เจ้าวายร้ายทั้งสาม มาให้แม่เลี้ยงอย่างข้ากล่อมเกลาเสียดีๆ – บทที่ 719 สามคนขอเข้าเฝ้าฮ่องเต้

เจ้าวายร้ายทั้งสาม มาให้แม่เลี้ยงอย่างข้ากล่อมเกลาเสียดีๆ

บทที่ 719 สามคนขอเข้าเฝ้าฮ่องเต้

“องค์ชาย ท่านออกจากฮั่นหลินไปที่สกุลเหลียงก่อน” สวี่เจวี๋ยตัดสินใจ จ้าวจิ่งซวนพยักหน้ารับ หากเป็นเขาเมื่อก่อนหน้านี้คงกลับวังไปโดยไม่คิดหน้าคิดหลังให้ถี่ถ้วน แต่ประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้เขาควบคุมอารมณ์รู้จักไตร่ตรองวิเคราะห์สถานการณ์มากขึ้น

ยามนี้เหตุการณ์ยังไม่ชัดเจน กรณีที่เลวร้ายที่สุดคือจ้าวชูกุมอำนาจกองกำลังรักษาพระองค์เอาไว้ได้ทั้งหมด หากเขากลับไปยังวังหลวงก็เท่ากับตกหลุมพรางที่จ้าวชูวางแผนเอาไว้

หากอยู่ข้างนอกจ้าวจิ่งซวนยังมีโอกาสที่จะมีพลิกสถานการณ์

“ไปที่ประตูหลัง”

“ไม่ได้ ที่ประตูหลังอาจจะมีทหารดักอยู่” เว่ยจื่ออั๋งคว้าจ้าวจิ่งซวนก่อนจะพูดขึ้น

“เช่นนั้นทำอย่างไรดี” จ้าวจิ่งซวนพูดพลางมองหน้าเว่ยจื่ออั๋ง พวกเขาพากันเงียบ คิดหาหนทางอื่น ในตอนที่จ้าวจิ่งซวนอยู่ที่สำนึกศึกษาหลวงเขาชอบหารูสุนัขลอด เมื่อมาที่สำนักฮั่นหลินเขาก็ยังคงติดนิสัยนี้มาเช่นเดิม เขาพยายามสำรวจว่ามีรูสุนัขลอดตรงไหนบ้าง แต่แน่นอนว่าเขาไม่ได้เป็นคนทำรูนั้นขึ้นมาเอง

“ไปกันเถิด” จ้าวจิ่งซวนกล่าว

จ้าวจิ่งซวนนำทางเว่ยจื่ออั๋งและสวี่เจวี๋ยไปอย่างชำนาญ

“ข้าจะออกไปดูต้นทางก่อน” สวี่เจวี๋ยกล่าว

เขามุดลอดออกไปคนแรก เบื้องหน้าเป็นตรอกที่ดูเงียบสงบ เมื่อมองไปรอบๆ ก็ไร้วี่แววของทหารองครักษ์ สวีเจวี๋ยหันไปบอกคนทั้งสอง

“ออกมา”

จ้าวจิ่งซวนและเว่ยจื่ออั๋งตามออกมาทันที จ้าวจิ่งซวนมีประสบการณ์ที่มากในการมุดลอดรูพวกนี้

แต่เว่ยจื่ออั๋งเพิ่งเคยทำเป็นครั้งแรก สภาพของเขาจึงดูทุลักทุเล มอมแมมไปทั้งตัว แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาวางท่าใส่ใจภาพลักษณ์ของตน ทั้งสามคนเดินเลาะไปตามตรอกมุ่งหน้าไปยังจวนสกุลเหลียง

“นายท่านขอรับ บ่าวรับใช้กลับมารายงานว่า มีกองกำลังรักษาพระองค์เข้าล้อมที่ทางเข้าออกสำนักฮั่นหลินเอาไว้หมดแล้วขอรับ”

เมื่อเหลียงตงทราบข่าวว่ามีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าแต่งตั้งองค์ชายสามเป็นรัชทายาท เขารู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติ เขาต้องการที่จะไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้แต่กลับถูกกีดกัน ยิ่งทำให้เขารู้ว่าสถานการณ์ภายในวังหลวงไม่ปกติ

ตอนนี้วังหลวงถูกควบคุมภายใต้อำนาจของจ้าวชูแล้ว

เหลียงตงรีบส่งคนไปรับองค์ชายหกจากสำนักฮั่นหลินแต่ไม่คิดเลยว่าสายเกินไป พวกเขาส่งคนมาชิงตัวองค์ชายหกหรือ? ในขณะที่เหลียงตงกำลังกังวล เด็กหนุ่มผู้หนึ่งเดินเข้ามาในจวน

เป็นหลานชายของเขาเอง

เหลียงตงดีใจมาก หากจะให้เขาเข้าไปชิงตัวหลานชายจากกองกำลังรักษาพระองค์คงจะเป็นไปได้ยาก ทั้งยังอาจทำให้เกิดการตั้งข้อหาไม่เป็นธรรมตามมา อาจจะสร้างความเดือดร้อนให้สกุลเหลียงในภายหลัง

ความปลอดภัยขององค์ชายหกมีความสำคัญ หากเขาอยู่ที่นี่ย่อมเป็นผลดีมากกว่า

“องค์ชาย เหตุใดท่าน..”

“สหายของข้าช่วยข้าออกมาจากสำนักฮั่นหลิน ท่านลุงรองเกิดอะไรขึ้นในวังหลวงกันแน่?” จ้าวจิ่งซวนถาม

“ข้ายังไม่ได้ข่าวเลย” เหลียงตงส่ายศีรษะ ทุกอย่างเกิดขึ้นกระทันหันจนไม่มีใครตั้งรับทัน

“ตอนนี้องค์ชายประทับอยู่ที่สกุลเหลียงก่อน ที่เหลือกระหม่อมจะจัดการเอง” เหลียงตงกล่าว

เมื่อสวี่เจวี๋ยและเว่ยจื่ออั๋งเห็นว่าจ้าวจิ่งซวนเข้าไปในจวนสกุลเหลียงแล้ว แทนที่พวกเขาจะกลับไปยังฮั่นหลิน ทั้งสองเลือกที่จะกลับไปจวนสกุลอู่

นายท่านอู่และฮูหยินอู่ไม่ได้สนใจเรื่องภายนอก ทั้งสองย่อมไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น ไม่ต้องพูดถึงภัยอันตรายที่คืบคลานเข้ามาเลย ตอนนี้บิดามารดาของพวกเขาไม่อยู่ หน้าที่ดูแลสกุลอู่จึงตกเป็นของสวี่เจวี๋ยและเว่ยจื่ออั๋ง สกุลอู่มีความแค้นเคืองกับจ้าวชูมาก่อน เด็กทั้งสองไม่สามารถเอาชนะจ้าวชูได้แน่ สิ่งที่พวกเขาทำได้ในตอนนี้คือต้องรอให้บิดามารดากลับมาที่จวนจากนั้น เว่ยจื่ออั๋งส่งคนไปตามเว่ยจื่ออี้ให้รีบกลับ พร้อมทั้งสั่งบ่าวให้ปิดจวนห้ามใครเข้าออกอย่างเด็ดขาด

พวกเขาไปหาน้องฝาแฝด เด็กน้อยทั้งสองยังคงนอนอยู่บนเตียงอย่างไร้เดียงสา เขากำชับให้พี่เลี้ยงดูแลน้องๆ อย่าให้คลาดสายตา ในขณะเดียวกันก็เสริมกำลังองครักษ์ให้มากขึ้น

มู่เป่าและถังเป่าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของบิดามารดา พวกเขาจะต้องปลอดภัย

ในช่วงบ่าย สกุลอู่ได้ต้อนรับแขกอย่างฮูหยินกู้ นางรีบมาที่จวนสกุลอู่เมื่อรู้ว่าบุตรสาวและบุตรเขยไม่อยู่ที่จวน นางกังวลว่าจวนอู่จะวุ่นวาย ฮูหยินกู้รู้สึกโล่งใจเมื่อเห็นสกุลอู่ปิดประตูไม่ต้อนรับแขก

เว่ยจื่ออั๋งและสวี่เจวี๋ยตั้งรับได้อย่างรวดเร็ว

ฮูหยินกู้ไปหามู่เป่าและถังเป่า นางตั้งใจจะค้างที่นี่สองสามวัน ที่จวนสกุลกู้มีกู้หวนเนี่ยนบุตรชายคนโตของนางกับภรรยาฝางเหมี่ยว ทั้งสองหารือกันก่อนที่ฝางเหมี่ยวจะเสนอให้ฮูหยินกู้มาอยู่ที่จวนสกุลอู่ ส่วนนางจะดูแลจวนสกุลกู้เอง

เมื่อท่านยายของพวกเขามาถึง เว่ยจื่ออั๋งและสวี่เจวี๋ยรู้สึกโล่งใจมาก เขาไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของมู่เป่าและถังเป่าแล้ว

เมื่อผ่านไปสองวันอาการพระประชวรของฮ่องเต้ยังไม่ทุเลา ข้าราชบริพารหลายคนตกอยู่ในความสับสน เหล่าขุนนางจึงได้ปรึกษาหารือกัน มีหลายคนที่ยังจงรักภักดีต่อฮ่องเต้โจว พวกเขารู้สึกถึงความผิดสังเกตในพระบรมราชโองการ ทั้งยังประชวรหนักจนทำให้ออกว่าราชการในท้องพระโรงไม่ได้

ส่วนขุนนางที่อยู่ฝ่ายองค์ชายหกนั้น เมื่อเขาเลือกข้างแล้ว ในวันที่จ้าวชูขึ้นครองบัลลังก์พวกเขาจะต้องโดนกวาดล้างอย่างแน่นอน ในตอนนี้พวกเขาจึงต้องสู้ยิบตา เหลียงตงเป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน

หากต้วนโส่วฝู่เป็นผู้ที่นำข้าราชบริพารขอเข้าเฝ้า แล้วจ้าวชูยังบ่ายเบี่ยงอีก เรื่องนี้ย่อมไม่ชอบมาพากลแน่นอน

ต้วนโส่วฝู่นอนอยู่บนเตียง ใบหน้าของชายชราซีดเซียวอ่อนแอมาก เขาไอออกมาเป็นครั้งคราว ทุกครั้งที่ไอราวกับปอดจะทะลุ เขาป่วยหนักมาหนึ่งวันเต็มแล้ว ในตอนเช้าลูกศิษย์มาเล่าให้ฟังว่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน

หลังจากนั้นบ่าวจึงได้มารายงานว่ามีขุนนางกลุ่มหนึ่งมาขอเข้าพบ ต้วนโส่วฝู่พยายามที่จะลุกขึ้นจากเตียง

“นายท่าน หมอกำชับไม่ให้นายท่านลุกจากเตียงนะขอรับ” บ่าวรับใช้พยายามที่จะเข้ามาห้าม

“ในสถานการณ์เช่นนี้จะให้ข้าจะพักผ่อนได้อย่างไร”

เขาพูดออกมาอย่างยากลำบาก บ่าวรับใช้จึงช่วยให้เขาลุกขึ้นแต่งตัว

เมื่อเขาออกไป บรรดาขุนนางที่มาขอเข้าพบต่างตกใจกับใบหน้าที่ซีดเซียวของเขา ต้วนโส่วฝู่พบเจอผู้คนครั้งสุดท้ายเมื่อครึ่งเดือนก่อน ตอนนั้นเขายังไม่ได้ป่วยหนักเช่นนี้ เขาผ่ายผอมลงไปมากกว่าเดิม บรรดาขุนนางต่างพากันคิดเหมือนกันว่า เวลาของต้วนโส่วฝู่กำลังจะหมดลง

“ใต้เท้าต้วน เมื่อวานนี้ฮ่องเต้ไม่ได้ทรงออกว่าราชการแต่มีพระรมราชโองการแต่งตั้งให้องค์ชายสามเป็นองค์รัชทายาท พวกเรากังวลกับสุขภาพของฝ่าบาทแม้จะอยากเข้าเฝ้าก็ทำไม่ได้”

“ไม่กี่วันที่ผ่านมาพระองค์ทรงพระเกษมสำราญมาตลอด เหตุใดจึงมีพระอาการประชวรขึ้นมาได้”

“ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้ฝ่าบาททรงมีพระประสงค์ที่จะแต่งตั้งองค์ชายหกเป็นรัชทายาท…แต่เหตุใด จู่ๆ พระองค์จึงได้เปลี่ยนพระทัยกลายเป็นองค์ชายสามไปได้เล่า?”

ขุนนางเจ็ดแปดคนที่เข้ามารวมตัวกันรอบๆ ต้วนโส่วฝู่ อยากให้ต้วนโส่วฝู่เป็นผู้ขอเข้าเฝ้าฮ่องเต้โจว เพื่อยืนยันว่าพระบรมราชโองการฉบับนั้นเป็นของจริงหรือไม่?

ต้วนโส่วฝู่ครุ่นคิดจากนั้นจึงพยักหน้า

“ข้าจะขอเข้าเฝ้าฝ่าบาทเอง”

เจ้าวายร้ายทั้งสาม มาให้แม่เลี้ยงอย่างข้ากล่อมเกลาเสียดีๆ

เจ้าวายร้ายทั้งสาม มาให้แม่เลี้ยงอย่างข้ากล่อมเกลาเสียดีๆ

Status: Ongoing
เธอทะลุมิติเข้าไปในนิยายที่ตนเองเคยอ่าน ถูกขายให้เป็นภรรยาของหนุ่มชาวป่า กลายเป็นแม่เลี้ยงของเด็กน้อย 3 คน ซึ่งเป็นตัวร้ายสุดชั่วช้า จุดจบคือประหารอย่างน่าสังเวช เธอจะทำยังไงให้อนาคตของพวกเขาเปลี่ยนไป ‘ถังหลี่’ ทะลุมิติไปเป็นตัวประกอบในนิยายที่ตนเองเคยอ่าน ถูกขายให้เป็นภรรยาของหนุ่มชาวป่า กลายเป็นแม่เลี้ยงของเด็กน้อย 3 คน แต่หนุ่มชาวป่าผู้นี้นั้น คือตัวร้ายหลักของนิยายเรื่องดังกล่าว เป็นตัวร้ายที่จิตใจอำมหิต สุดแสนจะชั่วช้าสามานย์ แถมลูกเลี้ยงทั้ง 3 ก็เป็นเหล่าวายร้าย เป็นตัวร้ายในเรื่องที่โฉดชั่วไม่ต่างกับบิดา จุดจบของพวกเขาคือถูกสั่งประหารอย่างน่าสังเวช แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ เด็กน้อยทั้ง 3 ยังคงเป็นเจ้าก้อนน่ารักนุบนิบ คอยเรียกนางอย่างแสนหวานว่า “ท่านแม่” เพียงแค่คำนี้ที่ออกมาจากปากของพวกเขา นางก็ใจอ่อนยวบ ตั้งใจว่าไม่ว่าอย่างไรก็ตาม นางจะต้องเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของเหล่าลูกเลี้ยงให้ได้! ภารกิจถัดมาคืออะไรน่ะหรือ ก็คือทำนา ทำการค้า ทำทุกอย่างเพื่อหาเงินทองมาเลี้ยงเด็กน้อยทั้ง 3 ให้มีชีวิตที่สุขสบาย กล่อมเกลาพวกเขาให้มีชีวิตดีๆ ต่อมา…เหล่าวายร้ายทั้ง 3 ได้เติบโตขึ้น คนหนึ่งเป็นผู้นำสูงสุดของสำนักปราชญ์ในใต้หล้า คนหนึ่งเป็นพ่อค้าผู้ยิ่งใหญ่ ร่ำรวยยิ่งกว่าฮ่องเต้ คนหนึ่งเป็นแม่ทัพหญิงผู้เก่งกาจสง่างาม…ทั้ง 3 ทั้งรักทั้งหวงถังหลี่เป็นอย่างมาก ผู้นำสูงสุดของสำนักปราชญ์ : บังอาจรังแกท่านแม่ของข้างั้นหรือ จับมันไปขังเดี๋ยวนี้! แม่ทัพหญิงผู้เก่งกาจสง่างาม : พี่ใหญ่ ฆ่ามันทิ้งเสียเลยง่ายกว่า! พ่อค้าผู้ยิ่งใหญ่ : น้องสาม ข้าจะยื่นดาบให้เจ้าเอง! พระปิตุลาผู้ทรงอำนาจคว้าตัวภรรยาของตนเข้าไปกอด : ภรรยาที่รักของข้า ข้าจะปกป้องเอง เจ้าพวกตัวเปี๊ยกน่ารำคาญ ถอยไปซะ!

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน