รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人] – บทที่ 765 ระฆังสะท้านฟ้าอยู่ในมือเช่นนี้ ให้ข้าดูเสียว่าเจ้าจะสามารถหยุดยั้งได้อย่างไร!

บทที่ 765 ระฆังสะท้านฟ้าอยู่ในมือเช่นนี้ ให้ข้าดูเสียว่าเจ้าจะสามารถหยุดยั้งได้อย่างไร!

บท​ที่​ 765 ระฆัง​สะท้าน​ฟ้าอยู่​ใน​มือ​เช่นนี้​ ให้​ข้า​ดู​เสีย​ว่า​เจ้าจะสามารถ​หยุดยั้ง​ได้​อย่างไร​!

“จุดประสงค์​ของ​คน​ผู้​นี้​ไม่บริสุทธิ์​!”

ศิษย์​พี่​หลวน​ที่​กลับ​มาถึงภายใน​นิกาย​แล้ว​กัดฟัน​แน่น​

เขา​ไม่ได้​โง่ มาถึงตอนนี้​แล้​วจะ​ไม่รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​ ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ไม่ได้​ไร้ความสามารถ​พึ่งพา​เพียง​พู่กัน​เท่านั้น​

หาก​ไม่มีความสามารถ​จริง ๆ​ แม้พู่กัน​ใน​มือ​จะยอดเยี่ยม​เพียงใด​ก็​ไม่อาจ​สำแดง​พลัง​เช่นนี้​ออกมา​ได้​!

อีก​ทั้ง​เขา​ยัง​คิด​ว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นั้น​มุ่งเป้า​ไป​ที่​หลี​เย​ว่!​

อย่างไร​เสีย​ สิ่งเหล่านั้น​ก็​เป็น​หลี​เย​ว่​ที่​ทิ้ง​เอาไว้​ ย่อม​มีลมหายใจ​ของ​หลี​เย​ว่​หลง​เหลืออยู่​ หลัก​จาก​ที่​หลี​่จิ่ว​เต้า​สัมผัส​สิ่งของ​แล้ว​ จึงสามารถ​รับรู้​ได้​ถึงลมหายใจ​ของ​หลี​เย​ว่​

ดังนั้น​มัน​จึงทำ​เช่นนี้​ จุดประสงค์​ก็​เพื่อ​ดึงดูด​ความสนใจ​ของ​ล​หลี​เย​ว่!​

หลี​เย​ว่​น่า​ตื่น​ตะลึง​เกินไป​ มีคน​จำนวนมาก​ต้องการ​จะตาม​เกี้ยว​พา​หลี​เย​ว่​

และ​วิธี​นี้​ก็​ได้รับ​การพิสูจน์​แล้ว​ว่า​ได้ผล​เป็น​อย่างยิ่ง​ ก่อนที่​เขา​จะจากไป​ สายตา​ของ​หลี​เย​ว่​ที่​มอง​หลี​่จิ่ว​เต้า​เปลี่ยนไป​อย่าง​เห็นได้ชัด​

สิ่งนี้​ทำให้​เขา​ไม่อาจ​ทน​ได้​!

“ขัดขวาง​ จำเป็นต้อง​ขัดขวาง​!”

เขา​เร่งร้อน​กลับ​ไป​ยัง​นิกาย​ เข้าพบ​กับ​เจ้านิกาย​เพื่อ​ขอยืม​สมบัติ​

“เกิดเรื่อง​อัน​ใด​ขึ้น​หรือ​?”

เจ้านิกาย​ถาม “ไม่ว่า​จะเกิดเรื่อง​อัน​ใด​ขึ้น​ พวกเรา​ก็​จะเป็นที่​พึ่งพิง​ให้​เจ้าอย่าง​ถึงที่สุด​ ไม่มีผู้ใด​สามารถ​รังแก​เจ้าได้​!”

“ใช่แล้ว​!”

“เจ้าไม่จำเป็นต้อง​กังวล​สิ่งใด​ ไม่สำคัญ​ว่า​อีก​ฝ่าย​จะมีภูมิหลัง​เช่นไร​! พวกเรา​จะสนับสนุน​เจ้าจนถึงที่สุด​!”

ที่​แห่ง​นี้​ยังมี​ผู้อาวุโส​จำนวนมาก​อยู่​ เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​ว่า​หลวน​เห​ยามา​ยืม​สมบัติ​ ก็​ต่าง​รู้​ได้​ทันที​ว่า​ต้อง​เกิดเรื่อง​อัน​ใด​ขึ้น​ ไม่เช่นนั้น​จะมายืม​สมบัติ​เพื่อ​สิ่งใด​?

หลวน​เหยา​นับ​เป็น​ศิษย์​คนสำคัญ​ที่สุด​สำหรับ​พวกเขา​ เปี่ยม​พรสวรรค์​ชวน​ตื่น​ตะลึง​ ไม่ว่า​จะเกิดเรื่อง​อัน​ใด​ พวกเขา​ก็​จะต้อง​สนับสนุน​หลวน​เหยา​อย่าง​ถึงที่สุด​ตามที่​พูด​อย่าง​แน่นอน​!

ไม่ว่า​อีก​ฝ่าย​จะเป็น​ผู้ใด​ก็ตาม​!

หลวน​เหยา​นั้น​คือ​นาม​ของ​ศิษย์​พี่​หลวน​นั่นเอง​

กระทั่ง​เจ้านิกาย​เอง​ก็​ให้ความสำคัญ​กับ​หลวน​เหยา​เป็นอย่างมาก​ ตัว​เขา​นั้น​ชื่นชอบ​หลวน​เหยา​ ถึงขั้น​ถือ​อีก​ฝ่าย​ว่า​เป็น​ลูกเขย​แล้ว​เสีย​ด้วยซ้ำ​ ทั้ง​ยัง​เป็น​ว่าที่​ผู้นำ​นิกาย​คน​ต่อไป​!

เขา​จะไม่ปล่อย​ให้​หลวน​เหยา​ต้อง​ทน​โดน​คนภายนอก​ดูถูก​เหยียดหยาม​

“เรื่อง​เป็น​เช่นนี้​…”

หลวน​เหยา​รีบ​เล่า​ทุกอย่าง​ออกมา​โดย​ไม่มีปิดบัง​

ขอบเขต​ของ​เหล่า​ผู้อาวุโส​และ​เจ้านิกาย​นั้น​ล้ำลึก​จน​ไม่อาจ​หยั่งถึง​ เขา​ไม่มีทาง​ปิด​ซ่อน​สิ่งใด​จาก​ตัวตน​เหล่านี้​ได้​ ดังนั้น​เขา​จึงไม่มีความจำเป็น​ต้อง​ปิด​ซ่อน​เรื่อง​ใด​

อีก​ทั้ง​เขา​ยัง​เป็น​ที่รัก​เอ็นดู​ของ​เจ้านิกาย​และ​เหล่า​ผู้อาวุโส​ ไม่เช่นนั้น​เขา​คง​ไม่กล้า​มาเอ่ยปาก​ขอยืม​สมบัติ​

“เป็น​เช่นนี้​เอง​”

ผู้อาวุโส​แย้มยิ้ม​ เดิมที​คิด​ว่า​หลวน​เหยา​ถูก​คนนอก​รังแก​เสีย​อีก​

ที่แท้​ก็​เป็น​การแข่งขัน​ของ​ชน​รุ่นหลัง​

พวกเขา​ต่าง​รู้​ว่า​หลวน​เหยา​มีความรู้สึก​เช่นใด​ต่อ​หลี​เย​ว่​ ภายใต้​สถานการณ์​ดังกล่าว​ หลวน​เหยา​ต้อง​ไม่ยอม​ถอย​อย่าง​แน่นอน​

อีก​ทั้ง​พวกเขา​ยัง​รู้สึก​เห็นด้วย​อยู่​บ้าง​ว่า​จุดประสงค์​ของ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นั้น​มุ่งไป​ที่​หลี​เย​ว่​

“วางใจ​ได้​ จะไม่มีเรื่อง​อัน​ใด​เกิดขึ้น​ มีข้า​คอย​หนุนหลัง​อยู่​ เจ้ายัง​ต้อง​กลัว​สิ่งใด​อีก​?”

เจ้านิกาย​ยิ้ม​พลาง​เดิน​ไป​ทาง​หลวน​เหยา​ ก่อน​จะตบ​ไหล่​ของ​เขา​พร้อม​เอ่ย​ออกมา​ “ข้า​ชื่นชอบ​เจ้ามาก​ สิ่งนี้​ผู้อื่น​ไม่สามารถ​เปรียบเทียบ​ได้​ หาก​คนอื่น​ต้องการ​จะเป็น​ลูกเขย​ของ​ข้า​ ก็​ไม่สามารถ​ทำได้​หาก​ข้า​ไม่เห็นด้วย​”

“ขอบคุณ​ ท่าน​อาจารย์​!”

หลวน​เหยา​ตื่นเต้น​เป็นอย่างมาก​ คำพูด​ของ​เจ้านิกาย​ทำให้​เขา​มั่นใจ​ขึ้น​มา

“ใน​การต่อสู้​ครั้งนี้​เจ้าจะไม่มีทาง​พ่ายแพ้​! อาศัย​แค่​สมบัติ​ชิ้น​นั้น​จะล่อลวง​บุตรี​ของ​ข้า​ได้​อย่างไร​! ไม่มีทาง​! นิกาย​ของ​พวกเรา​ไม่ขาดแคลน​สมบัติ​! ไป​แสดง​ให้​คน​ผู้​นั้น​เห็น​เสีย​ ทำให้​ตระหนัก​ได้​ว่า​ตนเอง​ไม่มีคุณสมบัติ​เพียงพอ​ จำต้อง​ล้มเลิก​ความคิด​นั้น​แต่​โดยเร็ว​!”

เจ้านิกาย​กล่าว​

เขา​เอง​ก็​คิด​ว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นั้น​มีเป้าหมาย​ที่​หลี​เย​ว่​

สมบัติ​ชิ้น​นั้น​ ไม่สามารถ​มาจาก​สถานที่​แห่ง​อื่น​ได้​ นอกจาก​สถานที่​แห่ง​นี้​เท่านั้น​จึงจะสามารถ​ให้กำเนิด​มัน​ขึ้น​มาได้​ ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​จะต้อง​เป็น​สิ่งมีชีวิต​จาก​สถานที่​แห่ง​นี้​อย่าง​แน่นอน​ เมื่อ​สัมผัส​ได้​ถึงลมหายใจ​ของ​หลี​เย​ว่บน​พัด​ด้าม​จิ๋ว​แล้ว​ จึงเกิด​ความคิด​ต่อ​หลี​เย​ว่​ขึ้น​มา

ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​อาจ​มีภูมิหลัง​ที่​ดี​หรือ​มาจาก​กองกำลัง​สูงสุด​อื่น​ ๆ หาก​ไม่เช่นนั้น​แล้ว​คงจะ​ไม่กล้า​เล่นลูกไม้​อัน​ใด​กับ​หลี​เย​ว่​

แต่​คิด​ว่า​จะสามารถ​มายุ่ง​กับ​นิกาย​ของ​พวกเขา​ได้​หรือ​?

เขา​อยาก​หัวเราะ​ออกมา​ เห็นได้ชัด​ว่า​เบื้องหลัง​ของ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นั้น​ขาด​การ​อบรมสั่งสอน​ ทำให้​อีก​ฝ่าย​เกิด​ความคิด​เช่นนี้​ขึ้น​มา

ครั้งนี้​ไม่ใช่เพียงแค่​เรื่อง​ของ​หลวน​เหยา​เท่านั้น​ แต่​ยัง​เกี่ยวพัน​ถึงความภาคภูมิ​ของ​นิกาย​พวกเขา​อีกด้วย​

หา​กห​ลี่​จิ่ว​เต้า​สามารถ​แตะ​นิกาย​ของ​พวกเขา​ได้​อย่าง​ง่ายดาย​ เช่นนั้น​แล้ว​นิกาย​ของ​พวกเขา​จะเอา​ความภาคภูมิ​ไป​ไว้​ที่ใด​? มัน​จะต้อง​กลาย​เป็นเรื่อง​ตลกขบขัน​ของ​กองกำลัง​สูด​สุด​อื่น​ ๆ อย่าง​แน่นอน​

“เปิด​คลังสมบัติ​ เลือก​ออกมา​หนึ่ง​ชิ้น​ให้​หลวน​เหยา​นำ​ไป​”

เขา​ออกคำสั่ง​ ในไม่ช้า​ก็​มีผู้อาวุโส​คน​หนึ่ง​เดิน​เข้ามา​พร้อมกับ​สมบัติ​ที่​หยิบ​ออก​มาจาก​คลัง​

ธงผืน​ใหญ่​แผ่อำนาจ​น่า​หวาดหวั่น​ออกมา​ มัน​สามารถ​ติด​หนึ่ง​ใน​ร้อย​อันดับ​ของ​สมบัติ​ระดับสูง​ได้​!

“ไป​เถิด​ คราวนี้​เจ้าจะต้อง​สามารถ​จัดการ​ได้​อย่าง​ง่ายดาย​”

เขา​เอ่ย​ออกมา​ด้วย​รอยยิ้ม​ เต็มไปด้วย​ความมั่นใจ​

ในแง่​ของ​ความสามารถ​ส่วนตัว​แล้ว​ เขา​ไม่เชื่อ​ว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​จะสามารถ​เอาชนะ​หลวน​เหยา​ได้​ ที่​อีก​ฝ่าย​สามารถ​เอาชนะ​ได้​ก็​เพราะ​พู่กัน​ด้าม​นั้น​ ครั้งนี้​หลวน​เหยา​นำ​สมบัติ​ไป​ด้วย​ ย่อม​ไม่มีทาง​พ่ายแพ้​อย่าง​แน่นอน​

“ขอบคุณ​ ท่าน​อาจารย์​!”

หลวน​เหยา​กล่าว​ลา​อาจารย์​ ก่อน​กลับ​ไป​อย่าง​รวดเร็ว​พร้อม​ธงผืน​ใหญ่​

“หนุ่มสาว​ช่างดี​เสีย​จริง​…มีใจแข่งขัน​กัน​ใน​เรื่อง​ความรัก​ ต่าง​จาก​คนชรา​อย่าง​พวกเรา​ที่​ผ่านพ้น​เรื่อง​เหล่านั้น​มานาน​มาก​แล้ว​!”

ผู้อาวุโส​คน​หนึ่ง​ทอด​ถอนหายใจ​

“ผู้อาวุโส​ไช่อย่า​ได้​เอ่ย​เช่นนี้​เลย​! เมื่อ​ไม่กี่​วันก่อน​เพื่อ​ให้ได้​เต้นรำ​กับ​หญิง​ชรา​จาก​ตระกูล​ชางแล้ว​ ถึงกับ​ต่อสู้​กับ​ผู้อาวุโส​เจ็ด​ตระกูล​ชุน​ นี่​นับว่า​คนชรา​อย่าง​พวกเรา​ผ่านพ้น​เรื่อง​เหล่านั้น​มานาน​มาก​แล้ว​หรือ​?”

มีผู้อาวุโส​คนอื่น​ขัด​ขึ้น​มา

ใบหน้า​ของ​ผู้อาวุโส​ชางเปลี่ยนเป็น​สีแดงก่ำ​ทันที​ ก่อน​เอ่ย​ออกมา​อย่าง​มีชนักติดหลัง​ “เจ้ารู้เรื่อง​นี้​ได้​อย่างไร​?”

“ผู้ใด​กัน​จะไม่รู้​! ผู้อาวุโส​เจ็ด​ตระกูล​ชุน​ถูก​เจ้าทุบตี​เสีย​จน​หัว​เหมือน​หมู​!”

“นั่น​คือ​สิ่งที่​เขา​สมควร​ได้รับ​แล้ว​!”

ผู้อาวุโส​ไช่กล่าว​ออกมา​ด้วย​ความชิงชัง​ “หญิง​ชรา​ตระกูล​ชางเลือก​ให้​ข้า​เป็น​คู่​เต้นรำ​ เช่นนั้น​แล้วแต่​ผู้อาวุโส​เจ็ด​ตระกูล​ชุน​ยัง​เสนอหน้า​ คิด​ยื่น​ขา​เข้ามา​เอา​คู่​เต้นรำ​ของ​ข้า​ไป​ หาก​ข้า​ไม่ทุบตี​เขา​แล้​วจะ​ให้​ทุบตี​ผู้ใด​!”

เหล่า​ผู้​อายุ​โสระเบิด​เสียงหัวเราะ​ดังลั่น​ออกมา​

ไม่ใช่เพียงแค่​หนุ่มสาว​เท่านั้น​ที่​ต่อสู้​เพื่อ​ความรัก​ แต่​คนชรา​เอง​ก็​เช่นเดียวกัน​

ภายใน​ตำหนัก​จักรพรรดิ​ไป๋​

ภาพวาด​ของ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​เริ่ม​เป็นรูปเป็นร่าง​ขึ้น​มาแล้ว​ ดวงตา​ของ​หลี​เย​ว่​ที่​มอง​ชายหนุ่ม​พลัน​เปลี่ยนไป​อีกครั้ง​

ดัง​คำ​กล่าวว่า​เมื่อ​ผู้เชี่ยวชาญ​ลงมือ​แล้ว​ ย่อม​รู้​ว่า​มีความสามารถ​จริง​หรือไม่​ ทักษะ​การ​วาดภาพ​ของ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ทำให้​นาง​ตกตะลึง​เป็นอย่างมาก​ ทุก​เส้น​พู่กัน​ทุก​การเคลื่อนไหว​ล้วน​สมบูรณ์แบบ​ ทำให้​นาง​รู้สึก​ละอายใจ​ยิ่ง​!

เดิมที​ นาง​หลง​คิด​ว่า​ทักษะ​การ​วาดภาพ​ของ​นาง​มาถึงจุดสูงสุด​แล้ว​ ไม่มีผู้ใด​เหนือกว่า​นาง​ ทว่า​ตอนนี้​หลังจาก​ได้​เห็น​อีก​ฝ่าย​วาดภาพ​แล้ว​ นาง​ก็​ตระหนัก​ได้​ว่า​จุดสูงสุด​ของ​นาง​ เป็น​เพียง​เนินเขา​เล็ก​ ๆ เพียง​เท่านั้น​…

ส่วน​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นะ​หรือ​?

เขา​อยู่​บน​ยอด​คีรี​สูงตระหง่าน​เป็นที่​เรียบร้อย​ แตกต่าง​กับ​นาง​โดยสิ้นเชิง​ ช่องว่าง​นั้น​มากเกินไป​ ไม่รู้​ว่า​เหนือ​ขึ้นไป​กว่า​นาง​กี่​ขั้น​!

ใบหน้า​ขาวนวล​งดงาม​ของ​นาง​แดง​ระเรื่อ​ ภายในใจ​รู้สึก​ละอาย​เป็น​อย่างยิ่ง​

ก่อนหน้านี้​นาง​คิด​ว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​เป็น​คน​คุยโว​โอ้อวด​ ผยอง​จน​ไม่รู้​ฟ้าสูงแผ่นดิน​ต่ำ​ ทว่า​ตอนนี้​นาง​รู้​แล้ว​ว่า​เรื่องเล่า​นั้น​ไม่ใช่การ​คุยโว​โอ้อวด​ อีก​ทั้ง​เขา​ก็​ไม่ได้​หยิ่งผยอง​แต่อย่างใด​

สิ่งที่​เขา​พูด​ล้วน​เป็น​ความจริง​!

เขา​ทรงพลัง​มาก​จริง ๆ​!

เมื่อ​เทียบ​กับ​ภาพ​ที่​เขา​วาด​แล้ว​ ภาพ​ของ​นาง​ไม่อาจ​นับว่า​เป็น​สิ่งใด​ได้​เลย​จริง ๆ​ เต็มไปด้วย​ข้อบกพร่อง​มากมาย​ แม้อีก​ฝ่าย​จะยัง​วาดภาพ​ไม่เสร็จ​ก็​ตา​ม…

“นี่​คือ​ผู้ใด​กัน​? เหตุใด​จึงทรงพลัง​ถึงเพียงนี้​? ข้า​ไม่เคย​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​เขา​มาก่อน​เลย​”

นา​งอด​กล่าว​ออกมา​ด้วย​ความ​ตื่น​ตะลึง​ไม่ได้​

ตอนนั้น​เอง​หลวน​เหยา​ก็​กลับมา​พร้อมกับ​ธงผืน​ใหญ่​

“ศิษย์​พี่​หลวน​ อย่า​!”

หลี​เย​ว่​ตะโกน​ ต้องการ​จะหยุด​หลวน​เหยา​เอาไว้​

ไม่ได้การ​!

ศิษย์​น้อง​หญิง​ถึงกับ​เอ่ยปาก​แทน​คน​ผู้​นี้​แล้ว​หรือ​!?

หลวน​เหยา​เจ็บ​ปวดใจ​เป็นอย่างมาก​ ราวกับ​มีมีด​นับ​หมื่น​ทิ่มแทง​หัวใจ​ รู้สึก​อึดอัด​คับ​ข้อง​จน​แทบจะ​หายใจไม่ออก​!

“ศิษย์​น้อง​หญิง​อย่า​ได้​แทรกแซง​เรื่อง​นี้​เลย​ นี่​ไม่ใช่เรื่อง​ธรรมดา​ ๆ อีกต่อไป​! เจ้าเห็น​ธงหมื่น​พินิต​ใน​มือ​ข้า​หรือไม่​? อาจารย์​เป็น​คน​ให้​ข้า​นำ​มัน​มาที่นี่​ เพื่อ​จัดการ​เรื่องราว​ต่าง ๆ​! รอ​หลังจาก​จบเรื่อง​นี้​ข้า​ค่อย​คุย​ทุกสิ่ง​กับ​ศิษย์​น้อง​หญิง​!”

เขา​เอ่ย​กับ​หลี​เย​ว่​

จากนั้น​เขา​ก็​ไม่รอ​ให้​หลี​เย​ว่​ได้​พูด​สิ่งใด​อีก​ โบก​ธงหมื่น​พินิต​ใน​มือ​ทันที​ ปลดปล่อย​พลัง​ของ​ธงหมื่น​พินิต​ออกมา​อย่าง​เต็มที่​ ส่งเข้าไป​ยัง​พัดด้ามจิ้ว​!

เกิด​อัน​ใด​ขึ้น​!?

พวก​ลั่วสุ่ย​ต่าง​เกิด​ความหวาดกลัว​ขึ้น​มาใน​ใจ พวก​นาง​ราวกับ​ได้ยิน​เสียง​ของ​อสูร​ร้าย​อัน​น่าสะพรึงกลัว​จำนวน​นับไม่ถ้วน​กู่​ร้อง​ สามารถ​รับรู้​ได้​ถึงพลัง​อัน​หวาดหวั่น​อย่าง​ถึงที่สุด​!

ทว่า​ความรู้สึก​เหล่านี้​ก็​สลาย​หาย​ไป​สมบูรณ์​อย่าง​รวดเร็ว​

ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​วาด​พู่กัน​ พลัน​ปรากฏ​ระลอกคลื่น​แสงที่​มองไม่เห็น​ปะทุ​ออกมา​พุ่ง​ใส่หลวน​เหยา​ทันที​ ธงหมื่น​พินิต​ใน​มือ​ของ​เขา​พินาศ​ย่อยยับ​ทันที​!

“เป็นไปไม่ได้​!”

หลวน​เหยา​ตกตะลึง​ ปาก​กระอัก​เลือด​ออกมา​อย่าง​ต่อเนื่อง​ ได้รับบาดเจ็บ​หนัก​

ทว่า​เทียบ​กับ​เรื่อง​อาการ​บาดเจ็บ​แล้ว​ เขา​สนใจ​เรื่อง​ธงหมื่น​พินิต​ที่​พ่ายแพ้​ย่อยยับ​มากกว่า​!

นี่​สามารถ​นับ​ได้​ว่า​เป็น​สมบัติ​ล้ำค่า​ของ​นิกาย​พวกเขา​ นับ​ทั่ว​ดินแดน​แล้ว​ถือได้ว่า​ติด​หนึ่ง​ใน​ร้อย​ เช่นนั้น​แล้ว​จะถูก​ทำลาย​ลง​ไป​เช่นนี้​ได้​อย่างไร​?

“นี่​…”

หลี​เย​ว่​อ้าปากค้าง​ ใบหน้า​ของ​นาง​เต็มไปด้วย​ความ​อัศจรรย์​ใจ ไม่คาดคิด​ว่า​จะเกิดเรื่อง​เหล่านี้​ขึ้น​

“รอ​ข้า​ก่อน​เถิด​!”

หลวน​เหยา​เอ่ย​อย่าง​คับแค้น​ วาง​เศษธงหมื่น​พินิต​ใน​มือ​ลง​ไป​กับ​พื้น​ จากนั้น​ก็​ทะยาน​ออก​ไป​จาก​ที่นี่​อีกครั้ง​

ภายใน​นิกาย​ ผู้อาวุโส​ทุกคน​ยังคง​หัวเราะ​ไม่หยุด​ สนทนา​กัน​ว่า​ครั้งนี้​หลวน​เหยา​จะต้อง​สามารถ​จัดการ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ผู้​นั้น​ลง​ได้​ จากนั้น​ก็​ทำลาย​ความภาคภูมิ​ของ​อีก​ฝ่าย​ทิ้ง​เสีย​

ทว่า​เมื่อ​หลวน​เหยา​กลับมา​ รอยยิ้ม​บน​ใบหน้า​ของ​พวกเขา​ก็​พลัน​แข็งทื่อ​

“แพ้​แล้ว​?”

สีหน้า​ของ​เจ้านิกาย​มืดครึ้ม​เมื่อ​เห็น​หลวน​เหยา​ได้รับบาดเจ็บ​หนัก​ อีก​ทั้ง​เมื่อ​รวมกัน​สีหน้า​ไม่น่าดู​ของ​หลวน​เหยา​แล้ว​ เขา​จะไม่รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​ครั้งนี้​ลงเอย​ด้วย​การ​พ่ายแพ้​

เหล่า​ผู้อาวุโส​เอง​ก็​คาดไม่ถึง​ กระทั่ง​ธงหมื่น​พินิต​ก็​ยัง​พ่ายแพ้​?

“ให้​ข้า​ลองดู​หน่อย​ว่า​สมบัติ​ใน​มือ​ของ​เขา​นั้น​แข็งแกร่ง​เพียงใด​กัน​”

ผู้อาวุโส​ไช่กล่าว​ขึ้น​มา

“การต่อสู้​ของ​อนุชน​ ผู้อาวุโส​เช่น​ข้า​กับ​เจ้ายื่นมือ​เข้าไป​จะนับ​เป็น​สิ่งใด​?”

เจ้านิกาย​หยุด​ผู้อาวุโส​ไช่เอาไว้​ หาก​ทำ​เช่นนั้น​นับว่า​เป็นการ​ลด​ค่า​ฝ่าย​ตนเอง​ลง​

“เปิด​คลังสมบัติ​อีกครั้ง​ นำ​ระฆัง​สะเทือน​ฟ้าออกมา​!”

ครั้งนี้​เขา​ออกคำสั่ง​ด้วย​ความจริงจัง​เป็น​อย่างยิ่ง​

“ระฆัง​สะเทือน​ฟ้า! นี่​ไม่ใช่ว่า​ประเมิน​เขา​สูงเกินไป​หรือ​?”

ผู้อาวุโส​คน​หนึ่ง​เอ่ย​ออกมา​ด้วย​สีหน้า​แปลกประหลาด​ “นั่น​มัน​ศาสตรา​ลำดับ​แปด​เชียว​นะ​!”

ระฆัง​สะเทือน​ฟ้า เมื่อ​ศาสตรา​ชิ้น​นี้​ถูก​นำ​ออกมา​ ทั้ง​ฟ้าดิน​ล้วน​ถึงกับ​สะเทือน​!

“สิ่งที่​จำเป็น​คือ​การ​กำราบ​อย่าง​ราบคาบ​!”

เจ้านิกาย​กล่าว​ “พวกเรา​ไม่รู้​ว่า​บน​ตัว​ของ​เขา​ยังมี​สมบัติ​ชิ้น​อื่น​อยู่​หรือไม่​ ดังนั้น​จึงต้อง​นำ​ระฆัง​สะเทือน​ฟ้าออกมา​ แสดงให้เห็น​ถึงช่องว่าง​!”

เขา​สั่งให้​ผู้อาวุโส​คน​หนึ่ง​ไป​นำ​ระฆัง​สะท้าน​ฟ้าออก​มาจาก​คลัง​เก็บ​สมบัติ​

ใช้เวลา​เพียง​ไม่นาน​ ผู้อาวุโส​คน​นั้น​ก็​กลับมา​พร้อมกับ​ระฆัง​สะท้าน​ฟ้า แล้ว​ส่งให้​กับ​หลวน​เหยา​

“เขา​กล้า​ทำลาย​ธงหมื่น​พินิต​ของ​พวกเรา​ เช่นนั้น​เจ้าก็​ทำลาย​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​ของ​เขา​เสีย​ รวม​กระทั่ง​สมบัติ​ชิ้น​อื่น​ ๆ ที่​เขา​นำ​ออกมา​ด้วย​!”

เจ้านิกาย​เอ่ย​ออกมา​อย่าง​เย็นชา​

ธงหมื่น​พินิต​ถูก​ทำลาย​ลง​ ภายในใจ​ของ​เขา​มีความโกรธ​พลุ่งพล่าน​

แม้จะเป็น​เพียง​การแข่งขัน​ของ​คน​รุ่นเยาว์​ แต่​กล้า​มาทำลาย​สมบัติ​เช่นนี้​ นับว่า​สมควร​ได้รับ​บทเรียน​!

“รับทราบ​! ศิษย์​จะไม่มีทาง​ปล่อย​ให้​บน​ร่าง​ของ​เขา​เหลือ​สมบัติ​ใด​ใน​สภาพ​สมบูรณ์​!”

หลวน​เหยา​ตอบกลับ​ด้วย​ความเคารพ​ ก่อน​กล่าว​ลา​เจ้านิกาย​ กลับ​ไป​พร้อมกับ​ระฆัง​สะท้าน​ฟ้า!

“มีระฆัง​สะท้าน​ฟ้าอยู่​ใน​มือ​เช่นนี้​ ให้​ข้า​ดู​เสีย​ว่า​เจ้าจะสามารถ​หยุดยั้ง​ได้​อย่างไร​! ข้า​จะต้อง​ทำให้​เจ้าหลั่ง​น้ำตา​ออกมา​ด้วย​ความเสียใจ​! ศิษย์​น้อง​หญิง​ไม่ใช่ผู้​ที่​เจ้าจะสามารถ​มีความคิด​อัน​ใด​ด้วย​ได้​!”

หลวน​เหยา​ยิ้ม​เหยียดหยัน​ เปี่ยม​ไป​ด้วย​ความมั่นใจ​!

รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人]

รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人]

Status: Ongoing

‘หลี่จิ่วเต้า’ ชายหนุ่มผู้ถูกส่งตรงจากดาวเคราะห์สีฟ้ามายังโลกแห่งการฝึกตน ทว่ากลับไร้ซึ่งคุณสมบัติใด ๆ ในการเข้าสู่วิถีผู้ฝึกตน เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันมาตกปลา วาดภาพและเขียนกลอนขาย

อันที่จริงหลี่จิ่วเต้ารู้เพียงเล็กน้อยว่า เจ้าแมวน้อยที่มาหาตนเป็นครั้งเป็นคราวเพื่อขอปลากินนั้น แท้จริงแล้วคือพยัคฆ์ขาว ส่วนชายผมขาวที่แข่งเขียนพู่กันกับเขาเป็นตัวตนระดับบรรพกาล และที่จะลืมไปไม่ได้ สตรีผู้งดงามที่มาร้องขอให้เขาช่วยวาดรูปอยู่ทุกวัน นางถึงกับเป็นเซียนในตำนาน!

ชายหนุ่มนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง “เอาล่ะ…เช่นนั้น ข้าเป็นใครกัน?”

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน