รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人] – บทที่ 764 ไม่ใช่สัญญาณดี จำเป็นต้องกำจัด!

บทที่ 764 ไม่ใช่สัญญาณดี จำเป็นต้องกำจัด!

บท​ที่​ 764 ไม่ใช่สัญญาณดี​ จำเป็นต้อง​กำจัด​!

ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​วาง​พัด​ด้าม​จิ๋ว​ลง​บน​โต๊ะ​ เตรียมพร้อม​จะวาดภาพ​ต่อ​

วัสดุ​ที่​ใช้ทำ​พัด​ไม่เลว​เลย​ โครง​และ​ตัว​พัด​ล้วน​หา​พบ​ได้​ยาก​ เขา​ไม่ต้องการ​ปล่อย​มัน​ทิ้ง​ไป​

ใบหน้า​ของ​ศิษย์​พี่​หลวน​เขียว​คล้ำ​ ใน​ความคิด​ของ​เขา​ การ​ที่​คน​ผู้​นี้​วาดภาพ​ของ​ศิษย์​น้อง​ต่อ​ นับ​เป็นการ​ดูหมิ่น​ต่อ​ศิษย์​น้อง​อย่าง​มาก​ เขา​จะไม่ยอมให้​เรื่อง​นี้​เกิดขึ้น​

หาก​จะมีคน​วาดภาพ​นั้น​ต่อ​ คน​ผู้​นั้น​…จะต้อง​เป็น​เพียง​เขา​เท่านั้น​!

หลี​เย​ว่​เอง​ก็​รู้สึก​ไม่พอใจ​ ความ​กรุ่น​โกรธ​เล็กน้อย​ปรากฏ​ขึ้น​บน​ใบหน้า​งดงาม​ คน​ผู้​นี้​คุยโว​เกินไป​แล้ว​ อัน​ใด​คือ​กล่าวว่า​เพียงแค่​ได้​คำ​ชี้แนะ​จาก​เขา​ จะต้อง​สามารถ​พัฒนา​ได้​หลาย​ขั้น​?

ซ้ำยัง​ต้องการ​วาดภาพ​นาง​ต่อ​อี​ก.​..

เจ้าสามารถ​วาด​ได้​หรือ​?

ภาพ​ที่​นาง​วาด​ลง​บน​พัด​ไม่ได้​มีอยู่​จริง​ เป็น​เพียงแค่​ภาพ​ฉาก​ที่​คิด​ขึ้น​มาใน​ใจของ​นาง​เมื่อ​ยาม​นั้น​ ไม่ต้อง​พูดถึง​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​เลย​ กระทั่ง​เป็นตัว​นางใน​ยาม​นี้​ยัง​ยาก​ที่จะ​วาดภาพ​ต่อให้​เสร็จ​สมบูรณ์​

เห็นได้ชัด​ว่า​ บุรุษ​ผู้​นี้​ไม่เห็น​สิ่งที่​นาง​ทิ้ง​เอาไว้​อยู่​ใน​สายตา​ เพียงแค่​นึก​สนุก​ ต้องการ​จะแสดง​ฝีมือ​หาความ​สนุกสนาน​

นาง​รู้สึก​ว่า​ตนเอง​ไม่ได้​ความเคารพ​

คุยโว​ ไม่เคารพ​คน​ นาง​เริ่ม​รู้สึก​ชังห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ขึ้น​มาเล็กน้อย​

“ข้า​จะทำให้​เขา​ไม่อาจ​ลง​พู่กัน​ได้​!”

สีหน้า​ของ​ศิษย์​พี่​หลวน​ไม่เป็นมิตร​ เขา​ชี้นิ้ว​ไป​ทาง​พัด​ด้าม​จิ๋ว​ โถมพลัง​อัน​ยิ่งใหญ่​เข้าไป​ ต้องการ​ให้​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ไม่อาจ​ลง​พู่กัน​ได้​

ขอบเขต​ของ​เขา​สูงล้ำ​เป็น​อย่างยิ่ง​ ใน​สถานที่​ที่​เขา​อยู่​ก็​ยัง​นับว่า​โดดเด่น​ คน​ตัวเล็ก​ ๆ เช่น​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นั้น​ เขา​ไม่เห็น​อยู่​ใน​สายตา​แม้แต่น้อย​ คิด​ว่า​แม้จะเป็น​เพียงแค่​ความคิด​ของ​เขา​ ก็​ไม่ใช่สิ่งที่​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​จะสามารถ​เทียบเคียง​ได้​

ขณะนั้น​เอง​ ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ก็​นำ​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​มาวาง​บน​โต๊ะ​

“คุณชาย​ ให้​ข้า​ช่วย​ท่าน​ฝน​หมึก​เถิด​”

ลั่วสุ่ย​เดิน​เข้าไป​อย่าง​แช่มช้า แต่​ดู​งามสง่า หลี​เย​ว่​ที่​เฝ้าดู​ถึงกับ​เบะ​ปาก​ หลี​่จิ่ว​เต้า​ผู้​นี้​ต้องการ​จะอวด​ความสามารถ​ต่อหน้า​ลั่วสุ่ย​ใช่หรือไม่​?

ดูเหมือน​นาง​จะพบ​สาเหตุ​ที่​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ต้องการ​จะวาดภาพ​ต่อ​แล้ว​

ศิษย์​พี่​หลวน​เดิมที​นั้น​มุ่งความสนใจ​ไป​ที่​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ จึงไม่ได้​สังเกต​ดู​พวก​ลั่วสุ่ย​ เมื่อ​ลั่วสุ่ย​ก้าว​ออกมา​ด้านหน้า​ เขา​จึงเพิ่ง​ได้​เห็น​

งดงาม​เป็น​อย่างยิ่ง​!

งดงาม​จน​เขา​เหม่อลอย​ไป​ชั่วครู่​ ถูก​ลั่วสุ่ย​ทำให้​ตกตะลึง​

ใน​ใจพลัน​เกิด​ความริษยา​ขึ้น​มา เหตุใด​ข้าง​กาย​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​จึงมีสาวงาม​หา​พบ​ได้​ยาก​อยู่​กัน​?

‘ต้องการ​จะอวด​โอ้​เพื่อให้​คน​งามชื่นชม​เลื่อมใส​? คิด​อัน​ใด​อยู่​! ข้า​จะทำให้​พู่กัน​ของ​เจ้าหัก​ทันทีที่​แตะ​ลง​ไป​!’

เขา​เอ่ย​ใน​ใจด้วย​ความ​บึ้งตึง​ เสริม​พลัง​เข้าไป​มากยิ่งขึ้น​ ไม่เพียงแต่​ต้องการ​ทำให้​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ไม่อาจ​ลง​พู่กัน​ได้​ เขา​ต้องการ​จะทำให้​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​เสียหน้า​ เพียงแค่​ลง​พู่กัน​ไป​ก็​หัก​ลง​!

“ศิษย์​พี่​หลวน​ พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​ของ​คน​ผู้​นี้​ดู​ไม่ธรรมดา​เป็น​อย่างยิ่ง​…”

คิ้ว​เรียว​งามของ​หลี​เย​ว่​ขมวด​ลง​ นาง​ไม่เหมือน​ศิษย์​พี่​หลวน​ ความสนใจ​ของ​นาง​นั้น​อยู่​ที่​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​ที่​หลี​่จิ่ว​เต้า​นำ​ออกมา​

เมื่อ​ได้ยิน​ที่​หลี​เย​ว่​พูด​ ศิษย์​พี่​หลวน​จึงหัน​ความสนใจ​ไป​ที่​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​

“ใช่…ไม่ธรรมดา​!”

เขา​รู้สึก​ประหลาดใจ​ขึ้น​มาด้วย​ความ​คาดไม่ถึง​ เพราะ​ไม่อาจ​มองเห็น​ระดับ​ของ​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​ได้​ เต๋า​ที่​ไหลเวียน​อยู่​ด้านบน​พวก​มัน​สูงล้ำ​เป็น​อย่างยิ่ง​ นับว่า​เป็น​สมบัติ​ใน​หมู่​สมบัติ​อย่าง​แน่นอน​

“ไม่น่าแปลกใจ​เลย​ที่​เขา​สามารถ​หยิบ​พัด​ด้าม​จิ๋ว​มาคลี่​ออก​ได้​อย่าง​ง่ายดาย​ ผู้​ที่​ถือครอง​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​เช่นนี้​ได้​ จะเป็น​คนธรรมดา​ได้​อย่างไร​กัน​?!”

หลี​เย​ว่​กล่าว​ต่อ​ “เพียงแต่​ไม่รู้​ว่า​เขา​มาปรากฏตัว​ที่​จักรวาล​โกลาหล​แห่ง​นี้​ด้วย​เหตุใด​ หรือว่า​เขา​เอง​ก็​เหมือน​ข้า​ ออกเดินทาง​เที่ยวเล่น​ไป​ทั่ว​?”

หลังจาก​เห็น​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​ นาง​ก็​แน่ใจ​ทันที​ว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ไม่ใช่สิ่งมีชีวิต​ใน​จักรวาล​โกลาหล​แห่ง​นี้​ ของ​เช่น​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​ไม่มีทาง​ปรากฏ​ขึ้น​มาใน​จักรวาล​โกลาหล​แห่ง​นี้​แน่​

นาง​รู้สึก​ว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​อาจ​มาจาก​สถานที่​เดียวกัน​กับ​นาง​

“มีความเป็นไปได้​มาก​! ดูเหมือน​เขา​จะเป็น​คุณชาย​จาก​ตระกูล​ใหญ่​มาเที่ยวเล่น​ที่นี่​!”

ศิษย์​พี่​หลวน​พยักหน้า​ คิด​เช่นเดียวกับ​หลี​เย​ว่​

“ดู​แล้ว​ข้าง​กาย​ของ​เขา​มีสิ่งมีชีวิต​จำนวนมาก​ติดตาม​ เมื่อ​อยู่​ใน​จักรวาล​โกลาหล​ระดับ​ต่ำ​เช่นนี้​ เขา​นับว่า​มีอำนาจ​เด็ดขาด​จริง ๆ​ สามารถ​เพลิดเพลิน​ไป​กับ​ความเคารพ​ยำเกรง​ที่​สิ่งมีชีวิต​ใน​จักรวาล​แห่ง​นี้​มอบให้​ เขา​ช่างเป็น​เด็กน้อย​เสีย​จริง​!”

ศิษย์​พี่​หลวน​เยาะเย้ยถากถาง​ ทัศนคติ​ที่​มีต่อ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นั้น​ไม่ได้​เปลี่ยนแปลง​ไป​แต่อย่างใด​

ไม่มีเหตุผล​อื่น​ใด​ เขา​ถือว่า​หลี​เย​ว่​เป็น​ของ​หวงแหน​ของ​เขา​ ไม่อนุญาต​ให้​มีชาย​อื่น​ใด​แตะต้อง​หลี​เย​ว่​ กระทั่ง​วาดภาพ​ต่อ​ก็​ไม่ได้​!

วาดภาพ​ต่อ​ สิ่งนี้​หมายความว่า​อย่างไร​? นี่​เป็น​การร้อย​ไข่มุก​ต่อ​หยก​*[1]ไม่ใช่หรือ​?!

เขา​จะยินยอม​ได้​อย่างไร​!

หลี​เย​ว่​ขมวดคิ้ว​เล็กน้อย​ นาง​รู้สึก​ว่า​คำพูด​ของ​ศิษย์​พี่​หลวน​ไม่ค่อย​จะเหมาะสม​นัก​ ถ้อยคำ​เต็มไปด้วย​การ​เยาะเย้ยถากถาง​ ทำให้​นาง​แอบ​คิด​ว่า​เกิด​อัน​ใด​ขึ้นกับ​ศิษย์​พี่​หลวน?​ เหตุใด​ท่าทาง​จึงดู​ชิงชังต่อ​อีก​ฝ่าย​นัก​…

อีก​ด้าน​หนึ่ง​ ลั่วสุ่ยฝน​หมึก​ด้วย​ความจริงจัง​อย่าง​ระมัดระวัง​ ทั้ง​ยัง​ดู​ชำนาญ​ นี่​ไม่ใช่ครั้งแรก​ที่​นาง​ฝน​หมึก​ให้​คุณชาย​ ก่อนหน้านี้​นาง​ก็​มักจะ​ช่วย​คุณชาย​ฝน​หมึก​บ่อย ๆ​

“ได้​คุณชาย​มาวาดภาพ​ต่อให้​ พัด​นี่​จะต้อง​ยอดเยี่ยม​ขึ้น​มาก​”

นาง​กล่าว​ออกมา​ด้วย​รอยยิ้ม​ “หาก​คน​วาด​ยัง​มีชีวิต​อยู่​ จะต้อง​ตื่นเต้น​ดีใจ​มาก​อย่าง​แน่นอน​! คุณชาย​กำลังจะ​ทำให้​ภาพวาด​และ​พัด​นี้​กลายเป็น​สมบัติ​ล้ำค่า​อย่าง​ถึงที่สุด​!”

นาง​ไม่ได้​มีเจตนา​จะยกยอ​คุณชาย​ สิ่งที่​นาง​พูด​ล้วน​มาจาก​ใจจริง​ของ​นาง​

นี่​เป็น​เพราะ​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​ชุด​นี้​ไม่ธรรมดา​มากเกินไป​ เป็น​ของ​สำคัญ​ที่​คุณชาย​แทบ​นำ​ออกมา​ใช้เพียง​น้อย​ครั้ง​ นาง​สามารถ​สัมผัส​ความต่าง​ชั้น​เหนือ​ธรรมดา​ที่​มีมากกว่า​พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​ชุด​อื่น​ ๆ อย่าง​ชัดเจน​

คุณชาย​เหนือ​ธรรมดา​สามัญเป็น​อย่างยิ่ง​ อีก​ทั้ง​ยัง​ใช้พู่กัน​ หมึก​ และ​จาน​ฝน​หมึก​ที่​ไม่อาจ​จินตนาการ​คุณค่า​ได้​ออกมา​ ไม่จำเป็นต้อง​จินตนาการ​เลย​ว่า​ของ​ชิ้น​นี้​จะทรงพลัง​มากขึ้น​เพียงใด​

หลังจาก​ได้ยิน​คำพูด​ของ​ลั่วสุ่ย​แล้ว​ สีหน้า​ของ​หลี​เย​ว่​และ​ศิษย์​พี่​หลวน​พลัน​มืดครึ้ม​ลง​

ลั่วสุ่ย​หมายความว่า​อย่างไร​?

ดูเหมือน​จะกล่าว​ว่าการ​ได้​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​มาวาดภาพ​ต่อ​ นับ​เป็นเกียรติ​อย่าง​ถึงที่สุด​!

“ไม่รู้ความ​!”

ศิษย์​พี่​หลวน​ตะคอก​ “กบ​ใน​ก้น​บ่อ​อย่างไร​เสีย​ก็​เป็น​เพียงแค่​กบ​ใน​ก้น​บ่อ​ ไม่เคย​เห็น​ท้องฟ้า​กว้างใหญ่​ คิด​ว่า​สิ่งที่​ตนเอง​เห็น​คือ​ผืน​นภา​ทั้งหมด​!”

“อย่า​พูด​ยกยอ​มากเกินไป​เลย​”

ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​เอ่ย​ด้วย​รอยยิ้ม​ “อย่างไร​เสีย​ภาพวาด​ครึ่งหนึ่ง​บน​นี้​ยัง​เต็มไปด้วย​ข้อบกพร่อง​มากมาย​ คิด​จะเปลี่ยน​ให้​กลายเป็น​ภาพวาด​ที่​สมบูรณ์​ก็​ยัง​นับว่า​เป็นเรื่อง​ที่​ค่อนข้าง​ยาก​”

นี่​กำลัง​พูดจา​ไร้สาระ​อัน​ใด​กัน​!

ศิษย์​พี่​หลวน​โกรธ​จน​ไม่สามารถ​ข่ม​กลั้น​เอาไว้​ได้​ เดิมที​ได้ยิน​ประโยค​แรก​ของ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ เขา​ยัง​คิด​จะเอ่ย​ว่า​อย่าง​น้อย​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ก็​มีความ​ประมาณตน​ แต่​คำพูด​ครึ่งหลัง​ของ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ทำให้​เขา​ระเบิด​โทสะ​ออกมา​

“ข้า​ไม่เคย​เห็น​ผู้ใด​ที่​ไร้ยางอาย​เช่นนี้​มาก่อน​!”

ศิษย์​พี่​หลวนขบ​ฟัน​แน่​ ส่งพลัง​ไป​ยัง​พัด​ด้าม​จิ๋ว​อีกครั้ง​ คราวนี้​เขา​ต้องการ​ทำให้​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​อับอายขายหน้า​จน​ไม่กล้า​ผยอง​อีกต่อไป​!

“ยโส​เกินไป​แล้ว​!”

กระทั่ง​หลี​เย​ว่​ก็​ยัง​อด​ส่าย​หัว​ครั้งแล้วครั้งเล่า​ไม่ได้​ คำพูด​เหล่านี้​คุยโว​เกินไป​ เพื่อ​โอ้อวด​ต่อหน้า​ลั่วสุ่ย​แล้ว​ ช่างเสแสร้ง​วางมาด​ใหญ่โต​!

เมื่อ​หมึก​ถูก​ฝน​ออกมา​แล้ว​ ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ก็​หยิบ​พู่กัน​ขึ้น​มา เตรียม​จะเริ่ม​วาดภาพ​ต่อ​

เขา​ยัง​ไม่ได้​ลง​พู่กัน​ในทันที​ ทว่า​คิด​พินิจ​ก่อน​จะร่าง​ภาพ​อัน​สมบูรณ์​ขึ้น​มาใน​ใจเสีย​ก่อน​

อีก​ครึ่ง​ของ​ภาพวาด​ เขา​ต้องการ​จะวาด​ต่อให้​สมบูรณ์​ หาก​มีภาพ​เต็ม​ให้​อ้างอิง​คง​ไม่ยาก​ แต่​เมื่อ​มีเพียงแค่​ภาพ​ครึ่ง​แรก​ให้​ดู​อย่าง​เดียว​ ก็​นับ​ว่าไม่ได้​ง่ายดาย​แต่อย่างใด​ เป็นการ​ทดสอบ​ทักษะ​การ​วาดภาพ​และ​จินตนาการ​ของ​เขา​อย่าง​มาก​

“รีบ​ลง​พู่กัน​เสีย​สิ มัว​รีรอ​อัน​ใด​อยู่​!”

ศิษย์​พี่​หลวน​ยิ้ม​เย้ย​ เขา​แทบ​อดทน​รอ​ให้​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​จรด​พู่กัน​ลงมา​ไม่ไหว​แล้ว​ ต้องการ​จะดู​ฉาก​ที่​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​โดน​ตบหน้า​

ทำลาย​พู่กัน​อัน​ใด​นั่น​ เขา​ไม่คิด​เรื่อง​นั้น​อีกต่อไป​ พู่กัน​นั่น​พิเศษ​เหนือ​ชั้น​เป็นอย่างมาก​ เขา​รู้สึก​ว่า​ต่อให้​เป็น​ร่าง​ของ​เขา​มาเมื่อ​มาอยู่​ที่นี่​ แม้จะพยายาม​อย่าง​สุดความสามารถ​ ก็​ไม่อาจ​ทำลาย​พู่กัน​ด้าม​นี้​ได้​

แต่​เขา​มั่นใจ​ว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​จะต้อง​ไม่สามารถ​วาดภาพ​ลง​พู่กัน​ด้าม​จิ๋ว​ได้​

เขา​รู้จัก​บุตร​แห่ง​สวรรค์​ผู้​โดดเด่น​ทั้งหมด​ใน​สถานที่​ที่​เขา​อยู่​ ทว่า​เขา​ไม่มีความประทับใจ​ใด​เกี่ยวกับ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ แสดงให้เห็น​ว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ไม่ใช่บุตร​แห่ง​สวรรค์​ผู้​โดดเด่น​แต่อย่างใด​

ตัว​เขา​เอง​แม้อยู่​ใน​กลุ่ม​บุตร​แห่ง​สวรรค์​ผู้​โดดเด่น​ก็​ยัง​เปล่งประกาย​ สามารถ​ยืน​อยู่​บน​ยอด​ด้านบน​ได้​ ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​จะนับ​เป็น​สิ่งใด​ได้กัน​ แม้จะมีพู่กัน​อัน​ไม่ธรรมดา​ด้าม​นี้​ ก็​ไม่มีทาง​เทียบเคียง​เขา​ได้​อย่าง​แน่นอน​

ทว่า​เขา​ก็​ไม่ได้​ประมาท​แต่อย่างใด​ ใช้พลัง​ทั้งหมด​เท่าที่​มีเสริม​พลัง​ให้​กับ​พัด​ด้าม​จิ๋ว​

“คง​ประมาณ​นี้​”

รอยยิ้ม​ปรากฏ​ที่​มุมปาก​ของ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ ภาพวาด​อัน​สมบูรณ์​ถูก​เขา​ร่าง​ขึ้น​มาใน​ใจเรียบร้อย​แล้ว​

เขา​จุ่มหมึก​ เตรียมตัว​ลง​พู่กัน​

“เอาเลย​!”

ศิษย์​พี่​หลว​นรา​ว​กับ​ได้​เห็น​ฉาก​ที่​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ถูก​ทำให้​อับอาย​จาก​การ​ลง​พู่กัน​ไม่ได้​ไป​เรียบร้อย​แล้ว​ ทำให้​ใบหน้า​ของ​เขา​ปรากฏ​รอยยิ้ม​ร่า​ขึ้น​มา

“ช่างไม่รู้​ฟ้าสูงแผ่นดิน​ต่ำ​ คิด​ว่า​เพียงแค่​มีสมบัติ​บางอย่าง​ติดตัว​มาจาก​ตระกูล​ก็​สามารถ​ทำตัว​กำเริบเสิบสาน​ได้​ เด็ก​หนอ​ ยัง​เป็น​เด็ก​เสีย​จริง​…”

เขา​เอ่ย​ราวกับ​ตน​เป็น​ผู้อาวุโส​ เยาะเย้ยถากถาง​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​อย่าง​ไม่ได้​มีการปิดบัง​แม้สักนิด​

“ข้า​เคย​เห็น​คน​ประเภท​นี้​มามาก​นัก​ ตนเอง​ไม่มีความสามารถ​แต่อย่างใด​ ทำได้​เพียง​พึ่ง​บารมี​และ​สมบัติ​ที่​สะสมกัน​มาใน​ตระกูล​เท่านั้น​ ไม่ต่าง​อัน​ใด​ไป​จาก​ปรสิต​ มอด​ และ​แมลง​ ในอนาคต​ก็​ไม่อาจ​ประสบความสำเร็จ​อัน​ใด​” เขา​พูด​ต่อ​

ทว่า​เพียง​พริบตา​ต่อมา​ ใบหน้า​ของ​เขา​ก็​พลัน​ซีดเผือด​ลง​ ก่อน​จะกลายเป็น​สีแดงก่ำ​!

เหตุการณ์​ที่​เขา​คาด​เอาไว้​ไม่ได้​เกิดขึ้น​แต่อย่างใด​!

ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​สามารถ​จรด​พู่กัน​ลง​ไป​ได้​อย่าง​ง่ายดาย​ คลื่น​แสงที่​ไม่อาจ​มองเห็น​และ​อธิบาย​ได้​เปล่ง​ออกมา​จาก​พู่กัน​ ทำให้​พลัง​ทั้งหมด​บน​พัด​ด้าม​จิ๋ว​ถูก​ระงับ​ลง​ ไม่สามารถ​ใช้พลัง​ออกมา​ได้​แม้แต่น้อย​!

สิ่งนี้​ทำให้​เขา​คับข้องใจ​เป็น​อย่างยิ่ง​ ก่อนหน้านี้​เขา​เอ่ย​เยาะเย้ย​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ตั้ง​มากมาย​ ทว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นั้น​ไม่ได้​ถูก​ตบหน้า​ แต่​เป็น​เขา​ที่​ถูก​ตบหน้า​อย่าง​แรง​!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง​ต่อหน้า​หลี​เย​ว่!​

เขา​รู้สึก​อับอายขายหน้า​อย่าง​ถึงที่สุด​!

“ข้า​ประเมิน​เขา​ต่ำ​ไป​! ไม่สิ ไม่ได้​ประเมิน​เขา​ต่ำ​ไป​ ข้า​ประเมิน​พู่กัน​ใน​มือ​เขา​ต่ำ​ไป​ต่างหาก​!”

เขา​พูด​ขึ้น​มาอย่าง​หงุดหงิด​ใจ “ข้า​คาดไม่ถึง​ว่า​พู่กัน​ใน​มือ​ของ​เขา​จะทรงพลัง​ถึงเพียงนี้​ กระทั่ง​เมื่อ​อยู่​ใน​มือ​มด​ตัว​จ้อย​เช่น​เขา​ก็​ยัง​แข็งแกร่ง​ถึงเพียงนี้​!”

เป็น​เช่นนั้น​จริง​หรือ​?

หลี​เย​ว่​ไม่เอ่ย​อัน​ใด​ นาง​รู้สึก​ว่า​ตัว​ของ​หลี​่จิ่ว​เต้า​เอง​นั้น​ก็​ไม่ได้​ธรรมดา​…

นาง​ไม่อาจ​สัมผัส​ได้​ถึงความผันผวน​ของ​พลัง​ใด​ ๆ บน​ร่าง​ของ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ ราวกับว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นั้น​ไม่ได้​ใช้พลัง​ออกมา​ ทั้งหมด​ล้วน​เป็น​เพียง​พลัง​จาก​พู่กัน​ใน​มือ​ของ​เขา​

สามารถ​สำแดง​ฤทธิ์​อัน​ทรงพลัง​เพียงนี้​โดยไม่จำเป็น​ต้อง​ใช้พลัง​ได้​จริง​หรือ​?

นาง​รู้สึก​จริง ๆ​ ว่า​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​นั้น​ไม่ได้​ธรรมดา​สามัญ!

“รอ​ก่อน​เถิด​!”

ใน​ตอนนั้น​เอง​ ศิษย์​พี่​หลวน​ก็​พูด​ขึ้น​มา

จากนั้น​เพียง​ไม่นาน​ก็​มีแสงหนึ่ง​เส้น​ทะยาน​มา ร่าง​ของ​เขา​มาถึงสถานที่​แห่ง​หนึ่ง​ พร้อมกับ​ความคิด​ที่​กลับ​เข้าไป​ใน​ร่าง​

จนกระทั่ง​หลังจาก​ร่าง​ของ​เขา​มาถึง พวก​ลั่วสุ่ย​ก็​ยัง​ไม่สังเกตเห็น​สิ่งใด​เลย​

ศิษย์​พี่​หลวน​ไม่ได้​เปิดเผย​ตัวตน​ออกมา​

เขา​ไม่ต้องการ​เปิดเผย​ตัวตน​ นี่​นับ​เป็น​การแข่งขัน​อย่าง​ลับ​ ๆ ระหว่าง​เขา​กับ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ เช่นนั้น​แล้ว​เขา​จะเปิดเผย​ตัวตน​เพื่อ​สิ่งใด​กัน​?

นี่​นับ​เป็นการ​ลด​ศักดิ์ศรี​ของ​เขา​!

“หยุด​มัน​เสีย​!”

เขา​ส่งเสียง​เย็นชา​ พลัง​ทั้งหมด​ใน​ร่าง​ระเบิด​ออก​ ส่งพลัง​ไป​ยัง​พัด​ด้าม​จิ๋ว​

“เป็นไปได้​อย่างไร​!”

ทว่า​เขา​ก็​ต้อง​นิ่ง​ค้าง​ไป​อย่าง​รวดเร็ว​ จากนั้น​สีหน้า​ก็​พลัน​ดำคล้ำ​ลง​ ราวกับ​จะสามารถ​เค้น​หมึก​ออกมา​ได้​

พ่ายแพ้​อีกแล้ว​!

เขา​เป็น​ฝ่าย​พ่ายแพ้​!

ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ยังคง​วาด​พู่กัน​ต่อไป​ มีแสงที่​มองไม่เห็น​และ​ไม่อาจ​อธิบาย​ได้​กระเพื่อม​บน​พู่กัน​ พลัง​ของ​เขา​ที่​ถ่ายทอด​ให้​พัด​ไม่อาจ​ทำ​สิ่งใด​ได้​ ทั้งหมด​ล้วน​ถูก​ระงับ​เอาไว้​!

ไม่ธรรมดา​จริง ๆ​ ด้วย​…

ดวงตา​ของ​หลี​เย​ว่​เป็นประกาย​ เพียงแค่​พึ่งพา​พลัง​จาก​พู่กัน​ จะสามารถ​หยุดยั้ง​การระเบิด​พลัง​จากร่าง​ของ​ศิษย์​พี่​หลวน​ได้​อย่างไร​?

ไม่มีทาง​เป็นไปได้​!

ตัว​ของ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​เอง​ก็​ต้อง​ทรงพลัง​เป็นอย่างมาก​ เมื่อ​รวม​กับ​พลัง​ของ​พู่กัน​แล้ว​ จึงสามารถ​ยับยั้ง​พลัง​ของ​ศิษย์​พี่​หลวน​ที่​ระเบิด​ออกมา​ได้​

‘ข้า​ยังคง​ไม่อาจ​สัมผัส​ได้​ถึงความผันผวน​ของ​พลัง​บน​ร่าง​ของ​เลย​…นี่​มัน​เป็นไปได้​อย่างไร​?’

หลี​เย​ว่​คิด​ขึ้น​มาใน​ใจ ‘ไม่มีพลัง​แผ่​ออกมา​เลย​ได้​อย่างไร​ แน่นอน​ว่า​เขา​จะต้อง​มีวิธีการ​บางอย่าง​เพื่อ​ปิด​ซ่อน​มัน​เอาไว้​…’

จัดการ​!

จำเป็นต้อง​จัดการ​!

เมื่อ​ศิษย์​พี่​หลวนห็น​ดวงตา​เปล่งประกาย​ของ​หลี​เย​ว่​ ภายในใจ​ก็​พลัน​รู้สึก​อัดอั้น​เป็นอย่างมาก​ หลี​เย​ว่​ดูเหมือนว่า​จะเปลี่ยน​ทัศนคติ​ที่​มีต่อ​ชาย​ผู้​นี้​ นับว่า​ไม่ใช่สัญญาณที่​ดี​แต่อย่างใด​!

เขา​จำเป็นต้อง​กำจัด​สัญญาณเหล่านี้​ทิ้ง​ทั้งหมด​!

“พึ่งพา​เพียง​สมบัติ​เท่านั้น​ นับว่า​มีความสามารถ​ที่ใด​กัน​ ยกเว้น​สมบัติ​ เขา​จะมีสิ่งใด​อีก​!”

ศิษย์​พี่​หลวน​กล่าว​ออกมา​อย่าง​เย้ยหยัน​ “ข้า​จะต้อง​ทำให้​เขา​เข้าใจ​ความจริง​ข้อ​นี้​!”

ทันใดนั้น​ ร่าง​ของ​เขา​ก็​พลัน​สลาย​หาย​ออก​ไป​จาก​สถานที่​แห่ง​นี้​

ต้องการ​แข่ง​ภูมิหลัง​อย่างนั้น​หรือ​?

น่าขัน​นัก​ นิกาย​ของ​เขา​นั้น​เป็นหนึ่ง​ใน​นิกาย​สูงสุด​ ไม่จำเป็นต้อง​เกรงกลัว​สิ่งใด​!

เขา​กลับ​ไป​ยัง​นิกาย​เพื่อ​ต้อง​การยืม​สมบัติ​มาจัดการ​กับ​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​!

[1] ร้อย​ไข่มุก​ต่อ​หยก​ (珠联璧合) หมายถึง​ ผูก​สัมพันธ์กัน​ หรือ​เข้ากันได้ดี​

รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人]

รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人]

Status: Ongoing

‘หลี่จิ่วเต้า’ ชายหนุ่มผู้ถูกส่งตรงจากดาวเคราะห์สีฟ้ามายังโลกแห่งการฝึกตน ทว่ากลับไร้ซึ่งคุณสมบัติใด ๆ ในการเข้าสู่วิถีผู้ฝึกตน เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันมาตกปลา วาดภาพและเขียนกลอนขาย

อันที่จริงหลี่จิ่วเต้ารู้เพียงเล็กน้อยว่า เจ้าแมวน้อยที่มาหาตนเป็นครั้งเป็นคราวเพื่อขอปลากินนั้น แท้จริงแล้วคือพยัคฆ์ขาว ส่วนชายผมขาวที่แข่งเขียนพู่กันกับเขาเป็นตัวตนระดับบรรพกาล และที่จะลืมไปไม่ได้ สตรีผู้งดงามที่มาร้องขอให้เขาช่วยวาดรูปอยู่ทุกวัน นางถึงกับเป็นเซียนในตำนาน!

ชายหนุ่มนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง “เอาล่ะ…เช่นนั้น ข้าเป็นใครกัน?”

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads แทงบอลออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน