คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา – ตอนที่ 503 แนวรบ ตอนที่ 504 ต้องเป็นเขา

คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา

ตอนที่​ 503 แนวรบ​

หลังจาก​กล่าว​จบ​ เขา​ก็​ตัก​น้ำแกง​งูข้น​เข้า​ปาก​ช้อน​หนึ่ง​ น้ำแกง​นี้​ทั้ง​สด​ใหม่​ เต็มไปด้วย​เนื้อ​งู ทั้ง​ยัง​เข้มข้น​ อุณหภูมิ​กำลังดี​ขณะ​กลืน​ลงคอ​ กิน​แล้ว​สบายกาย​ยิ่งนัก​

ไป๋​จื่อ​กล่าว​ต่อ​ “ศิษย์​พี่​ของ​ข้า​จับ​งูเก่ง​มาก​ หาก​ท่าน​จอมพล​ชอบ​กิน​ ข้า​ทำ​มาให้​ท่าน​บ่อยๆ​ ได้​นะ​ขอรับ​”

จอมพล​หวัง​รีบ​ตอบรับ​ “เช่นนั้น​ข้า​ก็​ขอรับ​น้ำใจ​ของ​เจ้าไว้​ รสชาติ​นี้​ถูกใจ​ข้า​ยิ่งนัก​”

เขา​กิน​น้ำแกง​งูข้น​ใน​ถ้วย​หมด​ใน​ไม่กี่​ช้อน​ ไป๋​จื่อ​รับ​ถ้วย​เปล่า​ใน​มือ​ของ​เขา​มา เติม​ให้​เขา​อีก​ถ้วย​หนึ่ง​เต็มๆ​

จอมพล​หวัง​ถือโอกาส​ถามตอนที่​นาง​กำลัง​ยุ่ง​ “ช่วงนี้​อาจารย์​ของ​เจ้าสบายดี​หรือไม่​”

ไป๋​จื่อ​พยักหน้า​ “สบายดี​ทีเดียว​ขอรับ​ เพียงแต่​ไรผม​เริ่ม​มีสีดอกเลา​แซมมาบ้าง​แล้ว​”

จอมพล​หวัง​ถอนใจ​เสียง​เบา​ “คน​เมื่อ​ชรา​ลง​ ผม​สีขาว​ขึ้น​มาแซมย่อม​เป็นเรื่อง​ปกติ​ ผม​ของ​ข้า​เกรง​ว่า​จะหา​ผม​สีดำ​ไม่เจอ​แล้ว​กระมัง​” เขา​อายุ​มากกว่า​หมอ​ทหาร​เฉิน​ไม่กี่​ปี​ สามปีก่อน​ผม​ของ​เขา​ยังคง​มีผม​สีดำ​อยู่​เป็น​จำนวนมาก​ ผม​ขาว​เพียง​แทรก​อยู่​ระหว่าง​ผม​ดำ​เท่านั้น​ แต่​วันนี้​ผม​สีดำ​เหล่านั้น​หาย​ไป​ไม่เห็น​เงานาน​แล้ว​

ไป๋​จื่อ​วาง​ถ้วย​ลง​ตรงหน้า​จอมพล​หวัง​ “ท่าน​จอมพล​มีเรื่อง​อะไร​ใน​ใจหรือไม่​ ดู​จาก​สีหน้า​ของ​ท่าน​แล้ว​ เหมือนกับ​มีเรื่อง​ให้​ทุกข์ใจ​เลย​นะ​ขอรับ​”

จอมพล​หวัง​โบกมือ​ “เมื่อ​มีชีวิต​อยู่​บน​โลก​ใบ​นี้​แล้ว​ ใคร​บ้าง​เล่า​ไม่มีเรื่อง​ใน​ใจ หาก​มีเรื่อง​อะไร​ ขอ​แค่​พวกเรา​กำจัด​มัน​ทิ้ง​ไป​ ก็​ถือว่า​สิ้นเรื่อง​แล้ว​” คำพูด​นี้​ราวกับ​เขา​พูด​กับ​ไป๋​จื่อ​ที่อยู่​เบื้องหน้า​ ทั้ง​ยัง​คล้าย​กับ​พูด​ให้​ตนเอง​ฟังด้วย​

ทันใดนั้น​ รอง​แม่ทัพ​จางเข้ามา​ใน​กระโจม​ สีหน้า​ไม่ค่อย​สู้ดี​เท่าไร​

จอมพล​หวัง​เห็น​เขา​กลับมา​ ก็​รีบ​วาง​ถ้วย​ใน​มือ​ลง​ ถามทันที​ว่า​ “พบ​แล้ว​หรือ​”

รอง​แม่ทัพ​จางส่ายหน้า​ “ไม่พบ​ขอรับ​ ข้า​สอบถาม​จน​ทั่ว​ทั้ง​ค่ายทหาร​แล้ว​ ทุกคน​ล้วน​บอ​กว่า​ชัยชนะ​ครั้งก่อน​เป็น​เพราะ​โชคช่วย​กอง​ทหารม้า​หุ้ม​เกราะ​และ​กองทหาร​เกราะ​ดำ​ ปลุกปั่น​ภายใน​ทัพ​ซีเยี่ยจน​เกิด​ปัญหา​ ความจริง​แล้ว​ทั้งสอง​กอง​ไม่ได้​ชนะ​ด้วย​ความสามารถ​ของ​ตนเอง​”

คิ้ว​ของ​จอมพล​หวัง​ขมวด​เป็น​ปม​แน่น​ ถามอี​กว่า​ “นาย​กอง​ของกอง​ทหารม้า​หุ้ม​เกราะ​อยู่​ที่ใด​”

รอง​แม่ทัพ​จางส่ายหน้า​อีกครั้ง​ “ข้า​หา​เขา​ไม่เจอ​ขอรับ​ ได้ยิน​มาว่า​วันก่อน​เขา​ได้รับ​บาดเจ็บสาหัส​ ถูก​ส่งไป​รักษาตัว​ที่​กระโจม​หน่วย​แพทย์​แล้ว​ แต่​จน​ป่านนี้​แล้วก็​ไม่กลับมา​ ดู​ท่าจะ​ตาย​เพราะ​รักษา​ไม่หาย​กระมัง​”

ตาย​เพราะ​รักษา​ไม่หาย​?

จอมพล​หวัง​หันไป​มอง​ไป๋​จื่อ​ทันที​ “ไป๋​จื่อ​ เจ้าเคย​พบ​นาย​กอง​ของกอง​ทหารม้า​หุ้ม​เกราะ​ผู้​นี้​หรือไม่​”

ไป๋​จื่อ​พยักหน้า​ทันควัน​ “เคย​พบ​ขอรับ​ เขา​ได้รับ​บาดเจ็บสาหัส​จริง​ดัง​ว่า​ แต่​รักษา​หาย​แล้ว​ ตอนนี้​เขา​กลับ​ไป​ที่​กระโจม​ของ​เขา​เอง​แล้ว​ขอรับ​ ดูท่าทาง​จะมีคน​ไม่อยาก​ให้​พวก​ท่าน​พบ​เขา​”

จอมพล​หวัง​ขมวดคิ้ว​ เพราะ​เขา​ไม่คาดคิด​ว่า​จู่ๆ เด็กหนุ่ม​เบื้องหน้า​จะพูด​ออกมา​เช่นนี้​ เขา​หมายความว่า​อย่างไร​กัน​

“เรื่อง​บาง​เรื่อง​เดิมที​ข้า​ไม่ควร​พูด​ออกมา​ แต่​ใน​เมื่อ​ข้า​พูด​มาถึงขั้น​นี้​แล้ว​ ข้า​ก็​จะพูด​อีก​สักหน่อย​” ไป๋​จื่อ​ยิ้ม​กล่าว​

จวมพล​หวัง​ยก​มือขึ้น​ “เจ้าพูด​มาสิ”

ไป๋​จื่อ​เล่า​ว่า​ “มู่หยาง​บาดเจ็บ​หนัก​ แต่​ไม่ใช่เพราะ​ทัพ​ศัตรู​บน​สนามรบ​ เป็น​เพราะ​มีคน​ลอบ​เข้าไป​ยิง​ธนู​ใส่เขา​ใน​กองทหาร​ต่างหาก​ เป้าหมาย​ของ​พวกเขา​ไม่ใช่มู่หยาง​ แต่​เป็น​ลูกน้อง​สอง​คน​ข้าง​กาย​มู่หยาง​ ทั้งสอง​คน​ก็​ไม่รู้​ว่า​ตนเอง​ทำ​หรือ​พูด​อะไร​ลง​ไป​ หรือ​อาจจะ​รู้​ความลับ​ของ​พวกเขา​เข้า​ พวกเขา​อยาก​กำจัด​สอง​คน​นี้​ก่อนที่​ท่าน​จอมพล​จะมาที่นี่​ แต่​ไม่คาดคิด​เลย​ว่า​มู่หยาง​จะพยายาม​ช่วย​สอง​คน​นั้น​อย่าง​สุด​ชีวิต​ จน​ตัว​เขา​เอง​ได้รับบาดเจ็บ​หนัก​ แทบจะ​สิ้นชีวิต​เลย​ก็​ว่า​ได้​ กว่า​จะรอดชีวิต​มาได้​ถือว่า​เสี่ยง​ไม่น้อย​ ข้า​ว่า​ท่าน​พบ​มู่หยาง​แล้ว​ จะต้อง​เข้าใจ​หลาย​ๆ เรื่อง​อย่าง​แจ่มแจ้งแน่​ขอรับ​”

จอมพล​หวัง​มอง​เขา​ด้วย​สาย​ตาวาว​โรจน์​ หลังจากนั้น​พัก​หนึ่ง​ถึงเอ่ยปาก​ว่า​ “ดูท่าทาง​เจ้าจะไม่ใช่ศิษย์​ทั่วๆ ไป​ของ​หมอ​เฉิน​แล้ว​ เจ้ารู้เรื่อง​ไม่น้อย​เลย​จริงๆ​”

“ท่าน​จอมพล​ เรื่อง​บาง​เรื่อง​ใน​เมื่อ​ข้า​กล้า​พูด​ ข้า​ย่อม​ไม่กลัว​ว่า​ท่าน​จะสงสัย​” นาง​แทบจะ​ยืนยัน​ได้​ในทันที​ ว่า​จอมพล​หวัง​และ​พวก​หู​จื้อ​ไม่ได้​อยู่​บน​แนวรบ​เดียวกัน​แน่​

……….

ตอนที่​ 504 ต้อง​เป็น​เขา​

ขอ​เพียง​ไม่ใช่คน​บน​แนวรบ​เดียว​กับ​หู​จื้อ​ เช่นนั้น​ก็​จะต้อง​เป็น​พวก​เดียว​กับ​หู​เฟิง

เขา​เป็น​อาจารย์​ผู้​มีพระคุณ​ของ​หู​เฟิงใน​สนามรบ​ หู​เฟิงเอง​ก็​เคย​ช่วยชีวิต​เขา​ไว้​ ความสัมพันธ์​ระหว่าง​คน​ทั้งสอง​นี้​ ดู​จาก​ภายนอก​แล้ว​ไม่ได้​มีอะไร​พิเศษ​ มีเพียง​พวกเขา​เท่านั้น​ที่​รู้ใจ​กัน​ดี​ อีก​ฝ่าย​ครอง​พื้นที่​ใน​ใจตนเอง​เท่าไร​ มีความสำคัญ​มาก​เพียงใด​ สำคัญ​จนกระทั่ง​สามารถ​ปกป้อง​กันและกัน​ได้​หรือไม่​

นาง​ยัง​ไม่รู้​สิ่งเหล่านี้​ แต่​นาง​คิด​ว่า​อีกไม่นาน​ก็​น่าจะ​ได้​รู้​แล้ว​

จอมพล​หวัง​มอง​ไป๋​จื่อ​อีก​ครู่หนึ่ง​ จน​ในที่สุด​ก็​หันไป​กล่าว​กับ​รอง​แม่ทัพ​จาง “ไปหา​เหล่า​ห​ลี่​ หาก​มู่หยาง​ยัง​มีชีวิต​อยู่​ เขา​จะต้อง​อยู่​ใน​ค่ายทหาร​แห่ง​นี้​แน่​ ตอนนี้​ข้า​อยู่​ที่นี่​แล้ว​ เพื่อ​ปกป้อง​ตนเอง​ พวกเขา​ไม่มีทาง​ฆ่ามู่หยาง​ แต่​ก็​ยัง​สามารถ​ทำให้​มู่หยาง​ตกอยู่ในอันตราย​ใหญ่หลวง​ได้​ เจ้าต้อง​ตามหา​เขา​อย่าง​ลับ​ๆ อย่า​ได้​ทำให้​คน​ที่​ไม่ควร​รู้เรื่อง​นี้​แตกตื่น​”

รอง​แม่ทัพ​จางพยักหน้า​รับ​ “ข้า​ทราบ​ดี​ จะไป​จัดการ​เดี๋ยวนี้​ขอรับ​”

หลังจาก​รอง​แม่ทัพ​จางไป​แล้ว​ ไป๋​จื่อ​ก็​ถามจอมพล​หวัง​ว่า​ “ท่าน​จอมพล​ อย่า​ถือโทษ​ที่​ข้า​บังอาจ​ถามเลย​นะ​ขอรับ​ หาก​ท่าน​พบ​มู่หยาง​ รู้เรื่อง​ที่​ท่าน​อยากรู้​แล้ว​ ท่าน​คิด​จะทำ​อย่างไร​ต่อไป​”

จอมพล​หวัง​กระแทก​ห​กำปั้น​ลง​บน​โต๊ะ​ กัดฟัน​กรอด​ “หาก​พิษร้าย​ยัง​คงอยู่​ ก็​มีแต่​จะลุกลาม​มากขึ้น​เรื่อยๆ​ มีเพียง​ตัด​มัน​ทิ้ง​ไป​เท่านั้น​ ถึงจะขัดขวาง​การ​ลุกลาม​ด้วย​”

ไป๋​จื่อ​มุ่น​คิ้ว​เล็กน้อย​ กล่าว​ใน​ใจว่า​เขา​เห็น​หู​จื้อ​เป็น​พิษร้าย​ นั่น​นับว่า​ถูกต้อง​ แต่​หู​จื้อ​เป็น​เพียง​สุนัข​รับใช้​ของ​เซียว​อ๋อง​ กำจัด​พิษร้าย​นี้​ทิ้ง​ไป​แล้ว​ ก็​ยังมี​พิษร้าย​อื่น​ปรากฏ​ขึ้น​มาใหม่​ อย่า​ว่าแต่​กำจัด​เพื่อ​ป้องกัน​การ​ลุกลาม​เลย​ กลับ​จะทำให้​เกิดเรื่อง​ร้ายแรง​ขึ้น​เสีย​มากกว่า​

เห็น​นาง​ขมวดคิ้ว​ไม่พูดจา​ จอมพล​หวัง​จึงถาม “เหตุใด​เจ้าไม่พูด​แล้ว​เล่า​ ไม่เห็นด้วย​หรือ​ไร​”

ไป๋​จื่อ​ส่ายหน้า​ “ท่าน​จอมพล​ อยาก​จะกำจัด​ภัย​ร้าย​ไป​ตลอดกาล​ ไม่ใช่ว่า​จัดการ​เนื้อร้าย​สอง​ก้อน​อย่าง​ลวกๆ​ ก็​จะสำเร็จ​นะ​ขอรับ​ ต้อง​กำจัด​ผู้ร้าย​ตัวจริง​ที่​คอย​ชักใย​อยู่​เบื้องหลัง​ด้วย​ ทำให้​เนื้อร้าย​ที่​เกิดขึ้น​มาเหล่านั้น​ ไป​จนถึง​พวก​ที่​คิด​จะเกิด​ใหม่​ไม่อาจ​เกิด​มาได้​อีก​ อย่างไร​เสีย​ก็​ต้อง​ถอนรากถอนโคน​ให้​หมดสิ้น​”

จอมพล​หวัง​นำ​ทัพ​ต่อสู้​มาหลาย​ปี​ เขา​จะไม่รู้​หลักการ​นี้​ได้​อย่างไร​ แต่​น่าเสียดาย​ที่​ต้นตอ​นั่น​เป็น​คน​ที่​เขา​ไม่อาจ​กำจัด​ได้​ตามใจชอบ​ นอก​เสีย​จาก​จิ้น​อ๋อง​จะกลับมา​ได้​ ไม่เช่นนั้น​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​ ทั่ว​ทั้ง​แคว้น​ฉู่ก็​จะไม่มีใคร​ต้านทาน​ได้​อีก​

เขา​กล่าว​กับ​ไป๋​จื่อ​ว่า​ “แท้จริง​เจ้าเป็น​ใคร​กัน​แน่​ เหตุใด​ถึงรู้เรื่อง​พวก​นี้​” เขา​รู้จัก​นิสัย​ของ​หมอ​ทหาร​เฉิน​ดี​ นอกจาก​รักษาโรค​และ​ช่วยชีวิต​คน​แล้ว​ แต่ไหนแต่ไร​มาเขา​ก็​ไม่ชอบ​สนใจ​เรื่อง​อื่น​ โดย​เฉพาะเรื่อง​การ​แก่งแย่งชิงดี​พรรค์​นี้​ เขา​ยิ่ง​ไม่สนใจ​มัน​เลย​สักนิด​

“ท่าน​จอมพล​ ขอ​เพียง​ท่าน​จำไว้​ว่า​ข้า​เป็น​คน​ฝั่งท่าน​ เรื่อง​ที่​ข้า​อยาก​ทำ​กับ​เรื่อง​ที่​ท่าน​อยาก​ทำ​ ล้วน​เหมือนกัน​ทั้งสิ้น​” ไป๋​จื่อ​กล่าว​

นาง​เดิน​ไป​ข้างหน้า​สอง​ก้าว​ ก่อน​จะกด​เสียง​เบา​ “ท่าน​นายพล​ หาก​ท่าน​พบ​มู่หยาง​แล้ว​ อย่า​ได้​เรียก​เขา​มาที่นี่​เด็ดขาด​ กระโจม​หลัง​ใหญ่​ของ​ท่าน​แห่ง​นี้​มีคน​จับจ้อง​อยู่​มากมาย​ หาก​เขา​มาที่นี่​ก็​เท่ากับ​ประกาศ​วัน​ตาย​ของ​เขา​อย่าง​เป็นทางการ​ แม้กระทั่ง​ท่าน​เอง​ก็​จะตกอยู่ในอันตราย​ไป​ด้วย​”

จอมพล​หวัง​แค่น​หัวเราะ​เสียง​เย็น​ “พวกเขา​เนี่ย​นะ​?”

ไป๋​จื่อ​เอ่ย​ต่อ​อี​กว่า​ “หาก​เป็น​แค่​พวกเขา​ก็​ไม่ต้อง​หวั่นเกรง​ถึงเพียงนั้น​ แต่​หาก​เป็น​คน​ที่​คอย​ชักนำ​อยู่​เบื้องหลัง​พวกเขา​เล่า​ ท่าน​จอมพล​ เพื่อ​จิ้น​อ๋อง​แล้ว​ ท่าน​อย่า​ได้​ทำ​เรื่อง​อะไร​เสี่ยงอันตราย​เชียว​”

ครั้น​เห็น​นาง​พูดถึง​จิ้น​อ๋อง​ จอมพล​หวัง​ก็​มีความรู้สึก​มากมาย​ท่วมท้น​ขึ้น​มาโดยพลัน​ “เขา​ยัง​มีชีวิต​อยู่​หรือ​”

ไป๋​จื่อ​พยักหน้า​ “แน่นอน​ เขา​เป็น​ถึงจิ้น​อ๋อง​ จะตาย​ไป​ง่ายๆ​ ได้​อย่างไร​กัน​ ท่าน​จอมพล​ จิ้น​อ๋อง​จะกลับมา​ยืน​ใน​ตำ​แห่ง​เดิม​ของ​ตนเอง​ได้​หรือไม่​ ต้อง​อาศัย​ท่าน​แล้ว​นะ​ขอรับ​”

จอมพล​หวัง​ผุด​ลุกขึ้น​ด้วย​ความตื่นเต้น​ เดิน​กลับไปกลับมา​ใน​กระโจม​ ใน​ปาก​พร่ำ​รำพัน​ “ข้า​ว่าแล้ว​เชียว​ ข้า​ว่าแล้ว​ว่า​กอง​ทหารม้า​หุ้ม​เกราะ​และ​กองทหาร​เกราะ​ดำ​ที่​เอาชนะ​ศัตรู​ไม่ได้มา​เนิ่นนาน​ คราวนี้​กลับ​ไม่เพียง​ได้รับ​ชัยชนะ​ วิธีการ​รบ​ยัง​เหมือนกับ​ใน​ปี​นั้น​ไม่มีผิดเพี้ยน​ ตอนนั้น​ข้า​เดา​ว่า​เป็น​เขา​ จะต้อง​เป็น​เขา​แน่ๆ​”

คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา

คู่มือเศรษฐีของหมอหญิงบ้านนา

Status: Ongoing
จู่ๆ แพทย์หญิงยอดฝีมือจากยุคปัจจุบัน ดันตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กสาวชาวบ้านยุคโบราณที่ถูกย่าและป้าสะใภ้ตีจนตายทั้งเป็น ครั้นรอดชีวิตมาได้ ก็ถูกโขกสับไม่ต่างกับสาวใช้ในบ้าน ทั้งยังจะถูกจับขายแลกเงินให้แต่งกับบุรุษอายุคราวพ่อ แต่ไป๋จื่อคนใหม่นี้จะไม่ปล่อยให้พวกนางใช้งานข่มเหงรังแกได้ตามใจชอบอีกต่อไปแล้ว ให้ตายอย่างไรก็ต้องออกจากบ้านที่เหมือนกับขุมนรกแห่งนี้ไปให้ได้ จึงตัดสินใจสร้างอุบายทำให้ตนเองเสียชื่อ เพื่อแยกบ้านกับเหล่าคนสกุลไป๋ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อให้มีชีวิตอยู่ต่อไปได้ เพื่อให้มีข้าวกินอิ่มท้องสักมื้อ หญิงสาวที่เคยมีชื่อเสียงไปทั่วทั้งประเทศในยุคปัจจุบันต้องถกแขนเสื้อทำไร่ทำนา ใช้วิชาแพทย์แผนปัจจุบันรักษาคนไข้ และจัดการกับเหล่าคนในหมู่บ้านที่เข้ามาเอารัดเอาเปรียบนางด้วย แต่ขณะเดียวกัน… ก็ต้องรักษาโรคความจำเสื่อมให้ชายหนุ่มกล้ามโตขี้น้อยใจอีก! เดิมทีคิดจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุข หาเช้ากินค่ำ เลี้ยงชีพให้ตนและท่านแม่มีชีวิตที่ดี แต่ความหวังพรรค์นั้นน่าจะไม่มีทางเป็นจริงได้ หนทางข้างหน้าไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเอาเสียเลย!

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน