Love Comedy Manga ni Haitte​ shimatta node, Oshi no Make Heroine wo Zenryoku de Shiawase ni Suru – ตอนที่ 31

Love Comedy Manga ni Haitte​ shimatta node, Oshi no Make Heroine wo Zenryoku de Shiawase ni Suru

[ฮัลโหล​ มีอะไรรึ? คาโอริ]

 

เสียงของบิดาดังมาจากอีกฟากของปลายสาย

 

ฉันเร่งรีบนําโทรศัพท์มาทาบหูเเละตอบกลับ​ในทันทีทันใด

 

“ทะ.. ท่านพ่อ​ ขออภัยค่ะที่จู่ๆก็โทรมากะทันหัน​เเบบนี้”

[อื้อ​ ตกใจมากเลยล่ะ]

“ทั้งๆที่น่าจะยุ่งอยู่เเท้ๆ​ อุตส่าห์รับสายโทรศัพท์ของหนูจะดีเหรอคะ…?”

[หืม? พ่อบ้านไหนเขาไม่รับโทรศัพท์​ลูกตัวเองล่ะ?]

“…”

 

เมื่อได้ฟังคําพูดเหล่านั้น​ ฉันเเทบจะพูดไม่ออก

 

เพียงไม่กี่สิบวินาทีก็มีผลกระทบต่อตารางงานได้​ กระทั่งการสนทนาไม่กี่วินาทีนี้อาจทําให้ต้องชะลองานไป​พอสมควรเลยทีเดียว

 

ทั้งอย่างนั้น… ไม่คิดมาก่อนเลยว่า​บิดาของตัวเองจะคิดถึงตนมากขนาดนี้

 

[เเล้ว​มีธุระอะไรรึเปล่า?]

“เอ่อ​ คือว่า…”

 

จริงด้วย​ สาเหตุในการโทรครั้งนี้… ฉันเหลือบมองไปทางฮิซามูระครู่นึง

 

เพราะไม่นึกไม่ฝันว่าจะโทรติด​จึงไม่ได้นึกไว้เลยว่าจะได้ฟังเรื่องน่าอายเช่นนี้

 

ถึงอย่างนั้นจะขโมยเวลาอันเเสนมีค่าของท่านพ่อก็ใช่เรื่อง ฉันจึงรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีเเละไถ่ถามออกไป

 

“ยะ.. อยากถามน่ะค่ะ​ วะ.. ว่าท่านพ่อรักหนูไหม…”

[…เป็นอย่างนั้นเองเรอะ]

“…”

 

ฉันพูดอะไรไม่ออก​ เพียงเเต่คราวนี้เป็นเหตุผลที่ต่างจากเมื่อกี้โดยสิ้นเชิง

 

กะเเล้วอย่างท่านพ่อคงไม่ได้คิดอะไรกับฉันหรอก–

 

[ต้องรักอยู่เเล้ว​สิ]

“…เอ๊ะ?”

[ฟังไม่ชัดเหรอ? สัญญาณ​เเถวนี้มันห่วยจังเลยนะ​ นี่! ช่วยรีบเปลี่ยนสัญญาณของตึกนี่เดี๋ยวนี้เลย!]

 

เสียงของท่านพ่อที่กําลังให้คําสั่งบุคคลใกล้ตัวลอยมาถึงหูของฉันอย่างชัดเจนเเจ่มเเจ้ง

 

“มะ.. ไม่ใช่ค่ะ! หนูได้ยินเเล้ว​ เต็มสองหูเลย…”

[งั้นเหรอ? หากเป็นอย่างนั้นก็ดีไป]

“ระ.. รักหนูจริงๆเหรอคะ…?”

[การที่คนเป็นพ่อจะรัก​ลูกสาว​ มันเป็นเรื่องเเน่นอนอยู่เเล้ว]

“…!”

 

คําพูดเหล่านั้นทําเอานํ้าตาของฉันไหลพรากโดยไม่รู้ตัว

 

ฉันคิดมาตลอดว่าตัวเองไม่เคยถูกรัก​เเม้เเต่ครั้งเดียว

 

ก็ท่านพ่อไม่เคยเเสดงให้เห็น​สักครั้งเลยนี่ เเถมยังไม่เคยถูกพูดใส่เเบบนั้นอีก

 

คนที่ฉันคุยอยู่ด้วยตอนนี้เป็นท่านพ่อเเน่เหรอ

 

มิใช่ของปลอม​ เเต่เป็นของจริง… ความรักนั่นเป็นของเเท้งั้นเหรอ

 

“ทะ.. ท่านพ่อ…”

[หืม? มะ.. มีอะไรรึ? คาโอริ​ ทําไมถึงต้องร้องไห้ด้วยล่ะ?]

“อึก… อะ… ขอโทษค่ะ…”

[พะ.. พ่อได้ทําอะไรลงไปรึเปล่า? หรือลูกเข้าไปพัวพันกับปัญหาบางอย่าง? ไม่ต้องห่วงนะ​ เดี๋ยวพ่อจะรีบพุ่งไปหาทันทีเลย!]

“เอ๊ะ?”

[เห้ย! รีบยกเลิกตารางงานต่อจากนี้ทั้งหมดเลย! มื้ออาหารเย็นกับประธานาธิบดี​ของสหรัฐอเมริกา​เหรอ? ช่างหัวมันสิ​ เอาไว้ทีหลังก็ได้]

“ระ.. รอก่อนสิคะ! หนูสบายดีค่ะ​ท่านพ่อ!”

[เเน่ใจนะ? คงไม่ได้ฝืนตัวเองใช่ไหม?]

“ค่ะ… ไม่เป็นไรค่ะ”

 

ไม่ยักนึกยักฝันว่าท่านพ่อจะนึกถึงความรู้สึกของตนเพียงนี้

 

ฉันนึกว่าตัวเองถูกมองอย่างไม่เเยเเสมาโดยตลอดเสียอีก

 

เเต่ว่าทั้งหมดนั่น… มีเเค่ฉันที่เข้าใจผิดไปเองสินะ?

 

[…งั้นก็ดี​ จะว่าไปเเล้วเกี่ยวกับเรื่องมื้อคํ่าวันเสาร์หน้าน่ะ​ อยากกินอะไรเหรอ?]

“อ๊ะ…”

 

พอท่านพ่อกล่าวขึ้นมาถึงนึกขึ้นได้… ไม่สิ​ คงเพราะฉันพยายามหลีกหน้าหนี​จากมันเองล่ะมั้ง เสาร์หน้าคือวันที่ฉันกับท่านพ่อจะได้ทานอาหารคํ่าด้วยกันเเค่เดือนล่ะครั้ง

 

ทุกทีพวกเราจะทานอาหารด้วยกัน​ที่ร้านอาหารอันเเสนเลิศหรูอยู่เสมอ เเต่ดูเหมือน​ทุกครั้งปู่จะพูดไว้ด้วยว่า​ [นายท่านต้องการทราบว่าคุณหนูอยากทานอะไรน่ะครับ]

 

เเล้วทุกรอบฉันก็จะตอบว่า [อะไรก็ได้ค่ะ]​

 

อย่างไรก็ตามนี่เป็นครั้งเเรกที่ฉันถูกถามตรงๆเเบบนี้

 

“เอ่อ… ขอได้ทุกอย่างเหรอคะ”

[อา​ อะไรก็ได้เลย​ ไม่มีสิ่งใด​ที่พ่อตระเตรียม​ไม่ได้หรอก]

 

เขาเป็นถึงประธานของบริษัทยักษ์​ใหญ่​อย่างโทโจวอินกรุ๊ปเลยนี่นะ​ คงไม่มีวัตถุดิบ​ไหนบนโลกจริงๆนั่นเเหละที่เขาเตรียมการ​มาไม่ได้

 

เเต่… คาโอรินั้นไม่ได้ต้องการอะไรพิเศษพิโส

 

ในฐานะลูกสาว​เธอต้องการเพียง…

 

“เเบบว่า… อยากลองรับประทานอาหารทํามือของท่านพ่อดูค่ะ”

[…อาหารทํามือของพ่อรึ?]

“คะ.. ค่ะ”

[เเค่นั้นจะดีเรอะ? ความจริงจะเป็นร้านอาหารหรูที่ไหนก็ได้ทั้งนั้นนะ]

“ไม่จําเป็นหรอกค่ะ… หนูก็เเค่อยากกินอาหารที่ท่านพ่อทําเท่านั้นเอง”

 

สมัยยังเป็นเด็ก… เเม้จะจดจําไม่ได้ว่าอายุเท่าไหร่

 

ตอนนั้นเป็นเวลาที่บริษัทรวมถึงบ้านยังไม่ใหญ่โตมากนัก

 

ในเวลานั้นฉันจําได้ว่าตนเองเคยกินอาหารทํามือของท่านพ่อ

 

ถึงจะลืมเลือนไปว่าเป็นอาหารชนิดไหน… เเต่มีสิ่งนึงที่จดจําได้เป็นอย่างดี​ นั่นคือมันอร่อยอย่างยิ่งยวด

 

ต่อให้ได้ทานอาหาร​เอร็ดอร่อยในร้าน​ที่ดูหรูหรามามากเพียงใด​ ฉันก็ยังไม่ลืมอาหารจานนั้นที่ท่านพ่อทําให้อยู่ดี

 

ฉันอยากจะกินอาหารเมื่อตอนนั้น

 

อย่างไรสถานการณ์​ ​ณ​ ปัจจุบันกับเเต่ก่อนนั้นต่างกันลิบลับ

 

ดังที่ได้กล่าวไปข้างต้น​ ท่านพ่อในตอนนี้จําเป็นต้องจัดการกับตารางงาน​ของตัวเองด้วยเวลาเพียงไม่กี่สิบวินาที​ด้วยซํ้า

 

ระหว่างที่งานยุ่งเหยิง​ขนาดนั้น​ เขาคงไม่มีเวลามาทําอาหารเพื่อฉันเพียงผู้เดียวหรอก

 

[อื้ม​ งั้นเหรอ… เข้าใจเเล้ว​ พ่อเองก็ไม่ได้ทําอาหารมานานเเล้วด้วย​ จะออกมาดีรึเปล่าก็ไม่รู้เหมือนกัน เเต่พ่อจะทําให้เอง]

“เอ๋… จะดีเหรอคะ?”

[เเน่นอนอยู่เเล้ว​ เเต่นั่นสินะ… พ่อเองก็มีคําขออย่างนึงเหมือนกัน​ ช่วยรับฟังหน่อยได้ไหม?]

“คะ.. ค่ะ​ คําขอที่ว่าคืออะไรเหรอคะ?”

 

เท่าที่ฉันจําได้เเทบจะไม่มีสักครั้งที่ท่านพ่อมาขอร้องเเบบนี้

 

เขาจะขอเรื่องอะไรกันนะ​ ขณะที่ฉันพลางไตร่ตรองในหัวเช่นนั้น…

 

[พ่อเองก็อยากกินอาหารทํามือของคาโอริเหมือนกัน… จะเป็นไรไหม?]

“อ๊ะ… ดะ.. ได้เเน่นอนค่ะ! ถ้าท่านพ่อยอมทานหนูจะดีใจมากค่ะ!”

[…งั้นเหรอ​ ขอบใจนะ​ พ่อจะตั้งตารอเลยล่ะ]

“คะ.. ค่ะ​ หนูเองก็ด้วย…”

[…โทษทีนะ​ พอดีเลขาเขามองมาทางนี้ด้วยเเววตาอาฆาตเเล้วน่ะ​ คงต้องวางสายกันเท่านี้]

“อะ… นั่นสินะคะ ขอโทษค่ะที่โทรมากะทันหันเเบบนี้…”

[ไม่ต้องกังวลหรอก]

 

ก่อนจะ​จากกัน​คาโอริมีคําพูดสุดท้ายที่อยากจะบอก

 

“เอิ่ม… ท่านพ่อ”

[มีอะไรรึ?]

“…หนูเองก็รักท่านพ่อเหมือนกันค่ะ”

[…งั้นรึ ขอบใจมากนะ]

“คะ.. ค่ะ​ …เดี๋ยวไว้เจอกันตอนมื้อคํ่านะคะ”

[อื้ม ตั้งหน้าตั้งตารอได้เลย]

 

หลังจากนั้น​สายโทรศัพท์​ก็ถูกตัดลง

 

ติดตามเพจผู้เเปลได้ที่​ Ao2Sides​

Love Comedy Manga ni Haitte​ shimatta node, Oshi no Make Heroine wo Zenryoku de Shiawase ni Suru

Love Comedy Manga ni Haitte​ shimatta node, Oshi no Make Heroine wo Zenryoku de Shiawase ni Suru

Status: Ongoing

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน