แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了] – ตอนที่ 863 เจอนายท่านฉุย

ตอนที่ 863 เจอนายท่านฉุย

ตอนที่​ 863 เจอ​นาย​ท่าน​ฉุย​

อาคาร​ของ​คณะ​ร้อง​เต้น​เย่​ไหล​เซียง​นั้น​เด่น​สะดุดตา​มาก​ หลังจากที่​หลิน​เพ่​ย​มายัง​ถนน​เจี้ยนเช่อ​ใน​วันนั้น​ หล่อน​ก็​พบ​กับ​เป้าหมาย​อย่าง​รวดเร็ว​

หล่อน​เช่าห้อง​เดี่ยว​ใน​บริเวณ​ใกล้เคียง​ด้วย​เงิน​จำนวน​เล็กน้อย​ และ​ไป​ยัง​คณะ​ร้อง​เต้น​เย่​ไหล​เซียง​เพื่อ​สมัครงาน​ใน​คืน​นั้น​

เถ้าแก่​โหย​ว​ของ​คณะ​เห็น​ว่า​หลิน​เพ่​ยง​ด​งามราวกับ​ดอกไม้​แรก​แย้ม​ เขา​จึงจ้างหล่อน​ทันที​

นัก​เต้น​คนอื่น​ ๆ สวม​เสื้อผ้า​ที่​เปิดเผย​มาก​เวลาทำงาน​ แต่​หลิน​เพ่​ยก​ลับ​ทำ​ตรงกันข้าม​ โดย​ใส่เสื้อผ้า​ที่​มิดชิด​อยู่​เสมอ​

เมื่อ​เถ้าแก่​โหย​ว​เห็น​ เขา​ก็​เตือน​หล่อน​หลายครั้ง​ว่า​ให้​สวมใส่​เสื้อผ้า​ที่​เปิดเผย​กว่า​นี้​ ภายใน​อาคาร​มีเครื่องทำความร้อน​ และ​ไม่ต้อง​กลัว​ว่า​จะหนาว​ตาย​

หลิน​เพ่​ย​เพียง​แค่น​หัวเราะ​ด้วย​ความ​เขินอาย​

แม้ว่า​เถ้าแก่​โหย​วจะ​ไม่พอใจ​เท่าใด​นัก​ เขา​ก็​ทำเป็น​ปิด​ตา​ข้างเดียว​เมื่อ​เห็น​ผู้ชาย​มากหน้าหลายตา​ขอ​เต้นรำ​กับ​หล่อน​ และ​ยัง​สามารถ​หาเงิน​มาให้​เขา​มากมาย​

เวลา​ผัน​ผ่าน​ไป​อย่าง​รวดเร็ว​ หลิน​เพ่​ย​ทำงาน​กับ​ที่นี่​เป็นเวลา​หนึ่ง​สัปดาห์​แล้ว​ แต่กลับ​ยัง​ไม่เห็น​แม้เงาของ​นาย​ท่าน​ฉุย​ หล่อน​ก็​เริ่ม​เกิด​ความกังวล​

หล่อน​ต้องการ​ฆ่านัง​แพศยา​หลิน​ม่าย​โดยเร็ว​ที่สุด​ ทว่า​นาย​ท่าน​ฉุย​กลับ​ยัง​ไม่ปรากฏตัว​ให้​เห็น​ แล้ว​แผนการ​ของหล่อน​จะดำเนินต่อไป​ได้​อย่างไร​?

หล่อน​ลอง​ถามเถ้าแก่​โหย​ว​และ​นัก​เต้น​คนอื่น​ ๆ แต่​ไม่มีใคร​รู้​ว่า​ทำไม​นาย​ท่าน​ฉุย​ถึงไม่แวะเวียน​มาเลย​ และ​หล่อน​คง​ทำได้​แค่​รอ​เท่านั้น​

หลิน​เพ่​ย​มีใบหน้า​ของ​เด็กสาว​ไร้เดียงสา​และ​ยัง​แต่งตัว​มิดชิด​เสมอ​ ผู้ชาย​หลาย​คน​ที่​แวะเวียน​มาหา​ความบันเทิง​ต่าง​ก็​คิด​ว่า​หล่อน​เป็น​เด็กสาว​ที่​เพิ่ง​รู้จัก​โลก​ และ​อยาก​สัมผัส​หล่อน​กัน​ทั้งนั้น​

หลิน​เพ่​ย​ไม่ได้​สนใจ​ว่า​จะถูก​ชาย​อื่น​แตะต้อง​ตัว​หรือไม่​ ไม่สำคัญ​แม้ว่า​หล่อน​จะค้าประเวณี​ก็ตาม​ ตราบใดที่​พวกเขา​ยัง​มีเงิน​จ่าย​

แต่​หล่อน​ต้อง​การแสดง​บุคลิก​ไร้เดียงสา​และ​บริสุทธิ์​ต่อหน้า​นาย​ท่าน​ฉุย​ หล่อน​ต้อง​แสร้ง​ทำเป็น​ผู้หญิง​ที่​ไม่ประสา​ต่อ​โลก​

แม้ว่า​นาย​ท่าน​ฉุย​จะยัง​ไม่มา หล่อน​ก็​ต้อง​ทำ​สิ่งนี้​ต่อไป​ เพื่อที่จะ​ได้​ไม่มีชื่อเสียง​ฉาวโฉ่​ไป​เข้าหู​นาย​ท่าน​ฉุย​

มิฉะนั้น​เขา​อาจจะ​คิด​ว่า​หล่อน​ไม่ได้​แตกต่าง​อะไร​กับ​โสเภณีคนอื่น​ ๆ แล้ว​แบบ​นั้น​จะทำให้​นาย​ท่าน​ฉุย​ชอบ​หล่อน​ได้​อย่างไร​?

ดังนั้น​เมื่อใด​ก็​ตามที่​แขก​เข้ามา​แตะต้อง​หลิน​เพ่​ย​ หล่อน​มักจะ​ปฏิเสธ​เสมอ​

คืน​นั้น​ หลิน​เพ่​ย​เต้นรำ​กับ​ชาย​วัยกลางคน​ร่าง​ท้วม​ ซึ่งเขา​จ้างหล่อน​ให้​ดื่ม​เป็นเพื่อน​กัน​หนึ่ง​ชั่วโมง​

หลิน​เพ่​ย​เป็น​คน​ดื่ม​เก่ง​ และ​ดีกว่า​ผู้หญิง​ภาค​ตะวันออกเฉียงเหนือ​ส่วนใหญ่​

หลังจากที่​ชาย​วัยกลางคน​ร่าง​ท้วม​และ​พรรคพวก​เติม​แอลกอฮอล์​ให้​หลิน​เพ่​ย​ไม่กี่​แก้ว​ หลิน​เพ่​ย​ก็​แสร้ง​ทำเป็น​ดื่ม​ไม่ไหว​อีกแล้ว​

ท่าทาง​โงนเงน​ไม่มั่นคง​ของหล่อน​ทำให้​ผู้ชาย​ทุกคน​ที่นั่ง​อยู่​บน​โซฟาต่าง​ตื่นเต้น​ อด​ไม่ได้​ที่จะ​เชียร์​ให้​หล่อน​ดื่ม​โดยเร็ว​

ใน​ใจหลิน​เพ่​ย​สนุกสนาน​กับ​มัน​ แต่​ภายนอก​ต้อง​แสร้ง​ทำเป็น​ต่อต้าน​และ​ปฏิเสธ​ด้วย​เสียง​สิ้นหวัง​

เมื่อ​เห็น​เช่นนี้​ นัก​เต้น​สาว​สวย​ชื่อ​หง​เหมย​กุ้ย​ก็​ทน​ไม่ได้​อีกต่อไป​ หล่อน​ตรง​เข้าไป​และ​พูด​กับ​แขก​ผู้ชาย​เหล่านั้น​

“น้องสาว​ฉัน​เพิ่ง​มาใหม่​ หล่อน​เป็น​คน​ขี้อาย​ อย่า​บังคับ​หล่อน​เลย​ค่ะ​ ฉัน​จะดื่ม​ขวด​นี้​ให้​เอง​ ต้อง​ขอโทษ​พวก​พี่​สุด​หล่อ​ด้วย​นะคะ​”

สิ้น​เสียง​ หล่อน​หยิบ​ขวด​ไวน์​แดง​บน​โต๊ะ​และ​กระดก​ขึ้น​ดื่ม​จน​หมด​

แม้ภายนอก​ของ​หง​เหมย​กุ้ย​จะดู​เย็นชา​ แต่​แท้จริง​หัวใจ​หล่อน​กำลัง​ร้อนรุ่ม​

เมื่อ​เห็น​เพื่อนร่วมงาน​น้องใหม่​กำลัง​ลำบากใจ​ หล่อน​จึงก้าว​ออก​ไป​เพื่อ​ปกป้อง​

ทันทีที่​หง​เหมย​กุ้ย​ดื่ม​ไวน์​แดง​จน​หมด​ขวด​ ชาย​อ้วน​หู​ใหญ่​กลับ​ตบ​หล่อน​หลายครั้ง​กระทั่ง​เธอ​ล้ม​ลงพื้น​ ก่อน​จะเตะ​เข้าที่​ร่างกาย​หล่อน​อีก​หลายครั้ง​

เขา​สบถ​ด้วย​ความโกรธ​ “นัง​สารเลว​ ใคร​บอก​ให้​แก​ดื่ม​ไวน์​ของ​ลูกพี่​ฉัน​!”

หง​เหมย​กุ้ย​ถูก​เตะ​เข้าที่​ท้อง​อย่าง​แรง​ หล่อน​ขดตัว​เป็น​กุ้ง​ด้วย​ความเจ็บปวด​

ในเวลานี้​ ชาย​วัย​สามสิบ​ปี​หน้าตา​หล่อเหลา​เดิน​เข้า​ร้าน​มาด้วย​ท่าทาง​สง่างาม ขณะ​ล้อมรอบ​ไป​ด้วย​บอดี้การ์ด​กลุ่ม​ใหญ่​ที่​สวม​แว่นดำ​

หลาย​คน​หันไป​พูด​กัน​ “นาย​ท่าน​ฉุย​มาแล้ว​ นาย​ท่าน​ฉุย​มาแล้ว​!”

มีคน​มากมาย​เข้าไป​ทักทาย​เขา​ด้วย​ใบหน้า​แสน​ยั่วยวน​

น่าเสียดาย​ที่​นาย​ท่าน​ฉุย​ไม่แม้แต่​จะชายตามอง​คน​เหล่านี้​ที่​เข้ามา​หวัง​จะประจบสอพลอ​เขา​

เมื่อ​เห็น​ว่า​ในที่สุด​นาย​ท่าน​ฉุย​ก็​ปรากฏตัว​ หลิน​เพ่​ย​ก็​รู้สึก​ตื่นเต้น​อย่าง​มาก​ และ​ต้อง​พยายาม​อย่าง​มาก​เพื่อให้​หลุดพ้น​จาก​วงล้อม​ของ​ชาย​อ้วน​และ​พรรคพวก​ของ​เขา​

หล่อน​ตัดสินใจ​ทำ​สิ่งเกิน​ความคาดหมาย​ ด้วย​การ​คลาน​และ​ตะเกียกตะกาย​ไป​ยัง​เท้า​ของ​นาย​ท่าน​ฉุย​ กอด​ขา​ของ​เขา​ด้วย​น้ำตา​คลอ​พลาง​ปั้นสีหน้า​น่าสงสาร​ “พี่ชาย​คะ​ ช่วย​ฉัน​ด้วย​!”

เห็น​เป็ด​ใน​กำมือ​บินหนี​ไป​แล้ว​ ชาย​ร่าง​อ้วน​และ​พรรคพวก​จะยอมแพ้​ได้​อย่างไร​

พวกเขา​รีบ​ตาม​หลิน​เพ่​ย​ไป​และ​เกือบ​ชน​เข้ากับ​นาย​ท่าน​ฉุย​

เมื่อ​เห็น​ว่า​คน​ที่​หลิน​เพ่​ย​คลาน​ไปหา​คือ​นาย​ท่าน​ฉุย​ คน​กลุ่ม​นี้​ก็​ตกใจ​จน​แทบ​หยุด​ฝีเท้า​ไม่ทัน​

โชคดี​ที่​พวกเขา​ยัง​หยุด​ฝีเท้า​ได้​ทัน​ กระทั่ง​พื้น​รองเท้า​ครูด​ไป​กับ​พื้น​

ชาย​ร่าง​อ้วน​ชี้ไป​ทาง​หลิน​เพ่​ย​และ​พูด​ด้วย​ความระมัดระวัง​ “พี่​ฉุย​ ผม​จ่าย​เงิน​ซื้อเวลา​ของ​ผู้หญิง​คน​นั้น​ไว้​แล้ว​”

นาย​ท่าน​ฉุย​เพียง​พ่นลม​ออก​จมูก​อย่าง​เย็นชา​ ก้มหน้า​ลง​และ​ดุ​หลิน​เพ่​ย​ “ปล่อย​!”

หลิน​เพ่​ย​ร้องไห้​ราวกับ​ดอก​สาลี่​ต้อง​หยาดฝน​ “ฉัน​ไม่ปล่อย​หรอก​ค่ะ​ พี่ชาย​ได้​โปรด​ช่วย​ฉัน​ด้วย​ ถ้าฉัน​ปล่อย​ พวกเขา​จะจับ​ฉัน​กลับ​ไป​และ​กลั่นแกล้ง​ฉัน​อีก​”

นาย​ท่าน​ฉุย​เผย​ยิ้ม​แสน​น่ากลัว​ “เธอ​มาที่นี่​เพื่อ​ขาย​ตัวเอง​ มัน​เป็นเรื่อง​ปกติ​ไม่ใช่หรือไง​ที่จะ​ถูก​เอาเปรียบ​? หรือว่า​เธอ​พยายาม​ทำตัว​ไร้เดียงสา​งั้น​เหรอ​?”

หลิน​เพ่​ย​ร้องไห้​ด้วย​ท่าทาง​ที่​เศร้าโศก​เป็นพิเศษ​ ราวกับ​ถูก​นาง​เอกบท​โศก​เข้า​ครอบงำ​ “ไม่ มัน​ไม่ใช่อย่างนั้น​ค่ะ​ พี่ใหญ่​ คุณ​เข้าใจผิด​แล้ว​ ฉัน​ไม่ได้​วางแผน​มาที่นี่​เพื่อ​ขายตัว​ ฉัน​แค่​อยาก​ทำงาน​เป็น​นัก​เต้น​เพื่อ​หา​ค่ารักษาพยาบาล​ให้​กับ​แม่ที่​ป่วย​ด้วย​โรคมะเร็ง​ปอด​”

นาย​ท่าน​ฉุย​หัวเราะเยาะ​อยู่​ใน​ใจ

เขา​เคย​เห็น​ผู้หญิง​จำนวนมาก​แบบ​หลิน​เพ่​ย​ที่​พยายาม​เข้าหา​เพื่อ​พูดคุย​กับ​เขา​

แต่​สิ่งที่​แตกต่าง​คือ​ ผู้หญิง​คน​นี้​เป็น​คน​แรก​ที่​ริเริ่ม​คุย​กับ​เขา​โดย​แสร้ง​ทำเป็น​ไร้เดียงสา​ ด้วย​การปั้น​เรื่องเศร้า​แบบ​นั้น​

นาย​ท่าน​ฉุย​ก้มลง​มอง​ใบหน้า​แสน​บอบบาง​ของ​หลิน​เพ่​ย​พลาง​คิดในใจ​ ใน​เมื่อ​หล่อน​มาหา​เขา​ถึงหน้า​ประตู​และ​ต้องการ​ถวายตัว​ให้​เขา​ขนาด​นี้​ เขา​ก็​จะปล่อย​ให้​หล่อน​ทำ​ต่อไป​

นาย​ท่าน​ฉุย​เงยหน้า​ขึ้น​มอง​ชาย​ร่าง​ท้วม​ตรงหน้า​และ​พูดว่า​ “ฉัน​จะเอา​นัง​นี่​ออก​ไป​ก่อน​ แล้​วจะ​ส่งมัน​คืนให้​พรุ่งนี้​เช้า นาย​จะยอมให้​ฉัน​ได้​ไหม​?”

ชาย​ร่าง​ท้วม​พยักหน้า​รัว ๆ​ เหมือน​ไก่​จิก​ข้าว​ “ถ้าพี่​ฉุย​ต้องการ​ ถ้าอย่างนั้น​ผม​ยก​หล่อน​ให้​พี่​ฉุย​เลย​ครับ​ และ​ไม่ต้อง​นำ​หล่อน​กลับมา​คืน​ผม​”

นาย​ท่าน​ฉุย​โบกมือ​ “งั้น​ฉัน​จะเอา​มัน​ไป​” จากนั้น​เขา​พา​หลิน​เพ่​ยอ​อก​จากร้าน​

หลิน​เพ่​ย​ดีใจ​มาก​และ​เข้าไป​นั่ง​ใน​รถ​เมอร์เซเดส​-เบนซ์​ของ​นาย​ท่าน​ฉุย​อย่าง​มีความสุข​

ไม่นึก​ไม่ฝัน​ว่า​หล่อน​จะได้​คุย​กับ​นาย​ท่าน​ฉุย​ง่ายดาย​ขนาด​นี้​ เห็นได้ชัด​ว่าความ​สวย​นั้น​สำคัญ​ขนาด​ไหน​!

นัง​หลิน​ม่าย​เอง​ก็​เป็น​แค่​จิ้งจอก​ตัว​หนึ่ง​ที่​ได้​ทุกอย่าง​ตามที่​ต้องการ​ เพราะว่า​หล่อน​หน้าตา​ดี​ไม่ใช่หรือ​?

นาย​ท่าน​ฉุย​ชำเลือง​มอง​หลิน​เพ่​ย​ด้วย​รอยยิ้ม​บาง​แฝงเลศนัย​

รถ​เมอร์เซเดส​-เบนซ์​แล่น​ออก​ไป​จน​มาหยุด​อยู่​ด้านหน้า​หน้า​อาคาร​สไตล์​ตะวันตก​หลัง​หนึ่ง​ที่​มีสวน​โดยรอบ​

หลิน​เพ่​ย​เดินตาม​นาย​ท่าน​ฉุย​และ​คน​ของ​เขา​เข้าไป​ยัง​อาคาร​สไตล์​ตะวันตก​ด้วย​ความกังวลใจ​ เธอ​เตรียมตัว​ที่จะ​เผชิญ​กับ​การ​ข่มเหง​และ​การ​เฆี่ยน​ตีจาก​ภรรยา​เดิม​ของ​เขา​

แต่กลับ​พบ​ว่า​ไม่มีใคร​อยู่​ใน​อาคาร​สไตล์​ตะวันตก​แห่ง​นี้​ นอกจาก​พี่​เลี้ยงเด็ก​

กล่าวอีกนัยหนึ่ง​ อาคาร​สไตล์​ตะวันตก​ขนาดเล็ก​นี้​ไม่ใช่บ้าน​ของ​นาย​ท่าน​ฉุย​ แต่​เป็น​สถานที่​ส่วนตัว​ที่​เขา​มาซ่อนตัว​และ​เล่น​สนุก​กับ​เหล่า​หญิงสาว​

หลิน​เพ่​ย​ถอนหายใจ​ด้วย​ความ​โล่งอก​

นาย​ท่าน​ฉุย​พา​หลิน​เพ่​ย​ตรง​เข้าไป​ใน​ห้อง​หนึ่ง​

ทันทีที่​ประตู​ปิด​ นาย​ท่าน​ฉุย​ก็​เริ่ม​ถอดเสื้อผ้า​ออก​ และ​สั่งให้​หลิน​เพ่​ย​ทำ​เช่นเดียวกัน​

หลิน​เพ่​ย​แสร้ง​ทำเป็น​เด็กสาว​ไร้เดียงสา​ และ​ปฏิเสธ​ที่จะ​ถอดเสื้อผ้า​ของ​ตน​ไม่ว่า​จะเกิด​อะไร​ขึ้น​ก็ตาม​

นาย​ท่าน​ฉุย​ที่​เปลือยเปล่า​โยน​หลิน​เพ่​ยล​งบ​น​เตียง​กว้าง​ เขา​กระโดด​ขึ้นไป​นั่ง​คร่อม​หล่อน​และ​ฉีก​ทึ้ง​เสื้อผ้า​ของ​หลิน​เพ่​ย​ราวกับ​สุนัข​ที่​หิว​กระหาย​

ห​ลิ​ย​เพ่​ย​ยังคง​พยายาม​ปฏิเสธ​ แต่​ก็​ไม่ขัดขืน​จน​เกินไป​ ซึ่งทำให้​สัญชาตญาณ​สัตว์ป่า​ของ​นาย​ท่าน​ฉุย​ยิ่ง​รุนแรง​และ​ต้องการ​ทำลาย​หล่อน​มากขึ้น​

หลังจากนั้น​ คน​หนึ่ง​ก็​สุขสม​อารมณ์​หมาย​ อีก​คน​แสร้ง​ทำเป็น​สูญเสียความบริสุทธิ์​พลาง​สะอื้น​ไห้​ด้วย​ความเจ็บปวด​

ท่าทาง​เศร้าสร้อย​นั้น​ช่างดู​น่าสงสาร​ยิ่งนัก​

น่าเสียดาย​ที่​นาย​ท่าน​ฉุย​ไม่ใช่คนรัก​หยก​ถนอม​บุปผา​

นอกจากนี้​มีผู้หญิง​ตั้ง​มากมาย​ที่​เขา​เคย​นอน​ด้วย​ ไม่ว่า​หลิน​เพ่​ย​จะบริสุทธิ์​หรือไม่​ เขา​ย่อม​สามารถ​บอก​ได้​ทันทีที่​กิจกรรม​บน​เตียง​เริ่ม​ขึ้น​

นัง​แพศยา​ที่​ถูก​ผู้ชาย​นับไม่ถ้วน​ใช้งาน​ บังอาจ​แสร้ง​ทำเป็น​บริสุทธิ์​ต่อหน้า​เขา​ ซึ่งมัน​เกือบ​ทำให้​เขา​อาเจียน​ด้วย​สมเพช​

นัง​แพศยา​คน​นี้​คิด​ว่า​เขา​ปัญญาอ่อน​หรือ​ยังไง​?

นาย​ท่าน​ฉุย​เริ่ม​เดือดดาล​มากขึ้น​เรื่อย ๆ​ กระทั่ง​เตะ​หลิน​เพ่​ยล​งจาก​เตียง​ด้วย​เท้า​ข้างเดียว​ “เลิก​ทำตัว​เป็น​ผู้หญิง​บอบบาง​และ​ไร้เดียงสา​ได้​แล้ว​ แก​คิด​ว่า​กำลัง​หลอก​ใคร​อยู่​? แก​มัน​ก็​แค่​อีตัว​ที่​น่าเวทนา​!”

หลิน​เพ่​น​ถูก​เตะ​ลง​จาก​เตียง​อย่าง​กะทันหัน​ และ​เกือบ​ล้ม​หน้า​คะมำ​

หล่อน​รีบ​กำจัด​ความกระวนกระวายใจ​ เพราะ​กลัว​ว่า​ตัวเอง​จะล้ม​ลง​หน้า​กระแทก​พื้น​จน​จมูก​บิดเบี้ยว​

หล่อน​รีบ​ยื่นมือ​ออก​ไป​สัมผัส​ แต่​โชคดี​ที่​มัน​ยัง​ไม่เบี้ยว​อย่าง​ที่​กังวล​

ขณะ​เพิ่ง​ถอนหายใจ​ด้วย​ความ​โล่งอก​ คำพูด​ของ​นาย​ท่าน​ฉุย​ก็​ทำให้​หล่อน​ตัว​แข็ง​ค้าง​ทันที​

ฉัน​… ทำให้​เรื่อง​แย่​ลง​ด้วย​การ​พยายาม​ทำตัว​ฉลาด​งั้น​เหรอ​?

ท้ายที่สุด​ ผู้หญิง​ที่​เคย​เลีย​ปัสสาวะ​ของ​พวก​อันธพาล​บน​เรือ​ลักลอบ​ขน​สินค้า​นั้น​จะต้อง​มีสภาพ​จิตใจ​ที่​แข็งแกร่ง​

หลิน​เพ่​ย​ค่อย ๆ​ ลุกขึ้น​จาก​พื้น​ เลื้อย​กลับ​ขึ้นไป​บน​เตียง​เสมือน​งู และ​เริ่ม​โอบรอบ​ร่าง​ของ​นาย​ท่าน​ฉุย​

หล่อน​ใช้ทักษะ​ทั้งหมด​ใน​การปรนนิบัติ​ผู้ชาย​ที่​เคย​ได้​เรียนรู้​ใน​ย่าน​โคม​แดง​ใต้ดิน​ของ​กว่าง​โจว​กับ​นาย​ท่าน​ฉุย​

นาย​ท่าน​ฉุย​ได้รับ​การ​บริการ​อย่าง​ดี​จน​เขา​รู้สึก​เหมือน​อยู่​บน​สวรรค์​และ​ใกล้​จะถึงฝั่งฝัน​

เขา​ยื่นมือ​ออก​ไป​ลูบ​หัว​ของ​หลิน​เพ่​ย​ “ต้อง​แบบนี้​สิ จะเสแสร้ง​เป็น​หงส์​ไป​ทำไม​ ไก่​ยังไง​ก็​เป็น​ไก่​วันยังค่ำ​”

คืน​นั้น​หลิน​เพ่​ย​ใช้เล่ห์เหลี่ยม​ทั้งหมด​ของหล่อน​เพื่อ​เผชิญหน้า​กับ​นาย​ท่าน​ฉุย​อย่าง​เร่าร้อน​

อู๋​เสี่ยว​เจี๋ยน​ผู้​น่าสงสาร​นอนไม่หลับ​ใน​ค่ำ​คืนนี้​ เขา​นั่ง​เดียวดาย​บน​ก้อนหิน​ใหญ่​ริมทะเล​ ขณะ​ทอดสายตา​มอง​ไป​ทาง​ฮ่องกง​ด้วย​ความรู้สึก​ห่วงใย​เกี่ยวกับ​ความปลอดภัย​ของ​หลิน​เพ่​ย​

………………………………………………………………………………………………………………………..

สาร​จาก​ผู้แปล​

รู้สึก​สมเพช​สวะ​เสี่ยว​เจี๋ยน​อย่าง​บอก​ไม่ถูก​ รัก​เขา​ห่วง​เขา​ฝ่าดง​ระเบิด​เพื่อ​เขา​แทบตาย​ แต่​เขา​ได้ดี​แล้วก็​ไม่เหลียวแล​ตัวเอง​สักนิด​

ไหหม่า​(海馬)

แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了]

แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了]

Status: Ongoing

หลินม่ายได้กลับมาเกิดใหม่ในวันแต่งงานของตัวเอง​ และพบว่าทุกคนรอบตัวไม่ว่าจะเป็นครอบครัวตัวเองหรือครอบครัวสามีต่างก็ยังเป็นเศษสวะกันเหมือนเดิม​ แต่ขอโทษเถอะ…หลินม่ายคนนี้ไม่ใช่หลินม่ายคนเดิมแล้ว​ ใครหน้าไหนมารังแกฉัน​ คราวนี้แม่จะซัดให้หงาย​​ จะงัดมารยาสาไถทุกกระบวนมาใช้แก้เผ็ดมันให้หมด! จากนั้นก็จะหย่ากับสามีกะหลั่วแยกตัวออกมาสร้างฐานะแบบสวยๆ​ ไม่ต้องสนใจใครอีกแล้ว!

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน