狂乱令嬢ニア・リストン คุณหนูโลลิคลั่งเนีย・ลิสตัน – ตอนที่ 287 ปฏิบัติการแทรกซึมหมู่เกาะโจรสลัดอากาศ 13 ความใจดีต่อหมีของโลลิ

狂乱令嬢ニア・リストン คุณหนูโลลิคลั่งเนีย・ลิสตัน

287 ปฏิบัติการแทรกซึมหมู่เกาะโจรสลัดอากาศ 13

 

“――โอ๊ย เด็กเวร! แกทำอะไรกับเรือของข้ากันฟ๊ะ!?”

 

วันที่สามหลังจากกลับมาถึงท่าเรือ แฟรกไจล์ 

 

ใต้ลิลลี่ที่ยังคงอยู่ที่ท่าเรือคือ เหล่าลูกเรือของกลุ่มโจรสลัดวาฬเพชฌฆาตขาว(ไวท์ออก้า)ที่ได้รับบาดเจ็บกันมากมาย และแฟรกไจล์ที่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย

 

ไม่กี่วันที่ผ่านมา ลิลลี่ใช้เวลาอยู่ที่ท่าเรือเป็นหลัก

ตอนนี้เธอกำลังนั่งอยู่บนกล่องไม้ที่ถูกสุ่มวางอยู่กลางพื้นที่เปิดโล่งเพื่อให้มองเห็นได้ชัดเจน

 

ในขณะที่เธอกำลังพักผ่อนและดื่มด่ำกับแสงแดด ก็กำลังเคี้ยวแอปเปิ้ลที่ทาสที่ไม่รู้จักดีนำมาให้

ทาสคนนั้นกล่าวเพียงว่า「กรุณาพยายามเข้า」

 

“สองวันเลยน๊า……ม๊า ก็ปกติเน๊ะ”

 

“ฮ้า!?”

 

――หลังจากวันที่สองผ่านไป แฟรกไจล์คงจะคิดหนีแล้วจริงไหม

 

เมื่อวานเขาโดนซ้อมหนักมาก

หากโดนขนาดนั้นแล้วเขายังคิดว่า「ครั้งหน้าข้าจะชนะ」ฉันก็คงคิดได้แต่เพียงว่า ความสามารถในการเรียนรู้ของเขาพังไปแล้ว

 

แล้วในตอนที่คิดจะหนีออกจากเกาะนี้เอง――ในที่สุดเขาก็รู้ตัวว่าเรือโจรสลัดของกลุ่มวาฬเพชฌฆาตขาว(ไวท์ออก้า)หายไปแล้ว

 

“ถ้าเป็นเรือของคุณล่ะก็ ตอนนี้น่าจะอยู่ที่『เกาะเกตเวย์』แล้วล่ะ ฉันเป็นคนปล้นมันไปเอง”

 

และลิลลี่ก็กัดแอปเปิ้ลคำสุดท้ายด้วยท่าทางสบาย ๆ และโยนแกนที่เหลือลงไปในทะเล

 

“ต้องบอกว่าไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยให้คุณหนีไปอยู่แล้วจริงไหม หรือพูดอีกอย่างคือ ตอนนี้หนีไม่ได้อีกแล้วไง?”

 

ในวันที่วาฬเพชฌฆาตขาว(ไวท์ออก้า)กลับมาถึงที่อาคาชิมะ เรือของพวกเขาก็ถูกฉันส่งไปยัง「เกาะเกตเวย์」

 

ทันทีหลังจากนั้น โจรสลัดอากาศประมาณครึ่งหนึ่งที่ถูกให้มารอแฟรกไจล์ ก็หันหลังให้กับแฟรกไจล์ และหนีออกจากเกาะไป

 

ในขณะนั้นมีสองเงื่อนไข

 

ประการแรกคือ ให้ละทิ้งเรือบนอาคาชิมะที่สามารถทนต่อการเดินทางระหว่างเกาะได้ โดยเฉพาะให้ช่วยกันทำลายเรือของโจรสลัดอากาศที่ไม่คิดหนีด้วย 

ประการที่สอง หากคุณไปที่「เกาะเกตเวย์」ให้เล่าให้พวกเขาฟังเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันบนอาคาชิมะ

 

เงื่อนไขทั้งสองนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อป้องกันไม่ให้แฟรกไจล์หลบหนีได้

 

“หนีเรอะ!”

 

ทว่า แม้จะถูกโจมตีอย่างหนักทั้งเมื่อวานและวันก่อนเมื่อวาน แต่พลังของแฟรกไจล์ก็ไม่ลดลงเลย

 

“ข้ากำลังคิดที่จะฆ่าล้างทั้งเกาะเวรนี้ด้วยการทิ้งระเบิด! ข้าจะเปลี่ยนทั้งหมดนี่ให้เป็นสุสานของแกซ๊าぁ!”

 

“อา เหรอ นั่นเป็นเรื่องน่าเสียดายเน๊ะ”

 

ลิลลี่ยิ้มทว่า――แต่คราวนี้ตาของเธอไม่ยิ้ม

 

ทิ้งระเบิดเกาะนี้ทั้งเกาะ

เปลี่ยนทั้งหมดนี่ให้เป็นสุสาน

 

ถ้าทำอย่างนั้น ไม่เพียงแต่ชีวิตของทาสเท่านั้น แต่ทุกคนบนเกาะนี้จะตกอยู่ในอันตราย ซึ่งรวมถึงกลุ่มโจรสลัดอากาศในสังกัดที่ยังคงอยู่บนเกาะด้วย

เขาเป็นผู้ชายที่ไม่เคารพชีวิตเลย

 

“เน๊――มองขึ้นไปสิ”

 

“ห๊ะ?”

 

“คุณไม่คิดว่าเรือโจรสลัดอากาศพวกนั้นอยู่ใกล้มากเกินไปหน่อยเหรอ?”

 

“……”

 

พวกแฟรกไจล์มองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยใบหน้าที่สงสัย มองไปรอบ ๆ ด้วยใบหน้าที่สงสัย

 

“นะ นี่มันอะไรกัน……”

 

อย่างที่ลิลลี่บอก เรือโจรสลัดอากาศอยู่ใกล้มาก ๆ

พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไม แต่มีเรือโจรสลัดอากาศมากกว่า ห้าสิบลำบินอยู่ทั่วท้องฟ้าเบื้องบนและรอบ ๆ อาคาชิมะ

 

“ดูให้ละเอียดสิ”

 

“……ดูให้ละเอียด?”

 

“ช๊าย――”

 

ลิลลี่เริ่มเดินช้า ๆ

 

“โฮร่า ที่นั่นด้วย”

 

และคราวนี้ เธอชี้ไปอีกด้านหนึ่งของท่าเรือ……ซึ่งมีโกดังและอาคารตั้งเรียงรายอยู่

 

เมื่อมองแวบแรก เหมือนไม่มีอะไร――ไม่ ไม่ใช่เลย

 

มีเหล่าทาสมารุมล้อมอยู่เต็มไปหมด กำลังซ่อนตัวและจ้องมองมา

แม้ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่สายตาที่กำลังจ้องมองนั้นราวกับว่าพวกเขากระหายอะไรบางอย่าง

 

เมื่อสังเกตเห็นการจ้องมองที่รุนแรงนับสิบหลายร้อย……แม้จะยังไม่รู้ความหมายที่แท้จริง แต่พวกแฟรกไจล์ก็อดไม่ได้ที่จะขยับถอยหลัง

 

มันแปลกมาก

เรือโจรสลัดอากาศซึ่งไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาซึ่งไม่เคยเข้าใกล้อาคาชิมะมาก่อน และนั่นไม่ใช่สายตาของทาสที่มองมาปกติ

 

นี่ไม่ใช่อาคาชิมะปกติที่ถูกปกครองโดยแฟรกไจล์อีกต่อไปแล้ว

 

“ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?”

 

“……!”

 

เขารู้สึกเหมือนหายใจไม่ออกกับสถานการณ์ที่ไม่ปกตินี้ ซึ่งไม่ให้อะไรเลยนอกจากความรู้สึกแย่ “――และเมื่อกลับมาตั้งสติได้ ลิลลี่ก็มาอยู่ข้าง ๆ แล้ว

 

ใช่แล้ว อยู่ข้าง ๆ

 

“ทุกคนมาก็เพื่อมาดูจังหวะที่ราชาแห่งการหลบหนี แฟรกไจล์พ่ายแพ้ไงล่ะ เป็นที่นิยมมากเลยเน๊ะ”

 

ช่วงเวลาที่เขามองเข้าไปในดวงตาสีฟ้าที่เงยหน้าขึ้นมามองเขา ความหนาวเย็นก็ไหลลงมาตามกระดูกสันหลัง 

 

“――แต่คุณไม่ต้องกังวลหรอกนะ? ฉันไม่มีเจตนาที่จะฆ่าคุณอยู๋แล้ว ตราบใดที่หัวใจของคุณยังไม่แตกสลาย ฉันจะสู้กับคุณครั้งแล้วครั้งเล่าเอง ซ้า มาเริ่มของวันนี้กันเลยดีไหม?”

 

ความบ้าคลั่งที่ส่องสว่างยิ่งกว่าแฟรกไจล์ ――เพียงแวบเดียวเขาก็รับรู้ได้ทันทีถึงความปรารถนาอันแรงกล้าต่อความรุนแรง

 

ไม่มีทางที่เขาจะเอาชนะคนที่มีสายตาอันตรายเช่นนี้ได้

เขาถูกกลืนหายไปอย่างสมบูรณ์

 

เด็กสาวโจมตีโจรสลัดอากาศซึ่งสูญเสียความตั้งใจที่จะต่อสู้ในทันทีอย่างไร้ความปราณี――

 

 

 

 

 

 

 

“กลับมาแล้ว”

 

เมื่อฉันกลับมาถึงที่ซ่องของวีรัส พวกเด็ก ๆ ที่กำลังเล่นเขียนกำแพงกันอยู่ในบริเสณนั้นก็ตะโกนเข้าไปข้างในว่า「ลิลลี่ซาม๊ากลับมาแล้วー!」

 

“ยินดีต้อนรับกลับค่ะ!”

 

“ยินดีต้อนรับกลับ”

 

“ยินดีต้อนรับกลับค่ะ”

 

“……”

 

“――โอ๊ะโตะ”

 

เอด้าสวมผ้ากันเปื้อนอาจเป็นเพราะเธอกำลังทำอาหารอยู่ เอสเธอร์ที่ดูเหมือนน่าจะจดบันทึกยังคงถือปากกาอยู่ อาซีร์ที่มือเปียกอาจเป็นเพราะเธอกำลังซักผ้า และลูเซียโด มนุษย์สัตว์เสือดาวก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว และตะครุบฉันไว้โดยไม่พูดอะไรสักคำ

 

“ยะ ยินดีต้อนรับกลับค่ะ”

 

ลุยซาซึ่งได้รับการพยุงโดยพวกเด็ก ๆ ปรากฏตัวจากด้านหลังเอสเธอร์ ขณะไม้ค้ำยันของเธอส่งเสียงดังโดดเด่น

 

ตั้งแต่ที่แฟรกไจล์กลับมา ฉันก็ไม่ได้กลับมาที่ซ่องแห่งนี้เลย

 

มีความเป็นไปได้สูงที่ฉันจะเข้าไปมีส่วนร่วมในสงครามที่ไม่จำเป็น ดังนั้นฉันจึงส่งข้อความว่า「ฉันจะไม่กลับบ้านสักสองสามวัน」

แล้วในที่สุดลิลลี่ก็กลับมา

 

“กลับมาแล้ว โอลิเวียร์ล่ะ?”

 

“กำลังไปตรวจซ่องที่อยู่ใกล้ ๆ น่ะ ยิ่งไปกว่านั้นเถอะ――”

 

เอสเธอร์ขัดจังหวะขึ้นมาโดยอาศัยช่องว่างของเอด้าซึ่งไม่แน่ใจว่าจะถามยังไงดี

 

“ฉะ ฉันไม่ได้กังวลอะไรหรอกนะ! ……แต่ผ่านไปด้วยดีไหม?”

 

ดูเหมือนว่าฉันทำให้กังวลไม่น้อย

 

“ม๊าเน๊ ฉันคิดว่าฉันได้กำจัดแฟรกไจล์ตามที่สัญญาไว้แล้ว”

 

“คิด?”

 

――ตอนแรก ลิลลี่วางแผนที่จะทำความสะอาดสิ่งต่าง ๆ อย่างเหมาะสม แต่หลังจากมาถึงอาคาชิมะและเรียนรู้ความจริง เธอก็เปลี่ยนใจ

 

เพราะฉันคิดว่ามีคนอื่นที่อยากจะฆ่าเขามากกว่าฉันมาก

 

แม้ลิลลี่มีความรู้สึกขุ่นเคืองอันชอบธรรม――แต่นี่คือชายที่ทาสหลายคนบนเกาะนี้เกลียดชังมากจนอยากจะฆ่าเขา

เมื่อเป็นเช่นนั้น ฉันก็ควรจะยอมแพ้ และมอบแฟรกไจล์ให้กับผู้ที่มีความอยากฆ่าแข็งแกร่งกว่าลิลลี่

 

เพราะคิดได้อย่างนั้น

 

“ที่เหลือฉันฝากไว้ให้พวกเขาจัดการน่ะ”

 

เช่นเดียวกับที่พวกเขาใช้กำลังกับคนเหล่านั้นมาจนถึงตอนนี้ ฉันก็กำลังเพื่อล้มพวกเขาลงเช่นกัน

 

หลังจากนั้นฉันไม่รู้

 

แฟรกไจล์และลูกเรือของของกลุ่มวาฬเพชฌฆาตขาว(ไวท์ออก้า)ถูกลิลลี่เหยียบย่ำจนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ตามใจ และถูกทิ้งไว้ตรงนั้น

 

ต่อหน้าเหล่าทาสที่มีความแค้นเคืองต่อพวกเขา

ต่อหน้าเหล่าทาสที่ถูกกดขี่ ถูกเหยียบย่ำ ไม่ได้รับการปฏิบัติเหมือนมนุษย์ และชีวิตที่ถูกทำลายยับเยินอย่างสมบูรณ์โดยตรง

 

――หลังจากที่ลิลลี่จากมา พวกทาสต่างส่งเสียงคำรามออกมา ผู้คนหลายร้อยกรีดร้องด้วยเจตนาฆ่า

 

ฉันคิดถ้าเขาสามารถรอดมาได้นั่นก็จะเยี่ยมมาก

หากเขามีโชคอันอัศจรรย์ ก็คงมีโอกาสถูกมองข้ามไปได้

 

แต่ว่าต่อให้เขาจะสามารถหลบหนีจากทาสมากกว่าร้อยคนได้ แต่ต่อจากนี้ไปก็ยังต้องหลบหนีจากโจรสลัดอากาศที่บินอยู่ใกล้เกาะนี้ต่อ

ถ้าเขายังสามารถหลีกหนีจากสิ่งเหล่านี้ได้ ฉันก็อยากจะลองสักหน่อย

 

――ม๊า ก่อนอื่น

 

“อาซีร์ คุณบอกว่ามีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ใช่ไหม? ใช้เวทย์รักษาได้หรือเปล่า?”

 

“ถ้าเป็นเวทมนตร์พื้นฐาน……แต่ปลอกคอผนึกเวทมนตร์”

 

“ฉันจะเอาออกให้เอง มาช่วยกันรักษาหน่อยน่ะ ――ลุยซา ขอโทษที่ทำให้รอเน๊ะ มาเริ่มรักษาขาของคุณกันเถอะ”

 

 

 

โจรสลัดอากาศลิลลี่หุบเขาพิษหิมะ(สโนว์・ลิลลี่)ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นส่วนหลักของปฏิบัติการบุกหมู่เกาะโจรสลัดอากาศ น่าจะมาถึงเร็ว ๆ นี้

จนกว่าจะถึงตอนนั้นฉันก็จะตั้งสมาธิกับการรักษา

 

“――อะ ลิลลี่! ยินดีต้อนรับกลับค่ะ!”

 

โอลิเวียร์ที่ไปตรวจสอบบริเวณโดยรอบกลับมาแล้ว

 

“――กลับมาแล้ว โอลิเวียร์”

 

 

 

ーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーーー

 

คนแปลขออนุญาตเปิดโดเนทหน่อยนะงับ 

{ไทยพาณิชย์} {880-222211-5} {เสฏฐวุฒิ}

 

ขอบพระคุณทุกท่านที่สนับสนุนเป็นกำลังใจเข้ามาด้วยนะครับ

ขอบคุณงับ

 

狂乱令嬢ニア・リストン คุณหนูโลลิคลั่งเนีย・ลิสตัน

狂乱令嬢ニア・リストン คุณหนูโลลิคลั่งเนีย・ลิสตัน

Status: Ongoing
คุณหนูโลลิคลั่ง เนีย・ลิสตัน นามของวีรสตรีคนใหม่ล่าสุดที่จะถูกจารึกลงในประวัติศาสตร์นับจากนี้ ผู้สังหารสัตว์ประหลาดด้วยมือเปล่า ผู้เหยียบย่ำฝนโลหิต 《เรด เรน 》 ฮีลเลอร์ขาว ผู้เยี่ยวยาช่วยเหลือเหล่าผู้บาดเจ็บ ทุกข์ทรมาน ผู้สังหารอัศวิน แม้แต่ชุดเกราะที่แข็งแกร่งเพียงใดก็ไร้ความหมาย ผู้ปรารถนาความตาย ที่แสวงหาการต่อสู้ที่มีเพียงความตาย นอกจากนี้ยังมี คุณหนูจอมอาละวาด、 นางฟ้าคำราม、 เจ้าหญิงทรราช、 การแต่งรำแห่งการทำลายล้าง、 ฯลฯ เธอผู้ถูกเรียกด้วยฉายาต่าง ๆ แต่ที่โด่งดังที่สุดคือ ชื่อ 「คุณหนูคลั่ง」 ชื่อของเธอจะถูกจารึกไว้ในหน้าหนังสือประวัติศาสตร์ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป บันทึกการต่อสู้อันยอดเยี่ยมของคุณหนูคลั่ง ผู้คู่ควรกับนามแห่งวีรสตรี และวิถีแห่งวีรสตรี ที่ถึงแม้จะไม่ต้องการ แต่ก็จะยังขอก้าวเดินต่อไป โดยไม่มีเหตุผลที่จะต้องปฏิเสธ คุณหนูคลั่ง เนีย・ลิสตัน เรื่องราวของเธอเริ่มต้นในคืนหนึ่ง . . . . .

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน