นักดาบนุ่มนิ่มกับพลังโจมตีศูนย์ ~ถูกออราเคิลเพื่อนวัยเด็กทิ้ง เข้าโรงเรียนเวทมนต์ และจบที่ดูแลเจ้าอสูร – ตอนที่ 99 ยูจีนรับคำร้อง

นักดาบนุ่มนิ่มกับพลังโจมตีศูนย์ ~ถูกออราเคิลเพื่อนวัยเด็กทิ้ง เข้าโรงเรียนเวทมนต์ และจบที่ดูแลเจ้าอสูร

99 ยูจีนรับคำร้อง

“อะไร นายจะไม่มาสหพันธรัฐบลูวอเตอร์เหรอ ยูจีน?” (คลอดด์)

“ใช่ ขอโทษ คลอดด์ เราจะรับคำร้องของคาลเดีย” (ยูจีน)

คลอดด์และผมกำลังซ้อมดวลกันในลานฝึกของโรงเรียน

หัวเรื่องการสนทนาระหว่างเราฝึกนั้นชัดเจนว่าเป็นคำร้องปราบสัตว์อสูรผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสอง

“อืม เพราะทั้งหมดซาร่าจังอยู่ในปาร์ตี้นาย มันช่วยไม่ได้” (คลอดด์)

“แต่เจ้าตัวเองไม่ได้ดูเหมือนไม่ชอบความคิดนะ” (ยูจีน)

“จริงเหรอ?” (คลอดด์)

ซาร่าคือผู้จะเป็นสตรีศักดิ์สิทธิ์ของสหภาพศักดิ์สิทธิ์

ในกรณีนั้น เธอจะให้ความสำคัญกับคำร้องของสหภาพศักดิ์สิทธิ์

แต่ถึงพูดอย่างนั้น เธอพูดเบาๆพึมพำว่า ‘ไม่มีความจำเป็นต้องแบกหน้าไปแหย่สิงโตให้ตื่น…’

ดูเหมือนการปราบสัตว์อสูรผู้ยิ่งใหญ่ไม่ใช่แผนของเหล่าผู้ปกครองของชาติศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นการยื่นเรื่องมาจากสาธารณะโดยพูดว่า ‘จักรวรรดิปราบสัตว์อสูรผู้ยิ่งใหญ่สำเร็จ ดังนั้นสหภาพศักดิ์สิทธิ์ควรสามารถทำมันได้ด้วย’

ตำแหน่งสูงจากชาติศักดิ์สิทธิ์เพียงคิดว่านี่เป็นการจัดแสดง ดังนั้นพวกเขาคิดเก็บผู้เสียชีวิตสำหรับการปราบให้เป็นจำนวนน้อยที่สุดและประกาศ ‘มันยังไม่ใช่เวลาสำหรับการปราบ’

สัตว์อสูรผู้ยิ่งใหญ่ที่สร้างรังในบริเวณภายในเทือกเขาทาร์ซิส: ราม นกแห่งความมืด

มันไม่ดุร้ายสำหรับสัตว์อสูรผู้ยิ่งใหญ่และมันไม่พยายามทำอะไรสักอย่างบนหมู่บ้านเล็กๆ

มันมีความสามารถที่มีปัญหาสุดขีด ขนดำสนิทของรามสร้างพิษถึงชีวิตได้ บริเวณที่มีขนนั้นกระจายอยู่ทั่วนั้นจะปนเปื้อน และมันถูกพูดกันว่ามันทำให้พวกมันอยู่ไม่ได้ 10 ปี

สหภาพศักดิ์สิทธิ์พยายามปราบมันมามากกว่าศตวรรษแล้วด้วยคาลเดีย แต่ทุกครั้งที่มันเกิดขึ้น มันสร้างที่อยู่ซึ่งอยู่อาศัยไม่ได้มากขึ้น ดังนั้นหลังๆพวกเขาสรุปกับการไม่แทรกแซง

ผู้นำของคาลเดียน่าจะไม่อยากทำอะไรสักอย่างมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้

ผมเคยได้ยินว่ามันเป็นความลับจากซาร่า ผมเลยบอกคลอดด์ไม่ได้

ผมสงสัยว่ามันเป็นอะไรมั้ยที่เธอมาบอกผม  บางคนจากจักรวรรดิ…

“แล้วนายล่ะ คลอดด์? นายรู้สึกยังกับเกี่ยวกับโอกาสของนายกับเงือกเวปาล?” (ยูจีน)

คลอดด์ทำหน้าตามืดมนเหมือนซาร่าเมื่อผมถามนี่

“คนของสหพันธรัฐบลูวอเตอร์ตะโกนอย่างยิ่งใหญ่ ‘ครั้งนี้แหละแน่นอน!’ แต่…! จากใจฉันคิดว่ามันบุ่มบ่าม” (คลอดด์)

“มันไม่เป็นอะไรที่จะพูดอย่างนั้นเหรอ?” (ยูจีน)

“นายควรรู้ด้วยเหมือนกัน ถูกมั้ยล่ะ? มันเป็นไปไม่ได้ที่จะกำจัดเวปาลทั้งหมด” (คลอดด์)

“ยังไงซะ…นั่นจริง” (ยูจีน)

ผู้ปกครองของทะเลดำผู้ถิ่นอยู่ใน ดินแดนของสหพันธรัฐ กองทัพเงือก เวปาล

มันต่างจากสัตว์อสูรผู้ยิ่งใหญ่อื่นที่มันไม่ใช่แค่หนึ่งแต่เป็นตัวตนรวมกันทั้งหมด

จำนวนตรงๆไม่เป็นที่รู้

บางคนพูดว่ามันเป็นแสนหรือมากกว่านั้น

เงือกร้ายกาจคู่เกล็ดสีดำ

มีคนมากมายผู้กำจัดเวปาลตัวเดียว

แต่ผมไม่เคยได้ยินว่าจำนวนลดลงหรือถิ่นของพวกมันเล็กลงเพราะนั่น

ทะเลดำที่เวปาลปกครองถูกกลัวว่าเป็นทะเลแห่งความตาย

“พูดถึงแล้ว คลอดด์ เวปาลอยู่ในทะเล ใช่มั้ย? มากกว่านั้น เวปาลสมควรอยู่ในน้ำที่ดำขึ้นและเป็นโคลนด้วยพิษกาย ดังนั้นนายจะหาพวกมันยังไง?” (ยูจีน)

ทะเลดำปนเปื้อนด้วยพิษกาย

นั่นถิ่นขอเวปาล

“อาา… เราไม่ได้ทำให้มันเป็นที่รู้อย่างกว้างขวาง แต่เรามีแผนใช้เรือเป้าล่อ คนที่อยู่บนเรือเหล่านั้นจะเป็นอาชญากรต้องโทษประหาร… เพราะทั้งหมดเงือกดำชอบเนื้อมนุษย์” (คลอดด์)

“นั่น…แน่นอนว่าเป็นบางอย่างที่เผยแพร่ไม่ได้” (ยูจีน)

ถึงพูดอย่างนั้น จักรวรรดิก็มีแผนสังเวยชีวิตของนักโทษประหารสำหรับวิชาเสียสละเพื่อผนึกฮาเก็นติอีกครั้ง

ทุกที่น่าจะคิดแบบเดียวกัน

“ถ้าบริเวณทะเลที่เวปาลอยู่เปิดออก เศรษฐกิจในสหพันธรัฐบลูวอเตอร์จะกลายเป็นแข็งขันขึ้น และเหล่าประเทศจะเจริญรุ่งเรือง… ไม่ต้องสงสัยเกี่ยวกับนั้น แต่ฉันไม่รู้สึกมีแรงจูงใจเกี่ยวกับการออกไปสู้ศึกที่ไม่มีโอกาสชนะ” (คลอดด์)

คลอดด์คิดแง่บวกเสมอ ดังนั้นมันหายากที่เห็นเขาบ่น

นั่นทำให้ผมนึกถึงตำนานเกี่ยวกับเงือก

“พูดถึงแล้ว ไม่ใช่มีตำนานว่านายเป็นอมตะได้ถ้านายได้กินเนื้อเงือกเหรอ?” (ยูจีน)

“นั่นพูดถึงนางเงือกโบราณกาลที่พูดกันว่าอยู่ในหมู่บ้านลับในทะเลลึก นายจะได้รับคำสาปและตายถ้านายกินเนื้อเงือกจากทะเลดำ” (คลอดด์)

“ฟังดูเหมือนไม่ได้อะไรออกมาจากงานนี้เลย…” (ยูจีน)

ผมเข้าใจการขาดความกระฉับกระเฉงของคลอดด์

“นายจะไปเมื่อไหร่ ยูจีน?” (คลอดด์)

“เราวางแผนจะออกเดินทางพรุ่งนี้ ซูมิเระและซาร่าออกไปซื้ออะไรๆที่เราจะต้องการ” (ยูจีน)

“นั่นเร็ว ของเราใน 1 เดือน” (คลอดด์)

“นายใช้เวลาสบายเลยนะ” (ยูจีน)

แม้ว่าคำร้องมา ณ เวลาเดียวกัน

“เพราะทั้งหมดสหพันธรัฐบลูวอเตอร์มีประเทศเล็กๆเยอะ มันใช้เวลาเพื่อจัดเตรียมเยอะ ฉันแค่อิจฉาจักรวรรดิและสหภาพศักดิ์สิทธิ์” (คลอดด์)

“อืม จักรวรรดิเร็วเมื่อตัดสินใจ” (ยูจีน)

มันเป็นการตกลงที่เสร็จแล้วด้วยแค่คำสั่งขององค์จักรพรรดิ

สหพันธรัฐบลูวอเตอร์ต้องได้รับการยอมรับในสภาสหพันธรัฐก่อนเริ่มอะไรสักอย่าง

“พูดถึงแล้ว นายเคยไปสหภาพศักดิ์สิทธิ์รึยัง คลอดด์” (ยูจีน)

“หืม มากสุดที่ฉันทำคือเข้าร่วมในพิธีฉลองเมื่อเทพพยากรณ์แห่งโชคชะตาซามะถูกแต่งตั้ง” (คลอดด์)

“มันเป็นยังไง? มีอะไรสักอย่างที่ต้องระวังมั้ย?” (ยูจีน)

“มีพวกเกลียดจักรวรรดิอยู่เยอะ” (คลอดด์)

“……ข-เข้าใจแล้ว” (ยูจีน)

ผมเคยได้ยินเกี่ยวกับมันจากซาร่า แต่แม้แต่คลอดด์ยังพูดนี่ ถ้าอย่างนั้นมันต้องเป็นจริง

“ระวังนะ รู้มั้ย? ชายแก่ดูสงบสุขก็เปลี่ยนเป็นแดงสดและเริ่มด่าจักรวรรดิได้ทันทีเมื่อพวกเขาถูกพูดถึง อย่าได้ไปบอกว่านายเป็นลูกชายของดาบจักรวรรดิแม้แต้ด้วยความผิดพลาดเลยล่ะ” (คลอดด์)

“ฉันจะเก็บไว้ในใจ…”

มาระวังเมื่อผมสำรวจเมืองคาลเดียเถอะ

ผมต้องทำให้มั่นใจว่าไม่พูดอะไรไม่จำเป็นเมื่อผมไปซื้อของ

เราคุยกันเล่นๆและฝึกวันนั้นเสร็จ

◇◇

—คุกปิดผนึกที่ 7 พื้นที่ต้องห้าม

“เออ๋ เตงจะไปเมืองนอกอีกแล้วเหรอ?!”

ผมนำไวน์, เบค่อน, ชีส, และผลไม้มามากขึ้นกว่าปรกติสู่ห้องของเจ้าอสูร

ชัดเจนว่าเธอขึ้นเสียงในความไม่พอใจเมื่อผมบอกเธอว่าผมจะไปสหภาพศักดิ์สิทธิ์

“ขอโทษ เอริ ผมจะอยู่มากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้วันนี้และพรุ่งนี้เป็นการแลกเปลี่ยน” (ยูจีน)

“ฮ๋าา?! พยายาม?! ผิดแล้ว! เตงจะอยู่ที่นี่ตลอดเวลา!” (เอริ)

“ไม่ ผมจะไม่สามารถเตรียมตัวเพื่อเดินทางได้แบบน้ะ—” (ยูจีน)

“ฉันเป็นความสำคัญสูงสุด ใช่มั้ย?” (เอริ)

เธอเข้ามาใกล้กับผมพร้อมดวงตาสีแดงและผมยอมแพ้กับการเถียง

(ฉันเติมอุปกรณ์สำรวจเสร็จแล้ว ดังนั้นฉันแค่รวมอะไรๆที่ฉันไม่มีพอไว้ในที่จริงได้ ฉันว่า…) (ยูจีน)

ตอนนี้เมื่อผมมาคิดๆดู นี่คือครั้งแรกที่ผมจะไปสหภาพศักดิ์สิทธิ์

ผมอยากตรวจดูอุปกรณ์และอาวุธเวทมนตร์เเพราะโอกาสมาถึง

แต่สำหรับอาวุธ ผมคิดว่าผมจะแค่ดูๆ

“เข้าใจแล้ว เอริ ผมจะอยู่วันนี้จนถึงช้ะ—” (ยูจีน)

เจ้าอสูรผลักผมลงและผมพูดจบไม่ได้

“อ-เอริ…?” (ยูจีน)

“ฟุฟุฟุ…” (เอริ)

เจ้าอสูรเอริเนียสยิ้มอย่างยั่วยวน

ผมรู้สึกถึงอุณภูมิสูงของเธอจากผิวหนังผมได้

ผมได้ยินการหายใจแรงของเธอได้

มีไฟในดวงตาเหล่านั้นมองลงมาที่ผม… ผมว่า

เมื่อผมเห็นดวงตาสีแดงของเอริ ผมกลายเป็นมั่นใจ

(…ฉันรู้สึกเหมือนนี่จะเป็นคืนอันยาวนาน) (ยูจีน)

ผมไม่ได้คิดผิด

◇◇

มันยากที่จะบอกการผ่านไปของเวลาในคุกใต้ดิน

ณ เวลาที่ผมกำลังนอนขี้เกียจเฉยๆหลังจากไม่กี่ชั่วโมง…

“พูดถึงแล้ว เตงจะไปสหภาพศักดิ์สิทธิ์ ใช่มะ? ไม่ใช่เตงจะถูกประหารถ้ามันถูกค้นพบว่าเตงทำสัญญากับเค้า เจ้าอสูรเหรอ?” (เอริ)

“……นั่นแหละปัญหา” (ยูจีน)

ซาร่าชี้นั่นออกมาด้วย

คาลเดียเป็นประเทศศาสนาที่นับถือเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์

พลเมืองทั้งหมดเป็นผู้ศรัทธาของโบสถ์เทพธิดา และไม่ให้อภัยตัวตนของอสูรและเจ้าอสูร

ผมจะไม่ออกมาไร้รอยขีดข่วนในวันที่มันถูกค้นพบว่าผมทำสัญญากับเจ้าอสูร

หรือ กฎหมายของสหภาพศักดิ์สิทธิ์บัญญัติไว้ว่าคนหนึ่งจะโดนประหารถ้าคนนั้นทำสัญญากับอสูร

“จะไปจริงๆเหรอ?” (เอริ)

นั่นฟังดูเหมือนเธอกังวลผมอย่างจริงจัง ตรงกันข้ามกับตัวเธอปรกิ

“ซาร่าพูดกับเทพพยากรณ์แห่งโชคชะตาโอเรียนน์ซามะไว้ก่อนแล้ว ดังนั้นมันควรจะไม่เป็นไร… มั้ง” (ยูจีน)

เทพพยากรณ์แห่งโชคชะตารู้ว่าผมทำสัญญากับเจ้าอสูร

เพราะทั้งหมดเห็นว่าเธอติดต่อกับแม่ผมในดินแดนสวรรค์

โอเรียนน์ซามะน่าจะทำเหมือนเธอไม่รู้

เธออาจนำมันออกมาเป็น ‘จุดอ่อน’ บางครั้ง

ผมไม่รู้เจตนาเธอ แต่ผมอยากเชื่อว่าเธอจะไม่ทำอะไรไม่ดี

“มีความจำเป็นต้องไปเหรอ?” (เอริ)

เอริพูดมีประเด็น แต่…

“ไม่ใช่เธออยากเห็นนกแห่งความมืดในตำนาน ราม เหริอ?” (ยูจีน)

“เตงนี่…” (เอริ)

เอริถอนหายใจ

พูดถึงแล้ว ซาร่ากับซูมิเระตอบสนองคล้ายกันเมื่อผมบอกพวกเธออย่างนั้น

แต่มันเป็นสัตว์อสูรผู้ยิ่งใหญ่ในตำนาน

ผมชินกับการเห็นสัตว์มโหฬารฮาเก็นติแล้วตั้งแต่เด็ก แต่ผมจินตนาการถึงรามไม่ได้ด้วยแค่คำพูด

ผมอยากเห็นตัวเป็นๆถ้าทำได้

“เตงมันบื้อ” (เอริ)

เอริจิ้มผม

ดูเหมือนเธอไม่เข้าใจผม

แต่ผมคิดว่าอาจารย์ใหญ่และคลอดด์จะเข้าใจ

จากนั้นผมลุกขึ้นจากเตียง เทน้ำลงในแก้ว แล้วดื่มมัน

หัวผมโล่งนิดหน่อย

อะไรที่ทำให้ผมกังวล ณ เวลาเดียวกันคือ…

“พูดถึงแล้ว เธอไม่ต้องช่วยริต้าซังเหรอ?” (ยูจีน)

“หืม? แต่เธอกำลังเรียกเค้านะ” (เอริ)

เอริบอกผมอย่างง่ายๆ

“…ไม่ไปไม่เป็นเหรอ?” (ยูจีน)

“ทำไมเค้าต้องไปทำงานง่ายๆเมื่อเตงจะไปที่ไหนไกลๆด้วยล่ะ?!” (เอริ)

เธอกลายเป็นโกรธ

“…ขอโทษ” (ยูจีน)

ผมไม่ได้ต้องคิดมากเกี่ยวกับมันด้วยซ้ำ มันคือความผิดของผม

“ผมรู้สึกผิดกับริต้าซังอ่ะ” (ยูจีน)

“ไม่ใช่มันไม่เป็นไรเหรอไง? หนุ่มหอกที่เป็นเพื่อนเตงเห็นว่าไปบ่อยอยู่ดีนั่นแหละ” (เอริ)

“ผู้ใช้หอก…คลอดด์เหรอ?” (ยูจีน)

“ใช่ใช่ เธอดูเหมือลำบากจากงานท่วม แต่เขามาทำหน้าที่เป็นเพื่อนคุย เธอมีความสุข” (เอริ)

“นั่นยอดเยี่ยมที่ได้ยิน” (ยูจีน)

ช่างเป็นคนขยัน

แต่เขาเป็นเสือผู้หญิง ดังนั้นผมกัลวลนิดหน่อยว่าเขาจะยั่วเธอ

“…ฉันได้ถูกถามเกี่ยวกับการยั่วผู้ชายมนุษย์จากริต้าไม่นานนี้นะ รู้มะ” (เอริ)

“…เอ๋?” (ยูจีน)

ในทางกลับกันหรือ?!

ริต้าซังมอบบรรยากาศไร้กังวล แต่คาดไม่ถึงเลยว่าเธอนั้น…

“สำหรับตอนนี้ ฉันบอกเธอว่าพละกำลังของนางฟ้านั้นเหนือกว่ามนุษย์มาก ดังนั้นเธอชนะได้ถ้าเธอรุกโจมตีหนักหน่วง” (เอริ)

“นั่นแค่ได้ผลกับเธอหรอก!!” (ยูจีน)

ผมตอบโต้ในเสียงดัง

“อ-เออ๋… แต่เทพธิดาตกสวรรค์เท่านั้นที่ใช้เสน่ห์ได้ ริต้าพูดว่าเธอไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับความรัก ไม่มีทางเลือกนอกจากบุกรักนี่ ถูกป่ะล่ะ” (เอริ)

“ควรมีวิธีพูดแบบอื่นสิ…” (ยูจีน)

ผมกำลังจะพูดว่าเอริมีประสบการณ์มากมาย แต่จากนั้นผมสังเกต…

“เอริ เธอมีประสบการณ์ความรักมากเท่าไหร่?” (ยูจีน)

“…เอ๋?” (เอริ)

“เธอบอกผมมาก่อนว่าเธอมีประสบการณ์ความรักเยอะ แต่ผมยังไม่เคยได้ยินรายละเอียดเกี่ยวกับมันเลย” (ยูจีน)

“ฮ่า! นี่ทำไมหนุ่มน้อยๆนั้นน่าปวดหัว! มาถามผู้หญิงเกี่ยวกับอดีตเธอคืออะไรที่พวกผู้ชายไม่เป็นที่นิยมจะทำ!” (เอริ)

“เธอเนียนแบบนั้นครั้งที่แล้ว แต่มันเป็นไปได้มั้ยว่าเธอไม่มีประสบการณ์ความรัก…” (ยูจีน)

“หุบปาก! ไม่มีทางที่จะเป็นอย่างนั้น! เธอคิดว่าเธอพูดแบบนั้นกับฉันได้เรอะ เจ้านางฟ้าตกสวรรค์เนี่ยนะ?!” (เอริ)

(ฉันรู้สึกเหมือนเธอจะพยายามไถไปจากนี่ด้วยเหมือนกัน…) (ยูจีน)

ในท้ายที่สุด ผมไม่ได้ยินประวัติความรักของเอริ

◇◇

เช้าวันต่อมา

ผมเป็นอิสระจากเอริ กลับไปหอ และออกจากห้องพร้อมแค่สัมภาระสำหรับใช้สำรวจ

ผมดีใจที่ผมเตรียมตัวเองตลอด

ผมติดกำหนดการชิดใกล้แล้ว

ผมรีบสู่สถานีเรือบินที่ผมตกลงว่าจะเจอซูมิเระกับซาร่า

ทั้งสองคนอยู่ที่นั่นแล้ว

เรือบินสีขาวใหญ่มีตราของสหภาพศักดิ์สิทธิ์เขียนอยู่บนมัน

มันคือเรือบินอันเราจะโดยสาร

“ยูจี้คุง เธอสาย!” (ซูมิเระ)

“มันหายากสำหรับเธอที่ใกล้กับกำหนดการณ์นะ ยูจีน” (ซาร่า)

“ซูมิเระและซาร่าวิ่งมาสู่ผม”

“ขอโทษ เธอสองคน… อืม มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นมั้ย?” (ยูจีน)

“……”   

“……”   

เธอทั้งสองยิ้มตอนแรก แต่เห็นได้ว่ากลายเป็นมืดมนมากขึ้น

“ฉันได้กลิ่นของเจ้าอสูรนั่น…” (ซูมิเระ)

“มานาของอสูรในความรุ่มร้อน…” (ซาร่า)

ผมเลี่ยงสายตาอย่างไม่ได้ตั้งใจ

ผมบอกได้ว่าไม่มีจุดหมายกับการสร้างข้ออ้าง

“ยูจี้คุง เธอเป็นที่นิยมมาก ฉันอิจฉ้าอิจฉา~ ถึงจุดที่ฉันอยากตบสักฉาดให้ล้มไปเลย~☆”

“เธอกล้าทำการนอกใจกับเจ้าอสูรก่อนไปคาลเดียจริงๆเรอะ ฉันอาจจบที่ฟันเธอล้มด้วยดาบศักดิ์สิทธิ์นะ☆” (ซาร่า)

พวกเธอสองคนน่ากลัวกว่าเจ้าอสูร

“ซูมิเระ ซาร่า… เรือบินจะออกในไม่นาน ดังนั้นไปกันเถอะ” (ยูจีน)

ผมพูดนี่และมือผมถูกล็อกจากทั้งสองฝั่ง

“ยูจี้ บอกรายละเอียดกับฉันข้างในเรือบิน เข้าใจมั้ย?” (ซูมิเระ)

“ซ่อนมันไม่มีจุดหมายแล้ว เข้าใจมั้ย? เพราะทั้งหมดฉันนำอุปกรณ์ตรวจจับความจริงมา” (ซาร่า)

เห็นได้ชัดว่านักบวชของคาลเดียวมีของเหล่านั้นกับตัวพวกเขาตลอด

ช่างเป็นประเทศน่ากลัว

“ด-ได้… ฉันเข้าใจ” (ยูจีน)

การเดินทางในท้องฟ้าสู่เมืองหลวงของคาลเดียวนั้นเป็น…การเดินทางที่มีความสุขอย่างแท้จริง

■ตอบความคิดเห็น

>เจ้าอสูรซามะที่คนหนึ่งไปเยือนได้ง่ายๆ ขำกลิ้ง

-ผมรู้สึกแย่กับเธอที่อยู่ใต้ดินตลอด ผมเลยทำมันเพื่อให้เธอไปชั้นที่ 100 ได้

แปลโดย: wayuwayu

tipme : tipme.in.th/wayuwayutl

ได้โปรดโดเนทเพื่อสนับสนุนผู้แปล ติดตามข้อมูลข่าวสาร, ติดต่อ: ​http://linktr.ee/wayuwayu

นักดาบนุ่มนิ่มกับพลังโจมตีศูนย์ ~ถูกออราเคิลเพื่อนวัยเด็กทิ้ง เข้าโรงเรียนเวทมนต์ และจบที่ดูแลเจ้าอสูร

นักดาบนุ่มนิ่มกับพลังโจมตีศูนย์ ~ถูกออราเคิลเพื่อนวัยเด็กทิ้ง เข้าโรงเรียนเวทมนต์ และจบที่ดูแลเจ้าอสูร

Status: Ongoing
นักดาบนุ่มนิ่มกับพลังโจมตีศูนย์ ~ถูกออราเคิลเพื่อนวัยเด็กทิ้ง เข้าโรงเรียนเวทมนต์ และจบที่ดูแลเจ้าอสูร (The Squishy Swordsman with Zero Attack Power ~Abandoned by His Childhood Friend Oracle, He Entered the Magic Academy, and Ended Up Looking After the Demon Lord~) นักเรียนตัวท็อป จากโรงเรียนทหารจักวรรดิ ยูจีน เซนต์ฟิลด์ เขามีความฝัน มันคือการได้เป็นดาบหลวง ของเพื่อนวัยเด็ก ไอริ แกรนด์แฟลร์ ผู้ที่มีเป้าหมาย ที่จะเป็นจักรพรรดิ และนำพาความเจริญรุ่งเรื่องยิ่งๆขึ้น สู่อาณาจักร แต่ฝันของเขาพังทลาย เนื่องจาก เขาขาดพรสวรรค์ ยูจีนไร้ซึ่งพรสวรรค์ และถูกทิ้ง โดยเพื่อนวัยเด็ก อย่างง่ายดาย เมื่อตกอยู่ในความสิ้นหวัง เขาเข้าโรงเรียนระดับสูงที่สุด ของศูนย์กลางโรงเรียนของอาณาจักร โรงเรียนเวทมนตร์ไลเคี่ยน ภายใต้ดุลยพินิจของพ่อของเขา ชีวิตของยูจีน จะถูกเคลื่อนไหวอย่างหนัก โดยการพบเจอในโรงเรียน ในท้ายที่สุด จะแปรเปลี่ยนเป็นคลื่น ที่จะลากทั้งทวีปไป…

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน