รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人] – บทที่ 818 มาได้พอดี ยืนยันพิกัดแดนลับอาทึกได้แล้ว!

บทที่ 818 มาได้พอดี ยืนยันพิกัดแดนลับอาทึกได้แล้ว!

บท​ที่​ 818 มาได้​พอดี​ ยืนยัน​พิกัด​แดน​ลับ​อาทึก​ได้​แล้ว​!

ตา​เฒ่ากลับ​ไป​แล้ว​ ดวงตา​ชราภาพ​คู่​นั้น​สว่างไสว​ยิ่งกว่า​ไข่มุก​ราตรี​ พืชพรรณ​ประหลาด​ทุก​ต้น​ล้วน​เป็น​สมบัติ​อัน​ประเมินค่า​มิได้​ หาก​ได้​ใช้ใน​การฝึกฝน​ย่อม​ช่วย​ให้​ก้าว​สู่ระดับสูง​ขึ้น​ได้​แน่​!

“ยาม​บุปผา​ผลิบาน​ขอ​จงเด็ด​ ยาม​ร่วงโรย​คงเหลือ​เพียง​ก้าน​กิ่ง​…”

เขา​หัวเราะ​ออกมา​ด้วย​ความเบิกบาน​ ทั้ง​ยัง​ท่อง​บทกวี​อีกด้วย​ มิมีช่วงเวลา​ใด​งดงาม​กว่า​ยาม​นี้​แล้ว​

บุปผา​สด​ใหม่​เฉิดฉัน​แวววาว​สีสัน​ฉูดฉาด​ขึ้นอยู่​ดอก​แล้ว​ดอก​เล่า​ ตา​เฒ่ายื่นมือ​เข้าไป​หมาย​จะเด็ด​ดอกไม้​

พรวด​!

เลือดสาด​กระเซ็น​ ความเจ็บปวด​ถาโถมขึ้น​สู่สมอง​ บุปผา​เฉิดฉัน​นี้​กัด​กินมือ​ข้าง​นั้น​ของ​ผู้เฒ่า​ไป​ทันที​!

“อ๊ากกก​ เรื่อง​บ้า​กระไร​นี่​!”

เขา​อึ้ง​งัน​ ใบหน้า​เปรอะเปื้อน​ไป​ด้วย​โลหิต​ ไหนว่า​เงียบสงบ​ปลอดภัย​อย่างไร​ เหตุใด​เขา​ถึงถูก​โจมตี​เข้าให้​?!

งึงงึงงึง!

เวลา​นั้น​เอง​ ผู้เฒ่า​ได้ยิน​เสียง​กระพือปีก​พึ่บพั่บ​ของ​ยุง​จำนวนมาก​ จึงหัน​มองตาม​เสียง​ แล้วก็​ต้อง​ตกตะลึง​จน​วิญญาณ​แทบ​หลุด​ออกจาก​ร่าง​!

“สวรรค์​ทรง​โปรด​!”

ยุง​กลุ่ม​ใหญ่​ยั้วเยี้ย​บิน​มาหา​เขา​ หาก​ถูก​กลุ่มก้อน​นี้​โถมทับ​ คง​ถูก​ดูด​เลือด​จน​แห้งเหี่ยว​ ไม่เหลือ​เลือด​แม้สัก​หยด​!

ผู้เฒ่า​รีบ​โยน​หิน​ผลึก​ออก​ไป​หลาย​ก้อน​โดย​ไม่สน​แล้ว​ว่า​จะเสียดาย​หรือไม่​ และ​ยัง​จุด​ระเบิด​หิน​ผลึก​เหล่านั้น​ทันที​อีกด้วย​!

หิน​ผลึก​นี้​ขุด​ได้​ยาก​ยิ่ง​ เขา​ทุ่มเท​แรงกาย​แรงใจ​ไป​มหาศาล​ถึงขุด​ขึ้น​มาจาก​มุมหลืบ​ได้​จำนวน​หนึ่ง​ และ​บัดนี้​ก็​โยน​มัน​ออก​ไป​หมด​แล้ว​

แม้ว่า​หิน​ผลึก​เหล่านี้​เป็น​เพียง​ของ​ริม​ขอบ​ กระนั้น​ก็​ไม่ธรรมดา​อย่างยิ่ง​ มัน​แฝงไว้​ด้วย​พลัง​อัน​มาก​ล้น​ และ​มีพลัง​ทำลายล้าง​สูงจน​น่าทึ่ง​!

ตู้​มตู้​มตู้​ม!

เสียง​ระเบิด​ดังสนั่น​ออกมา​ใน​เสี้ยว​ลมหายใจ​ พลัง​อัน​น่าสยดสยอง​ทะยาน​สู่ฟ้า ประหนึ่ง​คลื่น​พลัง​พร้อม​ทำลาย​ทั้ง​พิภพ​กำลัง​ซัดสาด​ พลัง​ระดับ​นี้​สามารถ​สังหาร​ได้​แม้กระทั่ง​สิ่งมีชีวิต​ขอบเขต​ลอยชาย​ขั้น​หก​!

ทว่า​ ยุง​เหล่านั้น​กลับ​ไร้​รอยขีดข่วน​ ขา​สัก​ข้าง​ยัง​ไม่มีหลุด​ พวก​มัน​ยัง​จะฝ่าออก​มาจาก​พลัง​อัน​น่า​สะพรึง​นั่น​เพื่อ​บิน​ไปหา​ตา​เฒ่า

“มารดา​เจ้าเถอะ​ ข้า​ไม่ต้องการ​กาย​เนื้อ​นี้​แล้ว​ ยก​ให้​พวก​เจ้าแล้วกัน​!”

สีหน้าตา​เฒ่าเปลี่ยนไป​อย่าง​มาก​ วิญญาณ​ของ​เขา​เหิน​ออกจาก​ร่างกาย​ทันที​ด้วย​ความ​เด็ดขาด​ มิมีลังเล​

ก่อน​ไป​เขา​ชำเลือง​ดู​แล้ว​ พับผ่า​สิ ยุง​พวก​นั้น​น่ากลัว​เหลือเกิน​ พริบตาเดียว​ก็​ดูด​เลือด​ใน​ร่างกาย​เขา​ออก​จน​หมด​!

ผู้เฒ่า​หนี​ไป​ไกล​มากกว่า​จะหยุด​ลง​ นึก​โชคดี​อยู่​เต็ม​หัวใจ​

ยัง​ดี​ที่​เขา​ละทิ้ง​กาย​เนื้อ​โดย​ไม่ลังเล​ มิฉะนั้น​ คง​ไม่มีทางรอด​มาได้​ และ​ต้อง​ตาย​ลง​ที่นั่น​อย่าง​สมบูรณ์​

ยุง​เหล่านั้น​มิได้​ไล่​ตามมา​ คล้าย​ว่า​เคลื่อนไหว​แต่​ใน​พื้นที่​นั้น​เท่านั้น​ เขา​รีด​เร้น​กำลัง​หลอม​กาย​เนื้อ​ขึ้น​ใหม่​

“ช่างพิศดาร​… เหลือเกิน​!”

ผู้เฒ่า​สบถ​ อย่างไร​ก็​คิด​ไม่ตก​เลย​ว่า​เหตุใด​เมื่อ​ครู่​ยัง​ไม่เป็นไร​ คราว​เขา​ย้อน​กลับมา​ดัน​เกิดเรื่อง​ขึ้น​ได้​

“ช่างเถิด​ ไป​ฝึกฝน​ดีกว่า​! ใช่ว่า​เรื่อง​ทุก​เรื่อง​นั้น​จะมีคำตอบ​ แต่เดิม​อาณาจักร​นี้​ก็​พิลึกกึกกือ​อยู่แล้ว​!”

เขา​ไม่ได้คิด​เรื่อง​พวก​นี้​อีก​ หาก​แต่กลับ​ไป​ยัง​จวน​ที่​เขา​สร้าง​ขึ้น​ใน​สถานที่​แห่ง​นี้​แล้ว​รีบเร่ง​ฝึกฝน​รักษา​ตน​

การละทิ้ง​ร่างกาย​เดิม​สร้าง​ความเสียหาย​ต่อตัว​เขา​ไม่น้อย​ ถึงอย่างไร​กาย​เนื้อ​ใหม่​นี้​ก็​สู้กาย​เนื้อ​เดิม​มิได้​

…..

ภายใน​ขุนเขา​

ครั้น​พวก​ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​ก้าว​เข้าไป​ ภูต​หิน​ผลึก​ที่​เดิม​สยดสยอง​สงบ​ลง​ทันที​ มิกล้า​โผล่​หัว​ออกมา​แม้แต่น้อย​!

“ไม่เลว​เลย​…”

ชาย​นหุ่ม​หัวเราะ​เบา​ ๆ เขา​พึงพอใจ​ใน​เหมือง​เพชร​ของ​ภูเขา​นี้​มาก​ ยัง​มิได้​ขุด​จริงจัง​นัก​ก็​ค้นพบ​เพชร​จำนวน​ไม่น้อย​แล้ว​ ซ้ำยัง​น้ำ​งามกัน​ถ้วนหน้า​

“ตี​เครื่องประดับ​วัน​แต่งงาน​ให้​พวกเขา​หนึ่ง​ชุด​ เสร็จ​แล้​วจะ​ตี​ให้​เจ้าอีก​หนึ่ง​ชุด​”

เขา​บอก​กับ​ลั่วสุ่ย​ เพชร​ที่​ผ่าน​การ​เจียระไน​แล้ว​เจิด​จรัส​อย่างยิ่ง​ เขา​รู้สึก​ว่า​หาก​ลั่วสุ่ย​ได้​ใส่ คง​ยิ่ง​ทวี​ความงดงาม​ของ​นาง​ขึ้นไป​อีก​

ลั่วสุ่ย​ยิ้ม​หวาน​หยดย้อย​ “ขอบคุณ​คุณชาย​”

“พวกเรา​หา​ได้​รีบ​กลับ​ไม่ ยังมี​เวลา​พอ​ ลำพัง​พื้นที่​ชายขอบ​ยังมี​เพชร​น้ำ​งามเยี่ยง​นี้​ คิด​แล้ว​ด้านใน​คง​ยิ่ง​ดีกว่า​นี้​อีก​”

ห​ลี่​จิ่ว​เต้า​กล่าว​ “มิหนำซ้ำ​ มิได้​มีเพียง​ภูเขา​ลูก​นี้​ที่​มีเพชร​ ยังมี​ภูเขา​อีก​หลาย​ลูก​ที่​มีเช่นกัน​ พวกเรา​คง​ขุด​พบ​เหมือง​เพชร​น้ำ​งามกว่า​นี้​ได้​แน่​”

วัน​แต่งงาน​ของ​สือเฟิง​คือ​อีก​หนึ่ง​เดือน​ให้หลัง​ มีเวลา​เพียงพอ​อย่าง​ที่ว่า​ ไม่จำเป็นต้อง​รีบ​กลับ​

เทวโลก​ชั้นหนึ่ง​

หนาน​ฉงกลับมา​ที่​เดิม​อีกครั้ง​อย่าง​นึก​สะท้อนใจ​ไม่น้อย​

หวน​นึกถึง​เมื่อ​คราวก่อน​ เขา​ใช้ชีวิต​อย่าง​ลำบาก​แร้นแค้น​ ถูก​ไล่ล่า​ไป​ทุก​วี่วัน​ ไม่มีช่วงเวลา​สุขสงบ​แม้แต่น้อย​ต้อง​หนี​เอาชีวิต​รอด​อยู่​ตลอด​

ทว่า​หน​นี้​ต่าง​ออก​ไป​ เขา​มีพลัง​เพิ่มพูน​เป็น​เท่าตัว​ ต่อให้​ต้อง​เผชิญหน้า​กับ​นิกาย​นั้น​อีกครั้ง​ก็​หา​ได้​หวั่นเกรง​ ด้วย​มีความสามารถ​พอ​จะต้านทาน​

นอกจากนี้​ เมิ่งจีและ​ประมุข​แดน​ศักดิ์สิทธิ์​เหิง​เทียน​ก็​มากับ​เขา​ด้วย​ อีก​ทั้ง​มีก้าน​หลิว​ที่​พี่​หลิว​มอบให้​ด้วย​ตนเอง​ใน​มือ​ เขา​ยิ่ง​ไม่จำเป็นต้อง​วิตก​หวาดกลัว​แต่อย่างใด​

“ไปดู​ที่​นิกาย​นั้น​หน่อย​ ข้า​อยาก​เห็น​ว่า​ชาย​โฉด​หญิง​ชั่ว​คู่​นั้น​เป็น​อย่างไรบ้าง​!”

หนาน​ฉงพา​เมิ่งจีและ​ประมุข​แดน​ศักดิ์สิทธิ์​เหิง​เทียน​มายัง​นิกาย​นั้น​

ครานั้น​ เป็น​เพราะ​เขา​บังเอิญ​ไป​เจอ​ภรรยา​เจ้านิกาย​เล่นชู้​กับ​ศิษย์​คนโต​แล้ว​ถูก​ปรักปรำ​ว่า​เป็น​โจร​ขโมย​อาภรณ์​ชั้นใน​ ถึงถูก​ไล่​ฆ่าอย่าง​น่าอนาถ​

หาก​มิใช่ว่า​ต้น​หลิว​และ​ก้อนหิน​ไป​ถึงทันเวลา​ เขา​คง​ถูก​ผู้อาวุโส​ที่​เป็น​ภรรยา​เจ้านิกาย​ลวง​ฆ่าไป​แล้ว​

ครานั้น​ เพื่อ​แก้แค้น​ให้​เขา​ ก้อนหิน​ย้อมผม​ของ​ภรรยา​เจ้านิกาย​และ​ศิษย์​คนโต​ผู้​นั้น​เป็น​สีเขียว​ทั้งคู่​ และ​ส่งกลับ​ไป​ยัง​นิกาย​นั้น​

เขา​อยาก​ไปดู​ว่า​หลังจากนั้น​เกิด​อัน​ใด​ขึ้น​บ้าง​

“ท่าน​มาแล้ว​หรือ​ เชิญเข้ามา​ก่อน​!”

ลูกศิษย์​ผู้​เฝ้าทางเข้า​ภูเขา​ของ​นิกาย​นั้น​จำหนาน​ฉงได้​ คลี่​ยิ้ม​กว้าง​ออกมา​ใน​บัดดล​แล้ว​เอ่ย​เชิญหนาน​ฉงเข้าไป​

ต้น​หลิว​เคย​ต่อสู้​กับ​กระโปรง​สีขาว​แห่ง​ความตาย​ที่​นอก​อาณาจักร​ เผย​ให้​เห็น​ถึงกำลัง​อัน​เหนือ​จินตนาการ​ สิ่งมีชีวิต​ใน​เทวโลก​ต่าง​เคารพนับถือ​ต้น​หลิว​กัน​อย่างยิ่งยวด​!

หนาน​ฉงมีความเกี่ยวข้อง​กับ​ต้น​หลิว​ไร้​เทียมทาน​ท่าน​นั้น​ เขา​ไฉน​เลย​จะกล้า​เสียมารยาท​

ไม่กล้า​เลย​สักนิด​!

พวก​หนาน​ฉงเข้าไป​ใน​นิกาย​ ไม่นาน​นัก​เจ้านิกาย​ก็​มาถึง

“ต้อง​ขออภัย​ด้วย​จริง ๆ​ ท่าน​ต้อง​ลำบาก​แล้ว​! นี่​คือ​ของกำนัล​แทน​คำขอโทษ​จาก​ข้า​ ขอ​ท่าน​โปรด​จงรับ​ไว้​!”

เจ้านิกาย​มิได้มา​มือเปล่า​ หาก​แต่​นำ​วัตถุดิบ​ล้ำค่า​มาด้วย​อีก​นับ​คณา​ เพื่อ​เป็น​การแสดง​ความ​ขอโทษ​ต่อ​หนาน​ฉง

ถึงอย่างไร​ หนาน​ฉงก็​ต้อง​ลำบาก​มาไม่น้อย​เพราะ​นิกาย​ของ​พวกเขา​ ที่​หนาน​ฉงมาเยือน​นิกาย​เขา​ใน​ครา​นี้​ บอก​ตามตรง​ว่า​หัวใจ​เขา​ตุ้ม​ ๆ ต่อม​ ๆ กลัว​หนาน​ฉงมาคิดบัญชี​กับ​พวกเขา​

“เรื่อง​ที่​ผ่าน​ไป​แล้ว​ปล่อย​ให้​สยาย​ไป​ตาม​ลม​เถิด​ อีก​อย่าง​ เจ้านิกาย​เอง​ก็​เป็น​ผู้เสียหาย​ เป็น​ผู้​ถูก​หลอก​”

หนาน​ฉงโบกมือ​ไปมา​ ปฏิเสธ​ที่จะ​รับ​วัตถุดิบ​ล้ำค่า​เหล่านี้​ “ข้า​มิเคย​โกรธแค้น​เจ้านิกาย​ ที่มา​คราวนี้​ก็​เพราะ​อยาก​เห็น​ว่า​ชาย​โฉด​หญิง​ชั่ว​คู่​นั้น​เป็น​อย่างไรบ้าง​”

ทว่า​ ยาม​เขา​เอ่ย​วาจา​ แหวน​บรรจุ​บน​มือ​เขา​กลับ​ร่วง​ลงพื้น​กะทันหัน​

“เอ๊ะ​ เหตุใด​แหวน​ข้า​ถึงหล่น​ได้​…”

หนาน​ฉงเอ่ย​ ทว่า​มิมีท่าที​อยาก​เก็บ​แหวน​ขึ้น​มาแม้แต่น้อย​

เจ้านิกาย​อยู่​มานาน​ย่อม​มีความ​หลักแหลม​ ไฉน​เลย​จะไม่เข้าใจ​ เขา​ตระหนักถึง​ความหมาย​ทันที​และ​รีบ​เก็บ​แหวน​บรรจุ​ขึ้น​จาก​พื้น​ พร้อมทั้ง​ยัด​วัตถุดิบ​ล้ำ​ค่าที่​เขา​มอบให้​เพื่อ​เป็นการ​ขอโทษ​เข้าไป​ทั้งหมด​

“โอ๊ย​ ข้า​บอก​แล้ว​มิใช่หรือว่า​ไม่เอา​! เจ้านิกาย​ ท่าน​ทำ​เช่นนี้​มิได้​!” หนาน​ฉงเอ่ย​

“ผิด​ก็​ต้อง​ยอมรับ​ นี่​คือ​น้ำใจ​จาก​ข้า​!”

เจ้านิกาย​ยื่น​แหวน​บรรจุ​ให้​หนาน​ฉงด้วย​ใบหน้า​แย้มยิ้ม​

“เจ้าแหวน​ไม่เอาไหน​ ทำ​ข้า​ขายหน้า​อยู่​ได้​!”

หนาน​ฉงสบถ​ โทษ​ว่า​แหวน​วง​นี้​ทำให้​เขา​ต้อง​อับอาย​

เมิ่งจีและ​ประมุข​แดน​ศักดิ์สิทธิ์​เหิง​เทียน​เห็น​แล้ว​นึก​ขัน​ ทำ​เช่นนี้​ได้​ด้วย​หรือ​?!

แหวน​ที่​ใส่อยู่ดี ๆ​ จู่ ๆ จะหลุด​ได้​อย่างไร​ ไม่ต้อง​คิด​ก็​รู้​ว่า​เป็น​ความตั้งใจ​ของ​หนาน​ฉง เขา​อยาก​ให้​เจ้านิกาย​เก็บ​วัตถุดิบ​ล้ำค่า​เหล่านั้น​เข้า​แหวน​บรรจุ​!

ปาก​บอก​ไม่เอา​ แต่​แท้จริง​แล้ว​กลับ​กระทำ​อีก​แบบ​ เจ้าหนาน​ฉงนี่​เหลือเกิน​!

“เรื่อง​นี้​ผ่าน​ไป​แล้ว​ เรา​จะไม่กล่าวถึง​อีก​ ท่าน​จัดการ​ชาย​โฉด​หญิง​ชั่ว​คู่​นั้น​อย่างไร​หรือ​ คง​มิได้​ปล่อย​พวกเขา​ไป​ง่าย ๆ​ ใช่หรือไม่​” หนาน​ฉงถาม

เจ้านิกาย​เอ่ย​อย่าง​มีน้ำ​โห​ “จะปล่อยไป​ง่าย ๆ​ ได้​อย่างไรเล่า​! ข้า​ตาบอด​ไป​ พวกเขา​บังอาจ​ทำ​เรื่อง​เยี่ยง​นี้​ใต้​จมูก​ข้า​! ข้า​ฆ่าทิ้ง​แล้ว​ทั้งคู่​!”

สวม​หมวก​เขียว​ให้​เขา​แล้ว​ยัง​คบชู้​กับ​ศิษย์​ที่​เขา​โปรดปราน​ที่สุด​ ยาม​เขา​ได้​รู้เรื่อง​นี้​ก็​บัน​ดาลโทสะ​ มิได้​ปล่อยไป​สัก​คน​ สังหาร​ทั้งคู่​!

“ดี​ คน​เช่นนี้​สมควร​ต้อง​ฆ่า มิฉะนั้น​ เก็บ​ไว้​ก็​รังแต่​จะเป็น​ภัย​”

หนาน​ฉงพยักหน้า​ ก่อน​จะถามเจ้านิกาย​ “ท่าน​รู้เรื่อง​แดน​ลับ​อาทึก​มาก​น้อย​เพียงใด​ มีเบาะแส​บ้าง​หรือไม่​”

เมื่อ​ครั้ง​เขา​เพิ่ง​มาถึงชั้นหนึ่ง​ ก็ได้​รู้​ว่า​ใน​ชั้นหนึ่ง​มีแดน​ลับ​อยู่​หนึ่ง​แห่ง​ซึ่งลึกลับ​เกิน​หยั่ง​ ภายใน​นั้น​เต็มไปด้วย​สมบัติ​ล้ำค่า​

ครานั้น​เขา​อยาก​เข้าไป​ใน​แดน​ลับ​นี้​ดู​สัก​รอบ​

เพียงแต่​ตำแหน่ง​ของ​แดน​ลับ​นี้​ไม่แน่นอน​ สับ​เปลี่ยนไป​เรื่อย ๆ​ หา​ทางเข้า​ยาก​ยิ่ง​

หน​นี้​ที่​เขา​มายัง​นิกาย​นี้​มีจุดประสงค์​หลัก​คือ​ต้องการ​ล้วง​ข้อมูล​ของ​แดน​ลับ​นั้น​จาก​นิกาย​นี้​ พวกเขา​ต้อง​เตรียม​ของขวัญ​แต่งงาน​ให้​สือเฟิง​ หาก​เป็นไปได้​เขา​อยาก​เข้าไป​ใน​แดน​ลับ​นั้น​

“ท่าน​มาได้​พอดี​! พวกเรา​กำลัง​เตรียมตัว​เข้า​แดน​ลับ​อาทึก​กัน​อยู่เลย​!”

เจ้านิกาย​กล่าว​ มิได้​ปิดบัง​แต่อย่างใด​ บอก​ข้อมูล​ทั้งหมด​ที่​เขา​รู้​ไป​หมด​

พวกเขา​จับ​ร่องรอย​แดน​ลับ​อาทึก​ได้​พอดี​ และ​ยืนยัน​พิกัด​แดน​ลับ​อาทึก​ได้​แล้ว​

“บัดนี้​มีกองกำลัง​เพียง​น้อย​นิด​ที่​รู้​ เรื่อง​ที่​ยัง​ไม่เป็นที่​ทราบ​โดย​ทั่วกัน​”

เจ้านิกาย​กล่าว​ แดน​ลับ​อาทึก​หยุด​การ​เดินทาง​ชั่วคราว​ และ​พวกเขา​สัมผัส​ได้​ ต่อไป​ก็​คง​มีสิ่งมีชีวิต​สัมผัส​ได้​มากขึ้น​เรื่อย ๆ​

“เช่นนั้น​มัว​รอ​กระไร​อยู่​ รีบ​ไป​กัน​เถิด​!”

หนาน​ฉงตา​เป็นประกาย​ พวกเขา​มาได้จังหวะ​เหมาะเจาะ​จริง​เชียว​!

“ไป​ ๆ ๆ!”

เจ้านิกาย​รีบ​นำทาง​ โดย​ตาม​ผู้อาวุโส​ใน​นิกาย​ไป​ด้วย​เพียง​ไม่กี่​คน​ ไม่ทัน​ได้​เรียก​สมาชิก​ไป​ด้วย​ให้​มากกว่า​นี้​

หาก​เป็น​ก่อนหน้านี้​ เขา​ย่อม​ไม่มีทาง​ไป​ทั้ง​อย่างนี้​ หลัง​เข้าไป​ใน​แดน​ลับ​อาทึก​ การแย่งชิง​ย่อม​ดุเดือด​เหลือแสน​

ทว่า​บัดนี้​ต่าง​ออก​ไป​

เขา​ได้​เกาะ​บารมี​ของ​หนาน​ฉง หาก​ได้​ร่วมทาง​กับ​คน​ผู้​นี้​ เจ้านิกาย​ย่อม​ไม่เหลือ​ความวิตกกังวล​ใด​อีก​

หนาน​ฉงเป็น​ถึงคน​ข้าง​กาย​ต้น​หลิว​ เขา​ยัง​ต้อง​กังวล​อัน​ใด​อีก​เล่า​!

เมื่อ​ครู่​ตน​ยอม​บอก​ข้อมูล​ของ​แดน​ลับ​อาทึก​ให้​หนาน​ฉงรู้​ทั้งหมด​ก็​เพราะ​มีความคิด​จะเกาะ​บารมี​ด้วย​

หลัง​ผ่าน​ไป​แล้ว​ระยะ​หนึ่ง​ พวกเขา​ไป​ถึงที่นั่น​ ทางเข้า​แดน​ลับ​อาทึก​ส่อง​ประกาย​วาววาม​แยงตา​ กฎระเบียบ​ลึกลับ​บางอย่าง​ไหลเวียน​ สามารถ​มอง​เห็นภาพ​การณ์​ด้านใน​ได้​

ภายใน​นั้น​เป็น​มิติ​เล็ก​ ๆ แสน​มหัศจรรย์​ มีสมบัติ​ล้ำค่า​อยู่​คับคั่ง​ มอง​เพียง​ปราด​เดียว​ก็​ชวน​ให้​หวั่นไหว​อย่างยิ่ง​

“ไม่เลว​จริง ๆ​! ยาม​นี้​แม้ว่า​อาณาจักร​ของ​เรา​ก็​เต็มไปด้วย​สมบัติ​ กระนั้น​ยัง​ไม่ถึงเวลา​สุกงอม​ อยู่​ใน​ช่วง​วิวัฒนาการ​ ต้อง​ผ่าน​ไป​อีก​ระยะ​หนึ่ง​จึงจะเสถียร​…”

เมิ่งจีหรี่ตา​พลาง​กล่าว​ สสาร​ระดับสูง​พวยพุ่ง​อย่าง​น่าทึ่ง​ โดยเฉพาะ​ใน​พื้นที่​ที่​คุณชาย​ลงมือ​วาด​ กำลัง​เกิด​ความเปลี่ยนแปลง​อย่าง​อัศจรรย์​

ทว่า​เป็น​ดั่ง​ที่ว่า​มาจริง​ ครั้น​การเปลี่ยนแปลง​นี้​เพิ่ง​เริ่มต้น​ขึ้น​ ต่อให้​มีสมบัติ​ก็​ยัง​ไม่เสถียร​นัก​ จำต้อง​ใช้เวลา​อีก​พัก​หนึ่ง​

หาก​มิใช่เช่นนั้น​ เขา​คง​ไม่คิด​ขอความช่วยเหลือ​จาก​ต้น​หลิว​ แล้ว​ตรง​ดิ่งไป​ยัง​สถานที่​เหล่านั้น​ก็​พอ​

“ที่นี่​ดีมาก​ แต่​ข้า​กลับ​รู้สึก​ว่า​ที่นี่​มิได้​ธรรมดา​อย่าง​ที่​เห็น​…”

เมิ่งจีกล่าว​ต่อ​ ไม่รู้​เพราะเหตุใด​ ทำให้​เขา​รู้สึก​ไม่สบายใจ​อย่างยิ่ง​ สังหรณ์​ว่า​ใน​แดน​ลับ​นี้​อาจ​มีความลับ​ใหญ่หลวง​ซ่อน​อยู่​!

รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人]

รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว [原來我是世外高人]

Status: Ongoing

‘หลี่จิ่วเต้า’ ชายหนุ่มผู้ถูกส่งตรงจากดาวเคราะห์สีฟ้ามายังโลกแห่งการฝึกตน ทว่ากลับไร้ซึ่งคุณสมบัติใด ๆ ในการเข้าสู่วิถีผู้ฝึกตน เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันมาตกปลา วาดภาพและเขียนกลอนขาย

อันที่จริงหลี่จิ่วเต้ารู้เพียงเล็กน้อยว่า เจ้าแมวน้อยที่มาหาตนเป็นครั้งเป็นคราวเพื่อขอปลากินนั้น แท้จริงแล้วคือพยัคฆ์ขาว ส่วนชายผมขาวที่แข่งเขียนพู่กันกับเขาเป็นตัวตนระดับบรรพกาล และที่จะลืมไปไม่ได้ สตรีผู้งดงามที่มาร้องขอให้เขาช่วยวาดรูปอยู่ทุกวัน นางถึงกับเป็นเซียนในตำนาน!

ชายหนุ่มนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง “เอาล่ะ…เช่นนั้น ข้าเป็นใครกัน?”

แสดงความคิดเห็น

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

ปรับฟอนต์

**ถ้าปรับโหมดมืดอยู่** ให้เปลี่ยนเป็นโหมดสว่าง ก่อนจะปรับสีพื้นหลัง
รีเซ็ท
Close Ads ufanance
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตออนไลน์
Click to Hide Advanced Floating Content สมัคร ufabet
Click to Hide Advanced Floating Content สล็อตฟรีสปิน