เพื่อนบ้านผมคือคุณหนูสาวแสนสวย – ตอนที่ 15 คุณหนูนิยมชมชอบหยอกล้อ

เพื่อนบ้านผมคือคุณหนูสาวแสนสวย

ตอนที่ 15 คุณหนูนิยมชมชอบหยอกล้อ

 

ระหว่างกำลังเดินเลือกซื้อขนม

 

เธอรู้สึกได้ถึงสายตาบางคู่กำลังจับจ้องมอง

 

พอเหลือบหันมองต้องการหาว่าเป็นใครมาจากไหนกันแน่ที่จับจ้องมองมาที่หล่อน ก็พานพบเจอว่าต้นสายปลายกำเนิดคือทราเวียร์ เป็นชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังจับจ้องมองมาที่หล่อน

 

ไม่สิต้องบอกว่าจ้องมองมาที่ตะกร้าของหล่อนต่างหาก

 

“…”

 

“หืม?”

 

“…”

 

“คือ?”

 

“มองทำไมเหรอคะ?”

 

“หรือว่าสนใจของพวกนี้?”

 

“…”

 

“ใช้เงินให้ประหยัดหน่อย”

 

“ซื้อแต่ของไม่มีประโยชน์”

 

“ไม่มีประโยชน์?”

 

“…”

 

“ขนมมีประโยชน์นะคะ!”

 

คุณหนูสาวขบริมฝีปากแน่นไม่พอใจเป็นที่สุด

 

ส่วนทางด้านชายหนุ่มร่างสูงทราเวียร์ หลังจากกล่าวเตือนอีกฝ่ายเสร็จสิ้นเรียบร้อย ก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นอื่นเลยแม้แต่น้อยยังเดินต่อด้วยท่วงท่าเมินเฉยทุกสิ่งอย่าง ด้วยความไม่พอใจขั้นสุด

 

บวกกับอยากเอาคืนหล่อนเลยเดินขยับเข้าไปใกล้เขา

 

“…”

 

“ใกล้เกินครับ”

 

“…”

 

เรียกได้ว่าเมินเฉยทำเมิน

 

คุณหนูสาวเพียงทำเสียงขึ้นจมูก ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้อีกฝ่าย ขยับเข้ามาใกล้จนเกือบจะแนบชิดติดกัน แน่นอนว่าด้วยการกระทำของหล่อนก็ชักนำให้ใครคนอื่นโดยรอบจับจ้องมองตาเป็นมัน

 

ซึ่งมันก็ทำให้ชายหนุ่มร่างสูงที่ไม่ชอบตกเป็นเป้าสายตาหงุดหงิดเป็นอย่างมาก

 

“…”

 

“ถอยไป”

 

“…”

 

“กรุณาถอยออก”

 

“และอย่ามายุ่งวุ่นวายกับผม”

 

“ก็มันหนาวนิคะ~”

 

“ช่วยไม่ได้~”

 

“…”

 

“ถอยไป”

 

ไม่มีถอยห่างแม้แต่น้อย

 

หัวคิ้วทั้งสองของชายหนุ่มร่างสูงพลันขมวดเข้าหากัน นอกจากท่าทีน่ารำคาญจากคุณหนูสาว สุ้มเสียงรอบกายที่เจือปนไปด้วยห้วงอารมณ์อิจฉาริษยายังทำให้เขาเบื่อหน่ายอีกต่างหาก

 

ช่างเป็นอะไรที่ชวนให้รู้สึกหงุดหงิดเหลือเกิน

 

“น่าอิจฉาเกิน”

 

“มันคิดว่ามันเป็นใคร”

 

“ทำไมไม่เป็นฉันวะ”

 

นานเข้าสุ้มเสียงไม่พอใจยิ่งเพิ่มพูนเป็นเท่าทวีคูณ

 

แต่นั้นก็ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มร่างสูงเดือดดาล เดือดร้อนแต่อย่างใด ราวกับมันเป็นเพียงสายลมง่ายดายไม่มีค่ามากพอให้ใส่ใจ คุณหนูสาวหรี่ตามองเหมือนแค่นี้ยังไม่เพียงพอยังไม่สาแก่ใจ

 

หล่อนละฝ่ามือข้างหนึ่งที่จับตะกร้า

 

“…”

 

“!!!”

 

“…”

 

ก่อนจะยื่นมือเข้าไปคว้าจับแขนเสื้ออีกฝ่าย

 

แน่นอนว่าทราเวียร์แสดงอาการตื่นตระหนกตกใจออกมาทันทีที่โดนจับ สีหน้าที่อีกฝ่ายปลดปล่อยออกมามันค่อนข้างเป็นอะไรที่น่าตลกมากถึงมากที่สุด ก่อนเธอจะต้องยินยอมปล่อย

 

เพราะสายตาที่อีกฝ่ายจดจ้องมองมามันช่างแหลมคมเหลือเกิน

 

…‘โกรธแล้ว~’

 

“…”

 

 

หลังจากเลือกซื้อของเสร็จสิ้นเรียบร้อย

 

ก็มาถึงช่วงเวลาตอนจ่ายเงิน เขาหยิบเอาของของตัวเองส่งให้พนักงาน ส่งให้พนักงานเตรียมคิดเงิน หลังจากพนักงานจัดการคิดคำนวณราคาของเสร็จสิ้นเรียบร้อย

 

อีกฝ่ายก็เปิดปากบอกกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นงาน

 

“…”

 

“ทั้งหมด 750 บาทครับ”

 

“…”

 

เขาเปิดกระเป๋าหยิบแบงค์พันออกมา

 

แต่ก่อนที่เขาจะหยิบจ่าย มีแบงค์พันอีกใบยื่นตัดหน้าเขา นอกจากแบงค์พันที่ยื่นตัดหน้าเขา สุ้มเสียงหวานอันคุ้นหูก็ดังแทรกแซงแทรกซ้อนเข้ามาอีก พนักงานหนุ่มที่พานพบเห็นใบหน้าหญิงสาว

 

ถึงกับตื่นตะลึงสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวทันที

 

“…”

 

“นี่ค่ะ”

 

“…”

 

ผิดกับทราเวียร์

 

ชายหนุ่มร่างสูงหัวคิ้วกระตุก ก่อนจะเปิดปากถามอีกฝ่าย ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบเจือปนไปด้วยห้วงอารมณ์เบื่อหน่ายชวนให้รู้สึกรำคาญหัวจิตหัวใจเหลือเกิน เมญ่ากะพริบตาไม่ได้ทำอะไร

 

หล่อนเพียงยิ้มไร้เดียงสาทำเหมือนทุกสิ่งอย่างเป็นปรกติ

 

“คืออะไร?”

 

“…”

 

“ออกให้ค่ะ”

 

“รู้ว่าออกให้”

 

“แต่เพื่ออะไร?”

 

“…”

 

“เคยขอเหรอ?”

 

เขาหยิบแบงค์พันส่งมอบให้พนักงานต่อ

 

ข้าวของของเขา เขาก็ต้องจ่ายเงินด้วยตัวเอง พนักงานหนุ่มยิ้มแห้งกวาดสายตามองสลับไปมาระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาว บอกกล่าวตามตรงเขาไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องทำยังไง

 

ทราเวียร์ขมวดคิ้วทำเอาอีกฝ่ายสะดุ้งก่อนเขาจะเปิดปากถาม

 

“…”

 

“ทั้งหมด 750 ใช่ไหมครับ?”

 

“…”

 

“คะ ครับ”

 

“นี่ครับ”

 

“ขะ ขอบคุณครับ”

 

“…”

 

“หัวแข็งจังนะคะ”

 

“…”

 

“ดื้อด้านไม่เข้าเรื่อง”

 

คุณหนูสาวส่งเสียงไม่พอใจ

 

ผิดกับใบหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขสรรค์ บอกกล่าวตามตรง พอเห็นใบหน้าทราเวียร์ที่หยิ่งยโสเมินเฉยมาตลอดแปรเปลี่ยนไปด้วยคำหยอกล้อของหล่อน มันกับทำให้เธอรู้สึกผิดแปลกขึ้นมา

 

บางทีนี่อาจเรียกได้ว่าความสุขละมั้ง แน่นอนว่าแม้หล่อนจะมีความสุขดีกับสิ่งที่ได้กระทำลงไป แต่ไม่ใช่สำหรับทราเวียร์ ใบหน้าของเขายังบูดบึ้งดำมืดเหมือนเดิม ก่อนโทรศัพท์ในกระเป๋าจะสั่น

 

และพอเขาหยิบมันขึ้นมาดู

 

“…”

 

“!!!”

 

“…”

 

แอพบัญชีธนาคารมีแจ้งเตือน

 

แจ้งเตือนว่ามีเม็ดเงินจำนวนหนึ่งไหลผ่านเข้ามาในบัญชี อีกทั้งจำนวนเงินที่ไหลผ่านเข้ามายังเป็นจำนวนเดียวกับที่เขาพึ่งจ่ายผ่านพนักงานออกไป คิดมาถึงตรงนี้ก็รับรู้ได้แล้วว่าเป็นฝีมือใคร

 

ใครกันที่โอนเงินเข้ามาในบัญชีของเขา

 

[ + 750 ]

 

แววตาของทราเวียร์แปรเปลี่ยนอีกครั้ง

 

ก่อนจะเงยหน้ามองคุณหนูสาว ส่วนทางด้านคุณหนูสาวหล่อนยกโทรศัพท์ปิดริมฝีปากที่คลี่เป็นรอยยิ้มออกมา คล้ายไม่ต้องการให้ชายหนุ่มร่างสูงได้พานพบเห็น ไม่งั้นอาจมีเดือดดาลมากขึ้นอีก

 

ทราเวียร์กัดปากตัวเองก่อนจะถามด้วยความไม่พอใจ

 

“…”

 

“คุณ!”

 

“…”

 

“ดิฉันได้มาจากหมอใบเฟิร์น”

 

“พอดีพวกเราพูดคุยค่อนข้างถูกคอ”

 

“เลยได้ช่องทางติดกลับมานิดหน่อย”

 

“…”

 

“หวังว่าจะไม่โกรธกันนะ~”

 

เสียงหัวเราะแผ่วเบาจากริมฝีปากบาง

 

ทำเอาเส้นเลือดมากมายผุดขึ้นมาบนหน้าผาก ทราเวียร์กำหมัดตัวเองแน่นถ้าเกิดอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้หญิง ไม่ใช่คุณหนูสาวมากไปด้วยอำนาจ เขาเองก็อยากจะลองง้างตบอีกฝ่ายอยู่เหมือนกัน

 

ทราเวียร์หรี่ตามองเต็มเปี่ยมไปด้วยแรงกดดัน

 

“เคยมีคนบอกไหมครับ?”

 

“ว่าคุณเป็นคนดื้อด้าน”

 

“ดื้อด้านหน้าไม่อาย”

 

“…”

 

“ไม่มีค่ะ”

 

“ไม่เคยมี”

 

“ถ้ามี”

 

“ก็น่าจะเป็นคุณคนแรก”

 

“…”

 

“รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง”

 

“…”

 

“ยัยเด็กหน้าด้าน!”

 

ทราเวียร์เดาะลิ้นไม่พอใจ

 

หลังจากกล่าวเรียกหล่อนว่า “ยัยเด็กหน้าด้าน” เขาก็มุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่ถุงข้าวของของเขาทันที โดยไม่มีคิดเหลือบมองสนใจหล่อนอีกเป็นครั้งที่สอง บอกกล่าวตามตรงท่าทีที่แสดงออกมา

 

ทำเอาคุณหนูสาวเมญ่าอดยิ้มไม่ได้จริง ๆ

 

…‘จะน่ารักไปไหนคะเนี่ย~’

 

“…”

 

เพื่อนบ้านผมคือคุณหนูสาวแสนสวย

เพื่อนบ้านผมคือคุณหนูสาวแสนสวย

Status: Ongoing

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน