อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต – ตอนที่ 16 ฮาคัว ชิราคาวะ และหนัง

อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต

ตอนที่ 16 ฮาคัว ชิราคาวะ และหนัง

 

ชีวิตประจำวันอันใหม่ของฉันเริ่มเข้าที่เข้าทาง

 

ในช่วงเช้าก็จะออกกำลังแล้วอ่านหนังสือ ในช่วงบ่ายก็จะพูดคุยกับยัยพวกจัสติสครูเซเดอร์ที่วนเวียนกันมาหา

 

ช่วงที่ว่างก็จะดูหนังละครต่างประเทศที่เรมะกับพวกนักวิจัยแนะนำ….ทว่าวันนี้มันมีอะไรต่างออกไปนิดหน่อย

 

 

 

「นี่ชิราคาวะ」

 

「หืม? 」

 

「ทำไมเธอถึงมาอยู่ตรงนี้ล่ะ」

 

 

ไม่รู้เพราะอะไรแต่คุณหมออย่างชิราคาวะมาอยู่ที่ห้องฉันเฉย

 

ตอนนี้เธอนั่งอยู่บนโซฟาห่างจากฉันหนึ่งช่วง เส้นผมสีขาวของเธอถูกมัดรวบเป็นมวยเอาไว้ เหมือนเธอตั้งใจจะไปเปิดเครื่องเล่นวิดีโอที่ตั้งไว้ในห้องขังของฉัน

 

 

 

 

「ก็เพราะมีเวลาว่างเลยมาพักสักหน่อยไง」

 

「หา……」

 

「หน้าที่ของฉันคือดูแลคนที่อยู่ที่นี่….แล้วพอดีว่าช่วงนี้พวกเขาทำงานกัน ฉันที่นั่งรอในห้องก็เบื่อ เลยตัดสินใจว่ามานั่งเล่นในนี้ดีกว่าน่ะ」

 

「ออกไป๊ เดี๋ยวเธอก็โดนไล่ออกหรอก」

 

「เอาเถอะน่า หน้าที่ส่วนหนึ่งฉันก็ต้องดูแลสุขภาพจิตนาย คงแถๆ ไปได้แหละ อ๊ะฉันเอาพวกขนมมาด้วยนะ สักหน่อยไหม」

 

 

คิดเหรอว่าจะล่อฉันได้ด้วยขนม?

 

แต่ไหนๆ ก็พกมาแล้วถือว่าเป็นน้ำใจคงไม่เป็นไรมั้ง

 

 

 

「นายนี่เป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ จังนะ」

 

「หมายความว่าไง? 」

 

 

ชิราคาวะดูอะไรบางอย่างในมือถือแล้วพูดออกมาอย่างสนุกสนาน

 

เป็นที่ชื่นชอบนี่อะไรฟะ?

 

 

 

「 ไอ้นี่มันคือ ทมิสเตอร์น่ะ ส่วนตรงนี้คือสิ่งที่พวกสาวๆ ทมิสเอาไว้」

 

 

@เรด

#อัศวินดำคุง

 

วันนี้ก็เหนื่อยหน่อยนะ อัศวินดำคุง!

 

 

@เยลโล่

#อัศวินดำคุง

 

#ตั้งตี้เรียน

 

 

ทั้งที่จะไปสอน กลับถูกสอนแทนซะงั้น ต้องพยายามกว่านี้แล้วสิ

 

@บลู

#อัศวินดำคุง

#อัศวินมะหมาคุง

 

 

อัศวินดำคุงวันนี้ U・ω・U

 

【รูป】

 

 

 

พอเห็นโพสต์ของเรด เยลโล่ บลู ก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้

 

 

 

 

「ฟิลเหมือนบันทึกประจำวันสินะ……」

 

「ก็ประมาณนั้นแหละ มันเป็นสิ่งที่ประชาชนภายนอกต้องการด้วยแหละนะ เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือและความเข้าถึงง่ายขององค์กร แต่รูปน้องหมานี่….ดูคล้ายๆ ใครสักคนนะ ฮ่าๆๆ 」

 

 

เรด เยลโล่ก็ไม่อะไรมากหรอก แต่ทำไมบลูมารูปน้องหมาด้วยล่ะ?

 

น้องหมาหน้าบูดบึ้ง ขนสีขาวดำนั่นมันอะไรกันฟะ

 

ยัยนี่เลี้ยงเอาไว้เหรอ?

 

 

 

 

「……ถ้าพวกเธอเห็นว่าดีก็แล้วไป」

 

「เอ๋ ไม่โกรธเหรอ? 」

 

「ก็ฉันติดอยู่ข้างในนี้ในฐานะวายร้ายที่แพ้ให้กับจัสติสครูเซเดอร์ หากเรมะสั่งหรือบอกให้ทำอะไรพวกเธอที่เป็นลูกน้องก็คงทำตามแหละ นอกจากนี้ฉันก็ไม่ใช่ประเภทที่จะโกรธกับอะไรแบบนี้สักหน่อย」

 

「……น่าเบื่อชะมัด เอาเถอะถ้านายว่างั้นก็ช่วยไม่ได้」

 

 

ว่าแต่ทมิสเตอร์มันสนุกขนานนั้นเลยเหรอ

 

เนื่องจากฉันไม่เคยมีโทรศัพท์อะไรกับเขามาก่อน ทมิสเตอร์ก็เลยเป็นแค่สิ่งที่ฉันเคยได้ยินมาเฉยๆ

 

 

 

「นั่นสินะ อยากดูหนังหรือเปล่า? ไหนๆ มาก็มาแล้วถือว่าได้สำรวจชีวิตประจำวันของนายด้วยตาตัวเองเลยละกัน」

 

「เธอเนี่ยน้า……」

 

 

 

……ช่วยไม่ได้สินะ

 

ฉันถอนหายใจแล้วเลือกว่าจะดูเรื่องไหนดี

 

เมื่อวานเรมะกับพวกนักวิจัยเอาหนังมาให้ฉัน 3 เรื่อง

 

 

……มีคำอธิบายสั้นๆ ในแต่ละเรื่องให้ฉันอ่านด้วย

 

 

ไหนดูซิ?

 

>1นักบัญชีสายเทพ!!『อัจฉริยะคนบัญชีเพชฌฆาต』

 

2 บวกให้ยับๆ 『ดราก้อนบอล ซูเปอร์: โบรลี่』

 

3 เรื่องราวอบอุ่นหัวจายยยย 『เดดพูล』

 

 

 

 

แนวอัคชั่นบู้งั้นเหรอ

 

เรื่องแรกแนะนำโดยเรมะ ส่วนอันอื่นเป็นของพวกนักวิจัย

 

 

 

1นักบัญชีสายเทพ!!『อัจฉริยะคนบัญชีเพชฌฆาต』

 

>2 บวกให้ยับๆ 『ดราก้อนบอล ซูเปอร์: โบรลี่』

 

3 เรื่องราวอบอุ่นหัวจายยยย 『เดดพูล』

 

 

 

อนิเมะสินะ

 

ถ้าเป็นดราก้อนบอลก็พอรู้จักอยู่บ้าง

 

ไอ้ที่มันดังเพราะพลังคลื่นเต่าหรือเปล่านะ?

 

 

 

「เอ๋? ไอนี่แปลกๆ นะ? 」

 

 

พอฉันเอาเรื่องที่ 3 ออกมาดู ฉันว่าคำอธิบายกับเรื่องมันแปลกๆ นะ

 

อะไรเนี่ย『ไอแลน』……?

 

ดูจากชื่อเรื่องฉันว่าคงใส่มาผิดแน่ๆ ……。

 

 

 

「งั้นเอาอันนี้แล้วกัน」

 

 

ฉันเลือกเรื่องนั้น แล้วกดเล่น

 

แสงจากหน้าจอฉายออกมา ราวกับเป็นสัญญาณว่าหนังจะเริ่มแล้ว

 

 

 

 

「เลือกอะไรไปเหรอ? 」

 

「เรื่องที่เขียนว่าไอแลนน่ะ」

 

 

ไม่รู้ว่าเป็นหนังแบบไหนเหมือนกัน

 

แต่ดูท่าจะเป็นหนังเก่า เอาเถอะถ้าพวกนั้นแนะนำมาก็คงดีระดับหนึ่งแหละ

 

「ถ้างั้น ฉันขอนั่งอยู่ข้างๆ นายละกัน」

 

***

 

「นี่ คัตซึนนายจะรู้สึกยังไงเหรอถ้ารู้ว่าตัวเองมาร่างโคลน? 」

 

 

อยู่ดีๆ ชิราคาวะก็ถามกับฉันระหว่างหนังกำลังถึงช่วงไคลแม็กซ์

 

 

 

「อยู่ดีๆ ก็ถาม อะไรของเธอ」

 

「ก็แบบ พอดูหนังเรื่องนี้แล้วอยากถามขึ้นมาน่ะ」

 

「……」

 

 

ก็จริงว่าหนังมันมีธีมของการสร้างร่างโคลนขึ้นมา

 

นั่นสินะ เนื้อหาที่มันอยากจะชูก็ชวนให้คิดเล่นๆ เหมือนกันว่าจะเป็นแบบไหนกัน

 

 

「เธอนี่ก็ถามอะไรแบบนี้ได้เนอะ คิดง่ายๆ เลยนะ หากร่างโคลนมีความคิดแบบเดียวกับฉัน ฉันว่ามันต้องจ้องจะมาแทนที่ฉันแน่นอน」

 

「ฮ่าๆ นั่นสิเนอะ」

 

 

ดังนั้นฉันจะทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อจัดการมัน

 

 

 

「อย่าบอกนะว่าที่ถามนี่คือการตรวจสอบอาการทางจิตของฉัน? 」

 

「ไม่หรอก แค่อยากถามเฉยๆ 」

 

 

ชิราคาวะกำลังจับจ้องไปยังหนังที่เข้าฉากสะเทือนอารมณ์

 

สายตาของเธอไม่ได้จ้องมาทางฉัน

 

 

「ถ้าฉันอยู่ในตำแหน่งนั้น ฉันคงรู้สึกเสียใจพอสมควรเลยหากรู้ว่าตัวเองจะถูกกำจัดออกไป」

 

「เธอเป็นร่างโคลนหรืออะไรทำนองนั้นหรือไง?!」

 

「อรรถรส……」

 

 

อะไรของหล่อน

 

มาพูดให้ชวนเข้าใจผิดซะได้

 

 

 

「……」

 

「……」

 

「ที่จริงแล้วฉันมีพี่สาวอยู่น่ะ」

 

 

เธอพูดด้วยเสียงแผ่วเบา

 

ฉันเลยอดไม่ได้ที่ต้องหันไปมองหน้าเธออีกรอบ แววตาของเธอดูจะเปลี่ยนไปแบบแปลกๆ

 

 

 

 

「ถ้าจะให้พูด ต้องบอกว่าเป็นพี่สาวต่างแม่น่ะ……แต่เธอประสมความสำเร็จในชีวิตแบบเหนือขั้นเลย」

 

「เธอเองก็อายุพอๆ กับพวกฉันแถมยังเป็นหมอได้ แค่นี้ก็สุดยอดแล้วไหม」

 

「อันที่จริงฉันโกหกเรื่องอายุ」

 

「หา!? 」

 

「เก็บไว้เป็นความลับด้วยล่ะ」

 

เธอเอานิ้วชี้ไปที่ปากของเธอพร้อมกับรอยยิ้ม

 

 

นี่เธอโกหกเรื่องอายุของเธอเหรอ หมายความว่าเธอแก่กว่าฉันสินะ?

 

แอบตกใจเลยวุ้ย….

 

 

「ฉันน่ะแตกต่างจากกับพี่คนละโลกเลย เมื่อเทียบกับเธอแล้วความสามารถของฉันมีแต่จะถดถอยลงทุกวันๆ …พ่อกับแม่ของฉันก็เลยรู้สึกผิดหวังในตัวฉันน่ะ」

 

「……แล้วนี่พวกเธอไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ……? 」

 

「……ไม่เลย ฉันยังไม่เคยเจอเธอตรงๆ มาก่อนเลยสักครั้ง และทั้งชีวิตนี้คงไม่มีทางได้เจอแล้วมั้ง」

 

 

 

ครอบครัวเธอจะซับซ้อนไปไหม……!?

 

 

 

「แย่เลยนะ ต้องมาเจออะไรแบบนี้……」

 

「ไม่ต้องคิดมากหรอกน่า พวกเขาไม่ได้สนใจถึงการดำรงอยู่ของตัวฉันด้วยว้ำ แบบนี้คงจะดีกว่ามั้ง ยังไงครอบครัวมันก็มีประเภท」

 

「……อ้า เรื่องนั้นฉันเห็นด้วย」

 

 

พอนึกมาถึงตอนนี้ ฉันยังไม่รู้เรื่องราวของยัยนี่เท่าไหร่

 

ตั้งแต่เจอกันครั้งแรก ก็มาพูดคุยกันอย่างสนิทสนม เรียกชื่อฉันด้วยวิธีแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไร

 

อย่างน้อยๆ ก็เป็นคนที่ฉันอยากพูดคุยด้วยอ่านะ….

 

 

 

「ต้องบอกว่ายังไงดีล่ะ ใจฉันอยากจะเจอกับพี่ที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน แต่สุดท้ายคงเป็นไปไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ」

 

「……ถ้าสักวันได้เจอกันคงจะดี」

 

「คิดงั้นเหรอ? ทว่าถึงได้เจอกันจริงๆ ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าต้องทำตัวยังไงดีจะไหวเหรอ? 」

 

「ไม่เป็นไรหรอก ถึงตอนนั้นเดี๋ยวเธอก็รู้เอง」

 

 

ไม่รู้ทำไมชิราคาวะถึงหัวเราะกับคำพูดของฉัน

 

มันไม่ได้เป็นการเย้ยอะไร ก็แค่เธอหัวเราะเพราะสนุกเฉยๆ

 

 

「ฮ่าๆๆ! เฮ้อแปลกจริงๆ ทำไมฉันถึงพูดมากขนาดนี้กันนะ หรือจะเป็นเพราะได้ดูหนังเรื่องนี้…ฺฮ่าๆๆ 」

 

「ชิราคาวะ……? 」

 

ชิราคาวะปาดน้ำตาขณะหัวเราะ ก่อนจะเอนตัวพิงโซฟาอย่างหมดแรง

 

 

「นายรู้ไหมว่าที่จริงแล้ว ฉันได้มาประจำอยู่ที่นี่ในจังหวะเดียวกับที่นายโดนจับมาเลยนะ」

 

「อ้าวเหรอ? ฉันก็นึกว่าเธออยู่นี่มานานแล้วซะอีก」

 

「ฉันน่ะเด็กใหม่แกะกล่องกว่าที่นายคิดไว้อีกนะเออ」

 

เรดกับคนอื่นๆ ก็แสดงท่าทีเป็นมิตรกับเธอออกมา

 

 

มันก็เลยชวนให้ฉันสับสน จริงสิที่เธอเรียกชื่อฉันแบบนั้นตั้งแต่เจอกันครั้งแรกก็อาจจะเป็นความสามารถในการเข้าหาคนละมั้ง

 

ไม่นานนักหนังก็จบลงและเอ็นเครดิตก็เริ่มเล่น

 

 

「ดูเหมือนจะจบซะแล้วสิ….แอบชวนให้รู้สึกขนลุกนิดหน่อยนะ ชวนให้เราได้คิดว่าอะไรคือสิ่งที่ถูกต้อง อะไรคือของจริงของปลอม」

 

「จะกลับแล้วเหรอ? 」

 

「อ้า แอบมาพักนานไปหน่อย ถ้าไม่รีบกลับคงโดนโกรธเอาแย่」

 

 

ชิราคาวะยืนขึ้นและเดินไปตรงประตู

 

 

「พูดตามตรงฉันยังสงสัยตัวเองอยู่เลยว่าทั้งที่ไม่มีเป้าหมายอะไรในชีวิตแท้ๆ แต่ก็ยังเลือกมาที่นี่」

 

「ชิราคาวะ……」

 

「อย่าทำหน้าแบบนั้นสิคัตซึน อย่างน้อยฉันก็ชอบที่ได้อยู่กับนายนะ นอกจากนี้ ไว้เจอกันนะคะ…พี่」

 

「หา!? เดี๋ยวเธอ……」

 

คำพูดสิ้นท้ายของเธอมันเป็นเพียงการขยับปากโดยไม่ส่งเสียงออกมา

 

เธอก้มหัวให้ก่อนจะออกจากห้องขังไปด้วยรอยยิ้ม

 

สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ก็คือเสียงเพลงของเอ็นเครดิตในหนัง

 

—————

Note 1 : ฮาคัว น้องอัลฟ่าแน่ๆ

Note 2 : ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่ช่วยหารค่าไฟ  และสามารถช่วยค่าไฟคนแปลได้ที่ กสิกร 2092612913 หรือ QR Code

 

อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต

อัศวินดำคุงไม่อยากเป็นเซ็นไต

Status: Ongoing
คัตสึมิ โฮมุระ วายร้ายที่รู้จักกันในนาม อัศวินดำ ชายผู้คิดว่าตัวเองคือวายร้ายแสนโฉดชั่ว เมื่อพ่ายแพ้ให้กับฝั่งฮีโร่เขาก็ถูกจับตัวไป ทว่าสิ่งที่รอเขาอยู่กลับไม่ใช่คุกหรือพวกตำรวจ แต่กลับเป็นขุมนรกที่ตัวเขาเกินจะคาดฝันแทนซะอย่างงั้น โลกที่ขบวนการเซ็นไตมีอยู่จริง เรื่องราวของอัศวินดำจอมวายร้ายที่มีสามัญสำนึกผิดแปกและถูกคนธรรมดาเข้าใจผิดมาโดยเสมอ บัดนี้เขากำลังจะถูกลากเข้าขบวนการเซ็นไตเสียแล้ว ※ผลงานชิ้นนี้กาวล้วนๆไม่มีเกลือผสม

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads แทงบอลออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน