The king of War – บทที่ 488 มารยาททรามมาก

บทที่ 488 มารยาททรามมาก

ซ่งซวี่หยางสวมชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม ด้านในชุดสูทเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว และเขาผูกเน็คไทด้วย

เขาใส่แว่นตาขอบทอง ดูยังไงก็เป็นผู้บริหารระดับสูงที่เรียบร้อยสุดๆ

แต่บัดนี้ สองมือของเขาฟาดโต๊ะทำงานของลั่วปิงไม่หยุด ท่าทางดุร้ายนั้นไม่เข้ากับการแต่งตัวของเขาเลยสักนิด

โดยเฉพาะเขามีคนติดตามมาด้านหลังด้วย ท่าทางเหมือนอันธพาลมาก

หากเป็นคนธรรมดาทั่วไป อาจจะตกใจกับบุคลิกอันธพาลที่เขาแสดงออกมาในตอนนนี้จริงๆก็ได้

สีหน้าของลั่วปิงเต็มไปด้วยความเยือเย็นเขายังคงนั่งอยู่ในตำแหน่งของตัวเอง สายตาจับจ้องซ่งซวี่หยางอย่างเรียบนิ่งพลางเอ่ย “ขอถามหน่อยว่านายอยู่ในตำแหน่งอะไร?”

ซ่งซวี่หยางที่โมโหเป็นทุนเดิมอยู่แล้วจู่ๆได้ยินลั่วปิงพูดแบบนี้ก็ผงะไป พูดขึ้นตามสัญชาตญาณ “กูเป็นรองผู้จัดการใหญ่ของเยี่ยนเฉินกรุ๊ป!”

“นายเป็นแค่รองผู้จัดการใหญ่ กูนี่ผู้จัดการใหญ่ของบริษัท ”

“กูไล่สุนัขรับใช้ที่ไม่เชื่อฟังออกสองสามตัว ต้องรายงานรองผู้จัดการใหญ่อย่างมึงด้วยหรอ?”

“ไอ้ซ่งซวี่หยาง กูทนมึงมานานแล้วนะ มึงคิดว่ากูเป็นคนหงิมๆจริงๆหรอ?”

ทันใดนั้นลั่วปิงก็ยืนขึ้น บันดาลโทสะ เขาที่ไม่เคยพูดคำหยาบก็โมโหจนหยาบคายเป็นชุด

เขาเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ซ่งซวี่หยางรังแกเขามานานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นมุมนี้ของลั่วปิง

ชั่วขณะนั้น ซ่งซวี่หยางอึ้งไป

ผ่านไปไม่กี่วินาที เขาถึงพูดขึ้นอย่างโกรธเกรี้ยว “ลั่วปิง มึงคิดว่าตัวเองเป็นคนใหญ่คนโตจริงๆหรอ?”

“กูจะบอกให้นะ กูเป็นผู้จัดการใหญ่ของเยี่ยนเฉินกรุ๊ปก่อนที่มึงจะมาอีก กูเป็นผู้จัดการใหญ่มาสิบกว่าปี มึงคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ”

“คิดจริงๆหรอว่าเกาะบารมีของคนที่ถูกทอดทิ้งจากตระกูลอวี๋เหวินแล้วจะต่อกรกับฉันได้น่ะ?”

“กูต่างหากที่เป็นคนสนิทที่สายตรงจากตระกูลอวี๋เหวินอบรมสั่งสอนมา ตราบใดที่ยังมีกูอยู่ มึงก็อย่าหวังว่าจะได้ควบคุมเยี่ยนเฉินกรุ๊ป!”

“อย่าว่าแต่ไล่คนของกูออก ต่อให้เป็นแค่แมลงวันตัวหนึ่งในเยี่ยนเฉินกรุ๊ป หากไม่มีการอนุญาตจากกู มึงก็ไม่สามารถฆ่ามันได้!”

มารยาทของซ่งซวี่หยางทรามมาก พูดแต่คำหยาบอย่าง “กู-มึง” และคำอื่นๆ

เขาโอหังขนาดนี้ย่อมต้องเป็นเพราะมีคนสนับสนุน มิฉะนั้นจะกล้าต่อกรกับลั่วปิงได้ยังไง?

อย่างไรซะการที่ลั่วปิงถูกส่งมาเป็นผู้จัดการใหญ่ของกรุ๊ปได้ก็ชัดแล้วว่าเขาเป็นคนของหยางเฉิน

ต่อหยางเฉินจะต่ำต้อยแค่ไหนก็ยังเป็นคนของตระกูลอวี๋เหวิน

ตั้งแต่แรกจนบัดนี้ หยางเฉินก็เพียงแต่นั่งอยู่ข้างเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เห็นท่าทางโอหังของซ่งซวี่หยางแล้วเขาอยากจะดูซิว่าคนสนิทที่ได้รับการอบรมสั่งสอนจากตระกูลอวี๋เหวินคนนี้จะผยองได้ถึงขนาดไหน

ลั่วปิงโกรธจนสั่นไปทั้งตัว เขาเป็นคนมีการศึกษาระดับสูง ที่เมื่อกี้ระเบิดคำหยาบออกมาก็เพราะถูกบีบคั้นจนอดไม่ได้

ครั้นจะให้เขาด่ากับซ่งซวี่หยางทุกคำพูดนั้นเขาสู้ไม่ได้จริงๆ

“เรื่องที่มึงจะไล่คนของกูออก กูไม่เอาเรื่องกับมึงก็ได้ แต่มึงปกป้องคนที่ตีหลานของกู มึ

ต้องอธิบายมา มิฉะนั้นวันนี้มึงจะออกจากเยี่ยนเฉินกรุ๊ปได้หรือไม่นั้นก็ยังไม่รู้”

ซ่งซวี่หยางจุดบุหรี่ให้ตัวเอง ดูดเข้าอย่างแรงไปหนึ่งทีและพ่นใส่หน้าลั่วปิง พร้อมพูดด้วยท่าทียโสโอหัง

“ประธานซ่ง คนที่ทำร้ายหลานชายของท่านก็คือไอ้สองตัวนั้น”

ไม่รอให้ลั่วปิงพูดอะไร หัวหน้ารปถด้านหลังซ่งซวี่หยางก็พลันชี้ไปถึงทางหยางเฉินและหม่าชาวพร้อมกล่าว

ซ่งซวี่หยางถึงหันไปมองหยางเฉินและหม่าชาว เขาทอดสายตาไปที่หม่าชาวเพียงแปปเดียวก็จับจ้องไปที่หยางเฉิน

“ไอ้หนุ่ม พวกแกเป็นคนทำร้ายหลานชายของฉันรึ?”

ซ่งซวี่หยางเอ่ยถาม น้ำเสียงราบเรียบมาก เทียบกับท่าทีสามหาวที่เขาทำใส่ลั่วปิงเมื่อกี้แล้วถือว่าดีกว่าเยอะ

“ที่แท้ไอ้หมาบ้าชอบเห่าตัวนั้นก็คือหลานชายของคุณหรอ มิน่าล่ะ ที่แท้ก็มีแบบอย่างที่ไม่ดีนี่เอง”

ปากของหยางเฉินฉายรอยยิ้มบางๆ เขาหรี่ตาพลางเอ่ย “ก็แค่ทำร้ายนี่ ไม่ได้ฆ่าสักหน่อย”

“ปึ้ง!”

ซ่งซวี่หยางโมโหขึ้นมาทันที เขาตบโต๊ะลั่น ตาแดงด้วยความโกรธเกรี้ยวและเอ่ย “มึงว่าใครเป็นหมาวะ?”

“คนดักดานมันมีทุกวัน เหมือนวันนี้จะมากเป็นพิเศษมั้ยนะ?”

หยางเฉินยิ้มและหันไปหม่าชาวที่อยู่ข้างๆ

หม่าชาวมองซ่งซวี่หยางอย่างเย้ยหยันพลางกล่าว “เยอะมากจริงๆ แต่ไอ้โง่คนนี้น่าจะน่ารำคาญมากกว่าคนอื่นนะ”

“ในเมื่อน่ารำคาญ แล้วทำไมไม่ทำให้เขาหายไปซะล่ะ?” หยางเฉินเอ่ยเรียบๆ

“ผมจะไปเก็บขยะเดี๋ยวนี้แหละครับ พี่เฉินโปรดรอสักครู่!”

หม่าชาวยิ้มพลางลุกขึ้น และเดินตรงไปหาซ่งซวี่หยาง

จนถึงนาทีนี้ ซ่งซวี่หยางถึงตระหนักได้ว่าหยางเฉินและหม่าชาวไม่ธรรมดา

หัวหน้ารปภและบอดี้การ์ดที่ตอนแรกยืนอยู่ข้างหลังเขา ก็รีบคุ้มกันเขาไว้ด้านหลังทันที

“ไอ้หนุ่ม แกรู้มั้ยวะว่าที่นี่แม่งเป็นสถานที่แบบไหน ถึงกล้ามามีเรื่องกับกู?”

“มีเรื่องกับกู วันนี้กูจะทำให้มึงไม่อาจออกไปจากเยี่ยนเฉินกรุ๊ปได้อีก”

“ไอ้ระยำเอ๊ย มาทำร้ายคนของกูที่เยี่ยนเฉินกรุ๊ปไม่พอ ตอนนี้จะทำร้ายกูด้วย พวกมึงอยากตายนักใช่มั้ย”

ซ่งซวี่หยางหลบอยู่หลังหัวหน้ารปภและบอดี้การ์ดก็พลันโอหังขึ้นมาอีก เขาพูดด้วยสีหน้าโหดเหี้ยม “ลุยเลย หักแขนหักขาของไอ้สองตัวนี้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

เมื่อได้รับคำสั่งจากซ่งซวี่หยางแล้ว หัวหน้ารปภและบอดี้การ์ดก็พุ่งไปหาหม่าชาวทันที

หม่าชาวมีสายตาดูแคลนอย่างมาก เขาไม่คิดจะทุ่มหมดแรงด้วยซ้ำ ยืนมองคนสองคนที่เข้าใกล้ตัวเองขึ้นเรื่อยๆด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

“ไมรู้จักเจียมตัว!”

ในนาทีที่สองคนนี้กำลังพุ่งเข้ามา ใต้เท้าหม่าชาวก็วูบไหวเล็กน้อย และหลบหมัดหนักหน่วงของบอดี้การ์ดได้ในพริบตา

ขณะเดียวกัน เขาคว้าหมัดที่หัวหน้ารปถเหวี่ยงมาได้

“นายจะทำอะไร?”

หัวหน้ารปภรู้สึกได้ว่าหม่าชาวคว้าหมัดของเขาไว้ เขาคิดจะสลัดแต่สลัดไม่หลุด สีหน้าจึงเปลี่ยนไปทันใด

“แคร่ก!”

สิ้นเสียงเขา เสียงกระดูกแตกก็ดังขึ้น

หลังจากนั้น แขนทั้งแขนของเขาก็บิดเบี้ยวไปถึงเก้าสิบองศา

“อ๊าก…..”

วินาทีต่อมา ความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสก็เริ่มแผ่ซ่านจากจุดที่แขนหักกระจายออกไปทั้งตัว หัวหน้ารปภโหยหวนออกมาอย่างทนไม่ไหว

“นี่เพิ่งจะไหนถึงไหนเอง นายก็ทนไม่ไหวแล้วหรอ?”

หม่าชาวหัวเราะและกล่าวอย่างดูถูก ในขณะที่พูด เขาก็คว้าแขนอีกข้างของหัวหน้ารปภไว้

“นายอยากได้ใช่มั้ย!”

ขณะนั้น บอดี้การ์ดที่โจมตีพลาดเพิ่งรู้ตัวและหันมาต่อยหมัดอย่างหนักหน่วง เล็งไปที่ขมับของหม่าชาว

หม่าชาวกระตุกยิ้มมุมปากจนเกิดเป็นเส้นโค้งร้ายกาจราวกับสัมผัสไม่ได้ เขากระชากแขนของหัวหน้ารปภและออกแรงดึงอย่างหนัก

“ตู้ม!”

“แคร่ก”

เสียงหมัดทุ้มต่ำดังขึ้น พร้อมกับเสียงกระดูกหัก

เสียงหมัดนั้น เกิดจากหมัดของบอดี้การ์ดซ่งซวี่หยางที่กระแทกกับแขนของหัวหน้ารปภ

เสียงกระดูกหัก เกิดจากแขนของหัวหน้ารปภที่หักเพราะโดนต่อย

ทุกคนเกิดขึ้นในชั่วพริบตา ซ่งซวี่หยางไม่ทันจะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ก็เห็นแขนอีกข้างของหัวหน้ารปภโดนบอดี้การ์ดของตัวเองต่อยหักในหมัดเดียว

หัวหน้ารปภโหยหวนอย่างทุรนทุรายออกมา ก่อนจะตาเหลือกและหมดสติไปด้วยความเจ็บปวด

The king of War

The king of War

Status: Ongoing

ห้าปีก่อน หยางเฉินเพื่อให้ตัวเองคู่ควรกับฉินซี เขาจากไปโดยไม่ร่ำลา ห้าปีต่อมา เขาพกความสามารถอันน่าทึ่ง กลับมาอย่างรุ่งโรจน์ เพียงแต่ว่าพอมาถึง กลับพบว่าตนมีลูกสาวเพิ่มขึ้นมาอีกคน

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads แทงบอลออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน