สตรีเเห่งดาบต้องสาป – ตอนที่ 10 หลับใหลผ่านคืนวันเเละราตรี

สตรีเเห่งดาบต้องสาป

เมื่อลิลลี่ตื่นขึ้นอีกครา ยามนี้ก็เป็นเช้าตรู่ของอีกวันเเล้ว

 

เเสงอรุณส่องผ่านม่านกระดาษบาง ๆ ไปทั่วห้องก่อให้เกิดเป็นเงาของม่านประตูไว้

 

ลิลลี่เปิดเปลือกตาของเธอขึ้นช้า ๆ เเละราวกับไม่เคยสิ่งขึ้นมาก่อน ร่างกายของเธอตอนนี้ดูสดชื่นกว่าครั้งไหน ๆ ที่ผ่านมาเลย ความเหนื่อยล้า ความเครียด หรือเเม้กระทั่งความกลัวที่หลงเหลือมาก่อนหน้านี้นั้นหายไปจนหมดสิ้น

 

 

…มันเหมือนกับเธอดูเเข็งเเกร่งขึ้นยังไงอย่างงั้น

 

 

‘อืม~พี่สาว….จริงด้วย…พี่สาวล่ะ ‘  ลิลลี่รีบเด้งตัวเธอขึ้น เพื่อมองไปยังรอบ ๆ ห้องพักของตนเผื่อจะพบเจอกับร่างบางที่ตนคิดถึงอยู่ 

เเต่ความเป็นจริงก็มักจะต่างจากจินตนาการอยู่บ่อยครั้ง เพราะหญิงสาวเห็นก็เพียงเเต่ห้องโล่ง ๆ เหมือนเช่นเคยก็เท่านั้น

 

ในห้องนี้มีเเค่เธอเพียงลําพังก็เท่านั้น ไร้ร่างใด ๆ มาสิงอยู่สิ้น…

 

ลิลลี่ก้มศรีษะของเธอลง เผยให้เห็นภายใต้ร่มผ้ายูกาตะสีขาวนั้นที่เต็มไปด้วยเหงื่อโชกไหลรินอย่างชัดเจน  

เเละหน้าอกที่เต่งตึงคู่นั้นก็ขยับขึ้นลงให้เห็นอยู่ในสายตาเธอ

 

‘สุดท้ายเเล้วทุุกอย่างมันก็ยังเหมือนเดิมอยู่ดี..’

 

ร่างของเธอในมิติประหลาดนั้นเป็นเพียงเเค่จิตก็เท่านั้น ทําให้เมื่อวานเธอถึงได้ไปปรากฏในร่างเดิม

 

เเละจิตของหญิงสาว เจ้าของกายหยาบของเธอที่กลับนอนอยู่ในที่ห้องเเคบ ๆ มืดมิดอยู่เเบบนั้น

 

ห้อง….?

 

ราวกับไฟในสมองวาบขึ้นมาเธอจึงรีบก้มไปหยิบกระจกทองเเดงในเสื้อของเธอออกมา

 

เเละเมื่อมองไปบนผิวของกระจกในตอนนี้ มันกลับมีรูปลักษณ์ที่ต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง 

ผิวของมันที่ดูเเตกก่อนหน้านี้กลับมาสมานเป็นกรอบทรงเเปดเหลี่ยมเเทน  ทําให้เธอฉุกคิดบางอย่างขึ้นมา

 

‘ไม่ใช่ว่าห้องเมื่อวานในมิตินั้นมันก็เป็นทรงเเปดเหลี่ยมเหมือนกันงั้นหรอ ?’

 

ภาพจําจากเรื่องเมื่อวานยังคงลอยในหัวของเธออยู่

ห้องเเปลก ๆ ที่มีทรงเเปดเหลี่ยมนั้นมันเหมือนกับผิวกระจกตรงหน้าของเธอในตอนนี้อย่างไม่มีผิดเลย

 

“ถ้างั้นก็เเสดงว่า…เป็นกระจกเองนี้เองสินะที่เป็นคนพาฉันเข้าไปในมิติประหลาดนั่นน่ะ ? ห้องที่เต็มไปด้วยหินเเบบนั้น…”

 

‘ถ้างั้นพี่สาวก็อยู่ในกระจกงั้นสิ ? ‘

 

ลิลลี่คิดถึงร่างบางนั้นในหัว ก่อนจะกอดกระจกตรงหน้าเธอเอาไว้ดั่งของลํ้าค่า

 

‘สุดท้ายเเล้วพี่สาวของเธอก็คอยดูเเลเธออยู่เสมอมาตั้งเเต่ต้นเเล้วสินะ..’

 

หยดนํ้าตาเล็ก ๆ ไหลรินจากใบหน้าของลิลลี่

 

เธอหยิบกระจกนั้นขึ้นก่อนจะโน้มจูบเบา ๆ ไปบนผิวกระจกของมัน เเละเก็บมันไว้กับตัวอย่างเเนบชิด

 

“เเต่ก่อนหน้านั้น ฉันเข้าไปในมิตินั่นได้ยังไงนะ..”

 

เป็นเพราะอะไรบางอย่างงั้นหรอ 

หรือว่าเพราะโชคช่วยกัน ?

 

 

เธอได้ตั้งสมมติฐานต่าง ๆ ไปอยู่เช่นนั้นก่อนจะถอดใจลงอย่างช้า ๆ 

 

ยังไงก็เถอะตอนนี้เธอก็รู้เเล้วว่าพี่สาวยังอยู่ข้าง ๆ เธออยู่ ดังนั้นเธอก็จะได้ไม่ต้องไปตามหาอย่างไร้จุดหมายล่ะนะ

 

‘เเต่วิธีที่จะทําให้พี่สาวตื่นเนี่ยสิ..’

 

ยื่งคิดก็มีเเต่จะทําให้ปวดหัวไปเปล่า ๆ เเละยิ่งตอนนี้ร่างของเธอก็เหนียวเหนอะไปทั้งตัวด้วยเเล้วมันยิ่งทําให้ปวดหัวเข้าไปอีก ไม่เพียงเเต่ผิวเนื้อของเธอที่จะชุ่มไปด้วยเหงื่อเท่านั้น เเต่ผ้าห่มของเธอในตอนนี้ก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อด้วยนะสิ 

 

เเถมมันยังเยอะจนผิดปกติอีก !   [1]

 

เเต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นลิลลี่ก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนเเปลงในร่างกายเธอได้อย่างเเปลก ๆ…

ผิวของเธอที่ดูเนียนขาวขึ้น ลมหายที่ส่งกลิ่นหอมตามธรรมชาติอย่างมีเสน่ห์ เเละรูปลักษณ์ที่เหมือนกับถูกสร้างสรรมายังไงอย่างนั้น 

เเถมสายตากับประสาทการได้ยินของเธอก็ดูเหมือนจะดีขึ้นไปด้วยเหมือนกัน 

 

 

เพราะเเบบนั้นเเล้วเเม้จะเป็นในระยะนี้ก็ตามเธอก็ยังได้ยินเสียงคุณยายอาชิที่กําลังทําอาหารอยู่อีกบ้านได้ด้วยซํ้า !

 

 

หญิงสาวไม่รู้เลยว่าการจะเป็นซามูไรให้ได้นั้น ต่อให้บุคคลหนึ่งจะปรารถนาเเละมุ่งมั่นจะฝึกมาเพียงใด เเต่หากร่างกายนั้นไม่อยู่ในสภาวะที่ดีเเล้ว เเม้ใจจะอยากเพียงใดสุดท้ายมันก็เป็นได้เเต่เพียงลมปากก็เท่านั้น

 

 

เเต่ตอนนี้ร่างของเธอได้ก้าวข้ามจุดนั้นไปเเล้วโดยไม่รู้ตัว…

 

 

 

‘จะว่าไปตอนนี้ก็เช้าเเล้วสินะ..ฮะ ? เดี่ยวสิเช้างั้นหรอ ! ‘ 

 

นี่เธอนอนไปหนึ่งวันเต็มเลยรึไงเนี่ย ! ควันขาว ๆ พ่นขึ้นจากหัวของหญิงสาวเมื่อรับรู้ถึงเรื่องน่าอายของเธอ

หญิงสาวที่นอนข้ามวันข้ามคืน เเถมบนเตียงก็เปียกเเฉะไปขนาดนี้ด้วยอีก ถ้าใครมารู้ล่ะก็เธอคงได้เเต่เอาหน้าซุกเเผ่นดินหนีเเน่ [2]

 

ลิลลี่รีบลุกตัวขึ้นจากเตียงเเละพับเก็บเครื่องนอนไปซ่อนไว้ยังที่ลับ ๆ ก่อนที่ะเปิดประตูออกไปยังห้องนั่งเล่น

 

เมื่อมองไปยังชุดของเธอที่ถูกซักเเละจัดวางไว้บนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบเเล้ว ลิลลี่ก็ได้เเต่นึกขอบคุณหญิงชราในใจ

 

เเต่เมื่อนึกถึงกางเกงในสีขาวตัวฉกาจนั้นเเล้ว ลิลลี่ก็รู้สึกหนักใจเล็กน้อย  

 

‘ครั้งต่อไปดูท่าเธอคงจะต้องซักมันเองเเล้วสิ’

 

ลิลลี่จัดระเบียบความคิดตัวเองก่อนจะเดินไปยังห้องอาบนํ้าเช่นครั้งก่อน 

 

สัมผัสของผิวนํ้าที่ควรดูจะเย็นเฉียบนั้น ในตอนนี้เธอกลับไม่รู้สึกถึงมันเลยซักนิดเดียว 

ลิลลี่ได้เเต่นึกอย่างเเปลกใจเมื่อเธอรู้สึกเช่นนั้น

 

หลังจากหญิงสาวอาบนํ้าเสร็จ เธอจึงกลับไปนั่งในห้องเดิมของตนก่อนจะหยิบกระจกทองเเดงนั้นขึ้นมาส่องไปหน้าตนเองช้า ๆ  

 

 

ภาพของร่างที่สะท้อนในกระจกในตอนนี้มันกลับดูสวยขึ้นเล็กน้อย  

 

ผมสีดํายาวสลัวที่พาดไปด้านหลัง ชุดยูกาตะสีขาวกับเเขนอันเรียวบางที่โผล่ออกมาจากเสื้อหลวม ๆ นี้ ทําให้เธอรู้สึกว่ามันมีเสน่ห์เเปลก ๆ 

 

เเละยิ่งลิลลี่มองภาพสะท้อนของตนไปเท่าไหร่เธอก็ยิ่งมีเเต่จะหลงใหลกับมันมากขึ้นเท่านั้น 

นิ้วเรียวยาวของหญิงสาวเเตะลงบนริมฝึปากเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ  

 

หญิงสาวไม่รู้เลยว่าตั้งเเต่เมื่อไหร่กันที่กระจกสามารถสะท้อนภาพออกมาได้อย่างที่เธอต้องการ

เเถมยิ่งมิติในกระจกนี้ เเละอสูรกับปีศาจพวกนั้นที่อยากได้กระจกอันนี้อีก ยิ่งคิดถึงมันกระจกบานนี้ก็ดูเเต่จะน่าสงสัยขึ้นไปอีก  

 

‘ละก็ร่างของพี่สาวในนี้ก็ด้วยเหมือนกัน…’ 

ดังนั้นหลังจากนี้เธอจะต้องพกมันติดตัวไว้ตลอดอย่างเเน่นอน

 

 

ส่วนร่มกระดาษของเธอคันนั้นเธอเก็บมันไว้ในตู้ก่อนในตอนนี้ เพราะหากเธอถือหากไปในตอนเช้า ๆ เเบบนี้ล่ะก็ คงจะมีคนเเต่มองเธอเเปลกเปล่า ๆ  เเน่

 

ลิลลี่ยัดกระจกเข้าไปในเสื้อก่อนจะลุกร่างของเธอขึ้นมาเเละเดินไปยังประตูทางออกของบ้านพัก 

 

เเต่ก่อนที่ลิลลี่จะก้าวเท้าออกไปนอกประตู เธอก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ทันที…   

 

 

เธอลืมเปลี่ยนชุดไปซักสนิทเลย !  

เพราะมัวเเต่คิดเรื่องอย่างอื่นไปจนลืมเรื่องชุดของเธอไปเลย

 

ลิลลี่จึงได้เเต่ปิดประตูไปอย่างอาย ๆ ก่อนจะกลับไปเอาชุดของเธอที่พับอยู่บนโต๊ะนั้น

 

 

เเต่ปัญหาที่ตามมาก็ยังคงไม่พ้นสายตาของเธอเองอยู่ดี  เพราะชุดที่ไร้ชั้นในบิดบังเเละเป็นร่างของพี่สาวด้วยเเล้ว การเปลี่ยนชุดโดยที่ปิดตาไปด้วยไม่ว่าจะกี่ครั้ง เธอก็ไม่ชินเลยจริง ๆ  ! 

 

 

…..

 

“เฮ้อ ! ในที่สุดก็เรียบร้อยซักที~ ”   เมื่อพับชุดนอนของตนลงบนโต๊ะเสร็จลิลลี่ก็ได้เเต่ถอนหายใจอย่างอ่อนเเรง 

ต้องขอบคุณร่างของพี่สาวที่ยืดหยุ่นกว่าร่างเดิมของเธอมาก เธอจึงไม่ต้องลําบากในเคลื่อนไหวมากนัก 

 

‘เเถมได้เลี่ยงสายตาของเธอด้วยอะนะ’

 

เสื้อกิโมโนตัวเดิมที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเธอมาก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันได้กลับคืนสู่ร่างเจ้าของมันเเล้ว

 

เเม้จะดูเเปลกที่เธอใส่ชุดกิโมโนได้ เเต่ปกติในโลกเดิมตัวลิลลี่เองก็มักจะท่องเว็บดูเสื้อผ้าผู้หญิงอยู่เป็นประจําอยู่เเล้ว 

ดังนั้นก็คงไม่เเปลกที่บางครั้งเธอจะไปศึกษาเกี่ยวกับชุดพวกนั้นมา

 

‘เเต่เธอก็เเค่เห็นว่ามันดูดีก็เลยเข้าไปดูล่ะนะ…จริง ๆ นะ’

 

ยังไงเถอะก็เรื่องต่อจากนี้ไปต่างหากที่สําคัญ…

เพราะเธอมายังที่นี่ก็เพื่อมาเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น

 

 

เพื่อที่เธอจะได้มาฝึกวิชาดาบที่นี่ยังไงล่ะ !

 

 

เเม้เเต่การเดินทางที่ไร้จุดสิ้นสุด สุดท้ายเเล้วมันก็มักจะมีจุดเริ่มต้นเสมอ

 

 เพราะงั้นเเล้ว…ก็ลุยโลด ! 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

…………………

[1] N:ความหมายมันก็อย่างที่ผู้อ่านคิดนั้นเเหละ…

[2] N:ต้นฉบับมันเล่าอย่างนั้นจริง ๆ น้าา

สตรีเเห่งดาบต้องสาป

สตรีเเห่งดาบต้องสาป

Status: Ongoing
เรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ถูกผลักเข้าโลกเเปลกประหลาดที่วุ่นวายอย่างไม่ทราบสาเหตุ โดยที่จิตของเด็กหนุ่มอยู่ในร่างพี่สาวคนโตที่เขาชื่นชอบ “ลิลลี่” เธอต้องเผชิญหน้ากับพาเหรดของเหล่าอสูรที่เลื่องชื่อตั้งเเต่ในคืนเเรก เเละเผชิญกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่ทําให้เธอเข้าไปพัวพันกับเรื่องประหลาดมากมายที่จะเป็นบททดสอบสําหรับเธอโดยไม่รู้เลยว่าภายภาคหน้าของเธอจะเป็นเช่นไรต่อ…

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads แทงบอลออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน