนกระบี่ใหญ่ของนางเป็นกระบี่บินเพื่อจัดการศัตรู

นางยืนขึ้นอย่างไม่มั่นคงต่อหน้ามารดาและพี่สะใภ้ใหญ่ของนาง นางค่อยๆ ยืดหลังให้ตรงและเงยหน้ามองไปรอบๆ ทั่วทุกทิศทาง

“กระบี่!”

เสียงของนางแหบแห้งเพราะอ่อนแอ ทว่ากระบี่บินยังคงสั่นและกลายเป็นลำแสง ขับไล่ร่างต่างๆ ที่กำลังรีบพุ่งข้ามมาเหล่านั้นให้ล่าถอยกลับไป

“ไปให้พ้นทั้งหมด!”

ทันใดนั้น สตรีในชุดสีดำที่บาดเจ็บสาหัสก็ได้บินกลับมาอีกครั้งและกัดฟันก่นด่าออกมา

นางหยิบหม้อไม้ออกมาจากหน้าอกของนาง แล้วเทแมลงพิษสีดำสนิทออกมา และแมลงพิษเหล่านี้ก็ขยายขนาดกลายเป็นขนาดเท่าอีกาในพริบตา และโจมตีโหย่วฉินเสวียนหย่าทันที

ในขณะนั้น โหย่วฉินเสวียนหย่าแทบไม่อาจใช้มือทั้งสองข้างของนางสร้างผนึกขึ้นมาได้

นางหันกลับมากอดมารดาและพี่สะใภ้ใหญ่ของนางในขณะที่กระบี่บินทั้งสิบหกเล่มได้บินวนรอบตัวนางอย่างรวดเร็ว และล้อมรอบสตรีราวสิบกว่าคนเหล่านั้นเอาไว้ในระยะรัศมีสามฉื่อจากร่างของนางโดยตรง

แต่ดูเหมือนว่า แมลงพิษจะมีร่างที่หลอมมาจากเพชร พวกมันไม่ได้รับความเสียหายจากกระบี่บินเลย

กระบี่บินเคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็วยิ่งเพื่อสร้างแนวป้องกันที่สกัดกั้นแมลงพิษหลายร้อยตัวได้

………………………………………………………………..

[1] เป็นกระบวนท่าวาดมือไม้จีบนิ้ว หรือกรีดกรายนิ้วให้ดูอ่อนช้อยแต่งามสง่าโดยใช้นิ้วหัวแม่มือสัมผัสหรือจีบกับนิ้วกลาง

[2] ปลายด้านล่างที่มีลักษณะแหลมของพายุหมุน

[3] ปลายด้านบนของพายุหมุน

ศิษย์พี่ของข้าจะมั่นคงเกินไปแล้ว

ศิษย์พี่ของข้าจะมั่นคงเกินไปแล้ว

Status: Ongoing
เพื่อให้มีอายุยืนยาวในยุคบรรพกาลอันโหดร้าย จงหลีกเลี่ยงผลกรรม หากฆ่าคนต้องป่นขี้เถ้า ทุกการเคลื่อนไหวต้องมีแผนการ เก็บงำความสามารถ ขยันฝึกวิชา หลอมยาปรุงโอสถ นิ่งสงบมั่นคง! หลี่ฉางโซ่วที่ไปเกิดใหม่เป็นผู้บำเพ็ญเซียนตัวน้อยๆ ในโลกบรรพกาลอันน่าสะพรึงกลัว เขาถูกอาจารย์ผู้นำยอดเขาสุดแสนอัตคัดในสำนักเซียนมนุษย์เล็กๆ พาตัวมาดูแล เพื่อฝึกฝนให้บรรลุวิถีเซียนตั้งแต่ยังเยาว์ เป้าหมายของเขาคือ ‘อายุยืนยาว’ ในยุคบรรพกาลอันโหดร้ายนี้ จึงต้องพยายามหลีกเลี่ยงผลกรรม หากฆ่าคนต้องป่นขี้เถ้า ทุกการเคลื่อนไหวต้องมีแผนการ เก็บงำความสามารถ ขยันหมั่นเพียรฝึกฝนเคล็ดวิชา หลอมยาปรุงโอสถ นิ่งสงบมั่นคง! เดิมทีในแผนการของหลี่ฉางโซ่ว เขาตั้งใจว่าจะซ่อนตัวอยู่ในเขาฝึกบำเพ็ญเป็นเซียนอย่างสงบสุขไปตลอดชีวิต จนกระทั่งปีหนึ่ง อาจารย์ของเขาคงมีชีวิตที่สงบเงียบเกินไปจนเบื่อขึ้นมา ถึงได้รับศิษย์น้องหญิงคนหนึ่งมาให้เขา… เพื่อไม่ให้ศิษย์น้องนำผลกรรมมาแปดเปื้อนตน เขาจะต้องสอนหลักการการใช้ชีวิตให้ศิษย์น้องดีๆ เสียหน่อยแล้ว!

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน