รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人] – บทที่ 811 อัญเชิญเทพนั้นง่าย ลาเทพนั้นยาก เสียทั้งฮูหยินและไพร่พล!

บทที่ 811 อัญเชิญเทพนั้นง่าย ลาเทพนั้นยาก เสียทั้งฮูหยินและไพร่พล!

บท​ที่​ 811 อัญเชิญ​เทพ​นั้น​ง่าย​ ลา​เทพ​นั้น​ยาก​ เสีย​ทั้ง​ฮูหยิน​และ​ไพร่พล​!

เทียน​หมิง​รีบ​ไป​ติด​ต่อยอด​ฝีมือ​จาก​กองกำลัง​อื่น​ เขา​อยาก​ให้​รีบ​ฆ่าซีเสีย​ ไม่อย่างนั้น​ มีโอกาส​สูงว่า​จะเกิดเรื่อง​กับ​ตน​แทน​!

ความเร็ว​ใน​การหลอมรวม​ขุม​ปราณ​ชีวิต​ใน​ฟ้าดิน​ของ​เจดีย์​เวหา​ว่องไว​เกินไป​ ซีทำ​อัน​ใด​อยู่​

เขา​ไม่เชื่อ​เช่นกัน​ว่า​ซีสามารถ​ดูดกลืน​ขุม​ปราณ​ชีวิต​มากมาย​ขนาด​นั้น​ใน​ฟ้าดิน​ ซีต้อง​ทำ​เรื่อง​อื่น​อยู่​ด้วย​แน่​!

เรื่อง​นี้​สร้าง​ความไม่สบายใจ​อย่าง​มาก​ สังหรณ์​ไม่ดี​นั้น​รุนแรง​เกินไป​ ทันทีที่​ซีออกจาก​เจดีย์​เวหา​ อาจ​อยู่​เหนือ​ความคาดหมาย​ของ​ทุกคน​!

“ห้อง​คลัง​เปิด​แล้ว​ ทุกท่าน​สามารถ​เลือก​ของ​วิเศษ​หนึ่ง​ชิ้น​ใน​ห้อง​คลัง​ตระกูล​เทียน​ของ​เรา​เป็น​ค่าตอบแทน​ โดย​มีข้อแม้​คือ​ต้อง​เปิด​เจดีย์​เวหา​ให้​ออก​ แล้ว​สังหาร​สตรี​ผู้​นั้น​เสีย​!”

เทียน​หมิง​เอื้อเฟื้อ​สุด​ ๆ หลัง​ติด​ต่อยอด​ฝีมือ​ตน​อื่น​ได้​แล้วก็​ให้​ค่าตอบแทน​อย่าง​ใจกว้าง​ ยาม​นี้​ไม่ใช่เวลา​มามัว​พิรี้พิไร​

“จริง​หรือ​?”

“พวกเรา​เข้า​ไปดู​หน่อย​ก็ได้​…”

ยอด​ฝีมือ​จาก​กองกำลัง​อื่น​ ๆ หวั่นไหว​ พา​กัน​รุดหน้า​ไป​ยัง​ดินแดน​ตระกูล​เทียน​ ตระกูล​เทียน​มีรากฐาน​หนาแน่น​ เมื่อ​เปิด​ห้อง​คลัง​ให้​เลือกสรร​ได้​ตามใจชอบ​ นับ​เป็น​แรงดึงดูด​ที่​ไม่น้อย​เลย​

พวกเขา​เดินทาง​มาถึงแล้ว​ ไม่มีคนใด​ใน​นั้น​อ่อนแอ​ ใน​เมื่อ​ตระกูล​เทียน​มีน้ำใจ​ปานนี้​ ไม่ต้อง​คิด​ให้​มากความ​ก็​รู้​ว่า​ซีคง​ต่อกร​ด้วย​ยาก​ยิ่ง​ มิฉะนั้น​ ตระกูล​เทียน​ไม่มีทาง​ยอม​ขนาด​นี้​

“ค่าย​กล​นี้​เก่งกาจ​ไม่เบา​!”

“เป็น​ค่าย​กล​ใหญ่​ฝีมือ​นาง​หรือ​ ดู​แล้ว​ นาง​ต้อง​เป็น​ผู้​มีฝีมือ​โดดเด่น​ใน​ด้าน​ค่าย​กล​อย่าง​

แน่นอน​!”

ยอด​ฝีมือ​จาก​กองกำลัง​ต่าง ๆ​ มีสีหน้า​เคร่งเครียด​ ไม่ได้​ลงมือ​ในทันที​

ลำพัง​ความสามารถ​ของ​คน​คนเดียว​บำเพ็ญ​จน​มีวิชา​ค่าย​กล​สูงส่งได้​เพียงนี้​เชียว​หรือ​

พวกเขา​ชัก​กังวล​ กลัว​ว่า​เบื้องหลัง​ซีมีสิ่งที่​น่า​ครั่นคร้าม​อยู่​

“จู่ ๆ ก็​นึกได้​ว่า​ข้า​มีธุระ​ที่​บ้าน​ ไป​ก่อน​ล่ะ​!”

“ข้า​ก็​ด้วย​ ภรรยา​ที่​บ้าน​กำลังจะ​คลอด​ ข้า​ต้อง​กลับ​ไป​ปรนนิบัติ​”

พวกเขา​ต่าง​ฉลาด​หลักแหลม​ ไหน​เลย​จะยอม​เอา​ตัว​เข้า​เสี่ยง​ง่าย ๆ​ จึงพา​กัน​แยกย้าย​ เตรียม​ไป​จาก​ตระกูล​เทียน​ เพราะ​ไม่ต้องการ​ยุ่ง​เกี่ยวกับ​เรื่อง​นี้​

แม้ว่า​สิ่งที่อยู่​ใน​ห้อง​คลัง​ตระกูล​เทียน​นั้น​เยี่ยมยอด​ ทว่า​จะยอมรับ​มั่วซั่ว​ไม่ได้​ หา​กรับ​ไป​มีโอกาส​เกิดเรื่อง​สูง

ภรรยา​ที่​บ้าน​จะคลอด​?

ข้ออ้าง​เยี่ยง​นี้​กล้า​เอ่ย​ออกมา​ด้วย​หรือ​?

บรรพ​จารย์​ทั้งหลาย​ใน​ตระกูล​เทียน​เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน​ ตา​เฒ่านี้​หน้าไม่อาย​จริง​ แก่​หงำเหงือก​ปานนี้​ มียัน​เหลน​ยัน​โหลน​ ยัง​กล้า​เอ่ย​ว่า​ภรรยา​จะคลอด​อีก​หรือ​!

“ทุกท่าน​อย่า​เพิ่ง​รีบ​ไป​! วันนี้​คือ​วัน​วิปโยค​ของ​ตระกูล​เทียน​เรา​ ทว่า​ ทุกท่าน​รับประกัน​ได้​หรือ​ว่าความ​วิปโยค​นี้​จะไม่เกิด​ขึ้นกับ​พวก​ท่าน​ในวันหน้า​”

“ลอง​ไตร่ตรอง​ให้​ถี่ถ้วน​ก่อน​เถิด​ ถึงครานั้น​ นาง​นำ​เอา​เจดีย์​เวหา​ไป​พำนัก​ตาม​ดินแดน​ตระกูล​ของ​พวก​ท่าน​ มีผู้ใด​ใน​พวก​ท่าน​ต่อกร​กับ​นาง​ไหว​หรือ​”

“เรื่อง​ที่​ไม่เกี่ยวกับ​ตน​ย่อม​ไม่ต้อง​ยุ่ง​หรือ​ ทุกท่าน​อยาก​ซ้ำรอย​ตระกูล​เทียน​ของ​เรา​ เผชิญ​กับ​สถานการณ์​ของ​ตระกูล​เทียน​เรา​อย่าง​วันนี้​?”

พวกเขา​รีบ​เอ่ย​รั้ง​ยอด​ฝีมือ​จาก​กองกำลัง​ต่าง ๆ​ ไว้​ โดย​รู้​ว่า​ยอด​ฝีมือ​เหล่านี้​เกรงกลัว​สิ่งใด​ที่สุด​

ตาม​คาด​ สิ้น​คำ​ สีหน้า​ยอด​ฝีมือ​จาก​กองกำลัง​ต่าง ๆ​ เปลี่ยนไป​ใน​ทันใด​ ฝีเท้า​ที่​กำลังจะ​เยื้องย่าง​ออก​ไป​ชะงักงัน​

คำกล่าว​ของ​บรรพ​จารย์​ตระกูล​เทียน​ทั้งหลาย​มีโอกาส​เกิดขึ้น​จริง​ พวกเขา​ไม่ได้​แข็งแกร่ง​กว่า​ตระกูล​เทียน​เท่าใด​ หาก​คน​ผู้​นี้​นำ​เจดีย์​เวหา​เข้าไป​ยัง​ดินแดน​ตระกูล​ของ​พวก​ตน​จริง​ สถานการณ์​ที่​ต้อง​เผชิญ​ในเวลานั้น​ย่อม​ไม่ต่าง​จาก​ตระกูล​เทียน​

สำหรับ​พวกเขา​ ซีถือเป็น​ภัย​คุกคาม​ จำต้อง​กำจัด​!

“ข้า​จะเชิญบรรพ​จารย์​ตระกูล​เรา​มา!”

“ลงมือ​เปล่า ๆ ปลี้ ๆ​ ไม่ได้​ ตระกูล​เทียน​จงจำคำมั่น​ของ​พวก​ท่าน​ก่อนหน้านี้​ไว้​ด้วย​!”

พวกเขา​พา​กัน​ติ​ต​ต่อ​ตระกูล​ บ้าง​ขอให้​บรรพ​จารย์​ใน​ตระกูล​เดินทาง​มา บ้าง​ขอให้​คนใน​ตระกูล​นำ​ยอด​ศาสตรา​มา พวกเขา​เตรียมตัว​ลงมือ​กัน​แล้ว​

ส่วน​จำเป็นต้อง​ไม่ตาย​ไม่เลิกรา​หรือ​ไม่ค่อย​ว่า​กัน​ทีหลัง​ พวกเขา​ต้อง​เจรจา​ให้ได้​ก่อน​

ผ่าน​ไป​ระยะ​หนึ่ง​ บรรพ​จารย์​ใน​ตระกูล​บางคน​มาถึง และ​บางคน​ได้รับ​ยอด​ศาสตรา​จาก​คนใน​ตระกูล​

“ลงมือ​เถิด​!”

บรรพ​จารย์​ตระกูล​เทียน​ทั้งหลาย​เรียก​ยอด​ศาสตรา​ออกมา​ ก้าวเดิน​อยู่​ด้านหน้า​ ปรับ​พลัง​ให้​อยู่​ใน​จุดสูงสุด​ก่อน​จะลงมือ​โจมตี​ ยอด​ศาสตรา​ทั้งหลาย​เปล่งแสง​เจิดจ้า​อัน​สยดสยอง​ ทาบ​ทับ​นภา​ ถล่ม​ไป​ข้างหน้า​

พวกเขา​ลงมือ​เต็มกำลัง​ พา​กัน​ปล่อย​การ​โจมตี​รุนแรง​ที่สุด​ ห้วง​มิติ​ดับสูญ​พังครืน​!

“หนึ่ง​กระบี่​ตัด​สวรรค์​!”

บรรพ​จารย์​จาก​นิกาย​หนึ่ง​สำแดง​เคล็ด​วิชา​กระบี่​พิทักษ์​นิกาย​ เสียง​กู่​ร้อง​ของ​กระบี่​ดัง​สะท้อน​ไป​ถึงโบราณกาล​ ราวกับ​ฟาดฟัน​มาจาก​ลำธาร​แห่ง​กาลเวลา​อัน​ยาวนาน​ น่า​ประหวั่นพรั่นพรึง​ถึงขีดสุด​!

ฟึ่บ!​

กงล้อ​โลหิต​เปล่งประกาย​สีชาด​ ประดุจ​สุริยัน​สีเลือด​ ถล่ม​ใส่เจดีย์​เวหา​!

นี่​คือ​ยอด​ศาสตรา​ของ​มาร​เฒ่าบำเพ็ญ​โลหิต​ตน​หนึ่ง​ เวลานี้​ได้​โจมตี​เต็มกำลัง​เช่นกัน​!

โฮก​!

สัตว์​อสูร​สีทอง​ตน​หนึ่ง​คำราม​ ม่าน​โลหิต​ชั่วร้าย​ทะยาน​นภา​ มัน​ใช้อภินิหาร​ใน​สายเลือด​ ดุดัน​ไร้​ใด​เปรียบ​ คลื่น​พลัง​อัน​น่ากลัว​ฉีก​กระชาก​ทุกอย่าง​ออก​จากกัน​ ไม่มีสิ่งใด​ต้านทาน​ได้​!

บรรพ​จารย์​ต่าง​เผ่า​ตน​หนึ่ง​ฟาดฟัน​เป็น​รูป​ไม้กางเขน​ ความ​เป็น​โลหะ​ของ​ทองคำ​ไหลเวียน​ ธาร​ปริภูมิ​เวลา​ถูก​ตัด​สะบั้น​ กฎ​แห่ง​สวรรค์​และ​โลก​แหลกเหลว​!

กำลัง​รบ​บรรพ​จารย์​ใน​ชั้นสอง​มาอยู่​ที่นี่​กัน​เกือบ​หมด​ พวกเขา​รู้ดี​ว่า​ค่าย​กล​ใน​เจดีย์​เวหา​นั้น​วิเศษ​และ​น่า​พรั่นพรึง​เพียงใด​ จึงพา​กัน​ลงมือ​สุดกำลัง​!

ตู้​ม! ตู้​ม! ตู้​ม!

ฟ้าดิน​สั่นสะเทือน​ตาม​ ภาพ​การณ์​นั้น​ยิ่งกว่า​คำ​ว่า​สยดสยอง​ สมาชิก​ใน​ตระกูล​เทียน​ต่าง​ตะลึงงัน​ กำลัง​รบ​บรรพ​จารย์​ใน​ชั้นสอง​ออกโรง​พร้อมหน้า​ เกรง​ว่า​ชีวิต​นี้​พวกเขา​คง​ได้​เห็น​แค่​ครั้งนี้​ครั้ง​เดียว​กระมัง​!

“หาก​ขนาด​นี้​แล้ว​ยัง​ทลาย​ไม่ได้​ ก็​คง​ผิดธรรมชาติ​เกินไป​แล้ว​!”

“พูด​อัน​ใด​ ไหน​เลย​จะทลาย​ไม่ได้​!”

พลัง​สยดสยอง​น่ากลัว​มากมาย​ปานนี้​ออก​จู่โจม อย่า​ว่าแต่​ทลาย​ค่าย​กล​ใน​เจดีย์​เวหา​เลย​ น่ากลัว​ว่า​ทั้ง​เจดีย์​แห่ง​นี้​ก็​ต้อง​พังครืน​ทันที​!

ทว่า​ ไม่นาน​นัก​พวกเขา​ก็​ต้อง​อึ้ง​งัน​!

หลัง​การ​จู่โจมอัน​สยดสยอง​มากมาย​ปาน​นั้น​ถล่ม​ลง​ไป​ แม้ค่าย​กล​ใน​เจดีย์​เวหา​ได้รับ​แรง​กระเทือน​ไป​ไม่น้อย​ คลื่น​ริ้ว​ค่าย​กล​บางแห่ง​อ่อน​บาง​ลง​ ทว่า​พลัง​สยดสยอง​เหล่านั้น​กลับ​ถูก​ระงับ​ได้​ทั้งหมด​!

และ​ที่​น่า​พรั่นพรึง​จน​ผิดเพี้ยน​ยิ่งกว่านั้น​คือ​ คลื่น​ริ้ว​ค่าย​กล​ที่​เดิม​จางลง​แล้ว​สว่างไสว​ขึ้น​มาอีกครั้ง​ พร้อมกับ​คลื่น​พลัง​น่ากลัว​ซัดสาด​ออกมา​!

สถานการณ์​เช่นนี้​เรียก​ได้​ว่า​ไร้​หนทาง​คลี่คลาย​!

“เหตุใด​ถึงเป็น​เช่นนี้​!”

“ฝีมือ​ด้าน​ค่าย​กล​ของ​นาง​สูงส่งเยี่ยง​นั้น​ได้​อย่างไร​!?”

บรรพ​จารย์​ตะลึง​กัน​หมด​ สะท้าน​ใจอย่างยิ่งยวด​ ไม่อาจ​ทำใจ​เชื่อได้​เลย​

พวกเขา​ลงมือ​กัน​พร้อมเพรียง​ พลัง​ที่​ออกมา​นั้น​น่า​ประหวั่นพรั่นพรึง​ยิ่งนัก​ สุดท้าย​แล้วก็​ยัง​ไม่ไหว​ ห่าง​ชั้น​กัน​ตั้ง​ไม่รู้​เท่าใด​!

ชั่ว​ขณะนั้น​ พวกเขา​รู้สึก​หวาดกลัว​เหลือแสน​ ซีผู้​มีฝีมือ​ด้าน​ค่าย​กล​น่า​ครั่นคร้าม​เพียงนี้​มีหรือ​จะไม่มีผู้ใด​คอย​ชี้แนะ​อยู่​เบื้องหลัง​!

ไม่ต้องสงสัย​เลย​ว่า​ เบื้องหลัง​ของ​ซีมีรากฐาน​สะท้าน​โลกันตร์​อยู่​แน่นอน​ หรือ​อาจ​เป็น​บุคคล​จาก​เทวโลก​ชั้นสูง​ขึ้นไป​!

นี่​ไม่ใช่ผู้​ที่​พวกเขา​ควร​ท้าทาย​ด้วย​ได้​!

“ตระกูล​เทียน​ จงทำตาม​คำมั่น​ของ​พวก​ท่าน​เสีย​!”

“เร็ว​เข้า​ พวกเรา​ต้อง​ไป​แล้ว​!”

บรรพ​จารย์​จำนวน​หนึ่ง​ล้อม​บรรพ​จารย์​ตระกูล​เทียน​ไว้​ ต้องการ​ให้​ตระกูล​เทียน​เปิด​ห้อง​คลัง​และ​จ่าย​ค่า​ลงมือ​ของ​พวกเขา​ใน​ครา​นี้​

“ทุกท่าน​มีเหตุผล​หน่อย​เถิด​! พวกเรา​กล่าวว่า​ต้อง​เปิด​เจดีย์​เวหา​และ​สังหาร​ผู้​ที่อยู่​ข้างใน​ให้ได้​ก่อน​!”

“ต่อให้​ฆ่านาง​มิได้​ แค่​เปิด​เจดีย์​เวหา​ออก​ก็​ยัง​ดี​ นี่​แม้แต่​เจดีย์​เวหา​ยัง​เปิด​ไม่ออก​เลย​…”

บรรพ​จารย์​ตระกูล​เทียน​ทั้งหลาย​แทบ​ร่ำไห้​

บรรพ​จารย์​กลุ่ม​นี้​ใจดำ​เกินไป​แล้ว​ ช่วย​กระไร​พวกเขา​มิได้​ ยัง​จะหวัง​ให้​พวกเขา​เปิด​ห้อง​คลัง​ นำ​สมบัติ​ไป​ได้​ตามใจชอบ​อีก​หรือ​

มีอย่างนี้​ที่ไหน​!

“หยุด​พูด​เรื่องไร้สาระ​เสียที​! พวกเรา​ต้อง​ซวย​ก็​เพราะ​พวก​ท่าน​ อาจ​ต้อง​เข้าไป​ยุ่ง​เกี่ยวกับ​บ่วง​กรรม​ครั้ง​ใหญ่​ มิได้​ขอให้​พวก​ท่าน​ชดเชย​ให้​เรา​ก็ดี​เท่าไร​แล้ว​!”

“ภูมิหลัง​ของ​คน​ผู้​นั้น​ไม่แน่​ว่า​จะสยดสยอง​ปานใด​ พวกเรา​ถูก​พวก​ท่าน​ลาก​ไป​ติดร่างแห​ด้วย​ วันหน้า​ท่าน​จะต้อง​ชดใช้​อย่าง​ใหญ่หลวง​! แล้ว​พวก​ท่าน​ยัง​จะพิรี้พิไร​กับ​พวกเรา​อีก​หรือ​ อยาก​ตาย​หรือ​ไร​?!”

เหล่า​บรรพ​จารย์​เอ่ย​เสียง​โหดเหี้ยม​

อะไร​นะ​?

นี่​ยัง​อยากได้​…ค่าชดเชย​อีก​หรือ​

นี่​มัน​ฝูงโจร​ชัด​ ๆ!

เหล่า​บรรพ​จารย์​ตระกูล​เทียน​อยาก​ร้องไห้​นัก​ อัญเชิญ​เทพ​นั้น​ง่าย​ ลา​เทพ​นั้น​ยาก​ เสีย​ทั้ง​ฮูหยิน​และ​ไพร่พล​!

“สยดสยอง​อย่าง​ที่​พวก​ท่าน​พูด​เสีย​เมื่อไร​ หาก​นาง​มีภูมิหลัง​ยิ่งใหญ่​เยี่ยง​นั้น​จริง​ ไย​ต้อง​ยึด​ดินแดน​ตระกูล​เทียน​ของ​เรา​ใน​การฝึกฝน​ด้วย​ ไป​ฝึก​บน​ชั้น​ที่สูง​ขึ้นไป​ไม่ดีกว่า​หรือ​”

“ถูกต้อง​! อย่าง​มาก​นาง​ก็​แค่​ได้​วาสนา​การเปลี่ยนแปลง​บางอย่าง​มาเท่านั้น​ เพราะเหตุนี้​ ถึงได้​มีฝีมือ​ด้าน​ค่าย​กล​สูงส่งเช่นนี้​! ส่วน​กองกำลัง​น่า​พรั่นพรึง​ที่อยู่​เบื้องหลัง​นั่น​ นาง​ไม่มีแน่นอน​!”

บรรพ​จารย์​บรรพ​จารย์​ตระกูล​เทียน​เอ่ย​

“หยุด​พูดจา​ไร้สาระ​ได้​แล้ว​ อย่างไร​เสีย​พวกเรา​ก็​ไม่ต้องการ​ยุ่ง​เกี่ยวกับ​เรื่อง​นี้​ของ​พวก​ท่าน​! รีบ​เปิด​ห้อง​คลัง​ออก​แล้ว​ทำตาม​คำมั่น​ของ​พวก​ท่าน​เสีย​!”

“ความอดทน​ของ​พวกเรา​มีขีดจำกัด​ อย่า​บีบบังคับ​ให้​เรา​ต้อง​ลงมือ​!”

เหล่า​บรรพ​จารย์​ทั้งหลาย​ไม่ยอม​ฟังอีกต่อไป​

พวกเขา​รู้สึก​ว่า​เรื่องราว​นี้​ลึกล้ำ​เกินไป​ ไม่ต้องการ​ดำเนินการ​ต่อ​ อยาก​ขอ​ดู​อยู่​ห่าง ๆ​ ไป​ก่อน​

เมื่อ​เหล่า​บรรพ​จารย์​จาก​กองกำลัง​อื่น​ ๆ พา​กัน​ไล่ต้อน​ บรรพ​จารย์​ตระกูล​เทียน​ทั้งหลาย​ไม่อาจ​ขัดขืน​ ได้​แต่​เปิด​ห้อง​คลัง​ตระกูล​เทียน​ ปล่อย​ให้​บรรพ​จารย์ตน​อื่น​เข้าไป​เลือกสรร​

บรรพ​จารย์ตน​อื่น​แทบ​ขน​ห้อง​คลัง​ตระกูล​เทียน​ไป​จน​เกลี้ยง​ กระนั้น​พวกเขา​ก็​ทำ​อัน​ใด​ไม่ได้​ ไม่มีหนทาง​สักนิด​

สุดท้าย​ บรรพ​จารย์​เหล่านั้น​พา​ยอด​ฝีมือ​ใน​กองกำลัง​พวก​ตน​ไป​จาก​ตระกูล​เทียน​

“ท่าน​บรรพ​จารย์​ เรา​จะทำ​อย่างไร​กัน​ดี​ ถอน​กำลังดี​หรือไม่​”

เทียน​หมิง​เอ่ย​ถามบรรพ​จารย์​ทั้งหลาย​

เขา​รู้สึก​ว่า​สถานการณ์​เริ่ม​ไม่สู้ดี​ จึงอยาก​เสนอ​ให้​ย้ายออก​ไป​ก่อน​ กลัว​ว่า​หลัง​ซีออกจาก​เจดีย์​เวหา​ได้​แล้​วจะ​เกิด​เรื่องใหญ่​

“ไป​หรือ​ จะให้​ไป​ที่ไหน​ กองกำลัง​ต่าง ๆ​ หมายหัว​พวกเรา​ไว้​แล้ว​! ต่อให้​ไป​ พวกเรา​ก็​ไม่สามารถ​ไป​อย่าง​เปิดเผย​ จำต้อง​ค่อย ๆ​ ไป​อย่าง​เงียบเชียบ​!”

“กองกำลัง​เหล่านั้น​ไว้ใจ​ไม่ได้​เลย​ หาก​เรา​ล่าถอย​กัน​เช่นนี้​จริง​ เป็นไปได้​ว่า​จะถูก​พวก​มัน​ซุ่มโจมตี​!”

“นาง​คง​ไม่กล้า​ออกจาก​เจดีย์​เวหา​ใน​เร็ว ๆ นี้​แน่​ นี่​คือ​โอกาส​ของ​เรา​! พวกเรา​ต้อง​เร่ง​เตรียมการ​ถอนกำลัง​ใน​ช่วงนี้​ให้​พร้อม​!”

บรรพ​จารย์​ตระกูล​เทียน​ทั้งหลาย​เอ่ย​เสียง​เข้ม​

แผน​ของ​พวกเขา​ล่ม​แล้ว​ ไม่คิด​เลย​ว่า​ค่าย​กล​ใน​เจดีย์​เวหา​จะทลาย​ยาก​เยี่ยง​นี้​ เรื่อง​นี้​ยิ่ง​ทำให้​พวกเขา​ตกที่นั่งลำบาก​กว่า​เดิม​อย่าง​ไม่ต้องสงสัย​!

“ชั้นสอง​ไม่มีที่​ยืน​ของ​พวกเรา​แล้ว​ พวกเรา​เตรียม​ล่าถอย​ไป​ยัง​ชั้นหนึ่ง​เถิด​…”

“รากฐาน​ที่​อุตส่าห์​ก่อ​ร่าง​ขึ้น​มาต้อง​พังทลาย​ใน​พริบตา​ น่า​เจ็บใจ​ยิ่งนัก​! ทว่า​ทั้งหมด​นี้​ก็​ช่วยไม่ได้​! เทียน​หมิง​ เจ้าไป​จัดแจง​เสีย​ พยายาม​ทำให้​ลับตาคน​ที่สุด​!”

พวกเขา​ถอนหายใจ​หนักหน่วง​ คล้าย​ว่า​ดู​ชรา​ลง​ไป​หลาย​ปี​

กองกำลัง​อื่น​ ๆ มีแต่​จะยิ่ง​อยู่​ยิ่ง​ก้าวหน้า​ พวกเขา​สิยิ่ง​อยู่​ยิ่ง​ตกต่ำ​ แม้กระทั่ง​ดินแดน​ใน​ชั้นสอง​ยัง​รักษา​ไว้​ไม่ได้​ จำต้อง​ย้าย​ไป​พำนัก​ที่​ชั้นหนึ่ง​

เทียน​หมิง​ยิ่ง​นึก​เจ็บใจ​ ผิด​เพียง​ก้าว​เดียว​ ก้าว​หลังจากนั้น​เพี้ยน​ไป​หมด​ หาก​เขา​ไม่ล่อลวง​ซีเข้าไป​ใน​เจดีย์​เวหา​ ไหน​เลย​จะตกที่นั่ง​เช่นนี้​

ทว่า​ ต่อให้​เขา​เจ็บใจ​ก็​ทำ​อัน​ใด​ไม่ได้​ ใน​เมื่อ​เรื่องราว​ดำเนิน​มาถึงขั้น​นี้​ ก็​ไม่อาจ​ย้อน​คืน​ได้​อีกแล้ว​!

จากนั้น​ เขา​ไป​จาก​ที่นี่​ เตรียม​ทำ​ภารกิจ​ล่าถอย​

อย่าง​ที่​คิด​ คำกล่าว​ของ​เหล่า​บรรพ​จารย์​ไม่ผิดเพี้ยน​ กองกำลัง​เหล่านั้น​ไว้ใจ​ไม่ได้​ เขา​พบ​ว่า​มียอด​ฝีมือ​จาก​กองกำลัง​ต่าง ๆ​ ซ่อนตัว​อยู่​นอก​ตระกูล​เทียน​ไม่น้อย​ คอย​จับตาดู​ตระกูล​เทียน​ทุก​ฝีก้าว​

ไม่ต้องสงสัย​เลย​ว่า​ การ​ถอนกำลัง​คราวนี้​ไม่ง่าย​เลย​

แต่​ถึงอย่างไร​พวกเขา​ก็​ยัง​ต้อง​ไป​ ขืน​อยู่​ต่อ​รังแต่​จะยิ่ง​แย่​!

เวลา​ล่วงเลย​อย่าง​รวดเร็ว​ ครึ่ง​เดือน​ผ่าน​ไป​ ตระกูล​เทียน​เตรียมการ​ถอนกำลัง​เสร็จสิ้น​ กำลังจะ​ออกเดินทาง​

ทว่า​ในเวลานั้น​เอง​ ก็​เกิด​ปรากฏการณ์​ประหลาด​ที่​เจดีย์​เวหา​!

รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人]

รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人]

Status: Ongoing

‘หลี่จิ่วเต้า’ ชายหนุ่มผู้ถูกส่งตรงจากดาวเคราะห์สีฟ้ามายังโลกแห่งการฝึกตน ทว่ากลับไร้ซึ่งคุณสมบัติใด ๆ ในการเข้าสู่วิถีผู้ฝึกตน เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันมาตกปลา วาดภาพและเขียนกลอนขาย

อันที่จริงหลี่จิ่วเต้ารู้เพียงเล็กน้อยว่า เจ้าแมวน้อยที่มาหาตนเป็นครั้งเป็นคราวเพื่อขอปลากินนั้น แท้จริงแล้วคือพยัคฆ์ขาว ส่วนชายผมขาวที่แข่งเขียนพู่กันกับเขาเป็นตัวตนระดับบรรพกาล และที่จะลืมไปไม่ได้ สตรีผู้งดงามที่มาร้องขอให้เขาช่วยวาดรูปอยู่ทุกวัน นางถึงกับเป็นเซียนในตำนาน!

ชายหนุ่มนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง “เอาล่ะ…เช่นนั้น ข้าเป็นใครกัน?”

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน